Tibetan
རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ་པ་ནི་ཟབ་པ་དང༌། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་ཡང་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འཆར་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁྱབ་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ། སློབ་པ་ནི་རྟག་པ་དང༌། ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཆར་བ་ལ། སླབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ལྷ་སྐུའི་སྣང་བ་དང་བདེ་སྟོང་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བ་ནི་ཟུང་འཇུག་དང༌། ཞུ་བདེ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ལ་དབང་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་སྒོམ་ཚུལ་རྒྱས་པར་སྦྱོར་དགོས་མོད་ཀྱི་ཚེགས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དང་ཡི་གེ་མངས་ཀྱི་དོགས་སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པ། ཇི་སྙེད་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ། གནས་ཚུལ་གྱི་སྐུ་གསུམ་པོ་ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པ་ལ་ཉེ་རིང་མེད་ཅིང༌། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱང་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་མཐའ་ཡས་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་ནམ་ཞིག་དུས་ལ་བབ་པ་ན་དེ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སོགས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་ཅར་ཁྱབ་པ་ལྟར་གནས་པས་ན་ཁྱབ་པའམ་གར་ཡང་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྐུ་གསུམ་པོ་ལ་འཇིག་པ་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་ནམ་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་ རྟག་པ། རང་སྣང་དང་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གཞན་ལའང་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་དུ་སྣང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡང་འདིའི་ཁོངས་སུ་བསྡུའོ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཟུང་འཇུགརང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་རྟེན་བརྟེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་པ་ནི་བདེ་བའོ། །གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ། བཤད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། བཤད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་དགོད་པ། བཤད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ། མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང༌། བརྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་དང་འགྲོ་བའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བཏུད་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཅི་ཞིག་བགྱིད་ན། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བསྔགས་པ་དང༌། རྒྱུད་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པའི་རྣམ་གྲངས་དང༌། སྐབས་དོན་དེ་ཉིད་བདུན་རྒྱ
Chinese
观修无自性是深奥的，学习它显现为一切事物，却显现为自性觉知的本性是广大的，使它遍及一切事物是遍布的，修学心的自性不变是恒常的，修学显现为坛城是智慧身，将本尊的显现和乐空融为一体是双运，依靠融乐来象征本性俱生，是不变的安乐。这些需要通过灌顶和生圆次第等差别来详细结合各自的修法，但因为篇幅小和担心文字过多而省略。第三，与果位佛陀的智慧相结合：如实的实相是远离戏论的，因此是深奥的。如所有尽所有，了知一切缘起是广大的智慧。法身的三个身，与虚空相接，没有远近。色身的两个身，也在无边世界中，对于无边无际的所化众生，何时机缘成熟，便会显现，像这样周遍一切事物，因此称为遍布或随处行。三个身没有坏灭，本体也永不改变，是恒常的。自显现以及其因缘，也使他显现为具有七支结合，这是智慧身。对于所化众生显现的各种化身，也包含于此。身与智慧无别是双运。本性俱生不变的安乐，所依能依无别是安乐。第二，关于正文的内容：进入解释的行动，以及安置解释本身，以及解释完成的行动。第一部分包括：赞颂和立誓造论。第一部分是：顶礼上师和众生的上师无别的佛陀。这样顶礼之后要做什么呢？第二部分是：将续部中所说的“真如”完全阐明。第二部分包括：对真如的赞颂，续部中所说的真如的各种名称，以及七种意义的要点。
English
Meditating on the absence of inherent existence is profound, and learning to manifest it in all things, yet manifesting as the nature of self-awareness, is vast. Making it pervade all things is pervasive, and studying the unchanging nature of the mind is constant. Studying the manifestation as a mandala of deities is the wisdom body, and blending the appearance of the deity's form and bliss-emptiness into one taste is union. Relying on melting bliss to symbolize the innate nature is the unchanging bliss. These need to be combined with their respective practices in detail through distinctions such as empowerment and generation and completion stages, but they are omitted due to brevity and fear of excessive text. Third, combining with the wisdom of the fruition Buddha: The reality of suchness is free from elaboration, therefore it is profound. The wisdom that knows all dependent arising is vast. The three kayas of the nature of reality are in contact with the limit of the sky, without near or far. The two form kayas also appear in infinite worlds to infinite sentient beings when the time is ripe, and thus abide pervading all things, therefore it is called pervasive or going everywhere. The three kayas are indestructible and their essence never changes, it is constant. Self-appearance and its causes also make it appear as having the seven-fold union, this is the wisdom body. The various manifestations of the emanation body to be tamed beings are also included in this. The inseparability of body and wisdom is union. The innate, unchanging bliss, the support and the supported becoming inseparable is bliss. Second, regarding the content of the text: The action of entering the explanation, and the placement of the explanation itself, and the action of completing the explanation. The first part includes: Praise and vowing to compose. The first part is: Homage to the teacher and the teacher of beings, the Buddha, who are inseparable. After making such prostrations, what should be done? The second part is: To fully clarify the "suchness" spoken of in the tantras. The second part includes: Praise of suchness, the various names of suchness spoken of in the tantras, and the essence of the seven meanings.
Tibetan
ས་པར་བཤད་པ་དང༌། ཞར་བྱུངས་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཐོས་ཀྱང༌། དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་གིས་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཐོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། མདོ་ལས། ཇི་ཙམ་མང་དུ་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་དག་དམ་ཆོས་འཛིན་པ་མིན། །གང་དག་འདི་ན་ཐོས་ཉུང་ཡང༌། །ལུས་ཀྱི་ཆོས་དག་མངོན་སུམ་བྱས། །རིམ་ལྔ་ལས་ཀྱང༌། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ། །གང་གིས་བརྙེད་པར་མ་གྱུར་པ། ། མདོ་སྡེ་རྒྱུད་དང་རྟོག་པ་ལ། །དེ་ཡིས་ངལ་བ་དོན་མེད་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་གཞུང་ཚིགས་བཅད་གཅིག་པོ་འདི་ནི། ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་བཅུད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས་བཅུད་ལེན་དམ་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྒྱུད་དག་ལས་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་ལེན་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པུར་བཤད་པ། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་བསྟན་པ། བཞིར་བསྟན་པ། བཅུ་བཞིར་བཤད་པ། བདུན་དུ་བཤད་པ། རྣམ་གྲངས་ཐོར་བུ་པ་གཞན་བཤད་པ། དེ་ཉིད་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ལ། དང་པོ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པུར་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རང་གིས་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བ། །མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མ་བདེ་བའི་མཆོག །ཡང་དག་གྲུབ་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར། ། རྟོག་པའི་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ལ། །གྲུབ་པ་དམ་པ་མཆོག་གི་མཆོག །ཅེས་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་དགོངས་པ་སྟེ། སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། ལམ་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ཡོད་ན་གྲུབ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གི་ཡང་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་འདིའི་དོན་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་འགའ་ཞིག་རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་སྦེད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ ཚུལ་གྱི་དེ་ཉིད་དང༌། དེ་དག་འོད་གསལ་བར་འཇུག་པ་ནི་བསྡུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དེ་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞུ
Chinese
关于地的解释，以及附带的和道的分类。第一，即使听闻了所有释迦牟尼佛的八万四千法蕴，如果不能理解它们的真如，那么所有的听闻都是没有结果的，因为不了解它们的解脱之道。如经中所说：说得再多，也不是受持正法者。谁在此处听闻虽少，却现证了身之法。在《次第五》中也说：没有获得加持次第的人，在经、续和分别念上，他的努力是徒劳的。就像这样。其中，这一句颂文出自《四天女请问经》。因此，真如是所有续部的意义精华，是今生证得佛果的无上方法，如同殊胜的精华提取，所以应该从浩瀚的经续中正确地提取精华之义——真如。第二，关于真如的
English
Explanation of the ground, and the classification of incidental and the path. First, even if one hears all eighty-four thousand aggregates of the Great Sage's teachings, if one does not understand the suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད།) of them, then all that hearing is fruitless, because one does not know the path of liberation from them. As it is said in the Sutra: "However much one speaks, one is not a holder of the sacred Dharma. Those who hear little here, directly realize the Dharmas of the body." Also, in the Five Stages: "The stage of blessing oneself, if one has not attained it, in Sutras, Tantras, and conceptualizations, one's effort is meaningless." Like that. This single verse of the text comes from the Tantra of the Questions of the Four Goddesses. Therefore, suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད།) is the essence of the meaning of all Tantras, the unsurpassed method for accomplishing Buddhahood in this very life, like a supreme elixir. Therefore, it is appropriate to correctly extract the essential meaning—suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད།)—from the vast Sutras and Tantras. Second, regarding the classifications of suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད།): explaining only one suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད།), showing it as two, showing it as four, explaining it as fourteen, explaining it as seven, other scattered classifications, and showing it as twelve. First, the suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད།) that is explained as only one suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད།) is emptiness, which is devoid of all elaboration and has the characteristic of self-awareness. Thus it is said: "All Buddhas are equally united, the Dakini is the supreme of illusory bliss, the one true accomplishment, unite as desired. In all rituals of conceptualization, it is the supreme of sacred accomplishments." This is the intention of the union of all Buddhas; if all the unions of Mantras and Tantras, and all the meditations of the path have this, it becomes the supreme of all accomplishments. In other Tantras, there are also many explanations of this meaning. Second, some statements of suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད།) should be expressed in two stages, such as the statement "attaining suchness (Tibetan: དེ་ཉིད།) is very secret," where "suchness (Tibetan: དེ་ཉིད།)" refers to the "suchness (Tibetan: དེ་ཉིད།)" that is spoken of, and "they enter into clear light" refers to the suchness (Tibetan: དེ་ཉིད།) of the gathered Yoga, and Bodhicitta.