Tibetan
་ཅིང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྣང་བ་གཏན་ནས་སྤངས་པའི་དག་པ་རབ་འབྱམས་སུ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འབྱུང་ ཞིང༌། ཡེ་ཤེས་དེའི་མཐུས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པས་དེའི་ནུས་པའི་ཆ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཅིང༌། དེ་གཉིས་ཀྱང་གཞན་དོན་གྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ན་དོན་དམ་པའི་སྐུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་འདོད་ཅིང༌། ལྡོག་པའི་ཆ་ནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མི་འཇོག་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་དབྱེ་བས་དང་པོ་གཉིས་དོན་དམ་གྱི་སྐུ་དང་ཕྱི་མ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུར་ནི་འཇོག་ལ། དེ་བརྡའི་སྐུར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རང་དོན་གཞན་དོན་དོན་དམ་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་ཉིད་དེ། །བྲལ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །ཡོན་ཏན་དབྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་བཞི་འདི་དག །ཅེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུ་ལ་གཟུགས་སྐུས་ཁྱབ་པར་མ་བཤད་པས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་སྐུ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པས་ན་རོ་གཅིག་པ་དང༌། སྤང་བྱ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། མཐས་ཀླས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པ་རྣམ་གསུམ་ཀ་ལ་ཚང་བའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་དོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ན་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་གཞན་པས་ཀྱང་ཆེས་ཆེན་པོའོ་ཞེས་མོས་ཞིང་དང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་བསྟན་ནོ། །ལོངས་སྤྲུལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ འམ་བཏགས་པ་བ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། སྔར་བཤད་པའི་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་མེད་པར་ནི་གདུལ་བྱའི་སེམས་དག་ཀྱང་མི་འབྱུང་ལ། འོན་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་བསྡུས་པ་ནི་ཡིན་ཅིང་གདུལ་བྱའི་སེམས་དག་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་རྐྱེན་ཉེ་བར་ཕྲད་པ་ལས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དག་པ་ནི་ཉེར་ལེན་དང༌། གཉིས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་མཛངས་པ་མ་ཡིན་པའི་གཏམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་ནི་འདི་ལྟར་རྟག་པར་བྱ་སྟེ། ལུང་འ
Chinese
，从而产生彻底断除了颠倒显现的清净浩瀚的智慧圆满报身。由于那个智慧的力量而利益众生，所以它的能力部分是化身。因此，化身是从报身产生的，而且报身和化身都是为了利益他众的色身。如果后两者（报身和化身）与法身本体相同，是否会变成胜义谛身呢？从自本体的角度来说是可以这样认为的，但从反体的角度来说，不认为是法身，所以没有过失。然而，以如所有性和如量性了知的差别来区分，前两者（法身和报身）是胜义谛身，后者（化身）是世俗谛身。但化身不是表相身。这样的话，《宝性论》中说：“自利他利胜义谛身和，依于彼者世俗谛身也，离和成熟之果是，六十四种功德之差别。”这样说，难道不是把世俗谛身说成是色身了吗？虽然是这样说的，但并没有说世俗谛身完全被色身所包含，所以没有矛盾。所谓的三者完全清净，指的是它的三身，因为诸法是空性，是远离戏论的自性，所以是真如；因为没有变成其他的意义，所以是非异；因为以平等性来看待，所以是同一味道；因为从应断除的事物中完全解脱出来；对于无边无际的一切事物没有远近之分，这三种在三身中全部具备，所以三身全部都是无二无别的。这样如果了知三身无二，那么就会认为这位导师比其他人更加伟大，并且会生起欢喜心。所谓“成为种姓之子”等等就是这个意思。如何产生随顺报身和化身或者假立的色身二者呢？如果没有前面所说的这两个身，那么所化众生的心也不会清净。然而，是所化众生心相续的集合，是所化众生的心清净和智慧这两者，从以前的愿力和因缘聚合而显现的。因此，心清净是近取因，两者是俱生因。认为色身是佛陀是不明智的说法，应该像这样经常思维。经文中
English
, thus arising the wisdom complete enjoyment body that appears as pure and vast, completely abandoning the appearance of perversion. Because of the power of that wisdom, it benefits sentient beings, so the aspect of its ability is the emanation body. Therefore, the emanation body arises from the enjoyment body, and both the enjoyment body and the emanation body are form bodies for the benefit of others. If the latter two (enjoyment body and emanation body) are of the same essence as the Dharma body, will they become the ultimate truth body? From the perspective of its own essence, it can be considered so, but from the perspective of the opposite, it is not considered the Dharma body, so there is no fault. However, distinguishing by the difference of knowing as it is and knowing as much as there is, the former two (Dharma body and enjoyment body) are the ultimate truth body, and the latter (emanation body) is the conventional truth body. But the emanation body is not an apparent body. In this way, the Uttaratantra Shastra says: "Self-benefit, other-benefit, ultimate truth body, and, relying on that, conventional truth body also, the result of separation and maturation is, these sixty-four qualities' distinctions." Saying this, isn't it saying that the conventional truth body is the form body? Although it is said so, it is not said that the conventional truth body is completely encompassed by the form body, so there is no contradiction. The so-called three completely pure refers to its three bodies, because phenomena are emptiness, the nature of being free from elaboration, so it is suchness; because it does not change into other meanings, so it is non-other; because it is seen with equality, so it is the same taste; because it is completely liberated from what should be abandoned; there is no near or far for all limitless things, these three are all complete in the three bodies, so all three bodies are non-dual. In this way, if one knows that the three bodies are non-dual, then one will think that this teacher is even greater than others, and joy will arise. The so-called "becoming a son of the lineage" and so on is the meaning of this. How do the two form bodies that accord with the enjoyment body and emanation body or are imputed arise? If there are not the two bodies mentioned earlier, then the minds of the beings to be tamed will not be purified. However, it is the collection of the mind streams of the beings to be tamed, and it is the purification of the minds of the beings to be tamed and these two wisdoms, which appear from the convergence of previous aspirations and conditions. Therefore, the purification of the mind is the proximate cause, and the two are the co-emergent cause. Considering the form body to be the Buddha is an unwise statement, and one should constantly contemplate in this way. In the scriptures
Tibetan
གལ་ཕྱིར་དང་ལུས་མེད་དང༌། །དོན་སྨྲས་དོན་དམ་མིན་འདོད་ཅིང༌། །རིག་པས་གནོད་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ལ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་སུ་རིགས་མ་ཡིན། །ཅི་འདི་བེམ་པོའམ་ཡང་ན་ཤེས། །གཉིས་འདུས་ན་ནི་བཏགས་ཡོད་ཙམ། །བེམ་པོའི་རྒྱལ་བ་ངོ་མཚར་རྨད། །ཤེས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་སོགས་ཀྱིས། །རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་འགྱུར་ཞིང༌། །མིག་ཤེས་ཡུལ་ན་གཟུགས་ཉིད་དམ། །རྣམ་པ་དེ་ཕྱིར་བྱས་སོགས་རྒྱུད། །རྒྱལ་དང་སེམས་ཅན་རྒྱུད་གཅིག་འགྱུར། །དེ་ལྟས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་གཉིས་སུ་ཐལ་མིན་ནམ། །གཅིག་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་འགྱུར་རོ། །ལྷ་མིག་གཅིག་པུས་ཀུན་ཤེས་སོ། །སངས་རྒྱས་གཅིག་ཉིད་ལུང་དུ་གསུངས། །རྒྱལ་ཡོང་གཟུགས་མེད་ཡོད་མེད་གཉིས། །འགལ་བ་མི་ཟད་སྨྲ་དེ་བླུན། །གཟུགས་སྐུ་སྐྱེས་བུར་འདོད་པ་ནི། །གཞུང་ལུགས་མ་ཀླགས་བློ་རྩིང་པ། །སྐྱེས་བུར་དབང་པོ་སོགས་འདོད་པ། །ཐེག་ཆེན་འདི་ལ་ གདོན་ཆེན་པོ། ། སེམས་ཅན་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་ན། །བླུན་པོའི་སྤྱོད་པ་མུ་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་ན། །གདོང་ལས་མེ་ལོང་གཟུགས་འབྱུང་ཡང༌། །དེ་མིན་དེ་ལ་གདོང་ཅི་ཡོད། །དེ་ལྟར་འདི་ལ་དེ་མེད་དོ། །ངན་སེམས་ཁྲག་ཕྱུང་ཅི་ཞེ་ན། །རྒྱལ་ལ་དམིགས་ཤིང་ལས་རྫོགས་པས། །གནོད་དེ་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཙམ་ཡང༌། ། དགེ་དང་སྡིག་པས་འགྲོ་གཉིས་བགྲོད། །དེ་ལྟ་བས་ན་རེ་ཞིག་འདིར། །ཡང་ན་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྨྲོས། །རང་བཟོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མིན། །དེ་ཡང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། མི་འབྱུང་བ། མི་འགགས་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོར་ཡང༌། ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་རྡུལ་བྲལ་གཟུགས་འཆང་བ། །ཤེས་རབ་སྲས་པོ་ལུས་དང་མཚན་མི་མངའ། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་རབ་ཟབ་ཐུགས་རྗེ་ཅན། །མཚུངས་མེད་ཕྱག་ནི་བདག་གི་སྤྱི་བོར་བཞག །ཅེས། སངས་རྒྱས་ལ་རྡུལ་ལས་གྲུབ་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མེད་པར་བཤད་པ་དང༌། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ང་མི་མཐོང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང༌། མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བཻ་ཌུར་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ལྷ་དབང་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་སེམས་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོ་སྐུ་ ཡི་གཟུགས
Chinese
若为彼故及无身，说义不欲为胜义，以理所害故于大乘，佛陀形相非为应理。此为何物为是物抑识？二者和合唯是假有耳。物之胜者甚奇稀有哉！若为识者各别生等类，胜者之智即应能得见，眼识境乃唯是色耶？以是彼之行相故等续，胜者有情续流成一体。如是世俗谛实成，佛成二体岂非过？若一即成法身矣。唯以天眼能知一切也。经中宣说唯一佛。胜者一切无色有无二，违越无尽语者是愚人。谓色身是士夫者，未阅经论粗陋慧。谓士夫有官觉等者，于此大乘乃 大邪魔。有情亦非如是者，愚人之行无有边。若成不具智慧者，面生镜中像，若非彼者面于彼何有？如是此中彼亦无。恶心出血为何耶？以缘胜者业圆满，害及三界唯是心，善与不善行二趣。是故于此且稍停，或说外境义。非是自造大乘法。又如《入于如来功德与智慧不可思议经》中说：‘文殊，如来是法身，彼乃不生、不灭、不住。’如是又于《三摩地王经》中说：‘如虚空且离尘垢具形相，智慧之子无身亦无相，功德如海极甚深具悲悯，无等之手置于我顶上。’如是说佛陀非由尘垢所成，亦无身体之生处。又说：‘凡以形相见我者，凡以音声知我者，是乃步入邪途者，彼等有情不能见我。诸佛皆是法身。’又论中亦云：随顺经部，如于吠琉璃清净地，如是天王身之影像现，如是众生心之清净地，能仁之尊身
English
For the sake of that and without a body, saying meaning, not wanting it to be ultimate, because it is harmed by reason, in the Great Vehicle, the form of the Buddha is not reasonable. What is this, is it matter or consciousness? If the two are combined, it is only a designation. The Victorious One of matter is very wonderful and rare! If it is consciousness, then separate beings and others should be able to see the wisdom of the Victorious One, and the object of eye consciousness is only form? Because of that, the continuum of actions and so on, the continuum of the Victorious One and sentient beings becomes one. Thus, the conventional truth becomes true, and isn't it a fault to say that there are two Buddhas? If it is one, it becomes the Dharmakaya. Only with the divine eye can one know everything. It is said in the scriptures that there is only one Buddha. All the Victorious Ones are without form, both existent and nonexistent, and the one who speaks of endless contradictions is a fool. To think that the Rupakaya is a person is to have a crude mind that has not read the scriptures. To think that a person has faculties and so on, in this Great Vehicle, is a great demon. If sentient beings are not like that, then the actions of fools are endless. If one becomes without wisdom, then the image of the face appears in the mirror, but if it is not that, what face does it have? Thus, there is no that in this. What is the point of drawing blood with an evil mind? Because it is focused on the Victorious One and the action is complete, it harms the three realms, which are only mind. With virtue and non-virtue, one travels the two paths. Therefore, let us pause here for a moment, or speak of the meaning of external objects. It is not a self-made Great Vehicle Dharma. Moreover, in the Sutra on Entering the Inconceivable Qualities and Wisdom of the Tathagata, it says: 'Manjushri, the Tathagata is the Dharmakaya, which is unborn, unarisen, and unceasing.' Similarly, in the Samadhiraja Sutra, it says: 'Like space, free from dust, possessing form, the son of wisdom, without body or form, qualities like the ocean, extremely profound, possessing compassion, the incomparable hand placed on my head.' Thus, it is said that the Buddha is not made of dust, nor does he have a place of birth for the body. It is also said: 'Those who see me in form, those who know me in sound, are those who have entered the wrong path, those beings cannot see me. All Buddhas are the Dharmakaya.' Also, in the treatise, it says: Following the Sutra, just as on a pure ground of lapis lazuli, the image of the body of the king of gods appears, so on the pure ground of the minds of beings, the body of the Sage of the Able One.