Tibetan
ས་ནི་ཟབ་པར་བསྡུའོ། །གཉིས་པ་ལ། བརྒྱད་ལས། དང་པོ་བདེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། འདིར་རེ་ཞིག་བདེ་བ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་ཞིག་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟེན་བརྟེན་པ་བཅུ་གཉིས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་བདེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་བདེ་བའི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིགས་པས་ན་གནོད་དོ་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །མི་རྟག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡང་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བཅུ་གཉིས་ནི་རེ་ཞིག་རགས་རིམ་ནས་བརྗོད་ན། ལུས་ཀྱི་ཆོས་རགས་པ། ཁུ་བ་ཕྲ་རགས་གསུམ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རླུང་ཡང་ཕྲ་རགས་གསུམ་དང༌། དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གསུམ་དང༌། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་སྟེ། བཅུ་གཉིས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་བདེ་བ་དམ་པ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁུ་བ་ཕྲ་བ་ནི། ཁམས་རྣམས་ཀྱི་དྭངས་མའི་དྭངས་མ་དབུ་མར་གནས་པ་དག་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི། སེམས་ཐིག་ལེ་དེ་དང་འདྲེས་པས་ཟག་བཅས་ ཀྱི་བདེ་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །རླུང་རགས་པ་ནི། གསལ་བར་རྒྱུ་བ་རྣམ་རྟོག་རགས་པའི་བཞོན་པ་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་ན་ནི་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་བཞོན་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་བཞོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁུ་བ་རྣམས་འཛག་མེད་དུ་བྱས་པ་དང༌། རླུང་རྣམས་འགགས་པས་སེམས་དང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཡང༌། ལྷན་སྐྱེས་སམ་འོད་གསལ་དུ་གནས་གྱུར་བ་ན་རྩ་བ་བཅད་པས་སྡོང་པོ་སོགས་འགྱེལ་བ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷན་སྐྱེས་རང་གི་ངོ་བོར་དག་ནས་སེམས་རང་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད་པ་གདོད་མ་ནས་གནས་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཅིང༌། རང་བཞིན་འགྱུར་བ་ནི་སྔོན་ནས་ཀྱང་མེད་མོད་མོད། །འགྱུར་མེད་དུ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འགྱུར་བཅས་སུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པས། དཔེར་ན་ཞུ་བདེ་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ན་བདེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་མ་དམིགས། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང༌། འདོད་ཆགས་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང་འགག་པ་ཡང་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པས་ཆེད་ཀྱི་མི་འགོག་ཅིང་གཉེན་པོ་གཞན་མེད་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་འགྱུར་བ་མི་བསྟེན་པ་དང༌། འགྱུར་བཅས་ཀྱི་ས་བོན་མི་འཇོག་པར་མ་ཟད། ཞུ་བདེའི་རང་བཞིན་བདེ་
Chinese
地深奥地聚集。第二，有八个方面。第一，详细解释增长的快乐：在这里，快乐是不会改变的快乐。那么，什么是不变的呢？十二缘起是不变的自性，是快乐。不变本身如何成为快乐的意义呢？就像从无常中产生痛苦的观念一样，凡是无常的，无疑是可怕的，因此会造成伤害，痛苦的观念就会强烈地进入。就像无常是痛苦的特征一样，不变也是快乐的特征。这十二个缘起，如果从粗略的层面来说，就是身体的粗大法，精、粗、细三种明点，同样，风也有精、粗、细三种，喜悦等三种心，显现等三种智慧。这十二种不变就是殊胜的快乐，是无漏的。其中，精细的明点是诸界精华中的精华，位于中脉。非常精细的明点是与心明点混合，处于有漏的快乐的自性中。粗大的风是清晰运行的粗大分别念的坐骑，精细的风是三种显现的坐骑，非常精细的风是光明（藏文：འོད་གསལ།）的坐骑。这样，如果使明点不泄漏，并使风停止，那么心和三种识，也会转变为俱生或光明（藏文：འོད་གསལ།）的状态。就像砍断树根使树倒下一样，所有能取所取的显现都会在俱生的自性中清净，心的自性，即不变的自性，从一开始就存在，那时就会显现。自性不变实际上以前也不存在，只是因为不认识不变的自性，所以误以为是变化的。在这里，自性显现，例如，特别是在享受融乐时，快乐本身也没有被认识到自性。虽然看起来像是生起了贪欲，但是贪欲的生起、存在和灭亡也没有被认识到自性，所以不会特意阻止，即使没有其他的对治，也不会依赖于心实际变化的状态，而且不留下变化的种子，更何况融乐的自性是快乐
English
The earth is gathered profoundly. Secondly, there are eight aspects. First, explaining the increase of bliss in detail: Here, bliss is unchanging bliss. So, what is unchanging? The twelve links of dependent origination are the unchanging nature, which is bliss. How does the unchanging itself become the meaning of bliss? Just as the concept of suffering arises from impermanence, whatever is impermanent is undoubtedly fearful and therefore causes harm, and the concept of suffering enters intensely. Just as impermanence is the characteristic of suffering, immutability is also the characteristic of bliss. These twelve links of dependent origination, if described from a rough level, are the gross dharma of the body, the three subtle, gross, and fine essences, similarly, the winds are also of three types: subtle, gross, and fine, the three minds such as joy, and the three wisdoms such as appearances. These twelve unchanging ones are supreme bliss, which is without outflows. Among them, the subtle essence is the essence of the essences of the elements, residing in the central channel. The very subtle essence is mixed with the mind-essence and resides in the nature of bliss with outflows. The gross wind is the mount of gross conceptual thoughts that move clearly, the subtle wind is the mount of the three appearances, and the very subtle wind is the mount of clear light (Tibetan: འོད་གསལ།). Thus, if the essences are made without leakage and the winds are stopped, then the mind and the three consciousnesses will also be transformed into the co-emergent or clear light (Tibetan: འོད་གསལ།) state. Just as cutting the root causes the tree to fall, all appearances of grasping and being grasped are purified in the co-emergent nature, and the nature of the mind, which is the unchanging nature, has existed from the beginning, and then it will manifest. The unchanging nature did not actually exist before, but because the unchanging nature was not recognized, it was mistaken for being changing. Here, the nature manifests, for example, especially when enjoying melting bliss, the bliss itself is not recognized as its nature. Although it seems like attachment arises, the arising, abiding, and ceasing of attachment are also not recognized as their nature, so there is no intentional prevention, and even without other antidotes, it does not rely on the actual changing state of the mind, and does not leave the seeds of change, let alone the nature of melting bliss being bliss.
Tibetan
སྟོང་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་སྣང་བ་དེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པ་མེད་པར་རང་མཚང་རིག་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས། མི་མཆོག་གང་དག་མྱ་ངན་འདས་པ་དང༌། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་མང་བཀྲོལ་བ། །མཁས་རྣམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྟོང་པ་ཡི། ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟར་མཁྱེན་པས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱི་དག་པ་ལ་དེ་ལྟར་མཁྱེན་པས་གྲོལ་ཞེས་ པའོ། །གསེར་མཆོག་འོད་དཔལ་གྱིས་ཞུས་པ། འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོར་ཡང༌། བུ་མོ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱོད་མཐོང་ཡང༌། ཕྱིར་ཞིང་ཆགས་པ་མེད་ན་ཁྱཽད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་གང་དུ་བཞག །བུ་མོས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་བསྒྱུར་བ་དང༌། མ་བཀག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་རྟོགས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང༌། བདག་གིས་རྟོགས་ལགས་སོ། །ཞེས་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོར་ཡང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་གཞོལ་བ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པས་མཉམ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་འདི་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་གློ་བུར་གྱི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཏེ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དེ་དག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་གོ་ཞེས་དང༌། དེ་ལྟར་སེམས་ནི་ནམ་མཁར་ལྟར་རང་བཞིན་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ཡང༌། ལྷའི་བུ་བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་ཞུས་པར། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ཅི་ལགས། ལྷའི་བུ་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནམ་མཁའ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ནི་འཕེལ་བའམ། འགྲིབ་པའམ། འབྱུང་བའམ། འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ནི་ཡང་དག་པའོ། །ཡང་དག་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ཡང་དག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་འོ། །ཡ
Chinese
空性的光明与无别显现，能使一切烦恼因无自性而由自性觉悟解脱。经中说： 诸位殊胜已涅槃，彼等亦解脱众多有情，智者自性光明空性，如是知晓诸法而得解脱。 意思是说，诸法因自性清净而如是知晓而得解脱。 金顶光尊所问，文殊师利游戏经中也说： 姑娘，即使所有的人都看见你，如果没有往昔的习气，你的烦恼放在哪里？ 姑娘说： 文殊师利，所有众生的烦恼都安住于智慧和解脱中，安住于法界中，那些也是不生、不转、不灭的，我是这样证悟的。 烦恼的自性是什么，我也是证悟的。 又如，持咒自在王所问，如来大悲经中也说： 善男子，心自性光明，菩提自性光明。 为什么叫自性光明呢？ 凡是自性就是没有一切烦恼，如同虚空一般，虚空的自性与虚空平等而行，与虚空平等而平等，自性就是非常光明的。 那些幼稚的凡夫俗子因为没有领悟这个自性，而被突如其来的过失所困扰，要领悟自性光明啊！ 如是如来大悲心入于众生。 这样，心如虚空般自性不增不减，天子慧增所问中，天子说： 文殊师利，什么是真实？ 天子，真实就是虚空，虚空不增、不减、不生、不灭，因此虚空是真实的。 真实就是空性。 真实就是如是性。 真实就是法界。 真实就是真实的边际。
English
The luminosity of emptiness, appearing as inseparable, causes all afflictions to be liberated through the self-awareness of their lack of inherent existence. As stated in the Sutra: 'Those supreme beings who have passed into nirvana, and those who liberate many sentient beings, the wise, through knowing the nature of luminosity and emptiness of all phenomena, are completely liberated.' This means that through knowing the inherent purity of all phenomena in this way, one is liberated. As asked by Golden Supreme Light Glory, in the Sutra of Manjushri's Playful Display: 'Girl, even if all the assemblies of beings see you, if there is no clinging to past habits, where do you place your afflictions?' The girl said: 'Manjushri, the afflictions of all sentient beings abide in wisdom and liberation, and abide in the realm of Dharma. These are also unborn, untransformed, and unceasing. Thus, I have realized it. Whatever the nature of afflictions is, I have also realized it.' Furthermore, as asked by King of Dhāraṇī Empowerment, in the Sutra Teaching the Great Compassion of the Tathāgata: 'Son of noble family, because the mind is naturally luminous, enlightenment is naturally luminous.' Why is it called naturally luminous? Whatever the nature is, it is without all afflictions, like space, the nature of space is equal to space and moves equally, equal to space and equal. That nature is indeed extremely luminous. Those childish ordinary beings, because they do not comprehend this nature, are afflicted by sudden faults. They should comprehend the naturally luminous nature! Thus, the great compassion of the Tathāgata enters into sentient beings.' Thus, the mind, like space, is naturally without increase or decrease. As asked by the son of the gods, Wise Increase, the son of the gods said: 'Manjushri, what is called reality?' Son of the gods, what is called reality is space. Space does not increase, decrease, arise, or perish. Therefore, space is reality. Reality is emptiness. Reality is suchness. Reality is the realm of Dharma. Reality is the limit of reality.