Tibetan
འི་དང༌། སྐུའི་དང༌། ཟུང་འཇུག་གི་དང༌། བདེ་བའི་ཡན་ལག་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རིག་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་དང་བྲལ་བར་རང་རིག་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་དང་དབྱེར་མེད་དུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་མེད་པ་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་ནི། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་རང་བཞིན་ནི་དྲི་མ་གཏན་དུ་བྲལ་བ་ཡིན་པས། སྤང་བྱ་བྲི་བ་མེད་པ་ནི་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་དང༌། མཚན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་མ་ཞིང་མཚན་མས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྣང་བ་པོ་སྟེ། ཟབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཡན་ལག་གམ་མཚན་ཉིད་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་དེའི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་ནས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ལས་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟེ། རྒྱ་ཆེ་བའི་མཚན་ཉིད་དམ་ཡན་ལག་ལྔ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་དེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེ་རིང་མེད་པ་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེ་རིང་མེད་པ་དང༌། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཁྱབ་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་སྟེ་ཁྱབ་པའི་ཡན་ལག་ལྔའོ། ། བཞི་པ་ནི། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མི་སྲིད་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། ལྷག་མེད་དུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའི་འགོག་པ་མེད་པ་དང༌། སྐུ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་མེད་པ་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། ། ཞེས་པ་ལྟར། རང་བཞིན་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་བ་གཏན་མེད་པ་དང༌། རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ལྔ་པོ་རྟག་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། ཟབ་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར་སྣང་མོད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་བར་དུ་ནི། གློ་བུར་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་རང་བ
Chinese
语的，身的，双运的，安乐的七支中，第一是：因为是缘起，所以是自性空的体性，仅是觉性的体性所生，自觉远离能知所知二者，因为具有功德自性和无别，所以本体方面功德没有增减，如是说：水界金和虚空，如清净般想为清净。如是自性是永离垢染，所以无有可断之减少，即是无有增减，不是耽著相的分别念之境，安住于不以相分别的自性中，从那不分别中显现一切事物的影像，甚深智慧是具有这五个支分或体性的。第二是：因广大福德，广大智慧，智慧的行境，即其显现广大，因为缘于一切佛法，所以所缘广大，因为以一切法的相而入，所以入广大，因为以一切有情之义，从一切方面作加行，所以业广大，是广大的体性或五支。第三是：那智慧对一切境没有远近，对一切时没有远近，基道果三者体性没有差别，所以是周遍，空性，即是真如没有差别，所以是周遍，因为不分别一切法而见为平等性，所以是周遍，是周遍的五支。第四是：身和智慧双运，那没有中断的可能性，所以是不断，没有如入于无余般的灭尽，身没有微尘之法，如是说：如何先前般，后来也如是，是无有变化的法性。如是，自性于一切时处没有丝毫变化，圣者大士们也超离思虑之境，所以是不可思议智慧，这五个是常有的支分。第五是：似乎转变为甚深之义，但在没有现前佛陀智慧之间，暂时的智慧们自
English
Of speech, of body, of union, of the seven limbs of bliss, the first is: Because it is dependent arising, it is the nature of emptiness of inherent existence, born of the nature of mere awareness, self-awareness is separate from the knower and the known, because it possesses the qualities of nature and is inseparable, therefore, in terms of essence, there is no increase or decrease in qualities, as it is said: The water element, gold, and the sky, are considered pure as if they were pure. Thus, the nature is permanently free from defilements, so there is no decrease in what is to be abandoned, which means there is no increase or decrease, it is not an object of conceptual thought that clings to characteristics, it abides in the nature that does not discriminate by characteristics, and from that non-discrimination, it appears as the image of all things. Profound wisdom possesses these five limbs or characteristics. The second is: the cause is vast merit, vast wisdom, the realm of wisdom, that is, its appearance is vast, because it focuses on all the Buddha's teachings, therefore the object is vast, because it enters through the aspects of all phenomena, therefore the entry is vast, because it acts in every way for the benefit of all sentient beings, therefore the action is vast, it is the nature of vastness or the five limbs. The third is: that wisdom has no near or far in all realms, no near or far in all times, the essence of the three bases, paths, and fruits is without difference, therefore it is pervasive, emptiness, that is, suchness is without difference, therefore it is pervasive, because it sees all phenomena as equality without discrimination, therefore it is pervasive, these are the five pervasive limbs. The fourth is: the union of body and wisdom, that has no possibility of interruption, therefore it is continuous, there is no cessation like entering into the state of no remainder, the body has no particle-like phenomena, as it is said: How it was before, so it is afterwards, it is the nature of unchanging dharma. Thus, the nature has no change at all times, the great Bodhisattvas also transcend the realm of thought, therefore it is inconceivable wisdom, these five are the limbs of permanence. The fifth is: it seems to transform into a profound meaning, but until the wisdom of the Buddha is manifested, the temporary wisdoms self-
Tibetan
ཞིན་འགྱུར་བ་ཅན་ཡིན་ཅིང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འབྲེལ་ལ། རྟག་པ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟག་པ་མིན་གསུང༌། ལྔ་པ་ནི། སྐུ་ཐབས་ཤེས་ཡབ་ཡུམ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། ཐུགས་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བར་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང༌། བདེ་ཆེན་གྱི་འགལ་ཟླ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཐིམ་པ་དང༌། དེའི་བཞོན་པ་ལས་རླུང་ཡང་ཐིམ་ཞིང་འགགས་པ་དང༌། ཞུ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལས་མངོན་དུ་འགྱུར་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་གནས་ལས་མི་འཛག་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་སྟེ། བདེ་བའི་ཡན་ལག་བདུན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བདེ་བར་བཤད་པ་ནི། རང་དང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་འགོག་པ་དང༌། འགྱུར་མེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་སྐྱེས་པ་ན། འགྱུར་བཅས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདྲེན་ པ་དང༌། ཡིད་དེ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་སྐུ་དང༌། རླུང་གི་དྭངས་མ་ཙམ་གྱི་ལུས་ཅན་དང༌། དུས་མཐུའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡུལ་དུས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་ཀུན་སྟོན་ཡང་མི་འགལ་བ་དང༌། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་ཞིང་རང་དང་འདྲ་བའི་སྤྲིན་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདུན་པོ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྐུའི་ཡན་ལག་ཏུ་གསུངས་སོ། །འདིར་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལུས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པས་བདུན་ཡིན་ལ། རླུང་ཞེས་བྱ་བ་བེམ་པོ་རང་མཚན་པ་ལ་གོ་བར་མི་བྱའོ། །བདུན་པ་ནི། གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་གཏན་ནས་ལོག་པས་གཉིས་མིན་དང༌། སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་ཆད་དེ་ཡང་དག་མིན་རྟོག་འགགས་པས་མི་རྟོག་པ་དང༌། ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། གཉིས་སྣང་མེད་པས་དག་པ་རབ་འབྱམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་དང༌། ཡུལ་དུས་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པར་སྣང་བ་དང༌། ནམ་ཡང་གོ་འཕང་དེ་ལས་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཟུང་འཇུག་གོ །ཞེས་ཟུང་འཇུག་གི་ཡན་ལག་དྲུག་གོ །སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཟིགས་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་རང་སྣང་གི་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་འཆད་པའང་ཡོད་གསུང་ཞིང༌། དེ་ལྟར། ཡན་ལག་བཞི་བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་རྡོ་རྗེ་སྤོའི་རྒྱུད་ལས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ། མན་ངག་གི་དོན་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེས་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་ཅུ་ཙམ་
Chinese
因为是转变的，并且不是那些的境，所以与不变的分支相连。常是无转变之义，如虚空般非恒常。第五是，身是方便智慧父母双运之相，心是自性不变安乐住，相是大悲三无别的自性住，是大乐之违品，是分别念的近取融入，以及其所乘之风也融入且止息，由融化的因缘而获得安乐而显现，菩提心不住于自位而住于不漏之乐的体性，是安乐的七支。说大悲为安乐是，自和他人的痛苦近于止息，生起每一个不变的刹那，对于有变的众生们，引出大悲无缘之相的广大，意即是心的显现仅是身，风的精华仅是身，同时期的刹那间，显示聚集境时的所知一切也不相违，具有相好且变现与自己相似的云，如是七者是金刚身的支分。此处风心之身合为一故为七，所谓风不是指有形之物。第七是，二现完全返还故为无二，心心所的行进断绝，非真实之念止息故为无分别，入于诸法之自性如是，无二现故显现清净广大，于一切境时中，显现成办一切种类的利益，因为任何时候都不会从那个果位动摇。金刚萨埵的智慧是双运。如是双运的六支。所谓无显现是说，如所显现的一切都观为无自性，也有说，普遍显现是自显的清净坛城。如是，这四十支是从金刚橛续中广出，是窍诀义的汇集，说是该续本身的教证六十颂左右。
English
Because it is changing and not the object of those, it is connected to the unchanging branch. Constant is the meaning of unchanging, it is said not to be constant like the sky. The fifth is, the body is the aspect of the union of skillful means and wisdom, father and mother, the mind is the nature of unchanging abiding in bliss, the aspect is the nature of great compassion abiding inseparably in three, it is the opposite of great bliss, it is the absorption of the near attainment of discriminating thoughts, and the wind of its mount also dissolves and ceases, it manifests from obtaining bliss through the cause of melting, the mind of enlightenment abides in the nature of non-leaking bliss from its own place, these are the seven branches of bliss. It is said that great compassion is bliss, it is the near cessation of the suffering of oneself and others, when each unchanging moment arises, for sentient beings with change, it draws out the vastness of the aspect of compassion without object, the mind is the body of mere appearance of mind, the body of mere essence of wind, and in the moment of the same time, it is not contradictory to show all that is known gathered in place and time, possessing marks and signs and emanating clouds similar to oneself, thus these seven are said to be branches of the vajra body. Here, the body of wind and mind is combined into one, hence it is seven, the so-called wind should not be understood as a characteristic of a tangible object. The seventh is, because all dualistic appearances are completely reversed, it is non-dual, the movement of mind and mental factors is cut off, because non-true thoughts cease, it is non-conceptual, entering into the nature of things as they are, because there is no dualistic appearance, it appears as purely vast purity, in all places and times, it appears to accomplish all kinds of benefits, because it never wavers from that state. The wisdom of Vajrasattva is union. Thus, the six branches of union. The so-called non-appearance means that all that appears is seen as without self-nature, and it is also said that universal appearance is the pure mandala of self-appearance. Thus, these forty branches come forth extensively from the Vajrakila Tantra, it is a collection of the meaning of pith instructions, it is said to be about sixty verses of the testimony of that very tantra.