Tibetan
་ཤིང་བརྒྱུད་ནས། སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་ཞུགས་ཤིང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ན། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ནི་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །གཤེགས་པ་གཤེགས་མ་ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་མོ་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སློབ་དཔོན་ལ་འདུས་ཤིང་དེའི་ངོ་བོར་གནས་ལ། དེ་ཉིད་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་དང་བཅས་པ་ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ནང་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་སོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་མར་བཞུགས་ཏེ། འབད་པས་མཆོད་ན་སྤྱོད་པ་སྟེ་འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། གྲོལ་བ་སྟེ་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་རྩོལ་བར་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་འདུས་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གནས་ལུགས་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དང༌། སློབ་མའི་བློ་ངོར་ཇི་ལྟར་སྣང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་ཕུང་པོ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གདོད་མ་ནས་གནས་པ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མགོན་དང་སྐྱབས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མགོན་སྐྱབས་ཀྱི་དོན་ནི། སེམས་ ཅན་ཀུན་གྱི་བདེ་དགེ་ཐམས་ཅད་དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་གྲོལ་དུ་རུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ཆེས་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱི་ལྡོག་པ་བཟུང་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདྲེན་པར་འཇོག་གོ །།གཉིས་པ་ནི་སློབ་མ་གང་ལ་སློབ་དཔོན་དེ་འབྲས་བུའི་བླ་མར་སོང་བ་ན། སློབ་མ་དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། སློབ་མ་དེའི་བློ་ངོར་སློབ་དཔོན་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་འདུས་དང༌། སྲིད་ཞི་ཀུན་ཁྱབ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་བཞག་བྱས་སོ། །ཇི་སྲིད་དུ་སློབ་མ་གང་ལ་འབྲས་བུའི་བླ་མར་མ་སོང་བའི་བླ་མ་དེ་ལ་ནི། དེའི་བློ་ངོར་དེ་ལྟར་སོང་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་མོས་སྒོམ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མང་པོ་དག་རྒྱུའི་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང༌། འབྲས་བུའི་བླ་མ་སློབ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ཙམ་ལ་འཆད་པ་ནི་ཞལ་ལུང་གྲོལ་ཐིག་སོགས་སུ་བླ་མ་གསུམ་བཤད་པ་སོགས་དང་མཐུན་རུང་ཙམ་གྱི་ལེགས་ཆ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། ག
Chinese
从树的传承，进入弟子的传承并融为一体时，正确的智慧在传承中产生，这不是身语的行为，而是法性的进入。所有逝者、逝母、忿怒尊、忿怒母、勇士、瑜伽母的坛城都汇集在导师身上，并安住于他的本体中。导师本身与外在的世界融为一体，以内在本质存在于众生之中，以法性的方式安住。因此，这两者安住于一切众生的上师之位。如果努力供养，就能获得行为，即轮回的圆满安乐；以及解脱，即努力获得解脱的果实。关于导师是坛城一切汇集之处等的意义有两种：从实相的角度如何安住，以及在弟子的心识中如何显现。第一种是：导师的蕴等法性，原本就安住在如来等的坛城中，这以法性的方式成为一切众生的怙主和救护者，因为法性是平等性。这里的怙主和救护者的意义是：一切众生的安乐和善德都从他的力量中产生，并且因为他的存在，众生才有可能获得解脱。即使如此，众生仍然颠倒地进入其中，而具有信心的导师，则是因为正确地趋向于显现那个坛城，所以抓住导师的特点，安立为众生的引导者。第二种是：对于哪位弟子来说，导师成为了果位的上师，那么弟子也会体验到法性的状态。因此，在那位弟子的心识中，导师被认为是坛城一切汇集之处，遍及轮回和寂静，并且是法性的本体。只要导师没有成为哪位弟子的果位上师，即使说在他的心识中已经如此，也只不过是信解和修习而已，并不是真正地显现。这里很多人将因的上师金刚阿阇黎，以及果的上师弟子自己的体验来讲解，这与口传解脱法等中讲解的三种上师等稍微有些相符的优点，但
English
From the lineage of the tree, entering the lineage of the disciple and merging into one, the correct wisdom arises in the lineage, which is not an action of body and speech, but merely the entry of the Dharma-nature. All the mandalas of the Sugatas, Sugatamas, Wrathful Deities, Wrathful Mothers, Heroes, and Yoginis are gathered in the teacher and abide in his essence. He himself, together with the outer world, dwells within sentient beings as the inner essence, abiding in the manner of Dharma-nature. Therefore, these two abide as the gurus of all sentient beings. If one offers with effort, one will obtain conduct, that is, the perfect bliss of samsara; and liberation, that is, striving to obtain the fruit of liberation. The meaning of the teacher being the gathering place of all mandalas, etc., is twofold: how it abides in reality, and how it appears in the mind of the disciple. The first is: the Dharma-nature of the teacher's aggregates, etc., originally abides in the mandala of the Tathagatas, etc., and this abides as the protector and refuge of all sentient beings in the manner of Dharma-nature, because Dharma-nature is equality itself. Here, the meaning of protector and refuge is: all the happiness and virtue of all sentient beings arise from his power, and because of his existence, sentient beings are able to be liberated. Even so, sentient beings enter into it perversely, while the teacher who has faith, because he correctly turns towards manifesting that mandala, grasps the characteristics of the teacher and establishes him as the guide of sentient beings. The second is: for whichever disciple the teacher has become the guru of the fruit, that disciple also experiences the state of Dharma-nature. Therefore, in the mind of that disciple, the teacher is considered to be the gathering place of all mandalas, pervading samsara and nirvana, and is the essence of Dharma-nature. As long as the teacher has not become the guru of the fruit for whichever disciple, even if it is said that it is so in his mind, it is merely faith and practice, and not truly manifested. Here, many explain the guru of the cause, the Vajra Acharya, and the guru of the fruit, the disciple's own experience, which has some slight advantages that are somewhat in accordance with the explanation of the three gurus in the Oral Instructions on Liberation, etc., but
Tibetan
ཞུང་འདིར་མི་འགྲིགས་ཏེ། ཡིད་ཆེས་བཞིའི་ནང་གི་བླ་མའི་རྒྱས་བཤད་ཡིན་པ་ལས། དེ་དག་གི་འབྲས་བུའི་བླ་མར་ངོས་བཟུང་བ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཡིད་ཆེས་པར་བསྡུ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དཔེ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པ་ལ། ཨོཾ་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འགོ་འདྲེན་པ་བཞིན་དུ་ དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣེ་འདྲེན་པ་དང༌། རི་དྭགས་རྒྱལ་པོ་སེངྒེས་གཞན་རྣམས་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ལྟར། མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པ་དང༌། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དུ་རིག་བྱེད་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་འདུས་པ་ལྟར། གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱི་དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ནང་དུ་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་དང༌། པཱ་ར་ཛ་ཏ་ཏེ་ལྷའི་ཤིང་ཡོངས་འདུས་མེ་ཏོག་ནི། མེ་ཏོག་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང༌། རྙིང་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལམ་ནི་དཀའ་བ་མེད་ཅིང་འཇུག་པ་བདེ་བ་དང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ནོ། དངོས་གྲུབ་དུ་མ་ནི་མཆོག་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་རྣམ་གྲངས་མང་པོའོ། །མ་རྟོགས་ཞེས་པ་ནི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཡོད་པ་ལ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ་མེད་པའོ། །གཟེགས་མ་ནི་ཕྲ་མོའོ། དོན་ཀུན་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀུན་ནོ། །དེ་ཡང་མཁས་པས་དངོས་གྲུབ་ཅེས་པ་མན་ཆད་སློབ་དཔོན་གྱི་ཆེ་བ་ཙམ་བསྟན་པ་སྟེ་ཚིག་ལྷག་མ་གོ་སླའོ། །དེ་ནས་ལེའུའི་མཚན་བསྟན་པ་ནི། གསང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ལས། བདག་དང་གཞན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཚུལ་རྣམ་པར་གནོན་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། རྒྱུད་དང་སྔགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་གསང་བ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་སྟོན་པ་པོ་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་སྟེ་དང་པོའོ། རྣམ་པར་གནོན་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ། རྣམ་པར་གནོན་པ་ནི་རྟོགས་པ་དང་འཇུག་པ་ནི་ཐབས་སོ། །ཡང་ན་ཚོགས་རྫོགས་ པར་བྱེད་ཐབས་ནི་ཚོགས་རྣམ་པར་གནོན་པའོ། །རྒྱུད་དང་སོགས་བརྗོད་བྱ་དང་གསུང་རབ་ནི་བརྗོད་བྱེད་དོ། །ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་གསང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་བཤད་པ་ལ་ལེའུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་ལེའུ་གཉིས་པས་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། ཐབས་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞིའི་དོན་དུ་ཞུགས་པར་བསྟན། ལེའུ་གསུམ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོགས་པ་གཅོད་པའི་དོན་དུ་དཔེ་དང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སོ་སོར་བཤད། ལེའུ་བཞི་པས་གསང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞིའི་དོན་ལ་བཞུ
Chinese
这与该处不符，因为这是四种信念中上师的广释。将他们视为果的上师，是因为需要将自身归纳为信念。在那之后，展示了四种比喻。如同唵（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵）是所有字母的引导者一样，是所有成就的引导者。如同狮子（藏文：སེངྒེ，梵文待查，梵文罗马拟音待查，汉语字面意思：狮子）使其他动物恐惧一样，它能摧毁不和谐的方面。如同在确定表达的吠陀中包含了其他吠陀的表达对象一样，如同上面所展示的，在了解上师的真如中包含了所有的智慧。如同波利质多树（藏文：པཱ་ར་ཛ་ཏ་，梵文天城体：पारिजात，梵文罗马拟音：pārijāta，汉语字面意思：波利质多）是诸天之树，其花朵是所有花朵中最殊胜且不会衰老的。加持之道是没有困难、容易进入且不会衰退的。众多成就指的是殊胜和共同成就的多种类别。未证悟指的是即使有上师的加持也未证悟，即没有证悟。微粒指的是细微的。所有意义指的是所有成就。因此，智者仅仅展示了从“成就”开始的上师的伟大，剩余的词句很容易理解。然后展示了章节的名称：从《秘密真如极度显明》中，进入到调伏自和他者的集合的方式，以及展示了取悦上师，他是经、咒、智慧、秘密和如来语的宣说者，这是第一品。进入到调伏的方式指的是实现的方式，调伏是实现，进入是方式。或者，圆满集合的方式是调伏集合。经等是所表达的对象，而语是表达者。这是第一章的解释。第二部分是直接解释秘密真如，它具有三章的性质。其中，第二章以简要和详细解释的方式展示了秘密真如，即进入到方便续的讨论基础的意义。第三章分别解释了例子和意义的智慧的区分，以消除对该意义的疑惑。第四章是秘密真如，它停留在瑜伽母续的讨论基础的意义上。
English
This does not fit here, as it is an extensive explanation of the guru within the four beliefs. Considering them as the guru of the result is because one needs to include oneself in the belief. After that, four examples are shown. Just as Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese meaning: Om) is the leader of all letters, it is the leader of all accomplishments. Just as the lion (Tibetan: སེངྒེ, Sanskrit: to be checked, Sanskrit Romanization: to be checked, Literal Chinese meaning: Lion) frightens others, it destroys discordant aspects. Just as the object of expression of other Vedas is included in the Veda of definite expression, just as shown above, all wisdom is included in knowing the suchness of the teacher. Just as the Pārijāta tree (Tibetan: པཱ་ར་ཛ་ཏ་, Sanskrit Devanagari: पारिजात, Sanskrit Romanization: pārijāta, Literal Chinese meaning: Pārijāta) is the tree of the gods, whose flower is the most excellent of all flowers and does not age. The path of blessing is without difficulty, easy to enter, and does not decline. Numerous accomplishments refer to many categories of supreme and common accomplishments. "Unrealized" means not realized even with the guru's blessing, i.e., without realization. "Specks" means tiny. "All meanings" means all accomplishments. Therefore, the wise one merely shows the greatness of the teacher starting from "accomplishment," and the remaining words are easy to understand. Then the name of the chapter is shown: From "The Utter Elucidation of Secret Suchness," entering into the manner of subduing the assembly of self and others, and showing how to please the guru, who is the expounder of tantra, mantra, wisdom, secret, and the words of the Tathagata, this is the first chapter. "Entering into subduing" means the method of realization; subduing is realization, and entering is the method. Or, the method of perfecting the assembly is subduing the assembly. Tantra, etc., are the objects to be expressed, and the words are the expresser. This is the explanation of the first chapter. The second part is the direct explanation of secret suchness, which has the nature of three chapters. Among them, the second chapter shows the secret suchness in a concise and detailed manner, i.e., entering into the meaning of the basis of the method tantra. The third chapter separately explains the distinction between the wisdom of examples and meanings to eliminate doubts about that meaning. The fourth chapter is the secret suchness, which abides in the meaning of the basis of the Yogini tantra.