Tibetan
ཟིན་པ་བསྐྱེད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པའང་ད་ལྟ་བའི་དུས་ན། བྱ་བ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པས། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པ་པོ་གཉིས་ཀར་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། དེའི་དུས་ན་དེ་ནི་བྱུང་ཟིན་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་བ་ཁོ་ནའོ། །མེད་པ་ལས་མེད་པ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། འདས་པ་ལས་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་ལས་མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་བདག་སྐྱེ་དང་གཞན་སྐྱེའི་སྟེང་དུ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། དུས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་འདས་པ་ལས་བདག་ད་ལྟ་བ་སྐྱེ་སྙམ་ན། དེ་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་འདས་པ་ལས་གཞན་ད་ལྟ་བ་བྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ད་ལྟ་བ་གཉིས་གནས་བྱ་དང་གནས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ན་ཡང༌། འདི་ནི་བདག་སྐྱེ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་བདག་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །འདས་པའི་བུམ་པ་ལས་ད་ལྟ་བའི་བུམ་པ་གཞན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། བུམ་པ་འདས་པ་དང་ད་ལྟ་བ་གཉིས། ཡུལ་ཡང་གཅིག རྣམ་པ་ཡང་གཅིག མཚན་ཉིད་ཀྱང་མཚུངས་པ། སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་གི་རྒྱུད་གཅིག་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་ཆ་ཐ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་ གཞན་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བདག་གཞན་གཉིས་ཀའི་ཚོགས་པ་ལས། བདག་གཅིག་པུ་སྐྱེའམ། གཞན་གཅིག་བུ་སྐྱེའམ། བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་སྐྱེའམ། བདག་གཞན་གཉིས་མིན་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྲང་ན། རེ་རེ་ནས་མི་འཐད་དེ། དང་པོ་ལྟར་ན་བདག་གཞན་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་གཞན་སྐྱེ་ཉིད་དང༌། བདག་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བའི་སྐྱོན་གཉིས་ཀར་དུ་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ནའང༌། རྒྱུའི་བདག་གཞན་གཉིས་ཀར་འབྲས་བུ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་སྐྱེས་ཉིད་དང༌། གསུམ་པ་ལྟར་ནའང༌། འབྲས་བུའི་བདག་གི་ཕྱོགས་ལ་དང་པོ་དང་མཚུངས་ཤིང༌། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་གཉིས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །ཅི་སྟེ་གཉིས་སྐྱེའི་སྐབས་འདིར། བདག་ལས་གཞན་དང་གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་ནི་བདག་སྐྱེ་དང་གཞན་སྐྱེ་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སོ་ན་འདུག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་འདས་པ་ལས་འདས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདས་པ་ཕྱི་མ་དེ་སྐྱེ་བའི་འགོ་བརྩམས་ནས་འདས་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་འདས་པ་ཡོད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་གོང་ཉིད་ནས་འགགས་པ་ཡོད་
Chinese
为了不必生起已完结之故。未来在现在之时，任何事也不做，故生起之事物与生起者二者皆不容有。未来之时，未来之事物即使可做，然于彼时，彼已生起未止息之故，唯是现在。由于无中不能生无，故从过去生过去，从未来生未来，亦非如是。此等亦可加于自生与他生之上，于三时中分别观察，若谓从过去之我生现在之我，则非从我而生，因为将会变成从过去之他生现在之他。两个现在之我，即使变成所依与能依之因，然此非自生，因为所生与能生之我，体性相异之故，唯变成他。若谓从过去之瓶生现在之瓶是他生，然过去与现在之瓶，处所亦一，形相亦一，体性亦相同，以后者乃依于先前刹那之相续而生之故，彼二者不会变成他，因为是依于自己一个相续之故。仅以反体各异，不能成立是他性之故。又从自他二者之集合，生起单独之自，或生起单独之他，或生起自他二者，或生起非自他二者，若如是想，则一一皆不合理，如第一种情况，则变成从自他之集合而生，故唯是他生，且有我从我自身生之过失。如第二种情况，因之自他二者，皆异于果之故，唯是他生。如第三种情况，果之我方，与第一种情况相同，他方与第二种情况相同。若于二生之情况，是从我生他，及从他生他，则于自生与他生所说之过失，皆依然存在。如是，过去不能生过去，若谓后来之过去，是从开始生起而成为过去，则成为有未曾存在之过去，且有未生之前即已止息
English
Because there is no need to generate what is already finished. In the time of the future, since nothing is done, both the thing to be generated and the generator are not permissible. Even if it is permissible for a future thing to act in the future time, at that time, it is only the present because it has already arisen and has not ceased. Since it is not reasonable for non-existence to arise from non-existence, it is also not the case that the past arises from the past, or the future arises from the future. These can also be applied to self-generation and other-generation, and should be analyzed in three times. If it is thought that the present self arises from the past self, then it is not arising from the self, because it would follow that the present other arises from the past other. Even if two present selves become the cause of the object and the subject, this is not self-generation, because the nature of the self to be generated and the self that generates are different, so it becomes only other. If it is thought that the present pot arises from the past pot as other-generation, then the past and present pots are the same in place, the same in form, and the same in nature. Because the latter arises in dependence on the continuity of the previous moment, those two do not become other, because they depend on one's own single continuity. Because mere difference in opposite aspects does not establish otherness. Furthermore, from the collection of both self and other, does a single self arise, or does a single other arise, or do both self and other arise, or does something that is neither self nor other arise? If one thinks like that, then each one is unreasonable. In the first case, it becomes arising from the collection of self and other, so it is only other-generation, and there is the fault of the self arising from itself. In the second case as well, because both the self and other of the cause are other than the result, it is only other-generation. In the third case as well, the self side of the result is the same as the first case, and the other side is the same as the second case. If, in the case of two generations, the other arises from the self and the other arises from the other, then the faults stated for self-generation and other-generation remain. Likewise, the past cannot arise from the past. If it is said that the later past becomes past from the beginning of its arising, then there is a past that did not exist before, and there is cessation even before it arose.