Tibetan
དེ་བཞིན་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས། ཀུན་གཞི་སེམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རིམ་བཞིན་འོངས་པས། ནམ་ཡང་མི་སྡོད་པར་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཕྱིར། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་པོ་དྲུག་པོ་དག་ནི། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རྣམ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བའི་ཡུལ་ལ་མྱང་བ་ཡོད་པས་ན། བདེ་བ་མྱོང་ཞིང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དབང་ཡུལ་ཕྲད་པའི་བདེ་བ་འགྱུར་བཅས་དེ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ལ། འདིར་དངོས་སུ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་པས། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་ཤེས་ཡུལ་རྣམས་ལ། དངོས་སུ་ འགྲོ་ཞིང་རྟོགས་པ་ཇི་བཞིན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། གནས་ཚུལ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལུས་ཅན་ཐུགས་རང་རིག་དེ་ཡིས་དེ་བཞིན་དུ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ནི་སླར་ཡང་རྟོགས་ཤིང་འགྲོ་བ་སྟེ། སླར་ཡང་ཞེས་པའི་དོན། གདོད་ནས་གནས་ཚུལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་ལ། རྟོགས་ཚུལ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་བྱུང་བའི་ཕྱིར་གནས་ཚུལ་དང་རྟོགས་ཚུལ་མཐུན་པ་ནི་སླར་ཡང་ཟློས་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་པ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དོན་ཚན་གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་དག་ཉིད་ནི་སོགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་དག་ཉིད་ནི། དེ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་དང༌། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་གསང་བ་གསུང་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ལས། སྙིང་སྟོབས་ནི་བདེ་བ་དག་པའི་སྐུ་དང༌། རྡུལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དག་པའི་གསུང་དང༌། མུན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རྨོངས་པ་སྟེ། གཏི་མུག་དག་པའི་ཐུགས་སོ། །དེ་ལ་སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་མུན་གསུམ་ནི། བདེ་སྡུག་རྨོངས་གསུམ་འཆར་བའི་གཞི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གཉིས་སྣང་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་ཏུ་བཏགས་བྱ་ཡུལ་གྱི་ཆ་དང༌། འདོགས་བྱེད་ཡུལ་ཅན་རྣམ་རྟོག་གི་ཆ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཏེ་ དེ་ཡང་འཁོར་བར་འཁྲྀད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདེ་སྡུག་རྨོངས་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །དེ་དག་གིས་གདོད་ནས་གོས་མ་མྱོང་བའི་ཡོངས་གྲུབ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །དོན་ཚན་བཞི་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དོན་དམ་པ་དེ་རྣམས། རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ལ་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གསང་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ། རྐྱེན་གྱིས་མི་ཕྱེད་ཅིང་གཞིག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མི་ཕྱེད་པར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པས། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། རྟག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ཟད་པའམ་འཇིག་པ་མེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྒྲིབ་པའི་དྲ་བས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་རྣམས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཏེ་ཕུང་སོགས་ནི་འཇིག་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་འཇིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མི་འཇིག་པ་ནི་གདོད་ནས་རྟག་པ་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་ངོར་འཇིག་པ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་ངོར་ནི་ཕུང་སོགས་ལ་ཡང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕུང་སོགས་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འཇིག་པ་ཡོད་མེད་དབྱེ་བ་མི་ཐུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འཇིག་མི་འཇིག་གི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཉོན་མོངས་ཡོད་མེད་བཀོད་པ་ནི། གློ་བུར་བ་ཡིན་ན་ མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་དང༌། གདོད་མ་ལ་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ལ་ཐུག་གོ །གང་འཇིག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཕྱོགས་ཆས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གང་ན་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ཅིང༌། དུས་གང་དུ་ཡང་བྱུང་བ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྟག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་བདེན་པར་མེད་པའང་མིན་ནོ། དེས་ན་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་གཏན་ནས་ཀྱང་མེད་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དོན་ཚན་ལྔ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེའི་བཙུན་མོ་སོགས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་བཙུན་མོ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གནས་སོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་ལྷ་མོའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་རང་བཞིན་མཚུངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ལས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་ཡང་ལྷ་མོ་ཀླུ་མོ་མི་མོ་གནོད་སྦྱིན་མོ་སོགས་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་བུ་མོའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ནི། བུད་མེད་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་པས།
Chinese
如是证悟。又是从无始时来，阿赖耶识，从一生到一生次第而来，因为是永不停留而去的自性之故。天等一切众生的六根，以色等清净境，都是领受一切安乐之境，为了领受安乐而证悟之故。对于众生一切根境相遇的能变安乐，以譬喻的方式宣说为如来。此处“真实”是指对于世间人来说是现量成立之义，因此，对于众生的根识境，真实地 行持和证悟，如其所是地行持而转变的一切事物，即是安住之方式，以具有智慧之身的自心觉性，如是，再次证悟和行持彼大乐之自性。所谓再次之义，是指原本安住之方式就是大乐，证悟之方式也与之相符，因此安住之方式和证悟之方式相符，就如同再次重复一般。所谓“于彼”是指宣说彼法性之体性，所谓如来之自性，是指众生的法界唯是如来之自性之义。就第三个意义而言，彼等即是等。一切有情之安住方式彼等即是，如是周遍，是大乐，彼即如上所说，安住于秘密语无别的自性中，其中，勇气是清净安乐之身，微尘是清净痛苦之语，黑暗亦如是是愚痴，是清净愚昧之意。其中，勇气、微尘、黑暗三者，是生起安乐、痛苦、愚昧三者的基础，仅仅是分别识，是他空之体性。其中，于二取显现中迷乱的遍计所执的所取境之分，和能诠能取分别念之分，即是遍计， 也就是从引导轮回的角度分为安乐、痛苦、愚昧三种。彼等从未染污的圆成实性，即是身语意三者。如是身语意三者平等性之身，即是自性身。
English
Thus is realization. Moreover, from beginningless time, the alaya-consciousness, coming sequentially from one life to another, because of its nature of constantly moving without stopping. The six faculties of all beings, such as gods, experience pure realms such as forms as places of happiness for all, and because of experiencing happiness, they realize it. For the changing happiness that arises from the meeting of the senses and objects of all sentient beings, it is taught as the Tathagata through metaphor. Here, "actually" means that it is manifestly established for worldly people. Therefore, for the sense-fields of beings, actually going and realizing, just as it is, all things that transform into going, that is, the way of abiding, with the self-awareness of the mind that has the body of wisdom, in that way, again realizing and going into the very nature of great bliss. The meaning of "again" is that the way of abiding is originally great bliss, and the way of realization also corresponds to it, so the way of abiding and the way of realization correspond, which is like repeating again. The nature of the dharma that is called "in that itself" is shown, and the nature of the Tathagata means that the dharma-dhatu of beings is only the nature of the Tathagata. In terms of the third meaning, those themselves are and so on. The way of abiding of all sentient beings, those themselves are, thus all-pervasive, and is great bliss, and that itself, as shown above, abides in the nature of inseparable secret speech, in which courage is the body of pure bliss, dust is the speech of pure suffering, and darkness is similarly ignorance, which is the mind of pure delusion. Among them, courage, dust, and darkness are the basis for the arising of bliss, suffering, and delusion, and are merely discriminating consciousness, which is the nature of other-emptiness. Among them, the object-part of the completely imputed, which is confused in the appearance of duality, and the part of the conceptual thought that is the object-possessor, is the completely imputed, that is, from the perspective of leading to samsara, it is divided into three: bliss, suffering, and delusion. The perfectly established, which has never been stained by those, is the three: body, speech, and mind. Thus, the body of the equality of the three: body, speech, and mind, is the nature-body.
Chinese
于第四个意义方面来说，身语意究竟的那些，既是金刚，也是实相本身。其中，三密平等性的智慧，究竟菩提心珍宝，被称为金刚，因为其不会被因缘所摧毁、不可破。这被称为不可破，因为其自性是自生任运，由于不是由因缘所生，所以无生；由于是常的自性，所以无灭或无坏。由于被烦恼障蔽之网束缚，根与境等以及成佛之蕴等会坏灭；由于脱离一切烦恼的造作，究竟菩提心金刚萨埵则永远不会坏灭。此处的不坏是本初常有，对于究竟的辨别智慧而言，不成立坏灭，因为在那上面，蕴等也没有坏灭，所以无法区分蕴等与金刚萨埵的坏灭存在与否。之所以将有无烦恼作为坏灭与否的原因，是因为如果是突发的，则普遍具有无常；如果是本初的，则普遍具有常。凡是不坏灭的，就是无生，其不住于任何世俗方面所包含的法中，也未曾在任何时候出现过，但由于恒常不变地存在，所以也不是什么都没有，也不是不真实。因此，其在一切的一切中，根本没有生、灭、住这三者，也在一切的一切中，普遍存在于生、灭、住这三者之中。 于第五个意义方面来说，其妃等，即金刚的自性之妃，是智慧一切相，是功德之源。其以究竟天女之相安住，因此，从与其自性相同的缘起中，在世俗业的显现上，也会显现为天女、龙女、人女、夜叉女等三有之女的形象。因此，智慧究竟的天女们，安住在女性众生的法性之中。
English
In terms of the fourth point, those ultimate Body, Speech, and Mind are both Vajra and the very nature of reality. Among them, the precious mind of ultimate enlightenment, the wisdom of the equality of the three secrets, is expressed by the term "Vajra" because it cannot be broken or destroyed by conditions. It is known as indestructible because its essence is self-arisen and spontaneously accomplished. Since it is not produced by causes and conditions, it is unborn; and since it is of a permanent nature, it is without cessation or destruction. Because it is bound by the net of afflictive obscurations, the senses and their objects, as well as the aggregates of the enlightened ones, are destroyed. Because it is free from all afflictive actions, the ultimate mind of enlightenment, Vajrasattva, never has destruction. Here, non-destruction is eternally constant from the beginning. It should not be applied to the non-establishment of destruction in the face of ultimate discriminating wisdom, because in that face, even the aggregates do not have destruction. Therefore, the distinction between the existence and non-existence of destruction of the aggregates and Vajrasattva cannot be made. The reason for stating the presence or absence of afflictions as the cause of destruction or non-destruction is that if it is accidental, it is universally impermanent; and if it is primordial, it is universally permanent. That which is indestructible is itself unborn, and it does not abide in any dharma contained in the conventional aspect, nor has it ever occurred at any time, but because it exists constantly and unchangingly, it is neither nothing nor untrue. Therefore, in all of everything, there is absolutely no arising, ceasing, or abiding, and in all of everything, it also universally goes into these three: arising, ceasing, and abiding. In terms of the fifth point, its consort, etc., that is, the consort of the nature of the Vajra, is all-aspect wisdom, the source of all qualities. Because it abides in the form of the ultimate goddess, from the interdependent origination that is identical to its nature, even in the appearance of conventional karma, it will appear in the form of daughters of the three realms, such as goddesses, nāga women, human women, yaksha women, etc. Therefore, the goddesses of ultimate wisdom abide in the dharma nature of all female beings.