Tibetan
་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ རྣམས་ཀྱང་དེའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཁམས་མེད་ན། །སྡུག་ལ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །མྱ་ངན་འདས་ལ་འདོད་པ་དང༌། །དོན་གཉེར་སྨོན་པའང་མེད་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། སེམས་དཔའ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང༌། དགའ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་པས། བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །བདེ་བ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ལས་བྱུང་བས་དགའ་བ་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མས་མཚོན་པའི་དགའ་བ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པས་མཚོན་པའི་མཆོག་དགའ་དང༌། རྣམ་པར་ཉེད་པས་མཚོན་པའི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་བྲལ་བས་མཚོན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་གནས་སྐབས་ལས། དགའ་བ་བཞི་ཡང་དག་པར་མཚོན་པར་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ལས། སྐྱེ་བ་དང་མཚོན་པར་ནུས་པའི་དགའ་བ་བཞི་པོ་གང་དག་ནི། དམ་པ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དགའ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང༌། ལྷན་ཅིག་རོ་མཉམ་པར་གྱུར་པའི་སེམས་འགྱུར་མེད་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་སྐབས་འདིར་བརྗོད། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྲེད་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། ཞུ་བདེ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་རུང་གི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་འདོད་ཆགས་བདེ་ཆེན་མཁའ་ ཁྱབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཆགས་བྲལ་གྱི་མཚན་མ་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། སྤྲོས་པ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ལ། རྟེན་ཐིག་ལེ་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་དྲི་བ་མེད་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་ལན་ཅིག་མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་ན། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་ཅིང༌། སླར་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པས་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན། བཞུགས་པའི་དོན་བཤད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་དང༌། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་བཞུགས་ཚུལ་དང༌། རྡོ་རྗེ་སེམས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ་སོགས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བཞུགས་ཚུལ་ལོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེ་ཆེན་ཏེ། །རང་རིག་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཀུན་ཡང་བདེ་འདོད་པའི། །རྣམ་རྟོག་འདི་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང༌། །ཆོས་དབྱིངས་མྱོང་བའང་ཚོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་མྱོང་ཚུལ་དབྱེ་བ་མེད
Chinese
功德以其自性增长，有漏的功德也由此力量产生。然而，如果无有佛性，就不会对痛苦感到厌倦，也不会希求寂灭涅槃，更不会有追求和祈愿。如是说。金刚萨埵的解释是：金刚是指远离戏论的心，菩萨是指不变的安乐和喜悦，因此是乐空不二。此乐由四刹那产生，故显示为四种喜悦，即以各种刹那为代表的喜悦，以成熟为代表的胜喜，以特殊体验为代表的离喜，以及以无特征为代表的俱生喜的自性。从四刹那的状态中，四喜得以圆满显现。如此，从四刹那中，能够产生和代表的四喜是什么呢？是殊胜的，即大乐的智慧。与这四喜一同成为同味一体的不变之心，即是此处所说的金刚萨埵。其特征是：从贪欲的渴求和分别念中解脱，并且由于与融乐和相似的智慧，以及胜义的贪欲大乐遍空之自性相同，故从离贪的特征中解脱，一切戏论特征自性清净，无有依赖明点变化之垢染。任何瑜伽士一旦现证此境界，便能渡过轮回的苦海，且永不退转，故被尊称为恒常安住者。如是，在解释安住的意义时，以“诸佛菩萨”等说明了各种安住的方式，以“示现为金刚心”等说明了安住在广大的安乐中。在此说：心之法性是胜义大乐，也是以自证的方式体验。因此，一切众生皆欲求安乐，此分别念乃是俱生而生。体验法界亦非感受，无有能体验、所体验和体验方式之分别。
English
Qualities increase by their own nature, and contaminated qualities also arise from its power. However, if there is no Buddha-nature, there will be no weariness of suffering, no desire for nirvana, and no seeking or aspiration. Thus it is said. The explanation of Vajrasattva is: Vajra is shown as the mind free from elaboration, and Sattva is said to be unchanging bliss and joy, therefore it is the non-duality of bliss and emptiness. That bliss arises from the four moments, so it is shown as four kinds of joy, namely, the joy represented by various moments, the supreme joy represented by maturation, the joy of separation from joy represented by special experience, and the nature of co-emergent joy represented by no characteristics. From the state of the four moments, the four joys are perfectly manifested. Thus, from the four moments, what are the four joys that can arise and represent? They are the supreme, that is, the wisdom of great bliss. The unchanging mind that becomes one taste with these four joys is called Vajrasattva in this context. Its characteristic is: it is liberated from the craving of desire and discrimination, and because it is the same as the wisdom of melting bliss and similarity, and the nature of the ultimate desire, great bliss, all-pervading emptiness, it is liberated from the characteristic of non-attachment, all elaborations and characteristics are naturally pure, and there is no defilement of dependent bindu changes. Once any yogi directly realizes this state, he will cross the ocean of samsara and never regress, so he is revered as the eternally abiding one. Thus, in explaining the meaning of abiding, "Buddhas and Bodhisattvas" etc. explain the various ways of abiding, and "showing as Vajra mind" etc. explain abiding in great bliss. Here it is said: The nature of mind is ultimate great bliss, and it is also experienced by way of self-awareness. Therefore, all beings desire happiness, and this discrimination arises co-emergently. Experiencing the Dharmadhatu is also not a feeling, there is no distinction between the experiencer, the experienced, and the way of experiencing.
Tibetan
། །དོན་དམ་མྱོང་བའམ་དོན་དམ་ཚོར་བ་ཞེས། མྱོང་བའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཀྱང་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། །སྤྲོས་པ་བྲལ་ཙམ་མ་ཡིན་བདེ་ཆེན་མྱོང༌། །སྟོང་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཀྱང་བདེ་བར་ཤར། །བདེ་ཆ་སྤྲོས་པ་སྟོང་པ་སྤྲོས་མེད་ཅེས། །བརྫུན་པའི་ཟུང་འཇུག་འཆད་དང་འདི་མི་མཚུངས། །བདེ་དང་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ། །རྟོག་པས་གོ་ཚུལ་སོ་སོར་འབྱུང་མོད་ཀྱང༌། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་གནས་ཚུལ་ལ། ། དབྱེ་བ་ཡོད་པར་ནམ་ཡང་འགྲོ་བ་མིན། །སེམས་ལ་འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་འཆར་བ་དང༌། །ལྷན་སྐྱེས་བློ་ལ་དེ་ཡང་འདོད་ཐོག་ཕྱིར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཡང༌། །དོན་དམ་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཡིན་པར་གྲུབ། །སྐབས་འདིའི་དགའ་བ་བཞི་ནི། ཟག་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནས་ལས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཅིང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགའ་བ་བཞི་ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ཀྱང༌། སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་འདིར། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཁྲེའུ་རིས་སུ་འཆར་བས། གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་དང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ངོ༌། །གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་སྤངས་ཤིང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། མཉམ་གཞག་ཕལ་ཆེར་དུ་གཅིག་ཏུ་སྣང་ལ། གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། རྗེས་ཐོབ་དང་མཉམ་བཞག་སྐབས་འགར་དུས་མཉམ་པ་ལ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་ཡོད། རྟེན་ལུས་ཀྱི་འགྱུར་བའི་གནས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་དུ་སྔ་ཕྱི་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །གང་ལྟར་ཡང་སྐུའི་གསང་བའི་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ། གསུང་གི་གསང་བའི་བདེ་བ་ནི་མཆོག་དགའ། ཐུགས་ཀྱི་གསང་བའི་བདེ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ལམ། ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ། དེ་དག་རོ་མཉམ་ལམ་ཐུགས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཤར་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །བདེ་བའི་རང་གདངས་ལས་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཆར་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ། བདེ་བའི་རང་གདངས་ལས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ། བདེ་བའི་རང་གདངས་ལས་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་ཡང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན། རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ། དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་ཡང༌། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཀུན་དང་བྲལ་བ་སོགས་མཚན་ཉིད་ཕྱོགས་རེར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མའོ། །འདི་དག་ནི་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་དགའ་བ་དང༌། སྐད་ཅིག་མའི་དབྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཞུ་བདེ་ཡས་བབས་ཀྱི་དགའ་བ་བཞི་དང
Chinese
如是，胜义之体验或胜义之感受，从体验的对立面来说也是离戏的。不仅是离戏，还体验大乐。从空性的对立面来说，也显现为安乐。安乐部分是戏论，空性是无戏论，说这是虚假的双运，与此不同。安乐和离戏被分别安立时，虽然以分别念产生各自的理解方式，但是仅凭这些理由，情况上，绝不可能存在差别。心中显现轮涅一切法，并且俱生智也随之而生，因此，心的自性，法界，也被证实为具有一切胜义的形态。此处所说的四喜，仅仅是由无漏俱生所区分的。法性的四喜，本体唯一，但在修学的双运阶段，法与有法的显现如绘画般呈现，因此，会产生显现为一和显现为异的各种情况。由于舍弃了能取所取的显现，并且现量见到了法性，所以在多数等持中显现为一。由于没有舍弃二取习气，所以在后得和某些等持中，有时会同时显现为不同。由于存在作为所依的身体变化的习气，所以有时会显现为有先后的不同。无论如何，身的秘密之乐是喜，语的秘密之乐是胜喜，意的秘密之乐是离喜或殊喜，这些味道相同，或者说心性无有改变地显现，就是俱生。从安乐的自性光明中，显现三界影像的各种形态，所以是各种形态的刹那。从安乐的自性光明中，产生使有情成熟之法的声音，所以是成熟的刹那。从安乐的自性光明中，无缘大悲屡屡融入有情，所以是成熟的刹那。虽然是所有事物的形态，但是事物的自性与一切分离等，因为无法用特征的某个方面来描述，所以是与特征分离的刹那。这些是实相意义的喜和刹那的差别，以及融乐上下降的四喜。
English
Thus, the experience of ultimate truth or the feeling of ultimate truth, from the opposite aspect of experience, is also free from elaboration. It is not only free from elaboration, but also experiences great bliss. From the opposite aspect of emptiness, it also appears as bliss. The bliss part is elaboration, and emptiness is non-elaboration, saying that this is a false union, which is different from this. When bliss and freedom from elaboration are separately established, although different ways of understanding arise with conceptual thoughts, based on these reasons alone, there can never be a difference in the situation. All phenomena of samsara and nirvana appear in the mind, and the innate wisdom also arises with it. Therefore, the nature of the mind, the dharmadhatu, is also proven to have all the forms of ultimate truth. The four joys mentioned here are only distinguished by the uncontaminated co-emergence. The four joys of dharmata are one in essence, but in the stage of learning union, the appearance of dharma and dharmata appears like a painting, so various situations of appearing as one and appearing as different arise. Because the appearance of the grasped and the grasper is abandoned, and dharmata is directly seen, it appears as one in most samadhi. Because the habit of dualistic appearance is not abandoned, it sometimes appears as different in post-meditation and some samadhi at the same time. Because there is a habit of the changing state of the dependent body, it sometimes appears as different with before and after. In any case, the bliss of the secret of the body is joy, the bliss of the secret of speech is supreme joy, and the bliss of the secret of mind is joy-free or special joy. These tastes are the same, or the mind-nature appears without change, which is co-emergence. From the self-radiance of bliss, various forms of the images of the three realms appear, so it is a moment of various forms. From the self-radiance of bliss, the sound of the dharma that ripens sentient beings arises, so it is a moment of ripening. From the self-radiance of bliss, the compassion without object repeatedly merges into sentient beings, so it is a moment of ripening. Although it is the form of all things, the nature of things is separated from everything, etc., because it cannot be described by a certain aspect of the characteristic, it is a moment separated from the characteristic. These are the differences between the joy of the meaning of reality and the moment, and the four joys of melting bliss ascending and descending.