Tibetan
པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཐར་བཞིའི་ཡོན་ཏན་སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་གིས་རིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་གནས་ཤིང་བྱུང་བ་སྟེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་གཞན་ལས་མཐའ་ཞེས་པའི་ཚིག་མེད་དེ། ཐོག་མ་མེད་པར་འབྱུང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྣམ་ཐར་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་དང༌། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དེའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་མ་འགགས་པའི་དུས་ན་ ཡང༌། དེས་རྒྱས་འདེབས་པ་སྟེ་དེའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཐར་བཞི་པོ་སུ་ལ་མངའ་བའི་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཚུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་བརྡས་བསྟན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ནི་མ་གཏོགས་པར་གཞན་དུ་གནས་པ་ནི་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་བས་བྱང་སེམས་དེ་འདྲ་མཁའ་དབྱིངས་འདི་རུ་གནས་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཐར་བ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྐལ་བ་སྟེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐལ་ལྡན་ཏེ་བྷ་ག་ཝཱན་ནོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གང་ལ་གནས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སྐལ་ལྡན་ཏེ། སྤངས་རྟོགས་གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་རྟོགས་པ་ལྡན་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྤངས་པ་སྟེ་དོན་ཚན་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་བརྗོད་བྲལ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ བྱུང་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞིའི་སྐབས་འདིར་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བཤད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་སོ་ཞེས་པའི་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གང་གསུངས་པ་ནི། རྟག་ཅིང་བརྟན་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པར་གནས་པར་གྱུར་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སང
Chinese
哦！ 如此，谁拥有四种解脱的功德，就被称为常，谁拥有这样的功德，那就是法界智慧自己觉知。 那是无始无终，恒常存在和显现，因为存在。 其他译本中没有“尽头”这个词，因为说是无始显现，说是相续不断地显现。 四解脱自性的法性，被称为大印，因为从中产生轮涅一切法，轮涅一切都融入并坏灭于它的法界中，并且在轮涅的显现未止息之时，也由它来印证，即不离它的自性。 谁拥有四种解脱的心性，即大乐，胜义菩提心，虽无分别却能生出一切功德，如同珍宝一般，那就是以虚空法界的象征所表示的离戏，以一切种方式而体性唯一的方式存在。 除了离戏的菩提心之外，没有见到在其他地方存在，因此说这样的菩提心存在于虚空法界中。 因此，四解脱的智慧是圆满的证悟，那即是福分，因为是圆满的财富。 谁拥有它，谁就是有福者，即薄伽梵（藏文：བྷ་ག་ཝཱན，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：世尊）。 或者，安住于大乐菩提心之上的空性，就是具有大乐福分的有福者，这是从断证两方面来表示的。 因此，要知道有三种意义：具有断、具有证、具有证的断。 如上所说，身语意的秘密，就是未被一切戏论所戏论，自性不可言说，从那证悟中诸佛产生。 因为是生起一切佛者，所以在续部的开场白中，称其为薄伽梵（藏文：བྷ་ག་ཝཱན，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：世尊），所说的“薄伽梵（藏文：བྷ་ག་ཝཱན，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：世尊）安住”中的“安住”二字，是指恒常、稳固、不变地存在，也就是。
English
Oh! Thus, whoever possesses the qualities of the four liberations is called permanent, and whoever possesses such qualities is the wisdom of the Dharmadhatu itself knowing. That is without beginning or end, constantly existing and manifesting, because it exists. There is no word "end" in other translations, because it is said to manifest without beginning, and it is said to manifest continuously. The Dharma nature of the four liberations' nature is called the Great Seal, because all phenomena of Samsara and Nirvana arise from it, all of Samsara and Nirvana dissolve and perish in its Dharmadhatu, and even when the appearances of Samsara and Nirvana have not ceased, it seals it, that is, it does not deviate from its nature. The mind-essence that possesses the four liberations, that is, great bliss, the ultimate Bodhicitta, although without conceptualization, produces all qualities, like a precious jewel, that is the non-duality indicated by the symbol of the space Dharmadhatu, existing in a way that is one in essence with all aspects. Apart from the non-dual Bodhicitta, it is not seen to exist elsewhere, therefore it is said that such Bodhicitta exists in the space Dharmadhatu. Therefore, the wisdom of the four liberations is perfect realization, that is fortune, because it is perfect wealth. Whoever has it is fortunate, that is, Bhagavan (藏文：བྷ་ག་ཝཱན，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：World Honored One). Or, the emptiness that abides in the great bliss Bodhicitta is the fortunate one who possesses the fortune of great bliss, which is expressed from the perspective of both abandonment and realization. Therefore, it should be understood that there are three meanings: having abandonment, having realization, and abandonment having realization. As mentioned above, the secret of body, speech, and mind is that which is not elaborated by all elaborations, its nature is inexpressible, and from that realization the Buddhas arise. Because it is the one who gives rise to all Buddhas, in the introduction to the Tantra, it is called Bhagavan (藏文：བྷ་ག་ཝཱན，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：World Honored One), and the word "abiding" in "Bhagavan (藏文：བྷ་ག་ཝཱན，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：World Honored One) abides" means to exist constantly, steadily, and immutably, that is.
Tibetan
ས་རྒྱས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔའི་ཆོས་ཉིད་དེ་རྣམས་ཞེས་པས་ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་དག་པས། ཡེ་ཤེས་རྟག་པ་དུས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་གྱུར་ཐོབ་པ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྣམས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པར་གྱུར་ལ། བདེ་ཆེན་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་དེ་རང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་བསྐྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་རང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རེ་བ་སྐོང་བ་སྟེ། ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་གཡོ་བར་གྱུར་པ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱུར་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བཟང་དང་ནི་སྐལ་ངན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བས། སྣོད་བཅུད་རེ་རེ་བཞིན་ཡང་གཉིས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་བྱའོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྐལ་ངན་མ་དག་ པའི་ཞིང་དང༌། སྐལ་བཟང་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་དག་པའི་ཞིང་གཉིས་སོ། །བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ། སྐལ་ངན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དང༌། སྐལ་བཟང་ཆོས་ཀྱི་བདེ་བ་ཅན་གཉིས་སོ། །ཕྱི་རོལ་ཏུ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་རྒྱུ་ནང་དུ་སྣོད་སྐལ་ངན་རགས་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྩ་དང་ཤ་ཁྲག་རུས་པའི་ཚོགས་པ། བཅུད་སྐལ་ངན་ལས་རླུང་དང་ཁམས་སྙིགས་མ། སྣོད་སྐལ་བཟང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོ་བཞི་རྩ་སོ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཅུད་སྐལ་བཟང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་དང་དྭངས་མ་མི་ཤིགས་པ་ལ་སོགས་པ། དེ་ལྟར་སྣོད་བཅུད་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང༌། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གིས་ཁྱབ་པས། རེ་རེ་ཡང་རང་བཞིན་རྣམ་པ་བཞི་བཞིའོ། །དེས་ན་རྣམ་གྲངས་རགས་པའི་སྒོ་ནས་བརྒྱད་ལ་བཞི་བཞི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། སྣོད་བཅུད་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་བྱའོ། །སྤྱིར་ནི་ཐེག་པ་འདིར་མཚན་གཞིའི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་འབྱུང་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་ཅིང༌། འབྱུང་བཞིའི་དྭངས་མ་ཡེ་ཤེས་བཞིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་སྟེ་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཚུལ་དེ་དག་ལ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད། ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ནས། དེ་རྣམས་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བའི་སྒོ་ནས་རེ་བ་སྐོང་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི
Chinese
地增，即五蕴的法性；菩萨，即五根的法性，这些也包括所有其他法的法性。由于那些事物被误认为不同，其原因是脉、气、明点和能取所取的显现清净。当证得智慧恒常、同时的自性时，所有法的法性都安住于金刚萨埵大乐的自性中。大乐无分别能生起自他功德之聚，从而满足世间自他之愿，利益众生。世间分为两种：有情世间和器世间。其中，变动的是有情世间，如是安住的是器世间。通过善缘和恶缘的区分，器和有情各自也应分为两种。因此，这将显示：外在的器世间有恶缘不清净的刹土，以及善缘由愿力产生的清净刹土两种。对于有情众生，有恶缘轮回之苦者，以及善缘具足佛法之乐者两种。外在显现如此的原因在于内在的器，恶缘是粗大的微尘之脉、血肉骨骼的集合；有情恶缘是业气和垢秽之界；器善缘是智慧的三脉、四轮、三十二脉等；有情善缘是智慧之气和不坏明点等。如是，这八种器情，也被地、水、火、风所遍及，因此，每一个也都是四种自性。因此，为了从粗略的角度将八种分为四种，应将器情分为三十二种。一般来说，此乘中，任何作为所诠释之法的，没有不被四大的体性所遍及的，而且四大的精华——四种智慧也遍及一切而安住。如是，在所有这些形态中，大乐金刚萨埵本身，以遍及者的形态安住，并通过增长那些圆满的功德来满足愿望。其中，无漏的
English
Earth increases, which is the nature of the five aggregates; Bodhisattvas, which is the nature of the five faculties, these also include the nature of all other dharmas. Because those things are mistaken as different, the reason is that the appearances of channels, winds, bindus, and grasping and being grasped are purified. When the wisdom of permanence and simultaneous nature is realized, the nature of all dharmas abides in the nature of Vajrasattva Mahasukha. Mahasukha non-discrimination can generate the accumulation of self and other qualities, thereby fulfilling the wishes of self and others in the world, and benefiting sentient beings. The world is said to be of two kinds: the sentient world and the container world. Among them, what moves is the sentient world, and what remains in that way is the container world. Through the distinction between good fortune and bad fortune, each of the container and sentient beings should also be divided into two. Therefore, this will show that the external container world has two kinds: the impure realms of bad fortune, and the pure realms of good fortune arising from the power of aspiration. For sentient beings, there are two kinds: those with the suffering of bad fortune samsara, and those with the bliss of good fortune dharma. The reason for such external appearances lies in the internal container, bad fortune is the collection of coarse subtle channels, flesh, blood, and bones; sentient bad fortune is karma winds and impure elements; container good fortune is the three wisdom channels, four wheels, thirty-two channels, etc.; sentient good fortune is wisdom winds and indestructible bindus, etc. Thus, these eight containers and sentient beings are also pervaded by earth, water, fire, and wind, therefore, each is also of four natures. Therefore, in order to divide the eight into four from a rough perspective, the containers and sentient beings should be divided into thirty-two kinds. In general, in this vehicle, whatever is the dharma to be explained, there is nothing that is not pervaded by the nature of the four elements, and the essence of the four elements—the four wisdoms—also pervade and abide in everything. Thus, in all these forms, Mahasukha Vajrasattva himself abides in the form of the pervader, and fulfills wishes by increasing those perfect qualities. Among them, the uncontaminated