Tibetan
པའི་དུས་དང་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་རོ་མཉམ་དུ་འདྲེས་པ། བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་དུས་སུའང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རླུང་འགགས་པས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ནི། ཆགས་སྲེད་འཛག་བདེ་མངོན་གྱུར་པ་འགགས་པ་ནི་འགོག་པའི་དུས་དང༌། ཐིག་ལེ་བརྟན་པོས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཡིན་ལ། མཚན་ཉིད་དེ་གཉིས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལ་ཤར་བ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་དུས་སོ། ། འགོག་པ་དང་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཡིན་ཚད་ལ་མཚན་ཉིད་འདི་ཚང་བ་མིན་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་རིམ་པའི་སྐབས་སུ། འགོག་དཔྱིད་གཉིས་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་པས། འགོག་དཔྱིད་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་དུས་གསུམ་གཞི་མཐུན་པར་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དུས་གཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཉི་མ་རོ་མ་དང་ཟླ་བ་རྐྱང་མའི་ རྒྱུ་བ་ནུབ་པ། དཀར་པོ་སྤྱི་བོ་ནས་གསང་བའི་བར་དུ་འཆར་བ་དང༌། གསང་བ་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་དུ་ནུབ་པ་སྤངས་ཤིང་དམར་པོ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་འཆར་ལུགས་སྤངས་པ། སྙིང་སྟོབས་དཀར་པོའི་བགྲོད་པ་གསང་བ་ནས་ཡར་ལྡོག་ཅིང༌། རྡུལ་དམར་པོའི་བགྲོད་པ་གཙུག་ཏོར་ནས་མར་ལྡོག་པས། དཀར་ཆས་བསྡུས་པ་མཐའ་དག་མུན་པའི་དྭངས་མ་དང༌། དམར་ཆས་བསྡུས་པ་མཐའ་དག་དུས་ཀྱི་མེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས། རྩ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟན་ཅིང༌། གང་བར་གྱུར་པ་ལ། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པའི་བརྡས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མུན་པ་ནི་དཀར་པོའི་དྭངས་མ་ཆེན་པོ་རྡུལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན། ཁམས་ནག་པོའི་དྭངས་མའམ་སྔོན་པོར་གྲགས་པ། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པའི་རྒྱུ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དུས་ཀྱི་མེ་ནི་དམར་པོའི་ཤིན་ཏུ་དྭངས་མ་སྙིང་སྟོབས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། གང་ལའང་ཆགས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཆགས་སྲེད་སོགས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་མཐུ་ཅན། ཐིག་ལེ་སེར་པོའམ་ལྗང་ཁུ་ཞེས་བཏགས་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལུས་མཐའ་ཡས་པ་སྟོན་པ་སོགས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བའི་རྒྱུ་དེ་ཡིན་ལ། ཐིག་ལེ་ཞུ་བའི་མཚན་ཉིད་ མཐར་ཐུགས་པས། མུན་པ་མེ་ལ་འདྲེ་བར་བྱེད་ཅིང༌། གཏུམ་མོ་འབར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས། མེ་མུན་པ་ལ་འདྲེས་ཏེ། མེ་དང་མུན་པ་རོ་མཉམ་པ་ན་ཐིག་ལེ་མི་འགྱུར་བའོ། དེ་ལ་མུན་པ་ནི་བདེ་བ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་དང༌།
Chinese
与寂灭之时和春之时融为一体，也显示在不可思议之时。其中，气停止而生起离戏智慧，是贪欲漏乐显现而止息，是寂灭之时；明点稳固而转为俱生大乐，是春之时；此二特征在一个智慧中生起，是不可思议之时。虽然寂灭和春之时并非完全具备这些特征，但在法身次第中，寂灭和春之时具有同样的特征。因此，寂灭、春和不可思议之时三者在基础上相同，共同结合的智慧被称为“一时”。这是指太阳雄日和月亮雌月运行隐没，白色从梵穴到密处显现，以及从密处到梵穴隐没被舍弃，红色与此相反的显现方式也被舍弃。白色精力的运行从密处向上返回，红色血滴的运行从顶轮向下返回，所有由白色汇集的都变成黑暗的精华，所有由红色汇集的都变成时间之火的自性。因此，在所有脉轮中，世俗和胜义菩提心都稳固且充满，这被称为“一时”的象征。其中，黑暗是被精液加持的白色大精华，是具有双运特征的极乐自性，被称为黑色或蓝色的界，是神通等无量功德之源，具有虚空的特征。时间之火是被心力加持的红色极纯精华，具有双运的特征，是对任何事物都没有执着的智慧，是舍弃贪欲等烦恼的力量之源，被称为黄色或绿色的明点，是智慧界的特征，是显示无量身体等变化的根源。明点融化的特征达到极致，黑暗融入火中，拙火燃烧达到极致的特征，使火融入黑暗中，火和黑暗融为一体时，明点不会改变。其中，黑暗是安乐，即世俗菩提心；
English
The time of cessation and the time of spring are mixed together, and it is also shown in the inconceivable time. Moreover, when the wind stops and the wisdom free from elaboration arises, it is the time of cessation when the pleasure of attachment and desire is manifested and ceases; when the bindu is stable and turns into the great innate bliss, it is the time of spring; these two characteristics arise in one wisdom, which is the inconceivable time. Although the time of cessation and the time of spring do not fully possess these characteristics, in the stage of Dharmakaya, the cessation and spring have the same characteristics. Therefore, the wisdom of combining cessation, spring, and inconceivable time, which are based on the same foundation, is called "one time". This refers to the cessation of the movement of the sun (male) and the moon (female), the appearance of white from the crown chakra to the secret place, and the abandonment of the disappearance from the secret place to the crown chakra, and the opposite appearance of red is also abandoned. The movement of white vigor reverses upwards from the secret place, and the movement of red particles reverses downwards from the crown. All that is gathered by white becomes the essence of darkness, and all that is gathered by red becomes the nature of the fire of time. Therefore, in all chakras, the mind of enlightenment of conventional and ultimate truth is stable and full, which is indicated by the symbol of "one time". Among them, darkness is the great white essence blessed by semen, the nature of supreme bliss with the characteristic of union, known as the essence of black or blue, the source of infinite merits such as clairvoyance, and has the characteristic of space. The fire of time is the extremely pure essence of red blessed by heart force, with the characteristic of union, the wisdom without attachment to anything, the power to abandon afflictions such as attachment and desire, called yellow or green bindu, the characteristic of the realm of wisdom, and the source of transformation that shows infinite bodies, etc. The characteristic of the melting of the bindu reaches the ultimate, so darkness merges into fire, and the characteristic of the blazing of inner heat reaches the ultimate, so fire merges into darkness, and when fire and darkness become one, the bindu does not change. Among them, darkness is bliss, which is the conventional Bodhicitta;
Tibetan
མེ་ནི་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གསང་རིམ་གྱི་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བཤད་པ། དུས་གཅིག་པོ་ནི་དེ་ཉིད་ནའང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བཞུགས་སོ་དེ། ཇི་སྲིད་གཉིས་མེད་གྲུབ་པ་ཡིས། །བདུད་རྣམས་ཉིད་ནི་བཞི་པོ་དང༌། །ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་དྲ་བ་ནི། །འཇོམས་པས་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཁའ་དབྱིངས་གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡི། །ཨེ་ནི་བྷ་ག་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །སུ་ལུ་དེ་ཡོད་རྟག་པ་སྟེ། །ཐོག་མཐའ་མེད་པར་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །འདེབས་པས་ཀྱང་དེ་ཕྱག་རྒྱའོ། །བྱང་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་གང་ཡིན། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་མ་གཏོགས་པར། །གཞན་དུ་གནས་ནི་མ་མཐོང་སྟེ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་འདི་རུ་བརྗོད། །སྐུ་དང་གསུང་ཐུགས་གང་ཡིན་ཉིད། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་དེ་ལ་བཤད། །བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་གང་གསུངས་པ། །གནས་པར་གྱུར་པ་བརྗེད་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་དང༌། །དུས་གཅིག་ཏུ་ནི་གྱུར་པ་ན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་རང་བཞིན་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་རེ་སྐོང་བྱེད། །སེམས་ཅན་སྣོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས༌། །གཡོ་བར་གྱུར་པ་སེམས་ཅན་ཏེ། །དེ་བཞིན་གནས་པ་སྣོད་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བཟང་དང་ནི་སྐལ་ངན་གཉིས། །རེ་རེ་བཞིན་ཡང་གཉིས་སུ་དབྱེ། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་རླུང་གིས། །རང་བཞིན་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བརྗོད། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས། །དེ་རྣམས་རེ་བ་སྐོང་བར་མཛད། །རྡོ་རྗེ་སེམས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། །སེམས་དཔའ་དགའ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །སྐད་ཅིག་བཞི་ལས་བྱུང་བས་ན། །དགའ་བ་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བསྟན། །དགའ་བ་དང་ནི་མཆོག་དགའ་དང༌། །དགའ་བྲལ་གྱིས་ནི་དགའ་བ་དང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ནི། །སྐད་ཅིག་བཞི་ལས་ཡང་དག་བྱུང༌། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྨིན། །རྣམ་པར་ཉེད་དང་མཚན་ཉིད་བྲལ། །དེ་དག་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་གང༌། །དགའ་བ་བཞི་ནི་དམ་པ་སྟེ། །དགའ་བར་ལྷན་ཅིག་གྱུར་པའི་སེམས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འདིར་བརྗོད་དོ། །འདོད་ཆགས་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་གྲོལ། །རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་སོན། །བཞུགས་པ་ཞེས་བྱར་རྣམ་པར་གྲགས། །འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་དང༌། བཞུགས་པའི་ཚིག་གཉིས་སྦྱར་ཏེ་སྟོན་པ་ལས། དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཚིག་དང་སྦྲེལ་ཏེ། དུས་གཅིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་སོ།
Chinese
火是空性的智慧，是胜义菩提心的所依。第三，就密续的果位而言：唯一的时间即是那般，世尊安住于彼处。只要证悟了无二，四魔以及贪等烦恼之网，因摧毁而称为“摧毁者”（梵文：Bhagavan，汉语：世尊）。虚空处所之相，ཨེ་（藏文，梵文天城体：ऐ，梵文罗马拟音：ai，汉语字面意思：唉）也称为བྷ་ག་（藏文，梵文天城体：bhaga，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：吉祥）。སུ་ལུ་（藏文，梵文天城体：sulu，梵文罗马拟音：sulu，汉语字面意思：苏鲁）是存在且恒常的，因为无始无终地显现。从那之中生起和毁灭，因此播种也是它的手印。什么是珍贵的菩提心？除了虚空界之外，没有在其他地方见到过，因此在此处如此宣说。无论是身语意，都是没有戏论的，是生起一切佛陀的，因此称之为世尊。所说的“安住”是指，是安住不忘失。当佛陀、菩提心与众生，成为一体之时，金刚萨埵以其自性，满足世间的一切愿望。以有情和器皿的方式，世间被说成是两种。变动的是有情，如是安住的是器皿。善缘和恶缘两种，每一种又分为两种。地、水、火、风，其自性被说成是四种。金刚萨埵以其本性，满足他们的愿望。所显示的金刚萨埵，是说菩萨欢喜。因为从四个刹那中产生，所以显示为四种欢喜。欢喜、胜喜、离喜以及俱生喜的自性，是从四个刹那中真实产生的。各种各样的成熟，各种各样的寻找和无相。从那些之中所生起的，四种欢喜是殊胜的。与欢喜俱生的心，在此被称为金刚萨埵。贪欲、离贪欲、完全解脱，自性清净且无垢染，已渡过轮回的海洋，被称为“安住”。这就是将“世尊”和“安住”这两个词结合起来显示，也就是与前面的词语连接起来，即“一时，世尊安住”。
English
Fire is the wisdom of emptiness, the basis of ultimate Bodhicitta. Third, explained in terms of the result of the secret stage: The single time is just that, the Bhagavan resides there. As long as duality is realized, the four Maras and the net of afflictions such as attachment, are destroyed, hence called 'Destroyer' (Bhagavan). The aspect of the space realm, ai (ऐ, ai, ai) is also called bhaga (भग, bhaga, auspicious). Sulu (सुलु, sulu, Sulu) is existent and constant, because it appears without beginning or end. From that, arising and destruction occur, therefore sowing is also its mudra. What is the precious Bodhicitta? Other than the realm of space, it is not seen to reside elsewhere, therefore it is spoken of here as such. Whether it is body, speech, or mind, it is without elaboration, it is the generator of all Buddhas, therefore it is called Bhagavan. What is said as 'residing' means, it is abiding without forgetting. When the Buddhas, Bodhicitta, and beings, become one, Vajrasattva, by his nature, fulfills all the wishes of the world. In the manner of sentient beings and containers, the world is said to be of two kinds. What moves is sentient beings, what remains still is the container. Good fortune and bad fortune, each are also divided into two. Earth, water, fire, and wind, their nature is said to be four kinds. Vajrasattva, by his very nature, fulfills their wishes. The Vajrasattva that is shown, is said to be the joy of the Bodhisattva. Because it arises from four moments, it is shown as four joys. Joy, supreme joy, joy beyond joy, and the nature of innate joy, arise truly from four moments. Various kinds of ripening, various kinds of seeking and without characteristics. From those that arise, the four joys are supreme. The mind that is co-emergent with joy, is here called Vajrasattva. Desire, freedom from desire, complete liberation, nature pure and without stain, having crossed the ocean of samsara, is known as 'residing'. This is showing by combining the two words 'Bhagavan' and 'residing', that is, connecting with the previous words, 'At one time, the Bhagavan resided'.