Tibetan
། །སྤྲོས་པས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་བྱ། །ཞེས་པའི་ཚིག་ལ་བཤད་པ་མཛད་པ་ཞིག་བྱུང་ནའང༌། ལུང་འདྲེན་ལ་འབྲུ་བཤད་མཛད་པར་མངོན། གཞུང་རྩ་བ། མར་དོ་དང་རྣམ་སྣང་རྡོ་རྗེའི་འགྱུར་གཉིས་ཀ་ལ་མི་སྣང་ཞིང༌། སྔ་ཕྱིའི་ཚིག་དང་འགྲེལ་བར་ཡང་མི་འདུག་པས་མ་སྨོས་སོ། །དེས་ན་རྒྱུ་རྒྱུད་སེམས་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ལ། པདྨའི་བརྡས་བསྟན་པ་ཐིག་ལེ་འགྱུར་བདེའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གནས་པ་ས་བོན་དང་རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་པར་འདྲེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འགྱུར་བདེ་ལ་པདྨའི་བརྡས་བསྟན་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་པདྨ་འདམ་སྐྱེས་དེ། །མདུན་དུ་གྱུར་ན་ཡིད་དགའ་དང༌། །ཕྱི་ནས་དགའ་བ་མེད་འགྱུར་པ། །འོད་ཆགས་དགའ་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང༌། རྫས་ཐ་དད་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེ་བ་ཡང་མི་སྲིད། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་པར་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་དག་པ་དེ་ཉིད། རང་བཞིན་དག་པར་སྣང་ཡང་མི་སྣང༌། དག་པའི་བྱ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉིད་ལ་བྱེད་ཀྱང་མི་བྱེད་དེ། བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཉིད་ཀྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་སྣང་ཞིང༌། དེའི་བྱ་བ་ཡང་བྱེད་པས། ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉིད་ལ། རང་བཞིན་དག་པ་དང་ས་བོན་དབྱེ་བ་མེད་པར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་དེ་ཡང༌། གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། གནས་ཚུལ་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དག་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་ཡང༌། གཉུག་མའི་ལུས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། གཉུག་མའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དག་པའི་སེམས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་དེའི་སྣང་ཆ་རླུང་གི་དྭངས་མར་ཤར། དྭངས་མ་དེའི་ཁྱད་ཆོས་ནི། ཁམས་གསུམ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་སུ་སྣང་དུ་རུང་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་ཞིང༌། དངོས་སུ་ན་རྐྱེན་གང་གིས་སད་པར་བྱས་པ་དེར་སྣང་ངོ༌། །དེ་འདྲ་བའི་ལུས་སེམས་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་དཀར་པོའི་ཆ་དང༌། རྡུལ་ཏེ་དམར་པོའི་ཆ་དང༌། ཐུགས་མི་བསྐྱོད་པའི་བརྡས་བསྟན་པ་མུན་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་པོ་མཉམ་པར་འདྲེས་པས་ཁྱབ་པ་སྟེ། འདིར་རྒྱན་ཞེས་པ་དང༌། འཁྱུད་གྱུར་པ་ཞེས་པ་ནི། ཚིག་རྒྱན་ ཙམ་སྟེ་དེ་ལ་དེ་ལྡན་པའི་དོན་ནོ། །ཚིག་རྒྱན་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དང་པོའི་སངས་
Chinese
即使有人对“以戏论止息戏论”这句话进行解释，也似乎只是引用经文进行字面解释。在根本的经文中，《玛多》和《遍照金刚》的两种译本中都没有出现这句话，而且在前后文和注释中也没有，所以没有提及。因此，自始以来，作为根本原因的自性清净的心，用莲花的象征来表示，存在于明点易变的习气种子中，种子和自性清净的心也无二无别地融合在一起，用莲花的象征来表示易变，如云：如同莲花从泥中生出，出现在面前令人喜悦，从后面看则喜悦消失，光芒依附，喜悦亦是如此。那么，如何才能无二无别地融合呢？本体不是同一个，不同的事物也不可能混合在一起。从特性的角度来看，它们也是非常不同的，所以肯定不是融合在一起的。那么是什么呢？对于众生来说，自性清净本身，显现为自性清净，却也不显现；清净的行为虽然是对众生本身进行的，却也不进行，因为习气的种子本身显现出神变，并且也进行着它的行为。因此，在世俗的众生本身中，自性清净和种子已经变得没有区别。究竟而言，习气的种子也从未存在过，所以在状态上，存在与不存在两者都不是。具有习气的自性清净，存在于本初之身中。所谓的本初之身，是指具有种子的清净心，其显现为风的清明。清明的特性是，具有能够显现为三界轮回涅槃一切之身的能力，实际上，它会显现为任何引发它的缘起。如此的身心无二无别，被菩提心，即白色的部分；微尘，即红色的部分；以及不动佛所象征的黑暗的功德三者平等混合所遍及。这里所说的“装饰”和“拥抱”，只是词藻上的修饰，意思是具备了那些。这些词藻上的修饰也被称为三摩地的装饰。就像最初的佛一样。
English
Even if someone were to explain the phrase "to pacify elaboration with elaboration," it seems that they would only be making a literal explanation by quoting scriptures. This phrase does not appear in either the Mar do or Vairochana Vajra translations of the root text, nor is it found in the preceding or following words and commentaries, so it is not mentioned. Therefore, the mind, which is the cause and lineage, and is primordially and naturally pure, is indicated by the symbol of the lotus. The seed of the habit of the changing bindu resides there, and the seed and the naturally pure mind are also mixed inseparably. The changing is indicated by the symbol of the lotus, as it is said: Just as a lotus grows from the mud, it is pleasing when it appears in front, but the joy disappears from behind, and the joy of clinging to light is the same. How then are they mixed inseparably? They are not the same entity, nor is it possible for different substances to mix into one. From the point of view of characteristics, they are also very different, so they are definitely not mixed into one. What then? For sentient beings, the very nature of purity, appears as naturally pure, yet it does not appear; the action of purification is done to sentient beings themselves, yet it is not done, because the seed of habit itself manifests magical displays, and also performs its actions. Therefore, in conventional sentient beings themselves, the naturally pure and the seed have become indistinguishable. Ultimately, the seed of habit has never existed from the beginning, so in terms of state, it is neither existent nor nonexistent. The naturally pure, together with habit, resides in the primordial body. The so-called primordial body is the manifestation of the pure mind with the seed, appearing as the clarity of wind. The characteristic of that clarity is that it has the ability to appear as the body of all three realms, samsara and nirvana, and in reality, it appears as whatever condition awakens it. Such a body and mind, inseparable, is pervaded by the equal mixture of the three qualities of the mind of enlightenment, which is the white part; the dust, which is the red part; and the darkness, which is indicated by the symbol of the immovable mind. Here, the words "ornament" and "embraced" are merely rhetorical ornaments, meaning that they possess those qualities. These rhetorical ornaments are also called the ornament of samadhi. It is like the first Buddha.