Tibetan
ས་རབ་ཀྱི་རིམ་པས།རང་ཡིད་སྟོང་གཟུགས་ལ་དྲག་ཏུ་གཏད། རྟོག་པའི་རིམ་པས་བག་ཙམ་འདྲེས། སྤྱོད་པའི་རིམ་པས་རང་གི་ཡིད་ནི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེར་ཡང་དག་པར་གྱུར་པར་རིག་ཅིང་དེ་ལས་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་རིམ་པ་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་ཡིད་ཅེས་པ་དྲུག་ཡིད་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཟེར་པའི་དུས་ཀྱི་ཡིད་དེ་ཡིན་པས། རང་གི་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན། དེའི་ནང་ཚན་ན་དྲུག་ཡིད་ཡོད་པའང་མི་འགལ་མོད། གནས་ཚུལ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས། འོད་གསལ་སྟོང་གཟུགས་སུ་གདོད་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང༌། བློའི་འཆར་ཚུལ་ལ་སྟོང་གཟུགས་དང་རིམ་པས་འདྲེས་ཏེ་གཅིག་དུ་གྱུར་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ལྟར་འདིར་ཡང་བཤད་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་རྟོག་པ་ཡིན་གྱི། བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པས་སྐབས་འདིར། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དང༌། འཁོར་བའི་སེམས་དབྱེ་བ་ཕྱེད་པ་ནི་མེད་དོ། །དོན་ཚན་གཉིས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་གི་བྱེད་ལས་ནི། དེ་འབའ་ཞིག་སོགས་ཏེ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྤོང་བར་བྱེད། ཅེས་ གསུངས། དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའི་བར་དུ་ཡོད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་ལས་ནི། མ་དག་པའི་སྣང་བ་སྟོང་གཟུགས་སུ་རིམ་པས་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས། གཟུགས་སེམས་དབྱེར་མེད་པ་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་སྟོངས་པ་ལས། རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཀྱི། དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་དང༌། གཞུང་ལུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་བརྗོད་ཀྱང༌། གཟུགས་སེམས་དབྱེར་མེད་བསྒོམ་པ་ལས་གཞན་གྱི་གནས་ལུགས་དེ་ཤེས་པར་འགྱུར་རམ་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ཐབས་འདི་དང་བྲལ་ན་མི་རྟོག་པ་ཙམ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན། རིག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན། སྦྱིན་སོགས་ཚོགས་ཙམ་བསགས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་གཅིག་གམ་སྐྱེ་བ་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ། ཀུན་རྫོགས་བདེན་མེད་ཙམ་ཡང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གསུམ་པ་འཕྲོས་དོན་སོར་བསམ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ལ། དོན་དེ་སྤྱིར་བཤད་པ་དང༌། མི་འགྱུར་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྲུབ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལམ་དུ་འགྲོ་བ་གཉུག་མའི་ཡིད། །གང་ཞིག་གིས་ནི་བཅིངས་བྱས་ཏེ། །དེ་ཡི
Chinese
地的次第。自心猛力专注于空色。以分别的次第稍微混合。以行为的次第，觉知自心已真实转为空色的珍宝，并由此生起喜乐的次第。此处所说的“意”，并非仅仅指六识之意，而是指身语意三者中的意，意为自己的觉性。其中虽不违背存在六识之意，但就情况而言，法性的心，原本即已成就为光明空色，然而在心的显现方式上，如同空色次第混合而显现为一体一般，此处也是如此宣说的。那也是以仅是觉性的自性而分别，但在禅定的次第中，此时，法性的心与轮回的心是没有区别的。第二点，禅定支分的功用是，唯有那等等。如吉祥时轮的后部续经中也说：以令其一的禅定，也能完全舍弃外境之事物。如是宣说。从禅定的次第开始，直到等持的次第之间存在的禅定支分，所有这些的功用是，次第清净不净的显现为空色，因此，以安住于色心无别的唯一的瑜伽，完全了知显现声响之诸法的自性，原本即是空性，以及一切自性之相，即使宣说众多的比喻和理证，以及经论的差别，除了修习色心无别之外，还能知晓其他的实相吗？难道不会知晓吗？如果离开了这个方法，仅仅修习无分别也不行，仅仅以智慧的观察修习也不行，仅仅积累布施等资粮也不行，在一世或者七世之内，连世俗谛的无实有也无法证悟，更何况是真实证悟一切相呢？第三，关于附带意义，对于事后生起的两种思索的功德，分为总说其义和不改变的个别成就方式两种，首先是：于道行之心，以何而系缚，彼之
English
The stages of the earth. Forcefully focus your mind on emptiness and form. Gradually mix with the stages of discernment. Through the stages of conduct, realize that your own mind has truly transformed into the precious essence of emptiness and form, and from this, the stages of joy and bliss arise. Here, the term "mind" does not refer solely to the six consciousnesses, but rather to the mind within the triad of body, speech, and mind, meaning one's own awareness. While it is not contradictory for the six consciousnesses to be included within it, in reality, the mind of Dharma-nature is originally established as luminous emptiness and form. However, in the way the mind manifests, it appears as if emptiness and form gradually mix and become one. This is how it is explained here as well. That is also discerning with the nature of mere awareness, but in the stages of meditation, at this time, there is no distinction between the mind of Dharma-nature and the mind of samsara. The second point, the function of the limbs of meditation, is that, only that, etc. As it is also said in the latter part of the Kalachakra Tantra: "Through the meditation that makes it one, one also completely abandons external objects." Thus it is said. Starting from the stages of meditation, the function of all the limbs of meditation that exist up to the stages of samadhi is to gradually purify impure appearances into emptiness and form. Therefore, through the yoga of abiding in the oneness of form and mind, one fully knows that the nature of all phenomena of appearance and sound is originally empty, and all aspects of nature. Even if one speaks of many examples and reasons, and the differences of scriptures and treatises, apart from meditating on the inseparability of form and mind, can one know other realities? Would one not know? If one is separated from this method, merely meditating on non-conceptuality is not enough, merely examining and meditating with wisdom is not enough, merely accumulating merit such as generosity is not enough. Within one lifetime or up to seven lifetimes, one cannot even realize the mere unreal existence of relative truth, let alone actually realize all aspects? Thirdly, regarding the incidental meaning, for the merits of the two kinds of reflection that arise later, there are two types: a general explanation of the meaning and a specific way of achieving immutability. The first is: The innate mind that goes on the path, by what is it bound, that of
Tibetan
་གནས་གསུམ་མ་ལུས་པ། །སྤྲོས་ཏེ་སླར་ཡང་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམས། གཉུག་མའི་ལུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རླུང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལྟོས་མེད་བཞིའམ་མི་གཡོ་བ་གསུམ་མམ། དབེན་པ་གསུམ་མམ། ཉིན་མཚན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སམ། སྣ་རྩེ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་ལྟ་བུའི་རྩོལ་བྲལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཐབས་གང་ཞིག་གིས་བཅིང་པར་བྱས་པ་ལས། ཞེས་པ་སྟེ། བྱེད་པ་བཅིང་བའི་སྦྱོར་བ་འདི་ནི། སོ་སོར་སྡུད་པའམ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ནས་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སོར་བསམ་གྱི་རིམ་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྩི་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མི་རྟོག་པ་དང་སྟོང་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡིས་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཏུམ་མོ་འབར་ཏེ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གནས་གསུམ་མ་ལུས་པར། ཡས་བབས་ཀྱི་དགའ་བ་བཞི་དང་བཅུ་དྲུག་གི་རིམ་པས་བདེ་བ་སྤྲོས་ཏེ། སླར་ཡང་ནོར་བུ་ནས་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་བཞི་དང་བཅུ་དྲུག་གི་རིམ་པས། གཙུག་ཏོར་གྱི་བར་དུ་ཐིག་ལེའི་བགྲོད་པ་བསྡུས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་ལས་འདི་རྗེས་མཐུན་པ་སྲོག་རྩོལ་གྱི་རིམ་པའི་སྐབས་ཀྱི། སོར་བསམ་ལ་ཡང་ཡོད་ཅིང༌། དངོས་ཐོག་མར་གྲུབ་པ་ནི་འཛིན་པའི་སྐབས་ཀྱི་སོར་བསམ་ཡིན་ཅིང༌། དྲན་ཏིང་སྐབས་ཀྱི་སོར་བསམ་ལ་བྱེད་ལས་ལྷག་པོ་དང་བཅས་པར་ཡོད་དོ། །ཡང་མི་རྟོག་པ་དང་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡིས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་གནས་གསུམ་མ་ལུས་ པར། ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྟོང་གཟུགས་དང༌། གཞོམ་མེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང༌། ཞུ་བདེ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས། རྣལ་འབྱོར་པའི་བློ་ངོར་གསར་དུ་སྤྲོས་ཏེ། སླར་ཡང་བདེ་སྟོང་ཙམ་དུ་བསྡུ་བའི་སྤྲོ་བསྡུ་ཡང་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་ལས་འདི་ནི་འཛིན་པའི་རིམ་པ་ལ་སོར་བསམ་གཉིས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་བྱེད་ཅིང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སོར་བསམ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ལྷ་མོ་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་ལ་ཆགས། །དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བར་བསྡད། །ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཞེས་པ་ལ། འཆད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་ཡོད་དེ། འགྲེལ་པ་ལས་བསྐྱེད་རིམ་ལ་འཆད་པ། སྤྱིར་བསྐྱེད་
Chinese
所有三处无余，开展后复又收摄。这是说，色等境诸法的道途，六识之聚，与本有之身性，意之自性的风一同，以四无依或三不动，或三寂静，或昼夜之瑜伽二，或鼻尖三合一之类的离勤无分别之方便所系缚之后。这是说，能系缚之作用，乃是各别摄集或禅定支分之体性。此二瑜伽，从最初业者乃至最终之间，恒常不断，故不应仅视为各别思维之次第。如是之无分别和缘空色之瑜伽，能使智慧之拙火燃起，身语意之三处无余，以上降之四喜和十六次第开展安乐，复又从宝珠至下稳之四喜和十六次第，直至顶髻之间，收摄明点之运行。此作用与命勤次第之时，亦有各别思维，而事物最初成就者，乃是执持之时之各别思维，忆念定时之各别思维，则具有更多作用。又，以无分别和空色之瑜伽，身语意之三处无余，三界之影像之空色，和不坏之音声一切相，以及融乐不变之安乐等，于瑜伽士之意前重新开展，复又收摄为仅是乐空之开展和收摄，乃是屡屡发生。此作用于执持次第，以二各别思维稍作，后二之位次的各别思维则广大地作。第二是：为何如来，贪着天女忿怒众，舍弃坛城轮，安住于俱生喜？这是说，此处坛城轮，有三种不同的解说方式，注释中从生起次第来解说，总的生
English
All three places without exception, expanded and then recollected again. That is to say, the path of objects such as form, the six consciousnesses, together with the wind of the essence of the original body, the nature of mind, are bound by four without reliance or three immovable, or three solitary, or two yogas of day and night, or the effortless non-conceptual means of combining the three tips of the nose into one. That is to say, the action of binding is the nature of separate collection or the limbs of meditation. These two yogas are constant from the initial practitioner to the final, so they should not be regarded only as the order of separate thoughts. Such non-conceptual and emptiness-oriented yoga can ignite the wisdom fire, and the three places of body, speech, and mind are completely filled with the bliss of the four joys and sixteen stages of ascent, and then from the jewel to the four joys and sixteen stages of descent, up to the crown of the head, the movement of the bindu is collected. This action is also present in the separate thoughts of the life-force stage, and the one who first accomplishes the thing is the separate thought of the holding stage, and the separate thought of the mindfulness stage has more actions. Moreover, with the yoga of non-conceptuality and emptiness, the three places of body, speech, and mind are completely filled with the emptiness of the images of the three realms, and the indestructible sound of all kinds, and the unchanging bliss of melting, etc., are newly developed in the mind of the yogi, and then collected into the expansion and collection of mere bliss and emptiness, which happens again and again. This action is done slightly by the two separate thoughts in the holding stage, and the separate thoughts of the latter two stages are done extensively. The second is: Why does the Tathagata cling to the assembly of goddesses and wrathful ones, abandoning the mandala wheel, and dwelling in the joy of co-emergence? That is to say, here the mandala wheel has three different ways of explaining it, and the commentary explains it from the generation stage, the general generation