Tibetan
་ཁྱེད་ལ་ཟློག་ཏུ་མེད་ལ། ཐལ་བ་དེ་ངེད་ལ་སླར་ཟློག་པར་བྱེད་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་མཚན་དཔེ་སོགས་ཡོན་ཏན་རྣམས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་རེ་རེ་དང༌། འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ། རྐྱེན་གྱིས་སྒྲུབས་པ་རེ་རེ་སོ་སོར་ཡོད་པས། གང་ཟག་ལ་ནི་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པར་འདོད། ཆོས་དབྱིངས་ལ་ནི་དེ་དང་དེ་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྒྲུབས་པ། སྐྱོན་ཡིན་པ་རྟགས་མ་གྲུབ་བོ། །ཡང་གདོད་མའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ལ་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མ་ཁྱབ་སྙམ་ན། དུད་འགྲོ་ལ་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པས་མ་གོས་པར་ཐལ། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པས་ནི་དེའི་སྒྲིབ་པའི་གོ་མི་ཆོད། དོན་འདི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པ་ལས་ལྷག་པའི། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པར་འཇོག་བྱེད་གཞན་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར། ལན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་མི་ཤེས་པ་དང༌། དགོས་པ་མ་བསྒྲུབས་པ་དང༌། དོན་མ་བསྒྲུབས་པ་དང༌། མ་གྲུབ་ པ་ཐམས་ཅད་དང༌། ལེགས་པའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་ཡིན། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཙ་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་དགོས། མི་ཤེས་པ་ལས་ལོག་ཙ་ན་ཤེས། མ་བསྒྲུབས་པ་ལས་ལོག་ཙ་ན་གྲུབ། མི་ལྡན་པ་ལས་ལོག་ཙ་ན་ལྡན་པ་མ་ལགས་སམ། དེ་དག་མ་ཡིན་ན། དེ་དང་དེ་ལས་ལོག་པ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་གདོད་ནས་བྲལ་བ་དེ་ནི། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་གདོད་ནས་ལྡན་པར་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཚུལ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་ཀྱང༌། བོད་ཡུལ་འདིར་ནི་དཔལ་ཇོ་ནང་བའི་མཁས་པ་རྣམས་མ་གཏོགས། གཞན་ཆེས་མཁས་པར་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་རྟོགས་ན། སྲང་ཁར་འཁྱམས་པའི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་དང༌། སྒོམ་ཆེན་པར་རློམ་པར་གླེན་བླུན་རྣམས་ཀྱིས་ཏ་ག་ལ་རྟོགས། འཕགས་ཡུལ་ན་ཡང་མཆོག་གཟིགས་པའི་མཁས་གྲུབ་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་ཤིང་བཤད་མོད་ཀྱི། གྲུབ་ཐོབ་ཕལ་པ་རྣམས་དང༌། མདོ་སྔགས་ཀྱི་པཎྜི་ཕལ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་གཏམ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་ཆོས་སྐད་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གཞན་ལ་མ་བ
Chinese
您是不可逆转的，如果将那个过失反过来加到我们身上，那么我们这些具有相好等功德者，在法界中是自性成就的，每一个和圣者相续中，由因缘所成就的，每一个都是各自分开存在的。因此，过失被认为是沾染在补特伽罗身上。对于法界来说，如果不是通过某种方法来成就，那么认为那是过失的论证是不成立的。还有，本初的无二智慧，您是知晓处与非处的，因为您具有知晓一切处与非处作为自性的缘故，因为您不具有不知晓处与非处作为自性的缘故。如果不成立，那么就会导致被不知晓处与非处的障碍和过失所染污。如果认为这不周遍，那么就会导致畜生没有被不知晓处与非处的障碍所染污。因为不知晓处与非处，不能算是它的障碍。因为对于这个道理来说，没有比不知晓处与非处更甚的，可以安立为不知晓处与非处的障碍的东西了。所以无言以对。这样一来，凡是不知晓的，没有成办必要的，没有成办意义的，不成立的一切，以及不具备善法的一切都是过失。一旦脱离一切过失，就必须脱离所有这些。一旦从不知晓中返回，就是知晓。一旦从没有成办中返回，就是成办。一旦从不具备中返回，难道不是具备吗？如果不是这些，那么从这些中返回也不会成立。因此，从一切过失中本初解脱的，就成立为本初具备一切功德。因此，如来虽然在一切法中从一切门宣说了这个道理，但是在这个藏地，除了尊贵的觉囊派的智者们以外，即使是其他非常著名的智者们也没有证悟，更何况是那些在街上游荡的思辨者们，以及自认为是修行人的愚蠢之辈们又能了解多少呢？即使在印度，也只有见到究竟的智者成就者们才能证悟和宣说，而一般的成就者们，以及一般的显密班智达们也没有证悟。因此，不要轻易对他人讲述如来藏具有功德的言论等无量甚深密意的法
English
You are irreversible. If that fault is turned back on us, then we, who have the qualities of marks and signs, etc., are each naturally accomplished in the realm of Dharma, and each accomplished by conditions in the continuum of noble beings, existing separately. Therefore, faults are considered to be defiled on the person. For the Dharma realm, if it is not accomplished by some means, then the argument that it is a fault is not established. Furthermore, the primordial non-dual wisdom, you know what is and is not, because you have knowing all that is and is not as your own nature, because you do not have not knowing what is and is not as your own nature. If it is not established, then it would follow that you are defiled by the obscuration and fault of not knowing what is and is not. If you think that this is not pervasive, then it would follow that animals are not defiled by the obscuration of not knowing what is and is not. Because not knowing what is and is not, it cannot be considered its obscuration. Because for this reason, there is nothing more than not knowing what is and is not, that can be established as the obscuration of not knowing what is and is not. Therefore, there is no answer. In this way, whatever is not known, whatever is not accomplished, whatever is not meaningful, whatever is not established, and whatever does not possess good qualities are all faults. Once free from all faults, one must be free from all of them. Once returned from not knowing, it is knowing. Once returned from not accomplishing, it is accomplishing. Once returned from not possessing, is it not possessing? If it is not these, then returning from these will not be established either. Therefore, that which is primordially free from all faults is established as primordially possessing all qualities. Therefore, although the Tathagata has spoken of this principle in all dharmas from all doors, in this land of Tibet, except for the scholars of the glorious Jonangpa, even those who are considered very learned have not realized it. How much more can those speculators wandering in the streets and those fools who pretend to be great meditators understand? Even in India, only the accomplished masters who have seen the ultimate have realized and taught it, but the ordinary accomplished ones and the ordinary panditas of sutra and tantra have not realized it. Therefore, do not easily tell others about the words of the Tathagatagarbha possessing qualities and other limitless profound dharmas.