Tibetan
ས་ཀ་ཡང་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ངོས་འཛིན། སེམས་ཆོས་སྐུ་དང་ལུས་ལོངས་སྐུ་མཉམ་དུ་བྱུང་བ་ལ་ཟུང་འཇུག་ཟེར་ཏེ། སྐུ་དང་ཐུགས་ཐ་དད་དུ་འདོད། འོན་ཀྱང་བདེ་ཆེན་དང་སྐུ་ལ་གཉིས་སྣང་མེད། སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ། ངེས་ངོར་གཉིས་སྣང་མེད། སྣང་ངོར་ཡོད་ཅེས་ཟེར་ཏེ། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་གཟིགས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ཐ་དད་དངོས་གནས་ཡོད་པ་དེ་གཉིས་སུ་མི་སྣང་བར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་གཉིས་སྣང་ཤེས་ངོར་འགགས་པ་དེ་ཡང་ངེས་ངོ་མ་ཡིན་པར་ལོག་རྟོག་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་སུ་ཡོད་པ་དངོས་གནས་ཡིན་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཟློག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རང་ གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་ཡང་གཟིགས་ལ། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དང་སྣང་བཞིན་པ་དང་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཐ་ན་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་གཡོ་བ་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་མཁྱེན་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་དང༌། དེའི་སྣང་བ་འགགས་པ་མེད་པ་སྐུ་དང་ཞིང་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་འཆར་བ་ལོངས་སྐུ་དང༌། མེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་ཀྱང་སྟོན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། དེ་གསུམ་ཀར་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ལྡོག་ཆ་ཡིན་པ་ནི་སྐུ་གསུམ་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མཐའ་དག་གི་དོན་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ། དུས་ཡོལ་བ་མེད་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་ལུས་པ་དང་དོན་མེད་པར་འབྱུང་བ་གཏན་མི་སྲིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅུང་ཟད་མི་མངའ་ཞིང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་འདི་ལ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་རིགས་ཀྱི་རང་བློས་ཕར་རྒྱས་མ་འགེབས་ཤིག །སྤང་པ་ཆེན་པོ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གདོད་ནས་འགགས་པར་གཟིགས་པའོ། །གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཞུས་པའི་མདོར། བྲལ་བ་བློ་ཡིས་ཟད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གདོད་ནས་ཟད་པས་དེ་ཕྱིར་ཟད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་པྲ་ཕབ་སོགས་ལྟར་འཁོར་འདས་གཞི་ ལམ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བརྟགས་པར་མཁྱེན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡན་ལག་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ངག་དབང་གྲགས་པས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་ཁ་སྦྱོར་བདེ་ཆེན་རང་བཞིན་མེད། །སྙིང་རྗེས་ཡོངས་གང་རྒྱུན་མི་འཆད་དང་འགོག་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདུན་གྱི་དང་པོ་ནི།
Chinese
不需学习之双运的认识：心是法身和身是报身同时出现叫做双运，身和意认为是不同的。然而大乐和身没有二相。学习之双运的身，在真实义上没有二相，在显现上说是有。那么对佛的观看就变成错乱了，因为身心的法身二者是不同实有的，却看成不是二。学习之双运的二相在识的层面停止，那也不是真实义，而是变成错觉的体性，因为对于实有的二，执着为没有二，这样的驳斥是无法推翻的。那么是什么呢？不作意本身也看到智慧的功德全部是没有的，虽然没有却显现，正在显现和将要显现，甚至一个微尘的动摇，连同因果在内，一个也不遗漏地被一个智慧同时知晓，这是法身。它的显现不停止，以身和刹土等各种方式显现是报身。为了救度对于没有而迷惑的众生，也示现方便的智慧是化身。这三者都是一个智慧的面向，这是三身双运的意义。也就是为了所有众生的利益，显现的意愿没有不完整的，没有过时的，完全圆满，处于舍的状态，无意义的发生绝对不可能，而且没有丝毫的分别念，知晓一切所知。对于这个不可思议的境界，顶礼，不要用自宗的分别念来遮盖。大弃舍是看到连同习气的一切障碍从原始就停止了。在《持咒自在所问经》中说：离是智慧穷尽非，从初穷尽故说穷。这样说。大证悟是像抛礰石一样，对于轮回涅槃、基础、道等一切法不作分别而知晓。第三是支分。大导师语自在称说：圆满受用和合大乐无自性，以悲心完全充满相续不断绝和没有止息。这样说。七个中的第一个是：
English
The recognition of non-learning union: The mind being Dharmakaya and the body being Sambhogakaya appearing simultaneously is called union, body and mind are considered different. However, there is no duality in great bliss and body. The body of the union of learning: In reality, there is no duality. It is said that it exists in appearance. Then, seeing the Buddha becomes a delusion, because the Dharmakaya of body and mind are two different realities, but they are seen as not two. The duality of the union of learning stops at the level of consciousness, which is not the true meaning, but becomes the nature of delusion, because one clings to the non-duality of the real two, and such refutation is irreversible. So what is it? Non-conceptualization itself also sees that all the merits of wisdom are non-existent, but although they do not exist, they appear, are appearing, and will appear, even the movement of a single dust, including cause and effect, is known simultaneously by one wisdom without omission, this is Dharmakaya. Its appearance does not stop, and the appearance in various ways such as body and pure land is Sambhogakaya. The wisdom that also shows the means to save sentient beings who are confused about nothingness is Nirmanakaya. These three are all aspects of one wisdom, which is the meaning of the union of the three bodies. That is, for the benefit of all sentient beings, the desire to manifest is not incomplete, not outdated, completely complete, in a state of equanimity, and meaningless occurrence is absolutely impossible, and there is not the slightest discrimination, knowing all that is to be known. To this inconceivable state, I prostrate, do not cover it with the distinctions of your own school. Great abandonment is seeing that all obstacles, including habitual tendencies, have stopped from the beginning. In the Sutra Requested by the Lord of Dharani, it says: Separation is not the exhaustion of wisdom, it is said to be exhausted because it is exhausted from the beginning. So it is said. Great realization is like throwing stones, knowing all dharmas such as samsara and nirvana, base, path, etc. without distinction. The third is the limb. The great teacher Ngagwang Drakpa said: Perfect enjoyment and union great bliss are without nature, completely filled with compassion, continuous and without cessation and without cessation. So it is said. The first of the seven is:
Tibetan
ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྟེ་མཚན་དཔེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་སྦྱོར་ཏེ་རང་སྣང་གི་རིག་མ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའོ། །འདི་ལ་འགའ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ན་ལྷ་ཕོ་མོའི་དབྱེ་བ་མེད་དེ་སྤྲུལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཡབ་ཡུམ་ཞལ་སྦྱོར་དྲང་དོན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེས་དབྱེར་མེད་པ་ཙམ་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ཟེར། ཞལ་ཕྱག་གི སྣང་བ་ཡོད་ཕྱིན་ཡབ་ཡུམ་གྱི་རྣམ་པ་འགོག་མི་ཐུབ་ཅིང༌། ཡན་ལག་བདུན་གྱི་སྐབས་སུ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཡན་ལག་ཟུར་དུ་བགྲངས་པས་དེ་མི་འཐད་ལ། དེས་ན་རང་ལུགས་ནི། གསང་འདུས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འདོད་ཡོན་གྱི་དགའ་བས་རོལ་བ་ལ། ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ་བ་བཤད་པས་དག་སྣང་རབ་འབྱམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་རིག་མ་སོགས་འདོད་ཡོན་ཏུ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དགྱེས་པས་རོལ་པ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ལ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་བདེ་ཆེན་ཏེ་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བའི་ངོ་བོར་གནས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་སྟོང་ པའོ། །ལྔ་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་རྟག་ཏུ་བཅས་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟེ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཆར་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པའོ། །བདུན་པ་ནི་འགོག་པ་མེད་པ་སྟེ་ཐུགས་སྣང་མེད་ཀྱི་འགོག་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། གཟུགས་སྐུ་རེ་ཞིག་རྒྱུན་ཆད་པའི་འགོག་པ་མེད་པའོ། ཁ་ཅིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་སྐུ་འགོག་པ་མེད་པ་ཞེས་སྦྱོར་བའང་ཡོད་དེ་མི་འགལ་བར་མངོན། དབང་དུས་སུ་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་དང༌། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་དུ་ཐོབ་ཅེས་པ་ནི། སྤྱིར་རྒྱུད་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་རྩལ་དུ་བཏོན་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་སྤྱིར་ཐེག་པ་འདིར་སྐུ་བཅུ་དྲུག་དང༌། སྐུ་བཅུ་གཉིས་དང༌། དམ་པ་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བས་སྐུ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་མེད་པ་ཞིག་བཀའ་སྩལ་མོད་ཀྱི། སྙིང་པོར་མདོར་བསྡུས་སུ་བརྗོད་ན། སྐུའི་ཞིང༌། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། འཕྲིན་ལས་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱིར་གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་གནས་ལམ་ཐུན་མོང་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་པར་འབྱུང་མོད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་དང་གསང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ
Chinese
是为圆满受用，即是相好圆满。第二是，交合，即与自现之明妃共同交合。对此，有些认为在佛的地位上归纳时，没有男女本尊的区别，因为仅仅是化身，所以父母双尊交合是真实义，仅仅安立于空性与悲心无别。既然有面容和手的显现，就无法遮止父母双尊的形象，而且在七支的场合，空性与悲心二者作为支分单独计数，因此不应理。因此，自宗是，从密集金刚中，如来们享用欲妙之乐，说是为了策励心续，因此在清净显现广大之显现中，对明妃等显现为欲妙之智慧的行境感到欢喜而享用，在金刚乘的宗派中也是存在的。第三是大乐，即安住于自性俱生之乐的体性中。第四是无自性，即远离戏论和一切的空性。第五是恒常具有缘众生之悲心。第六是相续不断绝，即身和智慧二者都是常恒的。第七是无有断绝，即进入无意之断绝，以及色身暂时中断的断绝。有些也连接为智慧的相续不断绝和身无有断绝，这看来并不相违。在灌顶时，灌顶的智慧也具有七支，而且在生起次第和圆满次第二者中也如此修习，因此佛的身也获得具有七支，这是总的来说是所有续部经典的意趣，特别是大阿阇黎智足师徒所强调的。第三，在身和智慧二者中，首先，总的来说，在此乘中，有十六身、十二身、以及以清净种姓百种的差别而有百身等等无尽的说法，但如果简要地归纳其精华，就是身的刹土、体性、分类、事业的进入方式。首先，总的来说，在何处成佛的处所，如共同道次第中所说的那样，有各种各样的说法，但究竟而言，是名为明妃的莲花和秘密，远离一切戏论。
English
It is complete enjoyment, which is the complete attainment of signs and examples. The second is union, which is the union with the wisdom consort of one's own appearance. Some say that when this is summarized in the state of Buddhahood, there is no distinction between male and female deities, because it is only an emanation, so the union of the father and mother is the true meaning, and it is only established as the inseparability of emptiness and compassion. Since there is an appearance of face and hands, the form of father and mother cannot be prevented, and in the case of the seven branches, emptiness and compassion are counted separately as branches, so it is not reasonable. Therefore, our own system is that, from the Guhyasamaja, the Tathagatas enjoy the pleasure of desirable qualities, and it is said that the mind stream is stimulated, so in the appearance of pure appearance, the wisdom of the wisdom consort and other desirable qualities is pleased with the object of enjoyment, and it also exists in the Vajrayana system. The third is great bliss, which is to abide in the nature of innate bliss. The fourth is no self-nature, which is the emptiness that is free from all proliferation. The fifth is always accompanied by compassion that is directed towards sentient beings. The sixth is the uninterrupted continuity, which is the constant permanence of both body and wisdom. The seventh is the absence of cessation, which is to enter into the cessation of unconsciousness, and the cessation of the temporary interruption of the physical body. Some also connect the uninterrupted continuity of wisdom and the absence of cessation of the body, which does not seem contradictory. At the time of empowerment, the wisdom of empowerment also has seven branches, and in both the generation stage and the completion stage, it is cultivated in this way, so the body of the Buddha also obtains the seven branches, which is generally the intention of all the tantric texts, and especially emphasized by the great teacher Yeshe Zhabs and his followers. Third, among the two, body and wisdom, first, in general, in this vehicle, there are sixteen bodies, twelve bodies, and hundreds of bodies with the distinction of hundreds of pure lineages, etc., but if we briefly summarize the essence, it is the field of the body, the nature, the classification, and the way of entering the activity. First, in general, the place where one attains enlightenment, as it is said in the common path, there are various statements, but ultimately, it is the lotus and secret of the queen, which is free from all proliferation.