Tibetan
་བ་པས་ཀྱང་ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལྟ་བར་བྱོས་ཤིག །གཉིས་པ་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་འཇོག་ཚུལ་བཤད་པ་ལ། འཁྲུལ་པ་དགག་པ་དང༌། རང་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་དགག་ཏུ་བཞག་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་རྒྱུད་ཡིན་པར། ཨ་བྷཱ་ཡ་དང༌། ཤཱནྟི་པ་ཡང་བཞེད་ཅིང༌། དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ལཱ་བ་པས། ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་བཤད། ནཱ་རོ་པས། རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་བཤད་པས། སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཙམ་དེ་ཡིན་ཞེས་འཆད་དོ། །ཨ་བྷཱ་ཡས་མན་ངག་སྙེ་མ་ལས་ནི། རྒྱུ་རྒྱུད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུར་བཤད། ཤཱནྟི་པས་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ལས་ནི། རྒྱུའི་རྒྱུད་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། མེད་དགག་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་རུས་ཅི་ལྟར་བྱེད། རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཙམ་ལ་འཇོག་ན་ནི། འཕགས་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཡུམ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་སུ་ག་ལ་འགྲོ། དེ་ནི་གཞི་འཁོར་བའི་དུས་ན་མེད་པས་ཀྱང་རྒྱུའི་རྒྱུད་དུ་འོང་དོན་མེད་དོ། །རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རྒྱུད་དེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར། །གཞི་དང་དེ་བཞིན་རང་བཞིན་དང༌། །མི་འཕྲོག་པ་ཡི་རབ་དབྱཻ་བས། །རང་བཞིན་རྣམ་པ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །གཞི་ནི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་མི་འཕྲོགས་འབྲས་བུ་སྟེ། །གསུམ་གྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་རྒྱུད་གསུམ་ཀར་རྒྱུན་ཆགས་པའི་དོན་ཅན་དུ་བཤད་པས། གཏན་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་མེད་དགག་དང༌། རྒྱུན་ཆགས་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ལ་འདུས་ན་ཁས་བླངས་པའི་འགལ་འདུ་སྔོན་མེད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། གཞན་དག་འགལ་བའི་ཕུང་པོའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་ནི་མི་འཛངས་པའི་རྣམ་ཐར་རོ། །མ་ནོར་ལུགས་ཉིད་བཞག་པ་ཡི། །འཁྲུལ་བ་དེ་དག་རྟོགས་ཀྱང་སླ། །རྩོད་པའི་ ལན་ནི་མཐའ་དག་པ། །སྐྱེ་བ་དུ་མར་བརྗོད་ནུས་སམ། །ལྭ་བ་པ་དང༌། ནཱ་རོ་པའི་བཞེད་པ་དེ་ཡང་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ངོས་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་གཅིག་ཁས་བླངས་ནས། དེ་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་འཇོག་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང༌། དེ་རྒྱུའི་རྒྱུད་དུ་འགྲོ་ཚུལ། དེའི་དོན་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་
Chinese
拉瓦巴也说，平凡的意识在心中苏醒。等等，这些话也请看看。第二，关于如何安立为因的传承，有破除错谬和安立自宗。第一，有些认为，将如来藏安立为无遮遣，那本身就是因的传承。阿跋耶和寂天菩萨也这样认为。从胜义的角度来说，那是对的。但从世俗的角度来说，拉瓦巴说，是对极难获得的修行者说的。那若巴说，是对如珍宝般的人说的。因此，他们解释说，仅仅是具有善缘的人才是。阿跋耶在《口诀穗》中说，因的传承是成佛的近取因。寂天菩萨在《掌中花》中说，什么是因的传承，那就是佛的种姓。那么，无遮遣如何成为近取因和种姓呢？如果仅仅安立为证悟自性空的智慧，那么它是三世诸佛之母，怎么会仅仅是佛的种姓呢？而且，它在轮回的根本时期并不存在，因此也没有成为因的传承的道理。传承是指连续不断，传承有三种变化：基础、自性和不夺。自性是因，基础是方便，不夺是果，这三者概括了传承的意义。因为三者都被解释为具有连续不断的意义，所以，如果将从未产生过的无遮遣和连续不断两者归为同一意义，那么执持这种前所未有的自相矛盾，并说其他是矛盾的集合，这是不明智的行为。不错误的宗派安立，那些错谬也容易理解。辩论的回答是全部的，能在多生中说吗？拉瓦巴和那若巴的观点，也是认定为具有善缘的人的心性，而不是承认一个不可言说的有情之我，并将其安立为因的传承，这非常不合理。第二，有本体的认定，它成为因的传承的方式，以及修持其意义的方法。第一，上面所说的心性自性光明
English
Lāva-pa also said, 'Ordinary consciousness awakens in the heart.' Please also look at these words and so on. Second, regarding how to establish it as the lineage of cause, there is refuting errors and establishing one's own system. First, some think that establishing the Tathāgatagarbha as a negation of existence (med dgag), that itself is the lineage of cause. Ābhaya and Śāntipa also think so. From the perspective of ultimate truth, that is correct. But from the perspective of conventional truth, Lāva-pa said that it is taught to practitioners who are very difficult to find. Nāropa said that it is taught to persons who are like jewels. Therefore, they explain that it is only a person with good fortune. Ābhaya said in the 'Ear of Instructions' that the lineage of cause is the proximate cause of Buddhahood. Śāntipa said in the 'Flower in Hand' that whatever is the lineage of cause, that is the lineage of the Buddha. So, how can a negation of existence be the proximate cause and lineage? If it is only established as the wisdom that realizes the emptiness of inherent existence, then it is the mother of all three Buddhas, how can it be only the lineage of the Buddha? Moreover, it does not exist at the time of the basis of samsara, so there is no reason for it to become the lineage of cause. Lineage means continuous, and the lineage changes into three aspects: the basis, the nature, and the non-robbery. The nature is the cause, the basis is the means, and the non-robbery is the result. These three summarize the meaning of lineage. Because all three are explained as having the meaning of continuous, if the negation of existence that has never arisen and the continuous are combined into the same meaning, then holding onto such an unprecedented self-contradiction and saying that others are a collection of contradictions is an unwise behavior. The unerring establishment of the system, those errors are also easy to understand. Is the answer to the debate complete? Can it be said in many lifetimes? The views of Lāva-pa and Nāropa are also identifying the nature of the mind of a person with good fortune, rather than acknowledging an inexpressible self of a person and establishing it as the lineage of cause, which is very unreasonable. Second, there is the identification of the essence, the way it becomes the lineage of cause, and the method of practicing its meaning. First, the mind that was mentioned above is naturally luminous.
Tibetan
དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རང་རིག་དེ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། རང་རིག་བདག་ཉིད་དག་པ་ཉིད། དག་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་མིན། ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། གྲུབ་ཆེན་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱིས་རང་རིག་དེ་ཡང་བདེ་ཆེན་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནི་ཞུ་བདེ་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བར་མ་བཤད་དོ་སྙམ་པར་ཡང་མི་བསམ་སྟེ། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་བྱོལ་སོང་དང༌། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་དང༌། །བཤང་བའི་སྲིན་བུ་ལ་སོགས་པ། །ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཡང༌། །བདེ་བ་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པ། །རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཅན། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་གང་དུ་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་བསྟན་དུ་མེད། །ཅེས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་ སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཡོད་མོད། རང་རང་གིས་མ་ཤེས་པར་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་སེམས་རང་རིག་འོད་གསལ་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ། ཕུང་ཁམས་སྣོད་བཅུད་སོགས་འཆར་སྒོའི་རྩལ་མ་འགགས་པར་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ནི་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་རང་རིག་བདེ་བའི་ཆ་ནི་གཞིའི་དུས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་དང༌། སྣང་བའི་ཆ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་ངོ༌། །སྡོམ་འབྱུང་ལས། རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་བརྗོད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་གཅིག །དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་རིག །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་མཚན་ཉིད། །མཁའ་འགྲོ་མ་ནི་རྩ་རྣམས་ཀུན། །སེམས་ཅན་སྐྱེ་མཆེད་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཐོབ་པ་ན། །སྤྲོ་བ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་གཟུགས། །ཞེས་སེམས་འཆར་སྒོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ངོ་བོ་སྟོང་པར་སྡོམ་པ་འདི་གཅིག་པུར་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་དང༌། དེའི་སྣང་བ་ལས་རྩ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིགས་སུ་བསྟན་པ་དང༌། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བདེ་བ་འབྱུང༌། །གང་ལ་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བའི་རིགས་ཤེས་དང༌། བརྗོད་མེད་མཚོན་མེད་སྟོང་རྣམ་པ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མར་གནས། །ཞེས་སྟོང་པ་དང་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་སོགས་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་དངོས་ པོ་རྣམས་གཉུག་མར་གནས་པར་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞིར་འགྲོ་ཚུལ་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཉོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། རྒྱུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ངོ་བོ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཐ
Chinese
這是一切大乘的意旨。此處說自明也是大樂，在「自明本性清淨，清淨非由他解脫」的注釋中，大成就者海生金剛說自明也是大樂。不要認為這是口頭上的安樂，所以沒有說心的自性是安樂。嘿日嘎續云：「地獄餓鬼畜生等，天與非天人等，糞中之蟲等等，天與非天之，何為安樂不能知，恆常自性具安樂，世間界中任何處，不能尋得其他佛，心即圓滿之佛陀，不能指示其他佛。」如是說到，眾生也具有心佛的安樂本質，但因為各自不了解。因此，心即自明、光明自性的廣大安樂，蘊、界、器、情等顯現之力的作用未止息，與顯現一同是因續的本質。其自明安樂的部分是基礎時期的金剛持的呼吸，顯現的部分是如來藏的呼吸。集經云：「自性俱生如是說，一切形相總持一，彼即壇城真實智，一切形相勝妙相，空行母乃脈等全，有情生處壇城故，一切獲得同一味，喜樂嘿日嘎之身。」如是說到，心的顯現作用一切形相，本質空性中，總持此一自性俱生，且從其顯現中，脈與生處等一切都顯示為壇城之族類。又說：「此乃佛陀生安樂，於彼有情各安住。」如是了知心是佛陀安樂之族類，以及「不可說示空形相，一切事物本來住。」如是說到，空性與面容手印等果位時的事物本來安住，也是同樣的道理。第二分為二，第一，成為輪迴與涅槃一切之基礎的方式是，輪迴之法蘊、界、處、煩惱一切，也是從因心而生，本質是心的顯現，而此
English
This is the intention of all the Great Vehicle. Here, self-awareness is also said to be great bliss. In the commentary on "Self-awareness is pure in nature, purity is not liberated by others," the great accomplished being Lotus Born said that self-awareness is also great bliss. Do not think that this is merely verbal bliss, so the nature of the mind is not said to be bliss. The Hevajra Tantra says: "Hell beings, pretas, animals, gods and demigods, humans, and worms in excrement, etc., even the gods and demigods, do not know what bliss is, but are always endowed with bliss by nature. In any realm of the world, another Buddha cannot be found. The mind is the perfect Buddha, and another Buddha cannot be shown." Thus, it is said that sentient beings also have the essence of the bliss of the Buddha-mind, but they do not understand it themselves. Therefore, the mind is self-aware, the great bliss of the nature of luminosity. The unimpeded manifestation of the aggregates, elements, vessels, essences, etc., together with appearances, is the essence of the causal continuum. The self-aware bliss aspect of that is the exhaling of Vajradhara at the time of the ground, and the appearance aspect is the exhaling of the Tathagata. The Compendium of Vows says: "The self-existing coemergent is spoken of. All aspects are one samaya. That itself is the mandala of true wisdom. All aspects are supreme characteristics. The dakinis are all the channels. The birthplaces of sentient beings are mandalas. When all attain one taste, it is the form of joyful Heruka." Thus, it is said that all aspects of the manifestation of the mind, in the essence of emptiness, this one samaya is self-existing and coemergent, and from its appearance, all the channels and birthplaces, etc., are shown as the family of the mandala. And it says: "This is where the bliss of the Buddha arises. Where sentient beings abide in various ways." Thus, knowing that the mind is the family of the bliss of the Buddha, and "Unspeakable, unrepresentable, empty forms, all things abide primordially," thus, it is said that emptiness and the forms of faces and hands, etc., the things of the time of the result, abide primordially, is also the same. The second has two parts. First, the way it becomes the basis of all samsara and nirvana is that all the phenomena of samsara, the aggregates, elements, sense bases, and afflictions, also arise from the causal mind, and their essence is the appearance of the mind, and that