Tibetan
ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་ངོ་བོ་གསལ་སྟོང་དེ་ལ་མི་འདྲ་བའི་དབྱེ་བ་མེད་པས་འགྲོ་ཀུན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས་སོ། །སྙིང་པོ་ནི་དངོས་ཡིན། བདེ་གཤེགས་ནི་ཡིན་མིན་གཉིས་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་གཏན་མ་དག་པའི་སྐབས་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཉོན་སྒྲིབ་དག་ཤེས་སྒྲིབ་མ་དག་པའི་སྐབས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་ཞེས་དང༌། སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཆར་དག་པ་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལ་བཏགས་པས་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་ན་གསུམ་དུ་འགྱུར་བའི་དང་པོ་གཉིས་བདེ་གཤེགས་དངོས་མ་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་རིགས་ཡོད་པས་ཀྱང་སེམས་ཅན་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་ མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱབ་པ་དེ་འདྲ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་སྟེང་ན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཏུ་སྣང་བའི་ཆ་ཤས་ཡོད་པ་འདི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟག་མེད་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པའོ། །དཔེར་ན་གསེར་གྱི་རི་ནི་འདི་འདྲ་ལ་ཞེས་གསེར་གྱི་རི་བཅོས་མ་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་དེ་ནམ་བྱུང་ཞེ་ན། གསར་དུ་བྱུང་བའི་སྐབས་མེད་དེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་སྟེ། དགེ་རྩ་སོགས་ཀྱིས་གསར་དུ་མ་རྙེད་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ། དེ་ཡང་འགའ་ཞིག་ལ་ཡོད། འགའ་ཞིག་ལ་མེད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན། སེམས་ཅན་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་དེ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའོ། །རིགས་འདི་ནི་རང་བཞིན་གནས་རིགས་ཏེ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་སུ་གསུངས་པ་ནི། རིགས་འདི་སད་བྱེད་རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་རྐྱེན་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཐར་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དགེ་ཆོས་གསར་དུ་བླངས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་སྔར་བས་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་སོང་བ་ལ་རྒྱས་འགྱུར་རམ། ཡང་དག་བླངས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ། དད་སོགས་ཁམས་རྒྱས་བྱེད་དུ་གསུངས་ཀྱི། ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོར་གསུངས་པ་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་ནས་རིགས་ཀྱི་མིང་དོན་གཉིས་ཆར་མི་འཇུག་པས་སྙིང་པོ་དངོས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་གསུམ་ལ་དང་པོ་འབྲས་བུའི་ དང༌། གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་དང༌། གསུམ་པ་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་བོད་སྔ་མ་རྣམས་བཞེད་པའི་ཐ་སྙད་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ལ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་དགག་ཁོ་ན་ནི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པས་ཡོངས་སྦྱོང་ཀྱི་ཆོས་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་འཇོག་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་སེམས་ཅན་ཡིན་ནམ། དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་སེམས་ཅན་ཞེ་ན། ཕྱི་མ་ལྟར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་ཙམ་ལ། །བརྟེན་ནས་ཤིང་ལྟར་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་རགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གོ་ཞེས་བཏགས་པ་རགས་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཁོ་ནའོ། །དེ་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ལྟ་བུའི་བདག་མེད་ཀྱང་ལས་བསོག་ཅིང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ་མ་འདོར་ཞིང་ཡང་སྲིད་ལེན་པ་པོ་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། ཀུན་གཞིའི་འདི་ནི་བརྟན་པ་འཇུག་གི་གཞན་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་བརྟན་པར་མི་འཇུག་པས་སོ། །དེས་ན་ཕྲ་མོའི་བདག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལང་གཤེགས་ལས། གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྣམས། །སེམས་ཙམ་པོ་ལ་རྣམ་པར་བཏགས། །ཞེས་དང༌། བུ་མོ་དཔལ་ཕྲེང་གིས་ཞུས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་གང་ལགས་པ་འདི་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་སྟེ། ཆོས་བདུན་པོ་འདི་ནི་མི་གནས་པ། མ་འབྲེལ་བ། སྐད་ཅིག་པ་ལགས་པས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། འབྲེལ་བ། རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པ་སྐད་ཅིག་པ་མ་ལགས་པས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ཀུན་གཞིའམ་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་གཏན་དུ་འཇུག་པ་འདི་མེད་ན་དྲུག་པའི་ཡིད་སོགས་ཤིན་ཏུ་མི་བརྟན་པས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བ་དང༌། དེ་མེད་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་བ་དང༌། མྱང་འདས་ལ་སྨོན་པ་མི་འབྱུང་བ་ལས། དེ་དག་འབྱུང་ཞིང་འདུག་པས་དེ་ཡང་ཡོད་དགོས་ཏེ་དུ་བ་ལས་མེ་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། །མང་དུ་མཁྱེན་པ་རྣམས་ནི་འདི་བཞེད་དེ། ལེགས་ལྡན་གྱིས་རྟོག་གེ་འབར་བར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་གི་སྒྲ་ཡོངས་སུ་འདོགས་ཞེས་པ་དང༌། ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང༌། བྱེད་པ་པོ་ནི་སེམས་ཙམ་ཡིན་པར་རྟོགས། ཞེས་པ་འདི་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཞེས་གང་ལ་འདོགས་པའི་གཞི་དབུ་མ་པའི་རང་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་པས། ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་ཀྱིས་སྤྱོད་འཇུག་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །དེས་ན་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་སེམས་ཁས་ལེན་པ་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཟེར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་ངེས་སོ། །ཟླ་བས་འཇུག་འགྲཻལ་ལ
Chinese
如是说，如先前一样，后来也一样，是不变的法性。如是，体性光明空性没有不同的差别，因此说一切众生都具有如来藏。心髓是真实。如来有是与不是两种情况。也就是，当暂时的垢染尚未完全清净时，是各个有情众生；当烦恼障已清净，所知障未清净时，称为圣菩萨；当三种障碍全部清净时，称为圆满正等觉佛陀，因为对心的自性进行了安立，如果从反体的角度来分，可以分成三种，前两种不是真实的如来。第三种是，从无始以来传承下来的，由法性所获得，具有六处（眼、耳、鼻、舌、身、意）的这种差别，因为具有三种差别的种姓，所以也说有情具有心髓。其中，六处普遍存在的情况是，在心的上面，有显现为六处的部分，这与如来无漏的六处非常相似。比如，说金山是这样的，就像展示一个人造的金山一样。那么，它是什么时候出现的呢？没有新出现的说法，而是从无始以来传承下来的，不是通过善根等新获得的，而是安住于自性的种姓。而且，不是说有些有，有些没有。只要是有情，就必然是这样存在的，这是法性，所以说是法性所获得。这种种姓是自性安住种姓，而所说的信心等是种姓，是指这种觉醒、增长的种姓的因缘，也就是从解脱的角度来说，新获得的善法使有情相续比以前更像佛，所以说是增长，或者说是正确获得的种姓。信心等说是增长界，但没有见到说是界的体性。从佛的角度来说，种姓的名义和意义都不适用，所以心髓是真实的，如来只是假立的。这三种中，第一种是果的，第二种是自性的，第三种是界如来藏，这是以前的藏族大德们所承认的术语，非常好。然而，自性空无遮遣。
English
As it is said, as it was before, so it is later, it is the unchanging nature of reality. Thus, because the essence of clear emptiness has no different distinctions, it is said that all beings possess the Tathagatagarbha. The essence is real. Tathagata has two possibilities, being and not being. That is, when the adventitious stains are not completely purified, they are individual sentient beings; when the afflictive obscurations are purified and the obscurations to knowledge are not purified, they are called noble Bodhisattvas; when all three obscurations are purified, they are called fully enlightened Buddhas, because the nature of mind is established, if divided from the perspective of the opposite, it can be divided into three, the first two are not the real Tathagata. The third is, transmitted from beginningless time, obtained by the nature of reality, having such differences of the six sense bases (eye, ear, nose, tongue, body, mind), because it has the lineage of three differences, it is also said that sentient beings have the essence. Among them, the situation where the six sense bases are universally present is that on the mind, there is a part that appears as the six sense bases, which is very similar to the Tathagata's uncontaminated six sense bases. For example, saying that the golden mountain is like this, like showing an artificial golden mountain. So, when did it appear? There is no saying that it newly appeared, but it has been transmitted from beginningless time, not newly obtained through roots of virtue, etc., but the lineage that abides in its own nature. Moreover, it is not that some have it and some do not. As long as it is a sentient being, it must exist in this way, this is the nature of reality, so it is said to be obtained by the nature of reality. This lineage is the self-abiding lineage, and what is said of faith, etc., as lineage, refers to the cause of this awakening, increasing lineage, that is, from the perspective of liberation, the newly obtained virtuous Dharma makes the sentient beings' continuum more like the Buddha than before, so it is said to be increasing, or the lineage that is correctly obtained. Faith, etc., are said to increase the element, but it has not been seen to be said as the nature of the element. From the perspective of the Buddha, the name and meaning of the lineage are not applicable, so the essence is real, and the Tathagata is merely a designation. Among these three, the first is the fruit, the second is the nature, and the third is the element Tathagatagarbha, which is a very good term recognized by the earlier Tibetan masters. However, the nature is empty and negating.
Chinese
因此，由于偏离了主要意义，所以必须像前面所说的，安立净修之法。第二，具有如来藏的补特伽罗是有情吗？如果问如来藏是有情吗？就像后者所说的那样：就像仅仅依靠肢体的集合，而被称为树一样。同样，依靠蕴，而被称为世俗有情。因此，世间之人依靠粗大的蕴，而假立这是某某，所谓的粗大之我，完全是颠倒的。虽然它和外道所假立的我一样是无我，但却能积累业并体验异熟果，不舍弃五蕴并再次受生者，唯是心而已。因为阿赖耶识是常恒存在的，其他身心的任何法都不是常恒存在的。因此，微细之我是这样的，如《楞伽经》所说：自在天、遍入天等作者，皆是唯心所假立。以及《宝鬘童女请问经》中说：世尊，这六种识聚是什么？以及这个识是什么？这七法是不住、不关联、刹那性的，所以不体验痛苦。世尊，如来藏是关联、无分别、非刹那性的，所以体验痛苦。等等。如果不存在恒常存在的阿赖耶识或光明心，那么第六意识等极不稳定，不能作为业果关系的所依。没有它，就不会对轮回的痛苦感到厌倦，也不会渴望涅槃。因为这些生起和存在，所以它也必须存在，就像从烟推断有火一样。许多智者是这样认为的，善慧在《正理之焰》中说：我们也在名言中将我的名称安立于识上。月称也说：作者被认为是唯心。这决定了我和有情所安立的基础是中观宗的自宗。吉祥生慧在《入行论释》中这样解释。因此，说承认业果之所依的心唯是唯心宗，这是非常不确定的。月称在《入行论释》中说。
English
Therefore, since it deviates from the main meaning, it is necessary to establish the Dharma of complete purification as mentioned above. Secondly, is the individual who possesses the Tathāgatagarbha a sentient being? If asked whether the Tathāgatagarbha is a sentient being, it is like the latter statement: Just as relying on the mere collection of limbs, it is called a tree. Similarly, relying on the aggregates, it is called a conventional sentient being. Thus, worldly people rely on the gross aggregates and falsely establish this as so-and-so, the so-called gross self, which is completely inverted. Although it is without self like the self falsely established by the non-Buddhists, it can accumulate karma and experience the ripening results, not abandoning the five aggregates and taking rebirth again, which is only the mind. Because the ālaya-vijñāna is permanent, no other dharma of body and mind is permanent. Therefore, the subtle self is like this, as stated in the Laṅkāvatāra Sūtra: The creators such as Īśvara and Vairocana are all falsely established by the mind-only. And in the Sutra Requested by the Girl Jewel Garland, it is said: Blessed One, what are these six aggregates of consciousness? And what is this consciousness? These seven dharmas are impermanent, unrelated, and momentary, so they do not experience suffering. Blessed One, the Tathāgatagarbha is related, non-differentiated, and non-momentary, so it experiences suffering. And so on. If there is no permanently abiding ālaya-vijñāna or clear light mind, then the sixth consciousness and so on are extremely unstable and cannot serve as the basis for the relationship of karma and its results. Without it, there would be no weariness of the suffering of saṃsāra, nor would there be aspiration for nirvāṇa. Because these arise and exist, it must also exist, just as inferring fire from smoke. Many wise people think this way, and Lekden says in the Blaze of Reasoning: We also nominally apply the term 'self' to consciousness. Chandrakirti also said: The agent is understood to be mind-only. This determines that the basis for establishing 'self' and 'sentient being' is the Madhyamaka's own system. Sherjung Lodrö explained this in the commentary on the Bodhicaryāvatāra. Therefore, saying that the mind that acknowledges the basis of karma and its results is only the mind-only school is very uncertain. Chandrakirti said in the commentary on the Bodhicaryāvatāra.