Tibetan
རྒྱས་སུ་བཤད་པ་དང༌། གསེར་འོད་དམ་པ་སོགས་ནས་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང༌། འགའ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་རྣམས་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་དང་མཐར་ཐུག་གི་ངེས་དོན་ཞེས་མཁས་པ་གནད་མཁྱེན་པ་རྣམས་གསུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང༌། དེ་ལྟར་ གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གློ་བུར་རྣམ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ། དེ་གཉིས་རིམ་པས་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཞིང༌། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། འདི་ལ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། གཉིས་སུ་དཔྱད་དུ་མེད་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་དག་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་ནོ། །སྐུ་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་ལ། སྣང་ཚུལ་དང༌། གནས་ཚུལ་གྱི་སྐུ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ། རང་ལུགས་ནི་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པས་དེར་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དངོས་གནས་ཚུལ་དང༌། བརྟགས་པ་བ་སྣང་ཚུལ་གཉིས་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་བརྗོད་ན་གོ་བདེ་བས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ནི། མཚན་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྣང་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདི་ཤེས་པའི་རང་སྣང་ཡིན་པས་སྤྱན་ནས་སྐུ་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་བ་རྣམས་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ནས་ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་མ་ཡིན་ལ། ཐོགས་བཅས་ལ་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་ཡང་མི་སྲིད་པས་ཐོགས་བཅས་ལས་འདས་པའོ། །ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏིའི་ཞབས་ཀྱི་དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་མིན་པའི་སྐུ་འདོད་ན་ལུས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་ ཀྱང་དེར་ཐལ་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐུ་དང་ཡན་ལག་ལྡན་ཞེ་ན། །མྱ་ངན་འདས་ན་དེ་ཡང་འཇིག །ལུས་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་པས། །ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར། །དེ་བས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །འཇིག་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟེན་འགྱུར་ན་བརྟེན་པ་ཡང་འགྱུར་དགོས་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བ་ཅན་མ་ཡིན་པས་སྐུ་ཡང་མི་འགྱུར། བེམ་ཆོས་ལ་མི་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་སྐུ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བས་བསྡུས་པ་གཉིས་འཇོག་གོ །དེ་ཡང་གནས་ངེས་པ་འོག་མིན། ངོ་བོ་ངེས་པ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་
Chinese
广说以及《金光明经》等中说非，以及有些说没有佛等，这些被精通要点的智者们称为不了义、了义和究竟了义。其中，一切法的自性空性，远离一切戏论，自性清净的体性是法身；如是 观见的智慧，具有刹那清净的体性是法身。这二者依次是断除和证悟，也是所境和有境，因此合称为法身。对此，《宝性论》中说：非为造作，不可分割，颠倒不转，清净无垢，自性光明，具此五种体性。后二身，分为显现之身和安住之身两种。自宗已于他处宣说，应于彼处了知。若不区分实住之理和分别之显现而说，则易于理解。受用圆满身是，以一切相好庄严，如镜中影像般显现而无自性的方式，显现于十地菩萨前，并且成为法身的所依。这是智慧的自显现，因此从眼到身所显现的，并非眼处到身处，并且有碍之法不可能有常恒，因此是超越有碍的。因陀罗部底的足之吉祥智慧成就中说：如果想要非智慧之身，则身体是坏灭之法，因此智慧 也应成彼。如是说：诸佛之智慧，若谓具身及支分，涅槃时彼亦坏，身是坏灭之法故，智慧亦当坏灭矣。是故佛之智慧身，知为坏灭非理也。如是说，若所依改变，则能依也应改变，然智慧非为改变者，故身亦不变。对于有为法而言，不变是不可能的，故说彼身即是智慧。安立佛陀自显现和菩萨显现所摄之二者。其中，处所决定为色究竟天，本体决定为相好庄严。
English
The extensive explanations and those that say it is not from the Suvarṇaprabhāsa-sūtra, and some who say there is no Buddha, etc., are called provisional, definitive, and ultimately definitive by the wise who understand the key points. Among these, the nature of all dharmas, emptiness, free from all elaborations, the characteristic of being naturally completely pure, is the Svābhāvikakāya (Essence Body); and the wisdom that sees in this way, having the characteristic of sudden purity, is the Dharmakāya (Truth Body). These two are also abandonment and realization in sequence, and are also object and subject, so they are combined and called Dharmakāya. Regarding this, the Uttaratantra states: Unconditioned, indivisible, not inverted, purified of obscurations, and naturally luminous, possessing these five characteristics. These latter two bodies are divided into two each: the body of appearance and the body of abiding. Our own system has already been explained elsewhere, so it should be understood there. If one speaks without distinguishing between the actual state and the appearance of imputation, it is easier to understand. The Sambhogakāya (Enjoyment Body) is: adorned with all marks and signs, appearing like a reflection in a mirror, but in a way that is without inherent existence, appearing to the ten bhūmi Bodhisattvas, and becoming the support of the Dharmakāya. This is the self-appearance of wisdom, so the appearances from the eye to the body are not from the eye-sphere to the body-sphere, and since continuous permanence is impossible for what is limited, it is beyond what is limited. From the Śrī Jñānasiddhi of the feet of Indrabhūti: If you want a body that is not wisdom, then the body is of the nature of destruction, so wisdom should also be included there. As it is said: If the wisdom of the Buddhas is said to have a body and limbs, then when they pass into nirvāṇa, it also perishes, because the body is of the nature of destruction, wisdom will also perish. Therefore, the wisdom body of the Buddhas is not understood to be destroyed. As it is said, if the support changes, then the supported should also change, but since wisdom is not changeable, the body also does not change. For conditioned phenomena, it is impossible not to change, so it is said that that body itself is wisdom. The two, encompassed by the self-appearance of the Buddha and the appearance of the Bodhisattva, are established. Among them, the place is definitely Akanishta, and the essence is definitely adorned with marks and signs.