Tibetan
ས་བྱ། ས་དེ་འདས་ནས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྟེ་ ས་བཅུ་གཅིག་པའོ། །དེ་འཆད་པ་ལ་གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ནི། སངས་རྒྱ་བའི་རྒྱུ། སངས་རྒྱས་ཚུལ། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ། དང་པོ་གསུམ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས། ཕྱི་མ་གཉིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས། བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཉིས་ཀ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྒྱུའོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ནི་ཅུང་ཟད་འདི་དག་མི་འདྲ་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དུས་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསོག་དགོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མང་པོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དངོས་གནས་སུ་དེ་ཙམ་མ་ཐོགས་ཀྱང་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་ཡོད་དེ། དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཚོང་པ་གཡོ་ཅན་བསད་པས་བསྐལ་པ་འབུམ་གྱི་འཁོར་བ་ཕྱིར་བརྙིལ་བར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རྟེན་གྱིས་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་ནས། ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ཀྱི་སྐུ་སྟོན་ཞྀང༌། གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་ཐེར་འབུམ་གཅིག་ཏུ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཅིག་ཅར་སྟོན་པར་མཛད་དེ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དེ་གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་གནས་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ཞེས་པའོ། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ཕྱག་གི་མཐིལ་ན་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་སྣང་གངས་ཆེན་མཚོ་བཞུགས་པའི་གནས་ ཡིན་ཞེས་ཕལ་ཆེར་གསུངས་ལ། ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་དུ། །སངས་རྒྱས་མངོན་པར་འཚང་མི་རྒྱ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་འོག་མིན་དུ། །འདོད་ཆགས་བྲལ་ཁྱོད་དེར་འཚང་རྒྱ། །གཙང་མའི་གནས་པ་སྤང་པ་ཡི། །འོག་མིན་གནས་མཆོག་ཉམས་དགའ་བར། །ཡང་དག་རྫོགས་སངས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་པ་པོ་ཞིག་འདི་སངས་རྒྱས། །ཞེས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་འོག་མིན་ཡིན་ལ། གནས་གཙང་ལྔ་པོ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཏུ་བཤད་པས་གནས་གཙང་མའི་སྟེང་ན་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་ཡོད་པར་བཤད་པ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གདུལ་བྱའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་དང་ཚད་ལ་སོགས་པ་འདིའོ་ཞེས་བརྟག་མི་ནུས་ཞེས་དམ་པ་འགའ་ཞིག་གསུང༌། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ་བདག་གིས་འདིའི་སྙིང་པོ་གང་ལགས་ཞུས་པས། སེམས་རང་སྣང་དག་པའི་རྩལ་མ་འགགས་པ་དག་པའི་ཞིང་དུ་སྣང་བ་དེ་རང་འོག་མིན་ཡིན་ནོ་གསུང༌། གོང་དུ་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ནི།
Chinese
地，超越此地，无学之道即是佛地，也就是第十一地。讲解此地，第二是果，成佛之因，成佛之方式，以及果位成佛本身的形态。第一部分，二者的本体是六度波罗蜜多：前三者是福德资粮，后二者是智慧资粮，精进是二者圆满的因。在《经庄严论》中，对此有稍许不同的阐述。第二，时间，如前所述，需要积累三个无数劫的资粮。然而，凭借巧妙方便的诸多差别，实际上即使没有经历那么长的时间也能成佛。例如，船长以大悲心杀死奸诈的商人，据说因此推迟了十万劫的轮回。第二是，以圆满受用身的所依，显现法身，并向十地菩萨们展示具有五种决定的身相。在一个拥有十亿个四大部洲的世界中，同时示现最胜的化身，并通过十二行等各种方式利益众生，成佛之处被称为密严净土。据说，那是位于世界海洋手掌之中的佛陀毗卢遮那（藏文：རྣམ་སྣང་），大雪山湖泊所在之处。在《楞伽经》中说：于欲界及无色界，佛陀不现证菩提，于色界之密严处，离欲汝于彼证觉。舍弃清净之住处，密严胜地甚可乐，真实圆满佛于彼，化身之佛此证觉。因此，密严净土是色界天。由于它被描述为不是五个净居天中的任何一个，而是在净居天之上，是自在天子居住的地方。然而，由于它不仅仅是显现给所化众生的形象，因此无法确定它的方位和大小等。一些圣者如是说。我曾问至尊上师，此处的精髓是什么？他回答说：心之自显清净的功用不灭，显现为清净刹土，那本身就是密严净土。以上所说的是。
English
The ground; having transcended that ground, the path of no-more-learning is the ground of the Buddhas, that is, the eleventh ground. In explaining that, the second is the fruit: the cause of becoming a Buddha, the manner of becoming a Buddha, and the nature of the fruit, the Buddha himself. In the first part, the essence of the two is the six perfections: the first three are the accumulation of merit, the latter two are the accumulation of wisdom, and diligence is the cause of the completion of both. In the Ornament of the Sutras, these are explained somewhat differently. Second, the time is as previously stated, it is necessary to accumulate the accumulations for three countless eons. However, by relying on many differences of skillful means, even if it does not actually take that long, there is still the possibility of attaining enlightenment. For example, it is said that the captain, out of great compassion, killed the deceitful merchant, thereby delaying the cycle of rebirth by a hundred thousand eons. The second is: Having manifested the Dharmakaya by means of the support of the Sambhogakaya, he shows the body with five certainties to the bodhisattvas of the tenth ground, and in one billion worlds of the four continents, he simultaneously shows the supreme Nirmanakaya, and in various ways such as the twelve deeds, he benefits sentient beings, and the place where he attains enlightenment is called Akanishta Dense Array. It is said that it is the place where the Buddha Vairochana (Tibetan: རྣམ་སྣང་), who resides in the ocean of the world in the palm of his hand, resides in the great snow mountain lake. In the Lankavatara Sutra it says: In the desire realm and the formless realm, the Buddha does not manifest enlightenment, in the Akanishta of the form realm, free from desire, you will attain enlightenment there. Abandoning the pure abode, the Akanishta supreme place is delightful, the truly complete Buddha is enlightened there, the emanation Buddha attains enlightenment here. Therefore, Akanishta is the form realm. Since it is described as not being any of the five pure abodes, but above the pure abodes, it is the place where the son of the gods, the great powerful one, resides. However, since it is not merely an appearance to those to be tamed, it is not possible to ascertain its direction and extent, etc. Some holy ones say so. When I asked the venerable lama, what is the essence of this? He replied: The unceasing power of the mind's self-appearance, appearing as a pure land, that itself is Akanishta. Those mentioned above are.
Tibetan
གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ནི་ཕྱི་མ་འདི་ཁོ་ནར་མཐོང་ངོ༌། །ལུང་དང་ཡང་འདི་མཐུན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར་གསུངས་པ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་མཆོག་དང༌། །འོག་མིན་དེ་ ཉིད་རྣམ་མཛེས་པ། །ཞེས་པ་གསུམ་པོ་གཅིག་ཉིད་དུ། །འདྲེས་པར་གྱུར་ལ་བདག་སྨྲའོ། །ཞེས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རོ་མཉམ་ཞིང་འདྲེས་པར་གྱུར་པ། འོག་མིན་དང་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་ཞེས་གསུང་པའི་དོན་དངོས་གནས་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང༌། ཐེག་བསྡུས་ལས་ཀྱང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གནས་ལ་ཐ་དད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། སྐུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། མཛད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། ངོ་བོ་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། གཙང་བདག་བདེ་བ་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ། སྔར་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་ལས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ནི། གཙང་བ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། རྣམ་རྟོག་གི་གཞན་དབང་དུ་མ་སོང་བས་བདག་དམ་པ་སྟེ། བདག་དང་བདག་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཞི་བས་བདག་པོར་གྱུར་པའོ། །སྒྲ་དོན་སྣང་བའི་རྣམ་རྟོག་ས་བརྒྱད་པ་ནས་འགགས་ཀྱང༌། རྟོག་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་བ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་ཤོས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་བཅས་ པ་འགགས་པས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་ཐམས་ཅད་འགགས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དམ་པ་དང༌། འཁོར་འདས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པ་མཐར་ཐུག་པས་འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་བརྙེས་པ་ནི། ནམ་མཁའ་སྲིད་ཀྱི་བར་འགྱུར་བ་ཡེ་མི་སྲིད་པས་རྟག་པ་དང་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕར་ཕྱིན་དེ་བཞི་གང་ལ་ཚང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་གནས་ཚུལ་གྱི་སྐུ་གང་ལ་ཡང་འདི་དག་ཚང་ངོ༌། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ནི། རང་དོན་དོན་དམ་པའི་སྐུ་ཆོས་སྐུ་དང༌། གཞན་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུ་གཟུགགས་སྐུ་གཉིས་སམ། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་སྐུ་གསུམ་མམ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་གཉིས་སོ་སོར་བགྲངས་པས་སྐུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གཞག་ཏུ་བྱུང་ན་ཡང་འདིར་སྐུ་གསུམ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཞོར་ལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སངས་
Chinese
是应所化众生各自根器而说的，究竟的意义只在于后面这个。和圣教也相符，导师龙树在《法界赞》中说：大自在天的胜妙处，彼之色究竟天极庄严，如是三者成一体，于彼融合我赞颂。如是三种智慧与如镜智慧成为一体而融合，说色究竟天和大自在天处所的意义真实不虚。在《摄大乘论》中也说：以无我执故，于处无差别。也是这么说的。第三，身、智慧、事业三者。第一，分本体和差别两种，第一是，清净、自主、安乐、常恒的度。也就是说心性本净，以前是习气的所依，成佛的时候不再作为习气的所依，因此具有二种清净，是清净胜义度。只要是有分别念，就是被习气所染的自性，不为分别念所左右，是自主胜义，息灭了有我无我的戏论分别念，因此成为自主。虽然声义显现的分别念从八地开始止息，但在无分别的显现中，显现器情世间的显现，这是极细微的苦，是意之自性的蕴。那个的因，与无明习气之地一起止息，因此一切连同苦因都止息，是安乐胜义。没有轮涅的增减，以达到究竟的寂灭涅槃的修习，证得轮涅平等，如同虚空不可能在有无之间转变，是常恒和胜义的度。这四种度在哪一方面圆满呢？是佛的身，在任何一种状态的身都圆满具备这些。第二是差别，为自利是胜义谛身法身，为他利是世俗谛身色身二者，或者下面将要讲的三身，或者分别计数为自性身和智慧法身二者，虽然出现四身等等的安立，但这里要讲的是三身，其他也就能顺带理解了。色身二者是佛
English
It is said according to the individual capacities of the beings to be tamed. The definitive meaning is seen only in the latter. This is also in accordance with the scriptures. The teacher Nagarjuna said in the *In Praise of Dharmadhatu*: "The supreme abode of the Great Powerful One, That very Akanishta is perfectly beautiful, These three become one, I praise that which is merged." Thus, the three wisdoms become of one taste and merged into the mirror-like wisdom. It is said that the meaning of Akanishta and the abode of the Great Powerful One is truly real. Also, in the *Compendium of the Great Vehicle*, it is said: "Because there is no grasping at self, There is no difference in places." So it is also said. Third, of the three: Body, Wisdom, and Activity. First, of the two: Essence and Division, the first is: Gone beyond purity, self, bliss, and permanence. That is, the nature of mind is completely pure. Previously, it was the basis of habituation, but when one becomes a Buddha, it does not become the basis of habituation. Therefore, having two purities is gone beyond pure holiness. As long as there is conceptualization, it is the nature of being stained by habituation. Not being under the control of conceptualization is the holy self. All the conceptualizations of elaboration of self and non-self are pacified, therefore it becomes the self. Although the conceptualizations of sound, meaning, and appearance cease from the eighth ground onwards, the appearance of the environment and beings arises in non-conceptual appearance. That is the subtlest suffering, the aggregate of the nature of mind. Its cause, together with the ground of ignorance and habituation, ceases. Therefore, all sufferings together with their causes cease, which is supreme bliss. There is no increase or decrease of samsara and nirvana. Having attained the ultimate meditation of equality of existence and peace, having attained the equality of samsara and nirvana, it is impossible for space to change between existence and non-existence, so it is gone beyond permanence and holiness. Which of the four perfections is complete? It is the body of the Buddha, in whatever state of body these are all complete. Second, the divisions are: for one's own benefit, the ultimate body, the Dharmakaya; for the benefit of others, the conventional body, the two Rupakayas; or the three bodies that will be explained below; or separately enumerated as the Svabhavikakaya and the Jnanadharmakaya. Although the establishment of the four bodies and so on arises, here the three bodies will be explained, and the others will also be understood along the way. The two Rupakayas are Buddhas.