Tibetan
ག་མ་གཉིས་གང་རུང་ལ་ཞུགས་ན་ལེགས་ཞེས་དེའི་འདུན་པ་ལྡོག་པའོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་མི་སྦྱོར་དང༌། །ཞེས་དགུ་པ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་དང་འབྲལ་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཞིག་ལ་འདི་དཀའ་བ་ཆེ་ལ་དོན་ཆུང་བས་བོར་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་ཚིག་གིས་དེ་སོ་ཐར་ལ་འདུན་པ་ལྡོག་ཅིང༌། ཐེག་ཆེན་ལ་ཡང་མ་སྦྱར་བར་བར་མ་དོར་ལུས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་མའི་ཐེག་པས་ཆགས་ལ་སོགས། །སྤོང་བར་འགྱུར་བ་མིན་ཞེས་འཛིན། །ཞེས་བཅུ་པ་ལ་ཐེག་དམན་ལ་སྨོད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ ཐེག་པས་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་ཞེས་དེ་ལ་འདུན་པ་ལྡོག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཕྲ་དོག་གི་སེམས་ཀྱིས་སྨོད་པའོ། །རང་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང༌། །རྙེད་པ་དང་ནི་བཀུར་བསྟི་དང༌། །ཚིགས་བཅད་རྒྱུ་ཡིས་གཞན་སྨོད་དང༌། །ཞཻས་བཅུ་གཅིག་པ་ནི། རྙེད་བཀུར་དོན་དུ་གཉེར་བས་གཞན་གྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་ཤིང་བདག་ཉིད་ལ་བསྟོད་པའོ། །བདག་ནི་ཟབ་མོ་ཞི་བ་ཞེས། །ལོག་པ་ཉིད་ནི་སྨྲ་བ་དང༌། །ཞེས་བཅུ་གཉིས་པ་ནི། རྙེད་བཀུར་དང་གྲགས་པའི་དོན་དུ་ཁོ་བོ་ནི་ཟབ་མོ་ཞི་བ་ལ་ལམ་རྣམ་དག་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ངའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུའོ། །དགེ་སྦྱོང་ཆད་པས་གཅོད་འཇུག་དང༌། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྦྱིན་བྱེད་དང༌། །སྦྱིན་པ་ལེན་པ་བྱེད་པ་དང༌། །ཞེས་བཅུ་གསུམ་པ་ནི། རང་དང་མི་མཐུན་པའི་དགེ་སྦྱོང་ལ་རྒྱལ་པོའམ་བླཽན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དྲུང་དུ། ཕྲ་མ་སྦྱར་ཏེ་ཆད་པ་གཅོད་དུ་བཅུག་པའམ། དེའི་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་རྫས་རྒྱལ་པོ་སོགས་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཆད་པ་འོང་བར་ཤེས་ནས་དེས་རང་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་རྫས་བྱིན་པ་བླངས་ན། དེ་གསུམ་ཀ་རྩ་ལྟུང་ངོ༌། །ཞི་གནས་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། །ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། ཁ་དོན་བྱེད་ལ་སྦྱིན་པ་ནི། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བཅུ་བཞི་པ་ནི། ཞི་གནས་འདོར་བ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ཆད་ བྱེད་པ་དང༌། ཡུལ་མི་གཙོ་བོའི་དྲུང་དུ་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ལ་སྐྱོན་མང་པོ་བརྗོད་ནས་བསམ་གཏན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་བཤད་པ་བྱེད་པ་ལ་སྒྱུར་བ་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་སྡོམ་པ་བསྒྲགས་པ་ལས། སྤངས་ཤིང་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་རྩ་ལྟུང་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་རྣམས་ཡིད་ཀྱི་སྤངས་པ་དང༌། ལུས་ངག་གི་དོར་བ་གཉི
Chinese
如果加入二者中的任何一个更好，从而使他的意愿逆转。完全放弃别解脱戒，不与大乘结合。第九是：使之脱离别解脱戒。对于安住于别解脱律仪的人，用“这个困难大而意义小，不如放弃而受菩提心戒”之类的话语，使他对别解脱的意愿逆转，并且也不与大乘结合，而是停留在中间状态。同样，小乘的宗派等，认为不会舍弃，第十是诽谤小乘。因为声闻的宗派不舍弃烦恼，所以为了使他对之意愿逆转，而以狭隘的心去诽谤。宣说自己的功德，以及利养和恭敬，以偈颂的理由诽谤他人。第十一是：为了利养恭敬，而诽谤他人的法和人，并赞扬自己。我是甚深寂静，说虚妄之语。第十二是：为了利养恭敬和名声，说我是甚深寂静，是显示清净道的，想要解脱的人都跟随我吧，等等。以惩罚来断绝修行者，供养三宝，以及接受布施。第十三是：对于和自己不和的修行者，在国王或大臣等面前，散布谗言而使之受到惩罚，或者为了那个目的，将三宝的财物布施给国王等，知道惩罚要来临了，就接受他给自己的三宝财物，这三种都是根本堕罪。使之放弃止观，以及如实安住的受用，布施给争论者，说是根本堕罪。第十四是：放弃止观，即是障碍禅定修行者的禅定，在地方首领面前说很多禅定者的过失，然后将禅定者的受用转给争论者，这是两种转变。如果是这样，从宣说律仪中说：不应舍弃和抛弃，说是根本堕罪。因此，舍弃根本堕罪的对治品是意舍和身语的抛弃二者。
English
If joining either of the two is better, thereby reversing his intention. Completely abandoning the Pratimoksha vows, not combining with the Mahayana. The ninth is: causing separation from the Pratimoksha vows. For someone abiding in the Pratimoksha precepts, using words like "this is difficult and of little meaning, it is better to abandon it and take the Bodhicitta vows," reversing his intention towards the Pratimoksha, and also not combining with the Mahayana, but remaining in an intermediate state. Similarly, the Hinayana sects, etc., believing that they will not abandon, the tenth is slandering the Hinayana. Because the Shravaka sects do not abandon afflictions, in order to reverse his intention towards it, slandering with a narrow mind. Proclaiming one's own merits, as well as gain and respect, slandering others with the reason of verses. The eleventh is: for the sake of gain and respect, slandering the Dharma and people of others, and praising oneself. I am profound and peaceful, speaking false words. The twelfth is: for the sake of gain, respect, and fame, saying that I am profound and peaceful, showing the pure path, those who desire liberation should follow me, etc. Cutting off practitioners with punishment, offering to the Three Jewels, and receiving alms. The thirteenth is: for practitioners who are not in harmony with oneself, spreading slander in front of the king or ministers, etc., causing them to be punished, or for that purpose, giving the property of the Three Jewels to the king, etc., knowing that punishment is coming, accepting the property of the Three Jewels that he gives to oneself, all three of these are root downfalls. Causing abandonment of Shamatha-Vipassana, as well as the enjoyment of truly abiding, giving it to disputants, saying it is a root downfall. The fourteenth is: abandoning Shamatha-Vipassana, that is, obstructing the Samadhi of those who practice meditation, speaking many faults of meditators in front of local leaders, and then transferring the enjoyment of meditators to disputants, these are two transformations. If so, from the proclamation of precepts it says: one should not abandon and discard, it is said to be a root downfall. Therefore, the antidotes for abandoning root downfalls are mental abandonment and the abandonment of body and speech.
Tibetan
ས་མི་བྱ་ཞེས་པའམ། རྩ་ལྟུང་རྣམས་སྤངས་ཤིང་གོ་ཆ་དོར་བར་མི་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །འདི་དག་རྩ་བ་ལམ་བསྟེན་པའི་སྐབས་འདིར་ཁོ་བོས་དངོས་སུ་མི་བརྗོད་པ་ནི། གོང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་དང༌། ལས་ཀྱི་རིགས་ལ་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པའི་སྡོམ་པའི་གཙོ་བོ་འདི་རྣམས་ཡིན་པས། དེར་འདུས་པར་བསམ་མོ། །སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་གོང་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་དོན་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། དམ་པ་སྟེ་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་གུས་པས་བསྟེན་ཞིང་བརྙེད་བཀུར་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱ་བ་དང༌། གོང་དུ་བཤད་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་བསླབ་བྱ་རྣམ་པ་བཞི་ནི། ཐེག་དམན་སོགས་ཏེ། དམ་ཚིག་བཤད་པ་དང༌། སྡོམ་པ་བསྒྲགས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཐེག་པ་དམན་ལ་འདོད་མི་བྱ། །སེམས་ཅན་ལ་ཡང་རྒྱབ་མི་ཕྱོགས། །འཁོར་བ་དག་ཀྱང་ཡོངས་མི་སྤོང༌། །མྱ་ངན་འདས་ལ་དགར་མི་འགྲོ། །ཞེས་པ་ལྟར། རང་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་མི་གཉེར་བ་དང༌། སེམས་ ཅན་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བའི་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་མི་ཕྱོགས་པ་དང༌། འཁོར་བ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པར་ཤེས་པས་སྤང་བྱར་མི་ཞེན་ཞིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་ཐོབ་བྱར་མི་ཞེན་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པ་ནི། མཐའ་ལ་གནས་མི་བགྱིད། །ཅེས་པ་སྟེ། མཐའ་ནི་འཁོར་བའི་མཐའ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་གཉིས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བླ་མེད་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེའི་ལུས་ཅན་དམ་ཚིག་པས། །ལས་བྱུང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཀྱི། །དུ་མའི་གཟུགས་ལ་བརྙས་མི་བྱ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དང་དམ་ཚིག་པས། །ངན་པར་རྟོག་དང་བཟང་པོར་རྟོག །རང་གི་སེམས་ཀྱིས་རང་སེམས་ལ། །ཕྱི་མས་སྔ་མ་སུན་མི་དབྱུང༌། །རྡོ་རྗེ་ངག་གི་དམ་ཚིག་པས། །འདོད་པས་བསྐྱེད་པའི་ཚིག་རྩུབ་མོ། །ཕྲ་མ་ལ་སོགས་བདེ་བའི་ཚིག །ངག་ཏུ་རྣམ་པར་སྨྲ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་དང༌། གཞན་ཡང་སཾ་པུ་ཊི་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་སྡེ་མང་པོར་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བུད་མེད་དང་ནི་སྐྱེས་པའི་ལུས། །ལས་ནི་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་སྟོན། །མི་ཤེས་པས་ཀྱང་མི་བྱ་སྟེ། །སྐུའི་རྡོ་རྗཻའི་དམ་ཚིག་གོ །སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་གདུང་བ་དང༌། །ཀུན་རྟོག་དྲ་བའི་རྣམ་རྟོག་གིས། །སེམས་ལ་རབ་སྨད་མི་བྱ་སྟེ། །ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་གོ །ཕྲག་དོག་ ཉིད་ཀྱིས་མ་རངས་པས། །ཚིག་
Chinese
所谓“不做尸体”，意思是舍弃根本堕罪，不做抛弃盔甲之事。这些根本在依止道的时候，我没有直接说，是因为前面在发心的时候，以及在业的种类中，所有的律仪，这些是律仪的主要部分，所以在那里已经包含了。杀生等已经在前面说过了。对于不是为了调伏有情之外的其他一切都要舍弃，对于圣者即内在的瑜伽士要恭敬依止，以利敬等供养，以及舍弃前面所说的十不善，以及空性和慈悲的四种学处，即小乘等。在宣说誓言和宣告律仪中也说：“不欲求下劣乘，也不背离有情，也不舍弃轮回，也不乐于涅槃。”就像这样，不为自己寻求菩提，不背离从轮回中解脱有情的事业，了知轮回自性清净而不执着为应舍弃，了知涅槃也无自性而不执着为应获得。归纳这些意义就是“不住于边”，所谓边就是轮回的边和涅槃的边这二者。所谓“对于一切有情”，是指仅仅是无上的情况。如是说：“金刚身者具誓句，莫轻业生男女身，金刚心与具誓句，莫作恶想与善想，自心莫以自心前，后者莫非难前者心，金刚语之具誓句，贪欲所生粗恶语，谄诳等及安乐语，于语之中当演说。”这是在《金刚藏庄严经》以及其他的《桑布扎经》等众多续部中一致宣说的。女人和男人的身体，显示产生多种业，不了解也不应做，这是身金刚的誓言。对于有情种种痛苦，以及分别念网的种种分别，不应过分诽谤心，这是语金刚的誓言。由于嫉妒而不悦意，言语
English
The so-called "not becoming a corpse" means abandoning the root downfalls and not doing the act of discarding armor. These roots, when relying on the path, I did not say directly, because earlier, at the time of generating the mind of enlightenment, and in the types of actions, all the vows, these are the main parts of the vows, so they are already included there. Killing and so on have already been said before. Everything else that is not for the purpose of taming sentient beings should be abandoned, and the noble ones, that is, the inner yogis, should be respectfully relied upon, and offerings should be made with gain and respect, etc., and the ten non-virtues mentioned earlier should be abandoned, and the four trainings of emptiness and compassion, that is, the Hinayana, etc. In the declaration of vows and the proclamation of vows, it is also said: "Do not desire the inferior vehicle, nor turn away from sentient beings, nor abandon samsara, nor delight in nirvana." Just like this, not seeking enlightenment for oneself, not turning away from the task of liberating sentient beings from samsara, knowing that samsara is naturally pure and not clinging to it as something to be abandoned, knowing that nirvana is also without self-nature and not clinging to it as something to be attained. The summary of these meanings is "not abiding in extremes," the so-called extremes are the extreme of samsara and the extreme of nirvana. The so-called "for all sentient beings" refers only to the supreme situation. It is said: "The vajra-bodied one with vows, do not despise the bodies of men and women born of karma, the vajra-mind and the vows, do not make evil thoughts and good thoughts, the mind should not be in front of the mind, the latter should not refute the former mind, the vajra-speech with vows, coarse and evil words born of desire, flattery and other pleasant words, should be spoken in speech." This is unanimously declared in the Vajra Essence Ornament Sutra and other numerous tantras such as the Samputa Sutra. The bodies of women and men show the production of various karmas, and it should not be done without understanding, this is the vow of the body vajra. For the various sufferings of sentient beings, and the various discriminations of the net of conceptual thoughts, the mind should not be excessively slandered, this is the vow of the speech vajra. Due to jealousy and displeasure, words