Chinese
哦，那些是将心专注于一境的等持之分。真言方面，这八者的所修与前述相同，虽有不同，但行持方式没有不同，因此这八者大多被认为是显宗和密宗相同。第四是五根，信根是对圆满菩提生起信赖的信心，以及修持其因的行持的精进，不忘失所证得之法的意义和所缘的忆念，在寂静的无散乱状态中，心专注于一境的等持，以及观察和修习实相的胜观，即是智慧。各自对自己的境产生作用，因此被称为根。意思是，获得神足后，那个人修习这五者，所缘变得非常清净和纯熟，对于那个所缘，无论想要什么样的显现都能如愿获得。也就是，因为生起了信心，所以对境发起精进，通过精进，忆念安住，从忆念中，等持使心专注于一境。因为以专注一境的方式，智慧能够了知和辨别法，所以按照那样的次第安立。获得神足时，如所说的那样，因为见到许多令人信赖的征兆，所以生起真实，以及对三宝和业果等，特别是对导师及其眷属的证悟生起特别的信心。在尚未对所缘生起自在之前，不称为根。那个信心会发起更大的精进。信和精进产生忆念，忆念产生专注一境，从那之中，殊胜的胜观，比以前更加增上地成就，并且为了获得自在，所以仍然要精进。第五是，那样获得五根后，再次强烈地修习那些根， 那些根会变得非常具有力量。各自的相违品，依次是不信、懈怠、忘失、散乱和愚痴等无法反过来阻碍，并且能向外摧毁，因此被称为五力。在此无上乘中，等持的根和力是大乐的智慧，而智慧是缘于那个安乐的空性智慧。那
English
O, those are placed in the aspect of samadhi that makes the mind one-pointed. In terms of mantra, the objects of meditation of these eight are the same as previously explained, although there are differences, the way of practice is not different, so these eight are mostly accepted as being the same in both Sutra and Tantra. Fourthly, among the five faculties, the faculty of faith is the faith of trusting in perfect enlightenment, and the diligence of striving in the practice of taking its cause as experience, the mindfulness of not forgetting the meaning and object of the attained Dharma, the samadhi of the mind abiding one-pointedly in a peaceful, non-distracted state, and the higher seeing that examines and meditates on the nature of reality is wisdom. The meaning of being called faculties is that they have power over their respective objects. The meaning is that after obtaining the feet of miraculous power, when that person meditates on these five, the object becomes very pure and familiar, and whatever clear appearance one desires can be obtained at will for that object. That is, because faith has arisen, one engages in diligence towards the object, through diligence, mindfulness abides, and from mindfulness, samadhi makes the mind abide one-pointedly. Because wisdom knows and distinguishes the Dharma in a one-pointed way, it is established in that order. When the feet of miraculous power are obtained, as it is said, because many signs of trust are seen, truth arises, as well as special faith in the Three Jewels and the results of actions, and especially in the realization of the teacher and his retinue. Until one has power over the object, it is not called a faculty. That faith will initiate even greater diligence. Faith and diligence produce mindfulness, mindfulness produces one-pointedness, and from that, the special higher seeing achieves even greater progress than before, and in order to gain freedom, one must still strive. Fifthly, having obtained the five faculties in that way, when one strongly meditates on those faculties again, those faculties will become very powerful. Their respective opposing factors, in order, are disbelief, laziness, forgetfulness, distraction, and ignorance, etc., which cannot hinder them in return, and can destroy outwards, so they are called the five powers. In this unsurpassed vehicle, the faculty and power of samadhi are the wisdom of great bliss, and wisdom is the wisdom of emptiness that focuses on that bliss. That
Tibetan
གཉིས་ཀའི་དམིགས་ཡུལ་ནི་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷའི་སྐུ། དྲན་པ་ནི་འདི་ཡན་ཆད་དུ་ངེས་པར་བཅོས་མིན་གྱི་ཚུལ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །འདིའི་བདེ་བ་ནི་ལམ་དུས་ཀྱི་དགའ་བཞི་སྟེ། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དུ་འཛིན་པར་རགས་པ་ནུབ་པའི་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ་དང༌། ནང་གི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་རགས་པ་ནུབ་པའི་བདེ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་དང༌། སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་པ་རགས་པ་ནུབ་པའི་བདེ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔའི་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ། དགའ་བ་གསུམ་པོ་འདིའི་རྟོགས་པ་ཡང་རིམ་གྱི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རགས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཆར་ནུབ་པས་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་ནུབ་པའི་བདེ་ཆེན་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཏེ། སྟོབས་ལྔ་ནི་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དྲུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་པ་ལ། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པ་ སྟེ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་འཛིན་འཇོམས་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་ནང་གི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཡོན་ཏན་གོང་མ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་སྟེ་ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་པ་ལ་སྐྱེལ་བའི་ཕྱིར་ངེས་འབྱུང་གི་ཡན་ལག་གོ །དགའ་བ་ནི་ཟག་མེད་དགའ་བས་ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། ལུས་སེམས་བདེ་བར་བྱེད་པས་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ་གཞིའི་ཡན་ལག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་འབད་རྩོལ་ཆགས་སྡང་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལྟ་ཕྱི་མ་གསུམ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །རྣམ་འབྱེད་བརྩོན་འགྲུས་དགའ་བ་གསུམ་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས། ཤིན་སྦྱངས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས། དྲན་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོའོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་བདུན་ཆར་བདེ་སྟོང་གི་ ངོ་བོ་དང༌། ཁྱད་པར་ཤིན་སྦྱངས་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ནུས་པ་ཐམས
Chinese
二者的目标是显空不二的本尊身。正念是到此为止必须是纯粹无造作的形态。此处的安乐是道时的四喜，对外境的执着粗大消失的安乐是喜，对内境的贪恋粗大消失的安乐是胜喜，心心所的执着粗大消失的安乐是殊喜，是五根时的安乐三摩地。这三喜的证悟也是次第生起。能取所取的粗大分别念全部一起消失，八十自性的分别念显现消失的大乐是俱生，五力是内在的三摩地。第六菩提分七支分为二，第一共同的方面，正念正等觉支是，如实通达法性之义后不忘失地执持，因为一切都依靠此而进入的缘故是安住之支。妙观察是摧毁分别念的相执，证悟无我的智慧，是七支中的主要，因为菩提是智慧的自性之故是自性之支。精进是对于成办以上功德现前欢喜，是送往所要获得的究竟之故是出离之支。喜是无漏之喜饶益身心，使身心安乐故是利益之支。轻安是身心堪能生起无漏之乐，是无有遍一切烦恼之因故是基础之支。等持是专注一境，是无有烦恼的安住之支。舍正等觉支是无漏之心无有勤作贪嗔地舍弃，是无有烦恼的体性之支。如是后三者是无有烦恼之支。妙观察、精进、喜三者是胜观方面，轻安、等持、舍三者是寂止方面，正念是二者的体性。第二不共的方面，七者全部是乐空的体性，特别是轻安脉气明点的能力全部。
English
The goal of both is the deity's body inseparable from appearance and emptiness. Mindfulness must be purely unfabricated up to this point. The bliss here is the four joys of the path, the bliss of the coarse clinging to external objects disappearing is joy, the bliss of the coarse attachment to internal objects disappearing is supreme joy, the bliss of the coarse clinging of mind and mental factors disappearing is special joy, which is the samadhi of bliss at the time of the five senses. The realization of these three joys also arises sequentially. The great bliss of the simultaneous disappearance of all coarse conceptualizations of grasper and grasped, and the manifestation and disappearance of the eighty self-nature conceptualizations is innate, and the five powers are internal samadhi. Sixth, the seven branches of enlightenment are divided into two. First, the common aspect: the branch of mindfulness of perfect enlightenment is to realize the meaning of the nature of reality directly and hold it without forgetting. Since everything enters based on this, it is the branch of abiding. Perfect discernment is the wisdom that destroys the clinging to characteristics of conceptual thought and realizes selflessness, and it is the main one among the seven branches, since enlightenment is the nature of wisdom, it is the branch of nature. Diligence is the manifest joy in accomplishing the higher qualities, and it is the branch of renunciation because it leads to the ultimate goal to be attained. Joy is the unpolluted joy that benefits body and mind, and it is the branch of benefit because it makes body and mind happy. Pliancy is the arising of unpolluted bliss because body and mind are serviceable, and it is the cause of being free from all afflictions, so it is the branch of the basis. Samadhi is one-pointedness, and it is the branch of abiding in the absence of afflictions. Equanimity, the branch of perfect enlightenment, is the unpolluted mind abandoning effort, attachment, and aversion, and it is the branch of the nature of being without afflictions. Thus, the latter three are branches free from afflictions. Perfect discernment, diligence, and joy are on the side of insight. Pliancy, samadhi, and equanimity are on the side of calm abiding. Mindfulness is the nature of both. Second, the uncommon aspect: all seven are the nature of bliss and emptiness, and especially all the power of pliancy, channels, winds, and bindus.
Tibetan
་ཅད་དབུ་མར་ཐིམ་ཞིང༌། གནས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་རྩ་ཁམས་དྭངས་མ་གནས་གྱུར་པའི་བདེ་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འབྲས་དུས་ཀྱི་དགའ་བ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་གི་ས་བོན་བཅོམ་པའི་བདེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་སྟོང་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བདེ་ཆེན་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ། སྣང་བ་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་གང་རུང་དུ་འཆར་བའོ། །བདུན་པ་འཕགས་ལམ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་བ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་ནི། བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་བདག་མེད་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་དོན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་ངེས་པ་དྲངས་པའི་ལྟ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི། རང་གིས་རྟོགས་པའི་དོན་གཞན་ལ་སྟོན་པར་འདོད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པར་བདེན་པའི་ཚིག་གིས་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དཀར་ནག་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་ཕྲ་ཞིང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པ་སྟེ། འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི། ཁ་གསག་གཞོགས་སློང༌། ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ། ཚུལ་འཆོས། རྙེད་པས་རྙེད་པ་འཚོལ་བ་སྟེ། ལོག་འཚོ་སྤངས་པའི་འཚོ་བ་རྣམ་དག་སྟེ་ཡོ་ བྱད་སྙུངས་པར་ཡིད་ཆེས་པའོ། །སྒོམ་སྤངས་སུ་རྟོག་པའི་ཉོན་མོངས་དྲུག་པོ་འཇོམས་པ་ཞེས་འཕགས་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་སྦྱོར་མོད། སྤྱིར་ཡང་དག་རྩོལ་བ་ནི། འདོད་ཆགས། ཞེ་སྡང༌། གཏི་མུགང་རྒྱལ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་ངན་རྣམས་འཇོམས་པའི་རྩོལ་བའོ། །ཡང་དག་དྲན་པ་ནི་བརྗེད་ངས་སོགས་ཉེ་ཉོན་རྣམས་སྤོང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དམིགས་རྣམས་དྲན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་འཕགས་ལམ་ནི། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་ཅིང་གཉེན་པོ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ་གཞན་བདུན་འཁོར་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་རྟོག་པ་རྩོལ་བ་གསུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ངག །ལས་མཐའ། འཚོ་བ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སློབ་ལམ་དང༌། དེའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མི་སློབ་ལམ་གྱི་ཡང་དག་ལྟ་བའོ། །ཐེག་པ་འདིར་ནི་རྟོགས་པ། ངག །ལས་མཐའ། འཚོ་བ། དྲན་པ་རྣམས་རྗེས་ཐོབ་ཁོ་ན་དང༌། ལྟ་བ་རྩོལ་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་མཉམ་བཞག་ཤས་ཆེའོ། །མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སུ་ལྔ་པོའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་ཡན་ལག་བརྒྱད་དུ་
Chinese
全部融入中脉，是处所聚集的精华脉气转化为安乐。禅定是果时的四喜，是破除了自性八十种分别念种子的安乐禅定。智慧是空性之智，远离一切戏论，与大乐本体成为一体，显现为有相或无相皆可。第七是圣道，也有两种，首先是共同的：正见圣道支是，对于现量见到真谛法性二无我的意义，断除增益和损减，从而获得定解的见解。正思惟是，希望将自己领悟的意义向他人宣说。正语是，与证悟相符，以真实的语言宣说佛法，这三者令人确信见解清净。正业边是，对于身语意的善恶业，不混淆取舍，细微之处也不放过，这令人确信戒律清净。正命是，谄媚奉承，以利衡量，虚伪装模作样，以所得寻求所得，是舍弃邪命的正命，这令人确信资具简朴。在修断中摧毁六种分别念的烦恼，这是在此圣道场合所用的，总的来说，正精进是，摧毁贪欲、嗔恨、愚痴、傲慢、怀疑、邪见的精进。正念是，忆念菩提的所缘境，从而舍弃忘失等近烦恼。禅定正圣道是，成就神通等功德，并能自主对治，是心一境性。正见是主要的，其他七者是眷属。见、思、精进三者是智慧蕴。语、业边、命是戒律蕴。念和禅定是禅定蕴。解脱是学道，其智慧见是不学道的正见。在此乘中，证悟、语、业边、命、念都是后得，见、精进、禅定则偏重于入定。入定的时候，五者都具有作用，因此有八支。
English
All dissolve into the central channel, it is the bliss of the transformation of the essence of the gathered place. Samadhi is the four joys of the fruition time, it is the blissful samadhi that destroys the seeds of the eighty kinds of conceptual thoughts of self-nature. Wisdom is the wisdom of the basis of emptiness, it is separated from all elaborations, and becomes one with the essence of great bliss, appearing as either with or without characteristics. The seventh is the noble path, which also has two types, the first is the common one: Right View, the limb of the noble path, is the view that, for the meaning of directly seeing the two selflessnesses of the true nature of reality, cuts off the imputations of addition and subtraction, and thus obtains certainty. Right Thought is, wishing to explain the meaning that one has realized to others. Right Speech is, in accordance with realization, teaching the Dharma with truthful words, these three cause one to believe in the purity of view. Right Action is, for the white and black actions of body, speech, and mind, not confusing what to take and what to abandon, not letting go of even the subtle differences, this causes one to believe in the purity of discipline. Right Livelihood is, flattery and adulation, measuring by gain, hypocrisy, seeking gain by gain, is the right livelihood of abandoning wrong livelihood, this causes one to believe in the simplicity of resources. In the abandonment of meditation, destroying the six afflictions of conceptual thought, this is what is used in this context of the noble path, generally speaking, Right Effort is, the effort to destroy desire, hatred, ignorance, arrogance, doubt, and wrong views. Right Mindfulness is, remembering the objects of enlightenment, thus abandoning forgetfulness and other near afflictions. Samadhi Right Noble Path is, accomplishing qualities such as clairvoyance, and being able to independently apply antidotes, it is one-pointedness of mind. Right View is the main one, the other seven are retinue. View, Thought, and Effort are the aggregate of wisdom. Speech, Action, and Livelihood are the aggregate of discipline. Mindfulness and Samadhi are the aggregate of samadhi. Liberation is the path of learning, and its wisdom seeing is the Right View of the path of no learning. In this vehicle, realization, speech, action, livelihood, and mindfulness are all subsequent attainment, while view, effort, and samadhi are more focused on meditative absorption. During meditative absorption, the five all have function, therefore there are eight limbs.