Tibetan
ང་ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དང༌། འདི་རྣམས་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ནས་དེ་རྣམས་ལ་བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་འདེབས་པའོ། །སྐབས་འདིར་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལ་མཁས་པའི་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་རྒྱས་འདེབས་པའི་བདེ་བ་དེ་ཡང་བཅུ་དྲུག་སྟེ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དགའ་བཞི། རྫོགས་རིམ་ཀྱི་དགའ་བཞི། ལམ་གྱི་དགའ་བཞི། འབྲས་བུའི་དགའ་བཞི་སྟེ། བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་པའི་མན་ངག་གིས་བཤད་པ་ཡིན་གསུང་ངོ༌། །འདི་ནི་རྟོག་གེ་ལ་དགའ་བའི་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པ་དཀའ་ཡང་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་ཞིང་ལེགས་པ་ཞིག་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་བཞི་ཚན་དང་པོ་ནི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་ཞལ་སྦྱོར་སྒོམ་པ་དགའ་བ། དངོས་སམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་འཇུག་བྱེད་པ་མཆོག་དགའ། དེས་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་བ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏེ་ དམིགས་པས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱེད་པ་ནི་དགའ་བྲལ། སྟོང་པས་རྒྱས་ཐེབས་པ་ལྷན་སྐྱེས། གཉིས་པ་ནི། འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་ལྟོས་པ་སོགས་གྲགས་ཆེ་བ་བཞིན་ཏེ། ཕྱིའི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དགའ་བ། ནང་གི་བདེ་བའི་ནི་མཆོག་དགའ། བདེ་བ་ལ་སེམས་ཟིན་པའི་ནི་དགའ་བྲལ། སྟོང་པས་རྒྱས་ཐེབས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་བཞེད་དེ་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོའོ། །དེས་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གི་སྐབས་སུ་བདེ་བ་དངོས་སུ་བསྒོམ་རྒྱུ་ནི་བརྒྱད་པོ་དེ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་བརྒྱད་ནི་འདུན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་དོན་གོ་བདེ་བར་བརྗོད་ན་ལུས་སོགས་བཞི་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་གཙང་སོགས་བཞིར་སྣང་ཞིང༌། དོན་དམ་དུ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྒོམ་པ་ནི་མདོ་ལུགས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་སྟེ་ངོ་བོ་བདག་མེད་གཉིས་སྒོམ་པར་འདུས་སོ། །ལུས་ལྷ་སྐུར་སྒོམ་པ་ལ་བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང་རྣམ་ཤེས་དང་སེམས་བྱུང་ཡུལ་སྣང་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་སྟེ་གསང་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞིའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དོན་ཏེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་སྒོམ་ཞེས་སྒོམ་ཚུལ་བསྟན་ལ། ངོ་བོ་ནི་དེ་དང་དེ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དད་བརྩོན་དྲན་ཏིང་ཤེས་རབ་ལྔ་ཆར་ཚང་བ་ཀ་ཡིན་ཡང༌། དེ་ལྔའི་ཐ་སྙད་མ་བྱས་པར་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་བཞིར་ཕྱེ་བའོ། །ཚོགས་ལམ་ཆུང་ ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཕྱི་མའི་དང་པོ་བསྐྱེད་རིམ་གཙོ་ཆེ་ཞིང༌། ཕྱི་མ་གསུམ་རྫོགས་རིམ་གཙོ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་ནི། དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ། སྐྱེས་པ་འཕེལ་བ། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ། མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་བཞི་སྟེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྔར་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། དགེ་བའི་ཕྱོགས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་དགེ་བ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཟིན་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་དང༌། རང་རྒྱུད་ལ་མི་དགེ་བའི་རིགས་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྩོལ་བ་དང༌། དགེ་བའི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པར་སེམས་འཛིན་པ་དང༌། སྔར་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ད་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་མི་དགེ་བ་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་དྲག་པོ་བསྐྱེད་ནས་སྒོ་གསུམ་འབད་པ་ཆེན་པོས་ཕྱི་བཤོལ་དུ་མ་ལུས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའོ། །གསུམ་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་བཞི་ལས། འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། ཡུལ་དང་རྣམ་པ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་དང་འདྲ་བ་ལ། གྲོགས་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་དང་བཅས་པ་འདུན་པ་དྲག་པོ་ཁོ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་གུས་པ་དང་འདུན་པ་དྲག་པོ་བཀྲེས་སྐོམ་མི་ཚོར་བ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒོམ་པ་དང༌། སེམས་ ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། སྔར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་ཡོད་པ་གསལ་བཏབ་ནས་སྒོམ་པ་དང༌། དཔྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། ཅི་བདག་མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དམ་ཞེས་པ་ལྟ་བུར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་དང་སྤང་བླང་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་འཁྲུལ་བར་དཔྱོད་པ་སྟེ། དེ་བཞི་དྲག་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བཞི་པོ་དེ་ཐོབ་པ་ན་རྨུགས་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། འགྱོད་པ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། སེར་སྣ་དང༌། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་དང༌། ཁྲོ་བ་དང༌། འཆབ་པ་སྟེ་ཀུན་དཀྲིས་བཅུ་མངོན་གྱུར་པ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ནས་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་པོ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལྟར་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བརྟེན་ཏེ་ཞི་གནས་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་འདི་དག་གི་ངོ་བོ་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་མི་འཇོག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆ་ལ་འཇོག་གོ །སྔགས་ལ་ནི་འདི་བརྒྱད་ཀྱི་བསྒོམ་བྱ་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་པས་མི་འདྲ་ཡང་རྩོམ་ཚུལ་ལ་མི་འདྲ་བ་མེད་པས་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཕལ་ཆེར་མདོ་སྔགས་གཉིས་འདྲ་བར་ཁས་བླང་ངོ༌། །བཞི་པ་ལ་དབང་པོ་ལྔ་ལས། དད་པའི་དབང་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་རྩོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཐོབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ དོན་དང་དམིགས་པ་མི་བརྗེད་པ་དྲན་པ་དང༌། རྣམ་གཡེང་ཞི་བའི་ངང་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་ཅིང་སྒོམ་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། རང་རང་གི་ཡུལ་ལ་དབང་བྱེད་པས་དབང་པོ་ཞེས་ཟེར་བའི་དོན་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཐོབ་ནས་གང་ཟག་དེས་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་བསྒོམ་པས་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་བྱང་ཞིང་གོམས་ནས་དམིགས་ཡུལ་དེ་ལ་ཅི་དམིགས་ཀྱི་གསལ་སྣང་གང་འདོད་དུ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་དད་པར་བྱས་པས་ཡུལ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། བརྩོན་པའི་སྒོ་ནས་དྲན་པས་འཇོག་དེ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རིག་ཅིང་འབྱེད་པ་ཡིན་པས་གོ་རིམ་དེ་ལྟར་བཞག་གོ །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཐོབ་པ་ན་བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་མང་དུ་མཐོང་བས་བདེན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ལས་འབྲས་རྣམས་དང༌། ཁྱད་པར་སྟོན་པ་སྲས་བཅས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ཞིང༌། ད་དུང་དམིགས་པ་ལ་དབང་མ་འབྱོར་གྱི་བར་དུ་དབང་པོ་ཞེས་མི་བརྗོད་དོ། །དད་པ་དེས་བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་པ་ཞིག་རྩོམ། དད་བརྩོན་གྱིས་དྲན་པ། དྲན་པ་ལས་རྩེ་གཅིག་པ། དེ་ལས་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་སྔར་ལས་ཆེས་ལྷག་པ་རེ་འགྲུབ་ཅིང་དབང་འབྱོར་བའི་ཕྱིར་ད་དུང་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །ལྔ་པ་ནི་དེ་ལྟར་དབང་པོ་ལྔ་ཐོབ་ནས་སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ཉིད་དྲག་ཏུ་བསྒོམས་པས་ དེ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མ་དད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། བརྗེད་ངེས་དང༌། རྣམ་གཡེང་དང༌། རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུར་མི་ཚུགས་ཤིང་ཕར་འཇོམས་པའི་སྟོབས་ལྔ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ནི་བདེ་བ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། དེ་
Chinese
我們一切本性是空性的，這些不了解空性的人會產生迷惑，但空性也是大樂的自性，如此了解之後，以樂空來增長它們。此處精通勝樂輪的歷代上師們說，增長樂的方法有十六種，即生起次第的四喜，圓滿次第的四喜，道之四喜，果之四喜。他們說，十六種喜全部都難以做到。這是一些取決於口耳相傳的訣竅。有些喜歡思辨的學者很難相信這些，但它們似乎非常重要和殊勝。其中，第一組四喜是觀想男女本尊交合的喜，與真實或智慧手印交合的最勝喜，由此使細微分別念轉為止息的離喜，以及由空性增長而生的俱生喜。第二組四喜，如觀待四輪等廣為人知，具有外在安樂特徵的喜，具有內在安樂的最勝喜，心專注於安樂的離喜，以及具有空性增長特徵的俱生喜，他們如此主張，這是非常好的解釋。因此，在資糧道小位的念住時，要實際修習的安樂是那八種，其餘八種則作為意樂的對象。如果簡明地解釋它們的成就意義，那麼身體等四者在名言上顯現為不淨等四者，而在勝義上則什麼也沒有成立，如此修習是經部的四念住，它們都包含在修習本性無我和人無我的二無我之中。將身體觀想為本尊身，並以樂空來增長它，以及對待感受、意識、心所和境相的所有事物，也以樂空來增長，這是密宗無上瑜伽道的四念住。所謂的「念住」是修習的意思，通過具有正念來修習，這就展示了修習的方法，而本性是了解彼者和此者的智慧，因此，信心、精進、正念、禪定和智慧五者全部都具備，雖然沒有使用這五者的術語，但主要是以智慧依據對境的區分而分為四種。如果以資糧道小位來說，外在的第一個是生起次第為主，外在的後三者是圓滿次
English
We are all empty in nature, and those who do not understand this will be confused, but emptiness is also the nature of great bliss. Knowing this, we increase them with bliss and emptiness. Here, the previous masters who were proficient in the Wheel of Great Bliss said that there are sixteen ways to increase bliss, namely the four joys of the generation stage, the four joys of the completion stage, the four joys of the path, and the four joys of the result. They said that all sixteen joys are difficult to achieve. These are some tricks that depend on oral transmission. Some scholars who like speculation find it hard to believe these, but they seem very important and special. Among them, the first set of four joys is the joy of contemplating the union of the male and female deities, the supreme joy of union with the real or wisdom mudra, thereby transforming subtle distractions into the cessation of joy, and the coemergent joy arising from the increase of emptiness. The second set of four joys, such as relying on the four wheels, etc., are widely known, the joy with the characteristics of external happiness, the supreme joy with internal happiness, the joy of being mindful of happiness, and the coemergent joy with the characteristics of increasing emptiness, they advocate this, which is a very good explanation. Therefore, in the mindfulness of the small position of the accumulation path, the happiness to be actually practiced is those eight, and the remaining eight are taken as the object of intention. If we briefly explain the meaning of their accomplishment, then the four, such as the body, appear as the four, such as impurity, in name, but nothing is established in reality. Such practice is the four mindfulnesses of the Sutra School, and they are all included in the practice of the two non-selves of the selflessness of nature and the selflessness of person. Contemplating the body as the deity's body and increasing it with bliss and emptiness, and also increasing all things such as feelings, consciousness, mental factors, and objective appearances with bliss and emptiness, these are the four mindfulnesses of the path of the highest yoga tantra. The so-called "mindfulness" means practice, and practicing with mindfulness shows the method of practice, and the nature is the wisdom of knowing that and this. Therefore, faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom are all complete, although the terms of these five are not used, but mainly wisdom is divided into four according to the distinction of the object. If we take the small position of the accumulation path, the first of the external is mainly the generation stage, and the latter three of the external are the completion stage.
Chinese
其次是四种正确的断除：未生之善令生起，已生之善令增长，已生之恶令断除，未生之恶令不生起，这四种是依次为了生起先前未获得的功德，以及为了增长善法方面，无有间断地修持；为了使成为成佛之因的善法在自相续中已经生起而不衰退且增长而努力；为了断除自相续中已经生起的一切不善之类而精进；不忘失善法的所缘而摄持心；以及为了使先前未生起、现在将要生起的不善不生于自相续中，生起猛烈的意愿，以身语意三门大精进，不留余力地发起精进。第三是神足，共有四种。欲神足：与所缘和行相与四念住相同，具有助伴四正断，仅以强烈的意愿使心专注一境。也就是说，依赖于专注于特殊功德的恭敬和强烈的意愿，就像不觉饥渴一样。精进神足：依赖于恒常的、对于成办功德充满欢喜的精进而禅修。心神足：将先前修习禅定的习气在心中显现而禅修。观神足：像“我是否总是行持微细的不善？”一样，对于禅定的因和取舍，以智慧不迷惑地观察。如果猛烈地修习这四种，获得四种作意的差别，就能远离昏沉、睡眠、掉举、后悔、嫉妒、悭吝、无惭、无愧、愤怒、覆藏这十种随烦恼的现行。之后，为了断除十种微细的烦恼，依赖于这四种神足，而精勤于奢摩他和毗钵舍那。如以下所说，依靠断除五种过失的八种行相，而使奢摩他达到圆满。这些神足的体性，并不安立为意欲等四者。
English
Secondly, the four right abandonments are: to generate unarisen virtue, to increase arisen virtue, to abandon arisen non-virtue, and to not generate unarisen non-virtue. These four are, in order, to cultivate without interruption in order to generate previously unattained qualities and to increase the aspects of virtue; to strive so that the virtue that has already arisen in one's own mind-stream, which becomes the cause of attaining Buddhahood, does not decline and increases; to exert effort in order to abandon all types of non-virtue that have arisen in one's own mind-stream; to hold the mind without forgetting the object of virtue; and to generate a strong desire so that non-virtue that has not arisen before but will arise now does not arise in one's own mind-stream, and to initiate diligence with great effort in the three doors of body, speech, and mind, without leaving any residue. Thirdly, there are four legs of miraculous power. The leg of miraculous power of aspiration: the object and aspect are the same as the four mindfulnesses, and with the four right abandonments as companions, the mind is placed in one-pointedness solely through strong aspiration. That is, it relies on reverence and strong aspiration focused on special qualities, like not feeling hunger or thirst. The leg of miraculous power of diligence: meditating by relying on constant diligence that is joyful in accomplishing qualities. The leg of miraculous power of mind: meditating by clarifying the imprints of previously cultivated samadhi that are present in the mind. The leg of miraculous power of investigation: like "Do I always practice subtle non-virtue?", investigating the cause of samadhi and what to adopt and abandon without being confused by wisdom. If these four are cultivated intensely, and the four differences of attention are obtained, then one will be far from the manifestation of the ten afflictions of dullness, sleep, excitement, regret, jealousy, stinginess, shamelessness, lack of embarrassment, anger, and concealment. After that, in order to abandon the ten subtle afflictions, one strives for shamatha and vipashyana by relying on these four legs of miraculous power. As explained below, shamatha is perfected by relying on the eight activities that abandon the five faults. The nature of these legs of miraculous power is not established as the four, such as intention.