Tibetan
ས་གཉེན་པོའི་གྲོགས་དང་བཅས་ནས་བསྲུང་བར་བྱའོ། །བཟོད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ བསྲན་ཐུབ་པའི་བཟོད་སེམས་སོ། །ཁྱད་པར་ནི་བཞི་ལྡན་ནམ་གསུམ་ལྡན་ནོ། །དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པས་ནི་ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའོ། །གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་ནི། བཟོད་བྱེད་སེམས་ཅན་ལ་ཁྲོ་སེམས་མེད་པ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་འབྱུང་བའི་གནོད་པ་ལ་གཟེ་རེ་མི་བྱེད་པར་བཟོད་པའོ། །ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ནི། ཟབ་མོའི་ཆོས་རྣམས་བློར་ཤོང་པའོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་སེམས་ཏེ། ཁྱད་པར་ནི་བཞི་ལྡན་སོགས་སོ། །དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། དམ་བཅའ་དང་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་འབྲེལ་བ་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སྦྱོར་བ་ལག་ལེན་ལ་འབད་པར་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། གཞན་དོན་ལ་སྤྲོ་ཞིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མི་སྐྱོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །རྩོམ་ཚུལ་ནི་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ནི། དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བའི་དགེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའོ། ཁྱད་པར་ནི་གོང་བཞིན། དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་ཏེ་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་ནི་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དེ་ཉིད་གཞན་དོན་དུ་སྤྱཽད་པའོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི་གོང་བཞིན་ནོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བློ་གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའོ། ཁྱད་པར་ནི་གོང་བཞིན། དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་འབྱེད་པའོ། །དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ཚུལ་ཤེས་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་འགྲོ་དོན་སྒྲུབ་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའོ། །བསྐྱེད་ཚུལ་ནི་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་འདིར་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུ་བ་ཡིན་པས་སྔགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱས་པར་ཤེས་དགོས་པས་གཞན་དུ་བཙལ་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་རྣམས་བཤད་པ་ལ། སྡེ་ཚན་བདུན་ལས། དྲན་པ་ཉེར་བར་བཞག་པ་བཞི་ལ་ཐུན་མོང་བ་མདོ་ལུགས་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྔགས་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་དང་ཚོར་བ་དང་ཆོས་དང་སེམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་མི་ག
Chinese
应当以稳固的友伴来守护。忍辱的体性是能够忍耐的忍辱之心。特点是具备四种或三种。分类有三种：领受痛苦的忍辱，是为了佛法而忍受苦行的忍辱。对于损害毫不介意的忍辱，是对能忍受的众生没有嗔恨心，以及对于内外产生的损害不抱怨而忍受。对于佛法必定生起信心的忍辱，是能够容纳甚深佛法的智慧。修习的方式是具备六种殊胜。精进的体性是对善法的欢喜心，特点是具备四种等。分类有三种：与誓言和强烈意愿相关的盔甲精进，以及努力于修行实践的实践精进，和对于利他感到欢喜且不退转不厌倦的精进。造作的方式是具备六种殊胜。禅定的体性是不散乱于对境的善心，是专注一境且习惯成自然的。特点如前。分类有三种：现法乐住的禅定，是引导身心极度调柔的安乐，以及证得功德的禅定，是证得神通等，和对于利他专注一境的禅定，是将此用于利他。修习的方式如前。 智慧的体性是善于辨别诸法的智慧，是习惯成自然的。特点如前。分类有三种：通达世俗的智慧是辨别所有法的智慧。通达胜义的智慧是了知如实之真相的智慧。了知众生利益的智慧是毫不颠倒地了知成办利益的方法。生起的方式是具备六种殊胜。这六度在此汇集了一切大乘佛法，因此密咒师们也需要详细了解，应当从其他地方寻求。第四，宣说菩提分法，分为七个部分。四念住有共同的经部宗和不共同的密宗两种。第一种是：身念住、受念住、法念住和心念住四种。第一种是：身不净。
English
It should be protected with steadfast companionship. The nature of patience is the mind of patience that can endure. The characteristic is having four or three qualities. There are three divisions: The patience of accepting suffering is the patience of enduring hardship for the sake of the Dharma. The patience of not caring about harm is the absence of anger towards sentient beings who can endure, and enduring without complaining about the harm caused by internal and external elements. The patience of having definite faith in the Dharma is the wisdom that can contain the profound Dharmas. The way of practice is to have six perfections. The nature of diligence is joy in virtue, and the characteristic is having four qualities, etc. There are three divisions: The armor-like diligence associated with vows and strong aspirations, the diligence of practice that strives in application, and the diligence of being joyful in benefiting others, not retreating, and not being weary. The way of creation is to have six perfections. The nature of meditation is a virtuous mind that is not distracted from the object, is one-pointed, and has become completely accustomed. The characteristic is the same as before. There are three divisions: The meditation of dwelling in bliss in this life, which leads to the bliss of extreme pliancy of body and mind, the meditation of manifesting qualities, which accomplishes clairvoyance, etc., and the meditation of one-pointedness for the benefit of others, which is used for the benefit of others. The way of practice is the same as before. The nature of wisdom is the wisdom that is good at discriminating Dharmas, and has become completely accustomed. The characteristic is the same as before. There are three divisions: The wisdom of knowing the conventional is the wisdom of discriminating all Dharmas. The wisdom of knowing the ultimate is the wisdom of knowing the true state of affairs. The wisdom of knowing the benefit of sentient beings is the wisdom of knowing the means of accomplishing benefit without inversion. The way of arising is to have six perfections. These six perfections gather all the Mahayana Dharma here, so mantra practitioners also need to know them in detail and should seek them elsewhere. Fourth, explaining the Dharma of the aspects of enlightenment, divided into seven sections. The four mindfulnesses have two types: the common Sutra tradition and the uncommon Tantra tradition. The first is: the four mindfulnesses of body, feeling, Dharma, and mind. The first is: the body is impure.
Tibetan
ཙང་བའི་རྫས་སྣ་ཚོགས་འདུས་པའི་རང་བཞིན་མི་རྟག་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། རྟོགས་པ་དེ་ལ་མ་བརྗེད་ཅིང་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྐྱོང་བའི་དྲན་པ་སེམས་ལ་ཉེ་བར་གཞག་ནས་སྒོམ་པའོ། །ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་པ་མན་ཆད་འོག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་འདི་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྲེད་ཞེན་གྱིས་བཅིངས་པའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཤེས་པ་དང༌། གསུམ་པ་ནི། སེམས་གསལ་རིག་ཏུ་ ཤར་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང༌། བཞི་པ་ནི། སེམས་བྱུང་སོགས་དགེ་སྡིག་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཤིང་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་བཞི་ཆར་ཡང་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་དྲན་པས་སེམས་ལ་འདོགས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དང༌། རགས་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་འཇོག་གོ །དེས་ན་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང༌། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། ལས་འབྲས། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སྒོམ་པ་ཚོར་བ་དྲན་ཉེ་དང༌། བདག་མེད་གཉིས་སྒོམ་པ་ནི་གཙོ་བོར་ཆོས་དང་སེམས་དྲན་ཉེ་གཙོ་ཆེ་ཞིང༌། ལུས་དང་ཚོར་བ་བདེན་མེད་དུ་སྒོམ་པ་ནི་དང་པོ་གཉིས་སུ་འདུའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔ་མ་ལ་གཞི་བྱས་ཏེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དོན་བསྣན་ནས་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་སྣང་དུ་མི་གཙང་བ་དང་མི་རྟག་པར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་རབ་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་གསལ་ཆ་ལུས་སུ་སྣང་བ་འདིའི་རྣམ་པ་ནི་ལྷའི་སྐུ་དང༌། རང་བཞིན་ནི་བདེ་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོས་སྟོང་པའོ། །ཞེས་ཤེས་རབ་དེ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པས་སེམས་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁྲུལ་ངོར་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྣང་བའི་ཚོར་བའི་རང་བཞིན་སེམས་ཀྱི་གསལ་ཆ་དེའི་ངོ་བོ་བདེ་ཆེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་ཙམ་པོའམ། ཞུ་བདེ་འདྲེན་པའི་ཐབས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། གསུམ་པ་ནི་དབང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་སྟོང་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤེས་པ་དང༌། བཞི་པ་ནི། ཡུལ་སྣང་དང་སེམས་བྱུ
Chinese
观修方法是，将智慧安住在心中，这种智慧能够了知聚集了各种物质的身体，其自性是无常且无有实义的。并且，对于这种了悟不要忘记，要持续不断地修持。以下的三个也像这样进行类推。第二种观修方法是，了知被贪恋束缚的一切感受，其本质是痛苦且没有实义的。第三种观修方法是，了知所有显现为明觉的心，如同幻象一般没有实义。第四种观修方法是，了知所有被善、恶、无记所涵盖的心所等法，如同水中的树木一般没有实义。这四种观修，都是证悟到在胜义谛中远离一切戏论。其体性是如此证悟的智慧，并以忆念将其安住在心中。这些是声闻二部的观点，他们将智慧安住在了悟无常、痛苦、人无我以及粗分的空性上。因此，思维死亡无常是身念住，思维轮回的过患、业果、暇满难得是受念住，修持二种无我主要是法念住和心念住，而修持身体和感受无实有则归属于前两种念住。第二种观修方法是，在前者的基础上，加上不共的意义来进行修持，因此有四种。第一种是，身体的自性虽然是空性，但在世俗的错觉显现中，显现为不净和无常，这完全是错乱的。因此，心的明分显现为身体，其形相是天神的身体，其自性是安乐，但这二者在本质上也是空性的。像这样，以智慧缘于天瑜伽的方式，用忆念将其安住在心中。其余的也用这种方式进行类推。第二种是，在错觉显现中，显现为痛苦的感受，其自性是心的明分，其本质是大乐，或者仅仅是缘于禅定的安乐，或者是引导融乐的方法。第三种是，所有根识在本质上是空性的，但其自性是无分别的智慧，是大乐的因。像这样了知。第四种是，对境显现和心所
English
The method of contemplation is to settle wisdom in the mind, which is able to know that the body, which is composed of various substances, is impermanent and without essence. Moreover, do not forget this realization, and continuously cultivate it. The following three are also inferred in the same way. The second method of contemplation is to know that all feelings bound by attachment are of the nature of suffering and without essence. The third method of contemplation is to know that all that appears as clear awareness of the mind is like an illusion and without essence. The fourth method of contemplation is to know that all phenomena, including mental factors, etc., covered by virtue, non-virtue, and neutrality, are like trees in water and without essence. These four contemplations are all realizations that in the ultimate truth, they are free from all elaborations. Its nature is the wisdom that realizes in this way, and it is settled in the mind with mindfulness. These are the views of the two Hinayana schools, who settle wisdom on the realization of impermanence, suffering, selflessness of persons, and emptiness of grossness. Therefore, contemplating the impermanence of death is the mindfulness of the body, contemplating the faults of samsara, karma and its effects, and the difficulty of obtaining leisure and endowment is the mindfulness of feelings, and cultivating the two selflessnesses is mainly the mindfulness of dharma and mind, while cultivating the body and feelings as unreal belongs to the first two mindfulnesses. The second method of contemplation is to add uncommon meanings to the former and cultivate them, so there are four. The first is that although the nature of the body is emptiness, in the illusory appearance of conventional truth, it appears as impure and impermanent, which is completely confused. Therefore, the clarity of the mind appears as the body, its form is the body of a deity, and its nature is bliss, but these two are also empty in essence. In this way, with wisdom focused on deity yoga, it is settled in the mind with mindfulness. The rest are also inferred in this way. The second is that in the illusory appearance, the feeling that appears as suffering, its nature is the clarity of the mind, its essence is great bliss, or it is only focused on the bliss of samadhi, or the method of guiding melting bliss. The third is that all sense consciousnesses are empty in essence, but its nature is non-conceptual wisdom, which is the cause of great bliss. Knowing like this. The fourth is the appearance of objects and mental factors.