Tibetan
་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་གཅིག་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མི་འཐད། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དུས་མཉམ་དུ་སྣང་བས་ན་རྭ་གཡས་གཡོན་བཞིན་འབྲེལ་བ་མེད་དོ། །དོན་ལ་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ག་ལ་འཐད་སྔ་ཕྱི་ཅན་ལ་ཡུལ་དང་དེའི་འཛིན་པར་མི་རུང་སྟེ་གཅིག་ཡོད་དུས་ན་ཅིག་ཤོས་མེད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་མེད་ཀྱང་སྣང་སྟེ་རྨི་ལམ་བཞིན་ནོ། །དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་མེད་ན་ནི་ཡུལ་ཡོད་ཀྱང་མི་སྣང་བས་ངེས་པར་སེམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་འཛིན་པའི་སེམས་ངོ་བོས་ཡོད་དམ་སྙམ་ན། སྔོ་སེར་རིང་ཐུང་སོགས་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་མ་དམིགས་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་ཕྱོགས་ཆའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ལྟར་དེ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ་ཨུཏྤལ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ཡང་འདབ་མ་མཐོང་བ་དང༌། ཟེའུ་འབྲུ་མཐོང་བ་དང༌། ཆུ་བ་མཐོང་བ་སོགས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དུ་མ་འདུས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་ན་ཡང་མི་གནས་པ་དང༌། ངོ་བོ་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་སེམས་བྱུང་སྣ་ཚོགས་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དང༌། ཡུལ་ལྔའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་དང༌། བསྐལ་པའི་སེམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོར་བཤིག་ན་གཅིག་ཀྱང་མ་དམིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ པོ་དེ་ལ་སྐྱེ་གནས་འཇིག་གསུམ་གྱི་ཆ་མེད་ན་དངོས་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་དེ་ཡང་དུ་མར་སོང་ཞིང༌། དེའི་སྐྱེ་བའི་ཆ་ཤས་སོགས་ལའང་ཐུག་མེད་དུ་བརྟགས་ན་དུས་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། འོན་ཏེ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གཅིག་ཅར་བྱེད་ཅིང༌། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སྔ་ཕྱིའི་མཐའ་གཉིས་མེད་ན་བསྐལ་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་མར་འགྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་གཅིག་གི་ནང་དུ་གཅིག་ཐིམ་པས་དུས་མཉམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནང་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོས་མེད་དེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ན། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། མོ་ཤམས་ཀྱི་བུ་མེད་པས་དེ་ཤི་བའི་ཤུལ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལྟོས་པས་འགྲུབ་པ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས། ཡུལ་ཡུལ་ཅན། ཤེས་པ་ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་དངོས་མེད། བཟང་ངན། བདག་གཞན། སྤང་གཉེན། མཐའ་དབུས། ཡིན་མིན། ཡོད་མེད། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུལ་ལྟོས་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་རང་ཚུགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའོ། །རེ་ཞིག་དོན་དམ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་བདག་མེད་ཁས་བླངས་ཏེ་འཇོག
Chinese
成為一體，一個上執受和能取二者不合理。也不是從那裡產生的，因為同時顯現，所以像左右角一樣沒有關聯。實際上，關聯本身也不成立，那它的境和有境怎麼能成立呢？有先後的境和它的執取是不行的，因為一個存在的時候另一個就不存在了。另外，沒有境也顯現，像做夢一樣。如果沒有緊接著它的因緣，那麼即使有境也不顯現，所以一定是唯有心，由此成立了所取和能取沒有差別。那麼，能取的心本質上存在嗎？就像藍黃長短等顯現的樣子一樣，不可得，而且像境有方分的區別一樣，它也有，比如見到蓮花的意識，也是見到花瓣，見到花蕊，見到花莖等，僅僅是多種本質不同的東西聚合在一起而已，而且外內中間三者哪裡也不存在，本質不是一個，因為有心和心所多種多樣的區分，而且五境的各種顯現剎那間毀滅，即使把劫的心分解成各個剎那，也一個都不可得。如果一個剎那沒有生住滅三者的部分，就會變成非實有，如果有的話，那也已經變成多個了，而且如果對它的生起部分等無止境地分析，就會變成無時，然而生滅住三者同時進行，如果那個剎那沒有先後的兩個邊，那麼劫也會變成剎那，因為所有剎那一個融入一個之中，所以變成同時。因此，內部的能取心也不成立，而且空性也本質上不存在，因為能取所取二者不存在，那空性也不成立，就像莫沈沒有兒子，所以他死後的遺產也沒有一樣。另外，這一切法都是依靠而成立的，即因果、境和有境、能知和所知、實有和非實有、好壞、自他、捨取、邊中、是與非、有與無、勝義諦和世俗諦等，一切法都是互相依賴的，所以沒有獨立存在的，因為世俗是錯亂的，所以明明沒有卻顯現。暫時在進入勝義諦的時候，承認無我而安住。
English
Becoming one, it is unreasonable to have both grasping and grasper on one. It is also not produced from that, because it appears simultaneously, so it is unrelated like the left and right horns. In reality, the connection itself is not established, so how can its object and object-possessor be established? The object and its grasper, which have before and after, are not possible, because when one exists, the other does not. Furthermore, even without an object, it appears, like in a dream. If there is no immediate cause, then even if there is an object, it does not appear, so it must be only mind, thereby establishing that there is no difference between what is grasped and what grasps. Then, does the mind that grasps exist in its essence? Just as the appearances of blue, yellow, long, short, etc., are not found, and just as the object has divisions of directions, so does it. For example, the consciousness that sees a lotus is also seeing the petals, seeing the stamen, seeing the stem, etc., it is merely an aggregation of many different essences, and it does not exist in any of the three: outer, inner, or in-between. Its essence is not one, because there are various distinctions of mind and mental factors, and the various appearances of the five objects are destroyed in an instant. Even if the mind of a kalpa is broken down into individual moments, not even one is found. If a single moment does not have the three parts of arising, abiding, and ceasing, it will become non-existent. If it exists, then it has already become many, and if its arising part, etc., are analyzed endlessly, it will become timeless. However, the three of arising, ceasing, and abiding occur simultaneously, and if that moment does not have the two ends of before and after, then a kalpa will also become a moment, because all moments merge into one another, so they become simultaneous. Therefore, the internal grasping mind is not established, and the nature of emptiness of those two also does not exist in essence, because if the grasper and the grasped do not exist, then the nature of emptiness of those two is also not established, just like Moshen did not have a son, so there was no inheritance after his death. Furthermore, all these dharmas are established by dependence, namely cause and effect, object and object-possessor, knower and known, existent and non-existent, good and bad, self and other, what to abandon and what to adopt, edge and center, yes and no, existent and non-existent, ultimate truth and conventional truth, etc. All dharmas are merely mutually dependent, so they do not exist independently, because conventional truth is delusion, so it appears even though it does not exist. For the time being, when entering the ultimate truth, one accepts selflessness and abides.