Tibetan
༌། བདག་སེམས་ཡིན་ན་དུས་གསུམ་སོགས་སོ་སོར་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་དཔྱད་ཀྱང་བདག་མ་དམིགས། ཕུང་པོ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ན་རྟ་དང་བ་ལང་བཞིན་དུ་དམིགས་དགོས་པ་ལས་མ་དམིགས་པ་དང་ངོ་བོས་ཐ་དད་ན་ཕུང་པོའི་ཆོས་རྒྱུ་འབྲས་སྐྱེ་གནས་འཇིག་སོགས་བདག་ལ་མེད་པས་དངོས་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། དངོས་མེད་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མིན་པ་གནས་ཚུལ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ང་ཞེས་བྱ་བར་དམིགས་པ་འདི་སེམས་འཁྲུལ་བས་བཏགས་པ་མ་གཏོགགས་མེད་དེ། འདི་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ཡང༌། ཚད་གྲུབ་ཏུ་མེད་དེ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་དེ་རྒྱུའི་དུས་སུ་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །སྐྱེས་ན་རང་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀའང་རྒྱུ་མེད་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་བ་ལས། བདག་ལས་སྐྱེ་ན་སྐྱེས་ཟིན་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང༌། ཕྱི་མཐའ་མི་སྙོགས་པས་སྐྱེ་བ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རང་གིས་རང་ཉིད་ལ་བྱ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འགལ་བས་ཏེ། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ན། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལས་སྐྱེ་ན། རྒྱུར་གྱུར་མ་གྱུར་ཐམས་ཅད་ལས་འབྲས་བུ་ཡིན་མིན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་དགོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཡིན་ན། །རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་ན་སྐྱོན་གཉིས་ཀར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་ན་ནི་ཡུལ་དུས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བའམ། ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་དུས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུ་གཞན་ལ་བལྟོས་པའི་རྟགས་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་རང་བཞིན་མེད་དེ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞི་བ་འཚོའི་ཞལ་ནས། དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་མིན་པ། །དེ་ལ་ དུ་མ་དག་ཀྱང་མེད། །ཅེས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་གཅིག་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་མི་རྙེད་ཅིང༌། གཅིག་མ་བྱུང་ན་དུ་མ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དུ་མ་ནི་གཅིག་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་ངོ་བོ་འགལ་བས་གཉིས་པོ་གཅིག་ཡིན་ན་ཅིག་ཤོས་མ་ཡིན་དགོས་ཀྱང༌། དུ་མར་གྲུབ་པ་ལ་གཅིག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་སོ། །དེས་ན་གཅིག་བཀག་པས་དུ་མ་ཁེགས་དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ཡང་མེད་པས་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་ཙམ་མ་གཏོགས་ངོ་བོས་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་རགས་པ་རྣམས་ལ་ཆ་ཤས་མང་པོར་ཕྱེ་བས་གཅིག་ཏུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན། བུམ་པ་ངོ་བོས་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མཆུ་དང་ལྟོ་བ་དང་ཞབས་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་བུམ་པ་མི་གནས་ཤིང༌། དེ་རྣམས་མ་ཡིན་པའི་བུམ་པ་ཡང་མེད། རེ་རེ་ལ་གནས་ན་བུམ་པ་དུ་མར་འགྱུར། ཚུལ་དེས་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བར་དུ་བརྟག །རྡུལ་ཕྲན་ཡང་ཕྱོགས་བཞི་སྟེང་འོག་རྣམས་ལ་ལྟ་བའི་ཆ་དུ་མར་འགྱུར་བས་གཅིག་ཏུ་མི་འགྲུབ། གང་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བའི་ཆ་མེད་ཡིན་ན་ནི་རྡུལ་གྱི་བློ་མི་འཇུག་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན། གཅིག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་ལྔ་དང་འབྱུང་བཞི་སོགས་དོན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་དམིགས་སོ། །སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །གསང་བ་འདུས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་ལས། ཐོག་མཐའ་ལ་སོགས་བྱེ་བྲག་སྣང་བས་ན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གཅིག་མ་ཡིན། །ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པས། །དུ་མའི་གཟུགས་སུ་མིན་པའང་དེ་དག་འདྲ། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་འདུས་པ་ཡོད་མིན་པས། །ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་རང་བཞིན་དེ། །བསགས་པ་འདིར་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དུས་ཐོག་མཐའ་ལ་དཔྱད་པ་དང༌། གཅིག་མ་གྲུབ་ན་དེ་དུ་མ་འདུས་པའི་རགས་པ་མི་འགྲུབ་པ་དང༌། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དགག་པ་རྣམས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་མེད་མོད་ཀྱི་གཏན་ནས་མེད་ཅེས་ཀྱང་བྱར་མི་རུང་བར་གསལ་བར་སྣང་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་རིགས་སུ། །དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཐེག་བསྡུས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། །དངོས་པོ་ཆུ་ཐིགས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་ལྔ་ལ་སྣང་བ་ཐ་དད་ཅི་རིགས་རིགས་སུ་འཆར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དེ་སེམས་ཙམ་མོ། །དོན་དུ་སྣང་བ་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་བཞག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སྟེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །ཞཻས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་ལྟར་དོན་ལ་གྲུབ་ན། དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་ཐལ་བ་དང༌། གཟུང་བ་དང་དེའི་འཛིན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་ན་ངོ་བོ
Chinese
如果我执是心，那么如同下面将要分别对三时等进行观察一样，也无法找到我。如果蕴和自性成立为他体，就应该像马和牛一样可以被指认，但实际上无法指认，并且如果自性是他体，那么蕴的法，如因果、生住灭等，我都不具备，因此会变成无实有。而无实有并非只是假立，在实相上是不成立的。因此，所谓“我”的执着，除了是心识的错乱所假立之外，别无其他。这被称为人无我。法无我则是：所有这些内外之法，虽然在世俗中显现，但并非以量成立，因为是错乱的显现。一切法皆不存在，因为在因位时没有产生。如果产生，那么是从自己、他者或二者，或者无因中产生。如果从自己产生，那么已经产生的事物再次产生就没有意义，并且由于没有尽头，产生将变得没有终结。并且自己对自己有能作和所作的区分是相违的。如《中观根本慧论》中说：“如果因和果是一体，那么能生和所生将变成一体。”如果从具有自性的他者产生，那么所有成为因和未成为因的事物，都应该产生所有成为果和未成为果的事物。如云：“如果因和果是他体，那么因和非因将变得相同。”如果从二者产生，那么将具有二者的过失。如果从无因产生，那么应该在所有地点、时间和情况下都产生，或者永远不产生。在某些地点和时间产生，是因为依赖于其他因的缘故。并且，万法没有自性，因为从体性的角度来说，远离了一和多二者。如大学者寂护所说：“任何事物经过分析，在它上面都找不到单一性。对于没有单一性的事物，也不存在多样性。”如果进行分析，就找不到是“一”的事物，如果没有“一”，那么“多”也无法成立，因为“多”是从“一”聚集而产生的。一和多二者体性相违，如果二者是一，那么其中之一就必须不是，但在成立为多之前，必须先有一。因此，遮破一的同时也遮破了多，因为不存在既非一也非多的第三种情况，所以是错乱的。
English
If the self is mind, then even if we examine the three times and so on separately as will be explained below, the self cannot be found. If the aggregates and essence are established as different entities, they should be identifiable like a horse and a cow, but they are not. And if the essence is different, then the qualities of the aggregates, such as cause and effect, arising, abiding, and ceasing, are not present in the self, so it becomes non-existent. And non-existence is not merely a designation; it is not established in reality. Therefore, the perception of "I" is nothing more than a designation by a deluded mind. This is called the selflessness of persons. The selflessness of phenomena is that all these outer and inner phenomena appear conventionally, but they are not established by valid cognition because they are illusory appearances. All phenomena do not exist because they do not arise in the causal state. If they arise, they arise from themselves, others, both, or without a cause. If they arise from themselves, then the arising of what has already arisen is meaningless, and since there is no end, arising would become endless. And the distinction between agent and object is contradictory for oneself. As it is said in the Root Wisdom, "If cause and effect are the same, then the producer and the produced become one." If they arise from others by their own nature, then all things that are causes and not causes should produce all things that are effects and not effects. As it is said, "If cause and effect are different, then cause and non-cause become the same." If they arise from both, then they will have the faults of both. If they arise from no cause, then they should arise in all places, times, and circumstances, or never arise. Arising sometimes in certain places and times is a sign that it depends on other causes. Furthermore, they have no inherent existence because, from the perspective of essence, they are separate from both one and many. As the great teacher Śāntarakṣita said, "When any object is analyzed, oneness is not found in it. For what is neither one nor not one, there is no multiplicity either." If we analyze, we cannot find an object that is one, and if there is no one, then many cannot be established, because many arise from the aggregation of one. The natures of one and many are contradictory. If the two are one, then one of them must not be, but one must precede the establishment of many. Therefore, by negating one, many are negated, and since there is no third possibility that is neither one nor many, it is delusion.
Chinese
仅仅是显现，实际上在自性上是空性的。原因是，粗大的事物可以被分解成许多部分，因此不能成立为一体。例如，瓶子在自性上不是一体成立的，因为瓶口、瓶腹和瓶底等各自都不是瓶子，而且没有离开这些部分的瓶子。如果瓶子存在于每个部分，那么就会变成许多瓶子。用同样的方法可以推及到微尘。微尘也有东西南北上下等各个方向，因此可以被分为许多部分，所以不能成立为一体。如果没有不朝向任何方向的部分，那么就无法理解微尘，就像虚空一样。如果一个微尘同时朝向所有方向，那么一切都将融入一切之中。因此，如果详细分析五境和四大等一切事物，连微尘也无法找到。导师佛智足也说：在《密集金刚成就法·普贤》中说：“由于有始末等差别显现，色等这些不是一体。极微细的微尘也是不可见的，因此它们也类似于不是多体的色。即使极微尘没有部分，由于不存在许多微尘的集合，因此像大地坛城等的自性，在这里也根本不存在。”这里讲述了对时间始末的分析，如果一体不成立，那么由多体组成的粗大事物也不会成立，并且驳斥了极微尘无分的主张。虽然如此，但也不能说完全不存在，这是因为什么呢？如《摄大乘论》中所说：“地狱、饿鬼、旁生和天人，各自以各自的方式，对于同一事物，心识是不同的，因此认为外境是不成立的。”就像对于一滴水，五道众生会显现出各自不同的景象，因此外境是不存在的，只有心识。所显现的境像是阿赖耶识上留下的习气所产生的错觉。如《楞伽经》中所说：“由习气扰乱的心识，会显现出境像，实际上没有外境，只有心识，认为有外境是错误的。”此外，如果外境如所显现的那样真实存在，那么就会导致所有众生都能见到事物的真相，从而导致所有众生都解脱。并且，能取和所取不能成立，因为如果它们以一个自性相连，那么
English
It is established that it is merely an appearance, but in reality, it is empty in nature. The reason is that coarse things can be divided into many parts, so they cannot be established as one. For example, a vase is not established as one in nature, because the spout, belly, and base, etc., are not each a vase, and there is no vase apart from these parts. If the vase exists in each part, then it will become many vases. This method can be extended to atoms. Atoms also have many parts that look in the four directions, up and down, so they cannot be established as one. If there is no part that does not look in any direction, then the mind cannot comprehend the atom, just like space. If one atom looks in all directions, then everything will dissolve into everything else. Therefore, if all things such as the five objects and the four elements are analyzed in detail, not even an atom can be found. The teacher Buddha Wisdom Foot also said: In the Kunzang Sadhana of Guhyasamaja, it says: "Because of the appearance of differences such as beginning and end, these forms and so on are not one. The extremely fine atoms are also invisible, so they are similar to forms that are not multiple. Even if the extremely small atoms have no parts, since there is no collection of many atoms, the nature of the earth mandala and so on does not exist here at all." This speaks of the analysis of the beginning and end of time, if one is not established, then the coarse thing composed of many will not be established, and it refutes the claim that extremely small atoms are indivisible. However, it cannot be said that it does not exist at all, because of what? As stated in the Compendium of the Great Vehicle: "Hell beings, hungry ghosts, animals, and humans, each in their own way, have different minds for the same thing, therefore it is believed that external objects are not established." Just as for a drop of water, five types of beings will appear with different appearances, so external objects do not exist, only the mind. The appearance of objects is an illusion caused by the habitual imprints left on the alaya consciousness. As stated in the Lankavatara Sutra: "The mind disturbed by habitual imprints will manifest objects, but there are actually no external objects, only the mind, and it is wrong to think that there are external objects." Furthermore, if external objects truly exist as they appear, then it would follow that all beings would be able to see the true nature of things, which would lead to the liberation of all beings. And, the apprehended and the apprehender cannot be established, because if they are connected by one nature, then