Tibetan
་མཛོད། །ཅེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཡང་ན་མིང་སོགས་དང་བྲལ་བ་ནི་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་མིང་སོགས་བྲལ་བར་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་འདི་ལམ་རྣམ་དག་མིན་པ་འདྲའོ་སྙམ་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་འདིའི་དོན་དེ་ཐུན་མཚམས་གཉིས་འདས་ན་རྩ་ལྟུང་ངོ༌། །འདི་ལའང་ཁྱད་གཞི་དགུ་པ་དང་འདྲའོ། ཁ་ཅིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྙེད་ནས་རྒྱུན་དུ་བསྐྱང་དགོས་ཏེ། ཞག་གཅིག་གི་ནང་དུ་ལན་ཅིག་ཀྱང་མ་བསྐྱངས་ན་ལྟུང་བ་འདིའོ་གསུང་སྟེ། འོན་ཀྱང་བརྟག་གོ །ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིའི་མཐའ་གཉིས་བསལ་བའི་ལུང་དྲངས་མོད། གསང་སྔགས་པས་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྟག་ཏུ་བསྐྱང་དགོས་པར་བཤད་པས་ཞག་གི་དུས་མཚམས་ཀྱང་མི་ལེགས་ཤིང་འདི་རྩ་ལྟུང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གདོད་སྟོན་དགོས་སོ། །དེས་ན་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པ་ལས། དང་པོ་རྒྱུད་འགྲེལ་ཚད་ལྡན་མང་པོའི་ཁུངས་དང་བཅས་ཤིང༌། ཕྱི་མ་ཡང་དུས་འཁོར་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་དགོངས་པ་དང༌། ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་རྗེས་མཛད་པར་གྲགས་པའི་དམ་ཚིག་གི་བཤད་པར་ཡང་འདི་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ནི། སྟོང་ཉིད་ཐལ་བྱུང་དུ་རྟོག་པ། ཞེས་གསུངས་པས། ཁ་ཅིག་དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས། ཀུན་རྫོབ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་དང་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་ཅེས་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པོ་འཛིན་ན་དུས་མཚམས་སྔ་མ་ལྟར་གྱི་རྩ་ལྟུང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་པས་རྒྱུད་འདིའི་དགོངས་དོན་འགྲེལ་པ་གྲོལ་ཐིག་གི་གཞུང་དུ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ནེ་ར་ཉྫ་ནའི་འགྲམ་དུ་ཟབ་མོ་ཐལ་བྱུང་སྒོམ་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཟློག་སྟེ་བདེ་ཆེན་བསྟན་པར་གསུངས་པས། དེ་ཡི་རྒྱུད་ལ་ལྟ་ངན་དེ་ཡོད་དོན་མེད་པས་འདིར་ཡང་སྔགས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་ལ་མི་གུས་པས་མདོ་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་མཆོག་འཛིན་ཡིན་ནམ་སེམས་སོ། །བླ་མེད་འདི་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི། དབུ་སེམས་གང་རུང་གིས་ཆོ་ག་ཞེས་མཁས་ པ་རྣམས་གསུང་པ་ནི། ལས་དང་པོ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་འཐད་དོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་སེམས་ཅན་དད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་ནི་ལྟུང་བའི་སེལ་བར་འགྱུར་བར་མངོན་ནོ། །དེས་ན་ཡུལ་དེ་ལ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་འཇམ་རྩུབ་
Chinese
མཛོད། །也这样说了。或者说，远离名相等的是乐空的智慧等等。因为那超越了思辨的范畴，所以称为远离名相等。为了成办那（乐空智慧），对于生圆次第的法，如果生起“这似乎不是清净的道”的邪分别念，那么此事的意义，如果超过两个时段，就是根本堕罪。这方面也和第九个差别事相同。有些人认为，获得了空性的见解后，必须持续修持。如果一天之中连一次也不修持，那就是这个堕罪。虽然这样说，但还是需要考察。智足（藏文：ཛྙཱ་ན་ཤྲཱི，梵文天城体：Jñānaśrī，梵文罗马拟音：Jñānaśrī，汉语字面意思：智吉祥）曾引用过消除二边的教证。密咒师说必须恒常修持空性的见解，因此以天为单位的时间段也不合理，而且必须首先说明这成为根本堕罪的理由。因此，前辈们的观点就是上面所说的那样。首先，它具有许多可靠的续部注释的来源，其次，它也符合时轮大疏的观点，而且据说莲花生大师也曾这样解释过誓言。金刚心庄严续中说：“将空性执着为极端。”因此，有些人依赖于胜义空性，从而诽谤世俗。也就是说，如果执着于“一切法都是空性，因此没有业和果报”的邪见，那么按照之前的时间段，就是根本堕罪。这样说来，这部续部的意图在《解脱线》的注释中是这样解释的：菩萨成就一切义，在尼连禅河边修持甚深极端，诸佛予以制止，并开示大乐。因此，在那部续部中存在邪见是没有意义的，因此在这里是否因为不尊重密咒的大乐，而执持显宗的空性为殊胜呢？对于这无上瑜伽，空性的见解，无论是中观还是唯识的仪轨，诸位智者都是这样说的。如果针对的是初学者，那么那样说是合理的。第十二条是：对境是有信心的有情，也就是追求金刚乘的意义。对于追求小乘和波罗蜜多乘的意义的人来说，显然会成为堕罪的对治。因此，对于那个对境，身语的行为是温和还是粗暴
English
It is also said, "Mdzod." Alternatively, being free from names and so on refers to the wisdom of bliss and emptiness, etc. Because it transcends the realm of speculation, it is called being free from names and so on. In order to accomplish that (wisdom of bliss and emptiness), if one has the wrong thought that "this does not seem to be a pure path" regarding the Dharma of generation and completion stages, then the meaning of this, if it exceeds two time periods, is a root downfall. This is also similar to the ninth distinction. Some say that once the view of emptiness is attained, it must be continuously cultivated. If it is not cultivated even once in a day, then that is this downfall. Although it is said, it still needs to be examined. Jñānaśrī quoted a statement that eliminates the two extremes. Since the secret mantra practitioners say that the view of emptiness must be constantly cultivated, the time period based on the day is also not reasonable, and the reason why this becomes a root downfall must be explained first. Therefore, the views of the predecessors are the same as what was said above. First, it has the source of many reliable tantra commentaries, and secondly, it also agrees with the view of the Great Commentary on the Kalachakra, and it is said that even Padmasambhava explained the vows in this way. In the Vajra Heart Ornament Tantra, it says, "To conceive of emptiness as extreme." Therefore, some rely on ultimate emptiness and thus slander conventionality. That is, if one clings to the wrong view that "all dharmas are emptiness, therefore there is no karma and result," then according to the previous time period, it is a root downfall. Thus, the meaning of this tantra is explained in the commentary "Line of Liberation" as follows: The Bodhisattva who accomplished all meanings, meditating on the profound extreme on the banks of the Nairanjana River, was stopped by the Buddhas, and the Great Bliss was taught. Therefore, it is meaningless for that tantra to have wrong views, so here, is it because of disrespect for the Great Bliss of mantra that one holds the emptiness of the sutra system as superior? For this unsurpassed yoga, the view of emptiness, whether it is the Madhyamaka or Yogacara system, is what the wise ones say. If it is aimed at beginners, then it is reasonable to say so. The twelfth is: the object is a sentient being with faith, that is, one who seeks the meaning of the Vajrayana. For those who seek the meaning of the Hinayana and Paramitayana, it will obviously become an antidote to downfall. Therefore, for that object, whether the behavior of body and speech is gentle or harsh
Tibetan
གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། དེའི་སེམས་ཟློག་འདོད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་དེ་དང་དེ་བྱས་པ་ནི། དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་འཇུག་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་ལོག་ན་ལོག་མ་ཐག་ཏུ་རྩ་ལྟུང་རུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གོང་མ་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་འདུན་པ་ཟློག་པའི་དབྱེ་བས་ཆེ་ཆུང་གསུམ་དུ་བཞེད་དེ། རྩ་ལྟུང་དངོས་མིན་ཀྱང་འདིར་གཏོགས་ཀྱི་ལྟུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་འགལ་བ་མེད་དོ། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ནི། རང་གི་སྤྱོད་ཚུལ་ངན་པ་རྣམས་བསྟན་པ་དང༌། ཡུལ་དེ་ལ་བརྡེག་འཚོག་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ངག་གི་གཉིས་ནི། སྔགས་པས་ལམ་གཞན་བཟང་ཞེས་པའམ་གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་དུས་མ་ཡིན་ཞེས་པའམ། གསང་སྔགས་འདི་ཁེ་ཉེན་ཆེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་འཇམ་པོ་དང༌། ཁྱོད་ལྟ་བུ་ལ་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཡང་སྐལ་བ་མེད་ན་སྔགས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་སོགས་གཤེ་བའི་ཚིག་བརླང་པོ་ནི་རྩུབ་མོ་སྟེ་གཉིས་སོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་མ་ཡིན་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལྟར་བཅོས་པའམ། བསྐྱེད་རིམ་འདོད་པ་ལ་ རྫོགས་རིམ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་ཡུལ་དེ་བསླུས་ན། དེ་ཡང་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་མ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་འདུན་པ་ལོགས་པའི་ཚེ་རྩ་ལྟུང་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་དེ་ལམ་དེའི་སྣོད་མ་ཡིན་པའམ། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འཐབ་བཀྲོལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའི་དགག་བྱ་ཡོད་པ་ལ་བསམ་ན་ཉེས་པ་མེད་པར་མཁས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །དུས་འཁོར་ལས་ནི་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ལ་བཤད་ཅིང༌། དོན་དམ་བསྙེན་པ་དག་པའི་སེམས་ཅན་སུན་འབྱིན་པ་ནི་ཉི་མ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་ཤེས་ཀྱང་མུ་སྟེགས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། འཆོལ་བའི་ཚུལ་འཛིན་པ་ལ་སྨད་པའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་གོང་འོག་གི་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་པར་རྟོགས་སླ་ལ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྟོབ་པ་མ་བླངས་པ་འདིར་འཆད་པ་རྣམས་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་དམ་ཚིག་མ་བསྒྲུབས་པ་དང༌། སྤང་བྱའི་དམ་ཚིག་མ་སྤངས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་མི་མཁས་པར་སོང་ཞིང༌། དུས་འཁོར་འགྲཻལ་ཆེན་ལས། རྩ་ལྟུང་འདིའི་ཁྱད་གཞི་ཚོགས་འཁོར་གྱི་དུས་སུ་སྦྱར་བས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དང་ཐུན་མོང་གི་ཅལ་ཅོལ་མི་འཚལ་ལོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་རྒྱན་ལས། འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བྱུང་ལྟར། གཉིས་ཀའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་རབ་གནས། ཕན་ཚུན་དམ་ཚིག་གཏམ་ སྨྲ་ཞིང༌། དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འོངས་པ་དང༌། དོར་ན་རྩ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར། ཞེས་དང༌། རྡོ
Chinese
无论是何种情况，只要是为了阻止他人的心而发起，做了这样那样的事情，那就是，如果对进入密咒之法产生厌恶之心，那么一旦产生厌恶，立即就会成为根本堕罪。前辈大德们认为，根据对三乘产生厌恶之心的不同，堕罪有大中小三种。虽然不是真正的根本堕罪，但如果算作属于此处的堕罪，也没有矛盾。身体的行为有两种：一是展示自己恶劣的行为，二是殴打那个地方等等。语言的两种是：密咒师说其他道路更好，或者说现在不是修习密咒的时候，或者说这个密咒的利益和危害都很大等等，这是温和的说法；像“像你这样的人，连小乘的份都没有，还谈什么密咒”等等，粗暴的谩骂就是粗暴的说法，这是两种。还有，将不是金刚乘的东西伪装成金刚乘，或者在想要生起次第的时候，宣讲圆满次第等等，以此欺骗他人，如果因此使他人对佛法和人产生不信任感，从而产生厌恶之心，那么就会成为这里的根本堕罪。如果考虑到那个人不是那条道路的法器，或者像在僧团中争吵打斗等有禁止的行为，那么贤者们认为没有过失。《时轮》中说，这是指责清净有情，即瑜伽士；真实的近修是诋毁清净有情，即太阳。还说，即使知道是瑜伽士，也是诽谤外道、声闻、进入行为者和持有散乱行为者。第十三条是，有些人认为包括所有上下堕罪，这是不合理的，很容易理解。这里所说的没有获得金刚铃等灌顶，是因为不擅长区分应该成就的誓言和应该断除的誓言。在《时轮大疏》中说，这个根本堕罪的特殊之处在于，在会供轮的时期结合，不要说瑜伽续部和共同的闲话。那么应该怎么做呢？《心要庄严》中说，按照欲望的论典中所说，对两者的受用进行加持，互相说誓言之语，以欢喜心前来，如果舍弃，根本就会衰败。还有，
English
Whatever the case, as long as it is initiated to prevent the minds of others, doing this and that, that is, if aversion arises to entering the mantra dharma, then as soon as aversion arises, it immediately becomes a root downfall. The former great masters considered that according to the difference in aversion to the three vehicles, there are three types of downfalls: large, medium, and small. Although it is not a real root downfall, if it is counted as belonging to the downfall here, there is no contradiction. There are two types of bodily conduct: one is to show one's own bad behavior, and the other is to beat that place, etc. There are two types of speech: the mantra practitioner says that other paths are better, or that now is not the time to practice mantra, or that this mantra has great benefits and harms, etc., which is a gentle saying; like "A person like you does not even have a share in the Hinayana, let alone talk about mantra," etc., rude scolding is a rude saying, these are two types. Also, disguising something that is not Vajrayana as Vajrayana, or when wanting to generate the generation stage, preaching the completion stage, etc., thereby deceiving others, if this causes others to develop distrust in the Dharma and people, thereby generating aversion, then it will become a root downfall here. If it is considered that that person is not a vessel for that path, or like quarreling and fighting in the Sangha, etc., which are prohibited behaviors, then the wise ones consider that there is no fault. In the Kalachakra it says that this refers to blaming pure sentient beings, i.e., yogis; true close practice is to slander pure sentient beings, i.e., the sun. It also says that even if they know they are yogis, they are also slandering heretics, Shravakas, those who have entered into conduct, and those who hold scattered conduct. The thirteenth is that some people think it includes all the upper and lower downfalls, which is unreasonable and easy to understand. What is said here about not having received the empowerment of the vajra bell, etc., is because they are not good at distinguishing between the vows that should be accomplished and the vows that should be abandoned. In the Great Commentary on the Kalachakra it says that the special feature of this root downfall is that it is combined during the time of the assembly wheel, do not speak of the yoga tantra and common idle talk. So what should be done? The Ornament of Essence says that according to what is said in the treatises on desire, the enjoyment of both should be blessed, and the words of vows should be spoken to each other, coming with a joyful mind, and if abandoned, the root will decline. Also,