Tibetan
།སྤྱིར་ཚིག་གཅིག་ཁོ་ནའི་ངེས་དོན་གྱིས་དྲང་དོན་གྱི་གཞུང་ཟད་པ་མེད་པ་རྣམས་འགོག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བརྫུན་ཁོ་ན་གསུང་ངོ་ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་འོ་ན་དུས་འཁོར་ལ་སོགས་པར་སྟོང་ཉིད་རྣམ་བཅས་ཁོ་ན་ངེས་དོན་དུ་བཤད་པས། འཁོར་ལོ་བར་བའི་དགོངས་དོན་གཙོ་ཆེ་བའི་སྟོང་ཉིད་རྣམ་མེད་སྒོམ་དུ་མི་རུང་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཡིན་པར་སྔགས་ ཀྱི་ངེས་དོན་ལས་འབྱུང་བས་སྔགས་པས་སྙིང་རྗེ་མདོ་དང་ཐུན་མོང་འདི་སྒོམ་དུ་མི་རུང་བ་དང༌། དྲང་དོན་དུ་བཤད་པའི་བསྐྱེད་རིམ་བཟླས་པ། རྩ་རླུང་སོགས་ཀྱང་སྒོམ་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ་ལོ། །སྙིང་རྗེ་དང་ནི་མི་འགལ་ཏེ། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། འབད་པས་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་ནི། །བསད་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད། །ཅེས་དང༌། གཞན་ལས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེས་བསྒྲལ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། །བཅད་ཅིང་མནན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕུང་པོ་རྡོ་རྗེར་གཏམས་བྱས་ནས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྡོ་རྗེར་སྤར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གསོད་སེམས་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་སྦྱོར་རྗེས་གཉིས་ལ་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པ་སྟེ། དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཚོང་པ་གཡོ་ཅན་བསད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། བསད་ཆོག་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་བསད་ཆོག་ཁོ་ན་མཛད་ཅིང་སྟོན་རིགས་པར་འགྱུར་གསུང་བ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་གསང་སྔགས་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་འགོག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པར་མཁྱེན་ཞིང་གཟིགས་ནས་གསུངས་པར་སྣང་བས་ལན་བརྒྱར་ཕྱག་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་རིགས་པ་དེ་ནི་མི་འཇུག་སྟེ། གྲོལ་བ་ནི་ངན་སོང་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། ཡང་ན་ཞིང་མཆོག་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ནི་འཐད་དེ། བསད་ཅིང་སྤར་བའི་ཆོ་ག་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་འདི་བྱས་ན། དེ་ལྟར་འགྲོ་ བར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཚེ་འདས་ཀྱི་དོན་དུ་སྡིག་སྦྱོང་གི་ཆོ་ག་བྱས་པས་དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་གྲོལ་ན་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་སྟོན་དགོས་པ་སོགས་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཐབས་ཆེན་འདི་ནི་ཡུན་རིང་ཐེག་མཆོག་ལ། །འབད་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་པར་སྐྲག་བྱེད་ན། །ཐེག་དམན་བློ་ཅན་སྔགས་པར་ཁས་ལེན་པ། །དེ་དག་མཆོག་ཏུ་འཇིགས་ལ་ཅི་ཞིག་མཚར། བཅུ་གཅིག་པ་ནི། མིང་ཚིག་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། རྟོག་རྩེ་བས། གཉིས་མེད་མིང་དུ་བཟུང་བ་ལ། །བདག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་མཐོང
Chinese
总的来说，仅仅用一个词的究竟意义来否定所有不了义的经典，这等于说佛陀只会说谎。另外，如果时轮金刚等经典中只将有相空性作为究竟意义来宣说，那么中转法轮主要表达的无相空性就不能修习了吗？如果慈悲是快乐是密咒的究竟意义，那么修习密咒的人就不能修习显宗共同的慈悲了吗？如果将不了义的生起次第念诵、气脉等也视为不能修习，那就太过分了。慈悲与此并不矛盾，如《喜金刚》所说：“努力生起慈悲后，说要杀戮之事。”其他经典中也说：“以慈悲度脱的誓言，不是断绝和压制，而是将蕴身充满金刚，将识转移至金刚。”这说明，在正行时，虽然在世俗中有杀害的想法，但在前后行中都被慈悲所摄持，就像船夫以大慈悲杀害奸诈的商人一样。此外，大译师仁钦桑波也曾说过：“如果通过杀戮可以使众生解脱，那么如来也应该只做杀戮之事并加以宣扬。”这似乎是他以大悲心，知晓并看到有必要阻止人们错误地修习密法后所说，因此要向他顶礼百次。然而，这种说法并不成立，因为解脱是从恶趣中解脱，或者转生到清净刹土。这是合理的，因为如果做了这个具有圆满特征的杀戮和转移的仪轨，那么如来已经说过会这样去往。例如，就像为了亡者做净罪的仪轨，他们就会那样去往一样。另外，如果证悟空性就能解脱，那就必须只宣讲空性等等，这也太过分了。在此我说：如果这个伟大的方便，长久以来对殊胜的乘产生恐惧，那么那些心智低劣却自称是密咒士的人，他们极其恐惧又有什么奇怪的呢？第十一个，由于名言和概念的对境已经超越，因此将远离这些法执为空性，如《分别炽燃》所说：将无二执为名言，瑜伽士才能见到我。
English
In general, to negate all the definitive scriptures with the definitive meaning of just one word is to say that the Buddha only speaks falsehoods. Furthermore, if only emptiness with aspects is taught as the definitive meaning in the Kalachakra and other texts, then is it not permissible to meditate on emptiness without aspects, which is the main intention of the intermediate turning of the wheel? If compassion is happiness, which arises from the definitive meaning of mantra, then is it not permissible for mantra practitioners to meditate on this compassion, which is common to both sutra and tantra? If the generation stage recitation and the channels and winds, which are taught as provisional meaning, are also not permissible to meditate on, then that would be too extreme. Compassion is not contradictory to this, as it says in the Hevajra Tantra: "Having generated compassion with effort, the act of killing is spoken of." And in other texts it says: "The samaya of liberating with compassion is not to cut off and suppress, but to fill the aggregates with vajra and transfer the consciousness to vajra." This shows that although there is only the thought of killing in the conventional sense during the main practice, it is seized by compassion in both the preparatory and subsequent stages, just as a captain kills a deceitful merchant with great compassion. Furthermore, the great translator Rinchen Zangpo said: "If beings are liberated by performing the rite of killing, then the Tathagatas should only perform the rite of killing and proclaim it." This seems to be what he said out of great compassion, knowing and seeing that there was a need to prevent people from practicing secret mantra incorrectly, so I prostrate to him a hundred times. However, that reasoning does not apply, because liberation is liberation from the lower realms, or rebirth in a pure land. That is reasonable, because if this rite of killing and transferring, which has complete characteristics, is performed, then the Victorious Ones have said that one will go that way. For example, just as one performs a rite of purification for the deceased, they will go that way. Furthermore, if one is liberated by realizing emptiness, then it is too extreme to have to teach only emptiness, and so on. Here I say: If this great method has long frightened even the most excellent vehicle, then what is surprising about those of inferior intellect who claim to be mantra practitioners being extremely frightened? Eleventh, because the object of names and concepts has passed beyond, therefore holding emptiness, which is devoid of these dharmas, as a sign, as it says in the *Distinguishing the Fires*: "When non-duality is held as a name, the yogi sees me."", "english_translation": "In general, to negate all the definitive scriptures with the definitive meaning of just one word is to say that the Buddha only speaks falsehoods. Furthermore, if only emptiness with aspects is taught as the definitive meaning in the Kalachakra and other texts, then is it not permissible to meditate on emptiness without aspects, which is the main intention of the intermediate turning of the wheel? If compassion is happiness, which arises from the definitive meaning of mantra, then is it not permissible for mantra practitioners to meditate on this compassion, which is common to both sutra and tantra? If the generation stage recitation and the channels and winds, which are taught as provisional meaning, are also not permissible to meditate on, then that would be too extreme. Compassion is not contradictory to this, as it says in the Hevajra Tantra: "Having generated compassion with effort, the act of killing is spoken of." And in other texts it says: "The samaya of liberating with compassion is not to cut off and suppress, but to fill the aggregates with vajra and transfer the consciousness to vajra." This shows that although there is only the thought of killing in the conventional sense during the main practice, it is seized by compassion in both the preparatory and subsequent stages, just as a captain kills a deceitful merchant with great compassion. Furthermore, the great translator Rinchen Zangpo said: "If beings are liberated by performing the rite of killing, then the Tathagatas should only perform the rite of killing and proclaim it." This seems to be what he said out of great compassion, knowing and seeing that there was a need to prevent people from practicing secret mantra incorrectly, so I prostrate to him a hundred times. However, that reasoning does not apply, because liberation is liberation from the lower realms, or rebirth in a pure land. That is reasonable, because if this rite of killing and transferring, which has complete characteristics, is performed, then the Victorious Ones have said that one will go that way. For example, just as one performs a rite of purification for the deceased, they will go that way. Furthermore, if one is liberated by realizing emptiness, then it is too extreme to have to teach only emptiness, and so on. Here I say: If this great method has long frightened even the most excellent vehicle, then what is surprising about those of inferior intellect who claim to be mantra practitioners being extremely frightened? Eleventh, because the object of names and concepts has passed beyond, therefore holding emptiness, which is devoid of these dharmas, as a sign, as it says in the *Distinguishing the Fires*: "When non-duality is held as a name, the yogi sees me."