Tibetan
འགྲེལ་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྦྱོར་དྲུག་གི་གཞུང་དེ་ཙམ། རྩ་བའི་གཞུང་ནི་རྒྱུད་རྣམས་ཡིན་པས། འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་ཆེས་ཞིབ་ཅིང་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་མ་བསྟན་ཞེས་སམ་དེའི་གཞུང་ཕྲན་འགའ་ཞིག་ལས་མ་བཤད་པས་སོ། །ཞེས་པ་ལས། གཞན་སྨྲ་རྒྱུ་མེད་ལ། འདི་ལས་སྙིང་པོ་མེད་པའི་གཏམ་ཅི་ཞིག་སྨྲ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་གི་སྐབས་སུ། ས་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བགྲོད་ཚུལ་ནི་དེའི་ཡི་གེ་ཕལ་ཆེར་ལས་འབྱུང་ ལ། ལམ་སྐོར་ལས་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མང་མོད་ཀྱི། འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ནི་ལམ་སྐོར་ལས་ཀྱང་འདི་དག་རྒྱས་ན། ཆ་མེད་པའི་རྒྱུས་གཏམ་མ་སྒྲོག་ཅིགམཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལམ། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ། གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངགདུས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བ་མཐའ་ཡས་པ་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་འདི་དག་ལ། གུས་པ་ལྷོད་པར་འགྱུར་བའི་གཏམ་དེ་ལྟ་བུ་སྨྲ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་འཇུག་པ་སྟེ། གཏམ་དེ་བོར་ལ་མཆོག་ཏུ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ལ། འབྲས་བུའི་ཉེ་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་སྒྲུབ་སོགས་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔེ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སྐུ་སྟེ་བཞི་པོ་འདིའོ། །དཔེའི་འོད་གསལ་མཐར་ཐུག་པའི་འདི་ཕན་ཆད་ནི། ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་འདིར་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས། ས་བདུན་པ་ནས་བགྲཽད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་སོ་སོའི་ལམ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པའི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའོ། །ཡོངས་ཡེ་ཐམས་ཅད་གྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པ་ནི། ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ལས་སྔ་རོལ་ཏུ་ཐོབ་པ་མེད་དོ། །ལམ་དེ་དག་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ། ཡུལ་ཉེར་བཞི་དང་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་མཆོག་གི་དཔའ་བོ་དང༌། ལྷ་མོ་འཁོར་བཅས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་གཡེལ་བ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་གྲོགས་མཛད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་ལམ་དུས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་ཐུགས་དང་གསུང་དང་སྐུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི།
Chinese
仅仅是注释方式的六支瑜伽之论。根本的论典是续部，因此，关于果位的分类最为详细和确定的时轮续中，或者说在其一些支分论典中没有阐述果位的分类。从那以后，没有其他可说的了，还有什么比这更无意义的话要说呢？在三摩地支分的时候，十二地等的行进方式大多出自其文字中。道次第中有许多修验的分类，但果位本身的分类比道次第还要广，不要说毫无关联的话。殊胜之道，胜者的意趣，成就者们的口诀，于三世中度化无边众生的这些道，如果说出那些会使恭敬心减弱的话，那就是魔的侵入，要舍弃那些话语，生起极大的恭敬心。第三，无上果位智慧显现的方式，有暂时的果位分类和究竟的果位分类。首先，有果位的近取因，不共的，以及果位的自性，宣说金刚三性的内容。首先是，修此等，此，这个词是指，刚刚讲过的比喻意义的智慧，以及清净与不清净的四身。从比喻光明究竟的此以后，进入这无上乘的所有人的行进都是唯一的道路，就像安住在波罗蜜多道上的人们，从七地开始获得唯一的行进道路一样，例如各自道路所依赖的唯一行进。一切圆满智慧的唯一行进，在十地相续的最后之前是没有获得的。为了成就那些道路，具有无碍神力的智慧，祈愿二十四境和八大尸陀林，即三十二处圣地的勇士和空行母眷属，总的和个别的，都能毫不散乱地恒常作为帮助。
English
It is only the commentary-style Six-Branch Yoga treatise. The root texts are the tantras, therefore, in the Kalachakra Tantra, where the classification of results is most detailed and definitive, or in some of its branch treatises, the classification of results is not explained. After that, there is nothing else to say, what more meaningless words are there to say? In the case of the limb of Samadhi, the way of traversing the twelve bhumis and so on mostly comes from its texts. Although there are many classifications of experience in the Lamrim, the classification of the result itself is more extensive than the Lamrim, do not speak irrelevant words. These supreme paths, the intentions of the Victors, the instructions of the accomplished ones, these paths that liberate infinite beings in the three times, to speak such words that would diminish reverence is the entry of Mara, abandon those words and generate supreme reverence. Third, the way in which the supreme fruit of wisdom manifests, there are the classifications of temporary fruits and ultimate fruits. First, there is the uncommon proximate cause of the fruit, and the nature of the fruit, the explanation of the three vajra nature. First, it is to accomplish this, etc. The word "this" refers to the wisdom of the example meaning just spoken, and the four bodies, pure and impure. From this ultimate example of luminosity onwards, the progress of all those who have entered this unsurpassable vehicle is a single path, just as those who abide on the path of the Paramitas, from the seventh bhumi onwards, obtain a single path of progress, for example, the single progress dependent on each of their own paths. The single progress of all complete wisdom is not obtained before the end of the tenth bhumi continuum. In order to accomplish those paths, the wisdom with unobstructed power, may the heroes and dakinis with retinues of the twenty-four places and eight great charnel grounds, that is, the thirty-two sacred places, both general and individual, always be helpers without distraction.
Tibetan
སྙིང་ཁའི་དབུས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་འོད་གསལ་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟག་ཏུ་ཤར་བས། གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཀུན་དང༌། དེ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞི་རང་སེམས་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་ནས། སྒྲ་དོན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ། ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ན་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཆར་བའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཞིག་ལ་འཇོག་ཅིང༌། དེ་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཤེས་རབ་དམ་པ་ཡིན་གྱི། སྟོང་རྐྱང་བསྒོམ་པ་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་གང་མ་ཚང་ཡང༌། དེ་མི་འགྲུབ་པར་རི་མོ་མཁན་དྲུག་གིས་རྒྱལ་པོའི་གཟུགས་འབྲི་བའི་དཔེ་དང་འདྲ་བར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིར་ཡང་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་འབའ་ཞིག་ལའོ། །ཞུ་བདེ་རེག་བྱའི་བདེ་བས་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་ དུ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ཞིང་ཡིད་བདེ་བར་འགྱུར་བས། དབང་ཤེས་ལྔ་ཡང་བདེ་བའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཞལ་སྔ་ནས། འདི་འགྱུར་ན་ནི་གཞན་དག་ཀྱང༌། །འགྱུར་བ་དག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འཇུག་ཤེས་དྲུག་པོ་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ཞུ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡིས། སེམས་ཀྱྀ་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ། ཐིག་ལེ་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་སྤངས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། འདི་ཡང་ཕྱོགས་མཐུན་ལམ་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འཛག་བདེའི་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ཁོ་ནའོ། །སྔ་མ་སྟོང་པ་དང༌། འདི་བདེ་བའི་ཆ་ནས་བཞག་སྟེ། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །འདི་ཉིད་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་རྡོ་རྗེ་བཞི་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་གཉིས་སུ་སྦྱར་ཏེ་སྐུ་ཡང་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་ལས་བྱུང་ཞིང༌། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སྒྲ་དབྱངས་རྒྱ་མཚོ་དང༌། དེ་ཀུན་གྱི་དོན་ཡང་རྟོག་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང༌། རང་བཞིན་སྟོང་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལས། གསུངས་གཅིག་ཁོ་ནས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་སོ་སོ་དང་མཐུན་པར།
Chinese
心间之中，心的自性是光明乐空无二的智慧恒常生起，证得能取所取的诸法，以及彼等一切的显现，自心本来无生。虽然没有名言概念的分别念，却具有所有一切诸法之最胜的心的金刚，证得见道时便会显现。所谓具足一切最胜之空性，是指将显现所有一切诸法之相的殊胜智慧，亲眼见到空性。而且，这是圆满了福德资粮的殊胜智慧，不是仅仅修空性就能产生的。如果六波罗蜜中的任何一个不圆满，就不能成就，如同六个画师画国王的画像一样，大乘《宝性论》中如是说。因此，这里最终的归宿也仅仅是佛地。融乐的触觉之乐，在意识的范围 内感受到特殊的快乐，心也变得快乐。五根识也转变为快乐的自性。如理自在面前所说：此若转变，则其他，亦见为转变。如是说。六种入识转变为快乐，通过融乐的智慧，心的自性快乐便会显现，舍弃了具有滴漏变化的所有的障碍，即是智慧金刚。这也随顺于顺缘道时，便是证得见道。然而，断除具有习气的漏乐之垢，唯有成佛才能做到。前者是从空性的角度安立，而这是从快乐的角度安立，心的金刚是圆满的法身。如果将此分开，则是四金刚，那时将法身与大乐身合二为一，身也是四身。第二，从如虚空般的空性中产生，并且转变为如虚空般的空性之自性的音声海，以及彼等一切的意义，也是无分别念而任运成就，在自性空性中安住于平等性中，仅仅通过一语，也能与众生各自不同的想法相符。
English
In the center of the heart, the essence of mind, the wisdom of luminosity, bliss, and emptiness, which are inseparable, constantly arises. Having attained the realization that all phenomena of grasping and being grasped, and all their appearances, are primordially unborn in one's own mind. Although there is no conceptual thought of name and meaning, one possesses the supreme vajra of the heart, which is endowed with all aspects of all phenomena. It becomes manifest upon attaining the path of seeing. The so-called emptiness that possesses all supreme aspects refers to the direct seeing of emptiness, the supreme wisdom that manifests all aspects of all phenomena. Moreover, it is the supreme wisdom that perfects the accumulation of merit, and it does not arise merely from meditating on emptiness. If any of the six perfections are incomplete, it cannot be accomplished, just as six painters cannot complete a portrait of a king. This is stated in the Mahayana Uttaratantra Shastra. Therefore, the ultimate goal here is also solely the state of Buddhahood. The bliss of melting touch, within the realm of consciousness, creates a special feeling of happiness, and the mind also becomes happy. The five sense consciousnesses also transform into the nature of bliss. As it is said in the presence of the Lord of Reasoning: "If this changes, then others, too, are seen to change." Thus it is said. The six entering consciousnesses transform into bliss. Through the wisdom of melting bliss, the very nature of the mind, bliss, becomes manifest. Abandoning all obscurations that involve the changing bindu is the wisdom vajra. This, too, when subjected to the power of favorable circumstances on the path, is the attainment of the path of seeing. However, the abandonment of the defilement of leaking bliss, along with its habitual tendencies, can only be accomplished by Buddhahood. The former is established from the perspective of emptiness, while this is established from the perspective of bliss. The vajra of the heart is the complete Dharmakaya. If this is separated, there are four vajras. At that time, the Dharmakaya and the Great Bliss Body are combined into two, and the bodies are also four. Secondly, arising from emptiness like space, and transforming into the nature of emptiness like space, is the ocean of sound and vibration, and the meaning of all of them is also spontaneously accomplished without conceptual thought, abiding in equality in the emptiness of self-nature. Even with just one word, it can correspond to the different thoughts of sentient beings.