Tibetan
་བཞི་པ་དང༌། སྟོང་གསལ་ཀྱི་ཉམས་བྱུང་ན། ལྔ་པ་ནས་དཀྲི་བར་བཞེད་དོ། །ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་མི་འཐད་དེ། རིམ་པ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་མི་གནས་པར། ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ནི། ལེགས་པར་མ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། །དཔེར་ན་རྩ་འཁོར་རྣམས་སུ་བུམ་ཅན་མ་བརྟན་པར། ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་དུ་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་ཆེན་འདྲེན་མི་ཐུབ་པར་གཏུམ་མོ་བསྒོམ་དུ་མི་རུང་བ་ཡང་ག་ལ་ཡིན། དེ་རྣམས་དེ་ལྟ་ན། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རིམ་པ་མ་བརྟན་པར་ནོར་བུ་འགེངས་པའི་རིམ་པ་དང༌། དེའི་རིམ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པར། ཛ་ལནྡྷ་རའི་རིམ་པ་སྒོམ་དུ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡོད། ཡང་ དེ་དག་རིམ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། འདིའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྐབས་རྟགས་སོ་སོར་འབྱུང་བ་དེ་རྣམས་དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལམ་དངོས་སམ་དེ་དང་མཐུན་པ་དགསྐྱེ་བ་སྔ་མར་གོམས་པའི་རྟགས་ཡིན་པར་བཞེད་པས། དེ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་སྨྲ། དེས་ན་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་པའོ། །འོན་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་ནི་ཁོ་བོས་ཅི་ཞིག་འབད་དེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱིས་བཅིངས་པ་ཡོངས་སུ་སྒྲོལ་བར་མཛད་པ་ནི། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་འབའ་ཞིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །མཁས་པ་འགའ་ཞིག་སྤྱིར་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆོ་ག་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་མ་བཀག་ཀྱང༌། འདིའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རིམ་པའི་གཞུང་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཡང༌། གཞུང་ཉིད་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆོ་གར་གསལ་ཞིང༌། འདིའི་ལུགས་སྲོལ་འཛིན་པ་ལོ་པཎ་སྔ་ཕྱིར་བྱོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུགས་ལ། འདིའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ཉག་གཅིག་བཞེད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་དེ་ནི་དམ་བཅའ་ཙམ་ཞིག་གོ །ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་མན་ངག་ཏུ། གཞུང་འདིའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆོ་ག་བསྟན་ཞིང་དེའི་ཉམས་ལེན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱོང་བར་བྱེད་དེ། །བླ་མའི་མན་ངག་གི་རྒྱུན་མ་ཆད་པའི་ཁུངས་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་དེ་ཡང་རུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རིམ་པ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རིམ་པ། ནོར་བུའི་འགེངས་པའི་རིམ་པ། ཛ་ལནྡྷ་རའི་རིམ་པ། བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལ་སྒྲ་དོན་དང༌། དབྱེ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་གསུམ་མོ། ། དང་པོ་ནི། མི་ཤིགས་ཐིག་ལེར་སོགས་ཏེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་སྟེ། དེ་ཉིད་བྱིན་གྱིས་རླབས་པས། འོད་གསལ་འཆར་བར་
Chinese
第四，如果生起空明的体验，则认为从第五开始转动。有些人认为那样不合理，因为不住于前面各次第的证悟，后面的各次第圆满具足的智慧不会生起。这样想是没有很好地考察。例如，在脉轮中，如果宝瓶气没有稳固，则不容许依止手印，不能引生手印的大乐，又怎么能修习拙火呢？如果那些是那样，在多种金刚的次第没有稳固时，填充宝珠的次第，以及没有在相续中生起那个次第的智慧时，有什么理由不容许修习扎兰达拉的次第呢？又，即使容许那些按次第修习，但在此加持之际，各自出现的征相，被认为是那之前真实道或与之相顺的，在前世串习的征相。说什么那不是的理由呢？因此，这是以教证和理证成立的。然而，如果想“或许有怀疑”，那么我对此又有什么可努力的呢？能使一切有情从三缚中解脱的，唯有诸佛菩萨的行境。有些智者虽然没有遮止一般那样做加持的仪轨，但说这不是此加持次第的论典意义。然而，论典本身明明是加持的仪轨，而且，持有此宗轨的，所有前后出现的洛札瓦们，似乎都认为唯一应当开示此加持的仪轨。你们的那只是一个誓言而已。又有些人说，在口诀中，此论典开示了加持的仪轨，并且在那的修习中，要守护无分别的见解。如果有一个上师口诀的传承没有断绝的源头，那么那样也可以。第二，关于论典的意义，有自加持的次第、多种金刚的次第、填充宝珠的次第、扎兰达拉的次第、不可思议的次第这五种。其中，第一种有词义、分类和果三种。 第一是“不坏明点”等。所谓“自”，是指心间的不坏明点，加持那个，光明显现。
English
Fourth, if the experience of emptiness and clarity arises, it is considered that it should be turned from the fifth onwards. Some argue that this is not reasonable, because without abiding in the realization of the previous stages, the wisdom of the later stages, complete with its characteristics, will not arise. Thinking this way is not well examined. For example, in the chakras, if the vase breath is not stable, it is not permissible to rely on mudras, and if the great bliss of the mudras cannot be drawn forth, how can one practice tummo? If those are like that, when the stages of various vajras are not stable, the stage of filling the jewel, and when the wisdom of that stage has not arisen in the mindstream, what reason is there not to allow the practice of the Jalandhara stage? Furthermore, even if it is allowed that those are practiced in sequence, the signs that appear individually at the time of this blessing are considered to be signs of previous habits in the real path before that or something similar. What reason is there to say that it is not? Therefore, this is established by scripture and reasoning. However, if you think, "Perhaps there is doubt," then what effort can I make in this? It is only the realm of activity of the Buddhas and Bodhisattvas to completely liberate all sentient beings bound by the three bonds. Some scholars, although they do not prevent the general practice of the blessing ritual in that way, say that this is not the meaning of the text of this blessing sequence. However, the text itself clearly states the blessing ritual, and all the translators and scholars who have appeared before and after holding this tradition seem to think that only the ritual of this blessing should be taught. That of yours is just a vow. Some say that in the oral instructions, this text teaches the ritual of blessing, and in its practice, one should maintain the non-conceptual view. If there is a source of the unbroken lineage of the guru's oral instructions, then that is also acceptable. Second, regarding the meaning of the text, there are five stages: the stage of self-blessing, the stage of various vajras, the stage of filling the jewel, the stage of Jalandhara, and the stage of the inconceivable. Among these, the first has three aspects: the meaning of the words, the classification, and the result. The first is "indestructible bindu," etc. The so-called "self" refers to the indestructible bindu in the heart, and by blessing that, clear light arises.
Tibetan
འགྱུར་བས། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་དབྱེ་ན། ས་བོན་དང་བཅས་པ་དང༌། ས་བོན་མེད་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་གཞི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་དང༌། ས་བོན་གྱི་ཡི་གེའམ་ཐིག་ལེ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡོད་པས། ས་བོན་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པས། རླུང་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལ་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ནི། མི་ཤིགས་པའི་སེམས་ལ་འཇོག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དུས་འཁོར་འགྲེལ་ཆེན་དུ། འདིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་གི་ནང་ན་གནས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་སྒྲ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ནཱ་དའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་རྟེན་ཐིག་ལེ་བརྟེན་པ་སེམས་དང་བཅས་པ་གཉིས་ཆར་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་ལུས་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཁུ་རྡུལ་རླུང་གི་ཚོགས་པའི་བདེ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སེམས་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མ་གཏོགས་གཞན་གྱིས་འཇིག་པར་མི་ནུས་པས། མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་དང༌། སྐྱེ་འཆིས་མི་རྫི་ཞིང་འགྱུར་བ་སྟོན་པ་ལས་གྲོལ་བས། གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། འདིའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཁམས་དཀར་དམར་གྱི་དབུས་ན་ཚེ་སྲོག་གི་རང་བཞིན། རླུང་དྲོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་ བརྟེན་པ་ཙ་ན་ཀའི་འབྲུ་ཚད་ཙམ་གྱི་ཐིག་ལེ་སྙིང་གའི་དབུས་ན་གནས་པ་དཔྱིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡང་འཆི་བའི་ཚེ་མ་གཏོགས་ཞིག་མི་ཐུབ་ཅིང༌། འཕོ་འཇུག་བྱེད་པ་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། གོང་གི་དེའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་ཤིགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བཏགས་སོ། །གཞུང་འདིར། རྟག་ཏུ་སྙིང་ལ་གནས་པ་ཡི། །ཐིག་ལེ་གཅིག་པུ་འགྱུར་མེད་དེ། །དེ་སྒོམ་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །ངེས་པར་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུགས་འབྱུང་འཇུག་གནས་གསུམ་སྣ་ཚོགས་ལ་དམིགས་པས། དམིགས་ཡུལ་གཞི་མི་བརྟན་པ་དང། ཐིག་ལེའམ་ཡིག་འབྲུའི་གཟུགས་མི་དམིགས་པས། ས་བོན་མེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་བྱེད་པའོ། །འདི་གཉིས་ཆར་ལ་བོགས་འདོན་གྱི་ཚུལ་དུ་དབང་པོའི་སྒོར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ས་བོན་དང་བཅས་པའི་སྐབས། དང་པོར་ཐིག་ལེ་མཐོང་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དངོས་སུ་མཐོང་བ་ལྟ་བུའི་མཚན་མ་འབྱུང༌། དེ་ནས་སྙིང་ཁར་བདེ་བ་རང་བྱུང་དུ་འབྱུང༌། དེ་ནས་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་བདེ་བ་འབྱུང༌། དེ་ནས་བདེ་བ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་རང
Chinese
转变后，称为加持。第二，对此进行分类，有带种子字的和不带种子字的两种。第一种是，专注目标确定为一个，以及种子字的字母或明点，因为有如此修习，所以称为带种子字。也就是，一心专注修习心间的金刚不坏明点，从而生起气入、住、融入这三者的智慧。其中，金刚不坏明点，也有安立为金刚不坏心的，如《时轮大疏》中说：“此处一切有情之心的内部所住者，即是智慧。此亦是不可摧毁之声，恒常是那达的体性。”这里显示了所依明点和能依心两者。这也可以说是身心的联系。具有精液、微粒、气的集合之乐加持的心转变之相，此唯有佛陀的智慧才能摧毁，其他无法摧毁，故称为金刚不坏明点，以及从生老病死不欺骗且显示转变中解脱，故也称为解脱明点。此的所依是，位于赤白明点中央的生命自性，气暖的本体，依靠近似恰纳豆大小的明点，位于心间中央，称为“春”。此亦只有死亡时才能毁坏，并且从转移进入中解脱，以及是上述明点的所依，因此称为金刚不坏和解脱明点。此经中说：“恒常住于心，唯一明点无变异，彼修习者之人，定生智慧无疑。”如是说。第二种是，专注呼气、吸气、住气这三种多样的方式，因为专注的目标不稳定，并且不明观明点或字母的形象，所以是不带种子字的，也就是金刚念诵。这两种都是以提取精华的方式进入根识之门。第三，在带种子字的情况下，首先是显示见到明点，会出现如实见到的征相。之后，心间会自然生起安乐。之后，会生起遍布全身的安乐。之后，会对那安乐完全执著。
English
Having transformed, it is called blessing. Secondly, classifying it, there are two types: with seed syllables and without seed syllables. The first is, focusing the object of attention as one, and the letters or bindus of the seed syllables. Because there is such practice, it is called with seed syllables. That is, focusing single-pointedly on the indestructible bindu in the heart, thereby generating the wisdom of the three: air entering, abiding, and dissolving. Among them, the indestructible bindu is also established as the indestructible mind. As it is said in the Great Commentary on the Kalachakra, "Here, what dwells inside the hearts of all sentient beings is wisdom. This is also the indestructible sound, and is always the nature of Nada." Here, both the dependent bindu and the relying mind are shown. This can also be said to be the connection between body and mind. It has the aspect of a mind transformed by the bliss of the collection of semen, particles, and air, which only the wisdom of the Buddha can destroy, and others cannot destroy. Therefore, it is called the indestructible bindu, and also the liberation bindu, because it is liberated from birth, old age, sickness, death, not deceiving, and showing transformation. The basis for this is the nature of life in the center of the red and white elements, the essence of air and warmth, relying on a bindu about the size of a chickpea, located in the center of the heart, called "spring." This can only be destroyed at the time of death, and is liberated from transferring and entering, and is the basis of the above bindu, therefore it is called the indestructible and liberation bindu. In this text, it says, "The one bindu that always dwells in the heart is immutable. For the person who practices it, wisdom will definitely arise." Thus it is said. The second is, focusing on the various ways of exhaling, inhaling, and holding the breath. Because the object of focus is unstable, and the image of the bindu or letters is not visualized, it is without seed syllables, which is the Vajra recitation. Both of these enter the door of the senses in the manner of extracting essence. Third, in the case of with seed syllables, first is showing the seeing of the bindu, and signs of seeing it as it is will appear. Then, bliss will naturally arise in the heart. Then, bliss that pervades the entire body will arise. Then, one will completely grasp that bliss.