Tibetan
འདུས་པའི་ལུགས་ལ་སྙིང་གའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པས། ཐོག་མར་རྩ་མདུད་གཞན་རྣམས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རྩ་གནས་གཞན་དུ་བྱེད་པ་ཡོད་ཀྱང༌། མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྙིང་ག་ནས་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། གདམས་ ངག་རྣམས་ནས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་ལ། ཡི་གེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང༌། ཡི་གེ་གསུམ་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ནས་ཧཱུཾ་དང་ཧོ་སྟེ་ཡི་གེ་གཉིས་པ་བཤད་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་སོགས་ནས་ཡི་གེ་མང་པོ་དང་སྦྱར་བའི་བཟླས་པའང་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་འབྲུ་གསུམ་བཞིན་དུ་ནང་གི་སྔགས་བཏུ་དང༌། བྱེད་ལས་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་དུ་རུང་བས། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་རྣམས་གཞན་དེ་རྣམས་ལ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཕལ་ཆེར་ལ་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་མིང་འཇུག་ཅིང༌། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། འབྲུ་གསུམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་སྤྱད་པའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོར་བཟླས་དང༌། མཁའ་འགྲོའི་བཟླས་པ་དང༌། དུག་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་དེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་དང༌། འོད་གསལ་བསྒོམ་པ་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་སོགས་རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་ནས། སྐབས་དོན་གྱི་རྡོར་བཟླས་ལ་དོན་གྱི་རྗེས་འགྲོའི་བཟླས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཟང་པོ་ཡིས། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་དཔྱད་པ། །རིན་ཆེན་བཟླས་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་རྩ་བའི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་སམ་རིན་ཆེན་བཟླས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཞིང་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐུ་ཡི་སྤྲིན་རྣམས་སྤྲོས་པ་དང༌། བཞུད་ཅིང་བྱོན་པ་རྡོ་རྗེའི་དོན། དེ་ནི་ཐོགས་མེད་བཟླས་པའང་ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་སོ། །དུས་སྐབས་ལས་དབྱེ་ན། རྩལ་མ་སྦྱངས་པ་ དང༌། གཉིད་སད་གཉིས་ཀྱི་དུས་སུ་རླུང་སེམས་སྡུད་པ་དང༌། རྩ་མདུད་གྲོལ་བ་དང༌། དཔེའི་འོད་གསལ་ལ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་བྱེད་དང༌། ལས་ཚོགས་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཏེ་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། སློངས་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླ་སྟེ། །ཞེས་པའི་དོན་བཤད་རྒྱུད་ལས། ཐ་དད་ཡི་གེ་སློངས་མོ་ཡིན། དེ་འདོན་པ་ནི་ཟབ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སློངས་མོའི་སྐད་དོད། བྷིཀྵ་ཞེས་པ་ལ་ཡི་གེ་བསྣན་པས། བྷིནྣ་ཨཀྵ་ར་ཞེས་པ། བོད་སྐད་དུ་ཐ་དད་ཡི་གེ་སྟེ། རླུང་དང་སྔགས་གཅིག་ཏུ་མི་ཤེས་པར་བཟླ་བའོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན། སྔགས་བཏུའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་གཞི་དུས་སུ་རླུང་ནུས་པའི་ཚུལ་འབྲུ་གསུམ་
Chinese
在密集金刚的修法中，心间的不坏明点是主要的。因此，为了首先解开其他的脉结，有时会在其他脉轮处进行修习，但最终必须在心间进行。第二，是所缘的差别：从诀窍中会出现各种不同的修法。从字的角度来说，有三个字的，金刚鬘中说了吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和 诃（藏文：ཧོ，梵文天城体：हो，梵文罗马拟音：ho，汉语字面意思：诃）两个字，从佛顶等经典中也出现了与许多字结合的念诵。所有这些都可以像三个字一样，进行内在的咒语提取和事业。因此，三个字的金刚念诵的利益，其他念诵不具备，并非如此。一般来说，生起次第和圆满次第的大多数念诵都可以称为金刚念诵。在《秘密集会经》中说，从三个字的真如中所使用的陀罗尼之门，有身语意的金刚念诵，空行母的念诵，以及将三毒众生引入光明的三种金刚念诵，以及修习光明的非男非女念诵等多种分类。对于特定情况的金刚念诵，有随意义而行的念诵：“无自性贤善者，于三时诸佛作观察，彼即是珍宝念诵。”这是根本风的金刚念诵或珍宝念诵。在所有佛土中，化现身之云，行走和到来是金刚之义，这是无碍念诵，也是支分风的金刚念诵。从时间上划分，有未熟练时，睡眠醒来时收摄风心，解开脉结，获得譬喻光明之究竟，以及成办事业之时等六种。第三，如经所说：“乞食而未念诵。”其意义在解释续部中说：“各异之字是乞食，念诵彼者甚深。”乞食的梵语是比叉（梵文天城体：भिक्षा，梵文罗马拟音：bhikṣā，汉语字面意思：乞食），加上字后是频那阿叉拉（梵文天城体：भिन्न अक्षर，梵文罗马拟音：bhinna akṣara，汉语字面意思：各异之字），藏语是各异之字，即不认识风和咒语为一体而念诵。因此，将二者合一的意义，如咒语提取时所说，在基础时风力的状态是三个字
English
In the practice of Guhyasamaja, the indestructible bindu at the heart is the most important. Therefore, although one may initially practice at other chakras in order to untie the other knots, the ultimate practice must be done at the heart. Secondly, regarding the distinctions in the objects of focus: various different practices arise from the instructions. From the perspective of letters, there are practices with three letters, and the Vajra Garland tantra speaks of two letters, Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ) and Ho (藏文：ཧོ，梵文天城体：हो，梵文罗马拟音：ho，汉语字面意思：Ho). From texts such as the Buddha Skull, there also arise recitations combined with many letters. All of these can, like the three letters, perform the inner mantra extraction and activities. Therefore, it is not the case that the benefits of the three-letter vajra recitation are absent in those other recitations. Generally, most recitations of the generation and completion stages are called vajra recitation. In the Guhyasamaja Tantra, it says that from the thusness of the three letters, the door of dharani is used, and there are the vajra recitations of body, speech, and mind, the recitation of the dakinis, the three vajra recitations that lead sentient beings of the three poisons into luminosity, and the recitation of hermaphrodites who meditate on luminosity, and so on, are explained as various categories. For the vajra recitation of a specific situation, there is the recitation that follows the meaning: "The selfless and virtuous one, contemplates the Buddhas of the three times, that is explained as the jewel recitation." This is the vajra recitation of the root wind or the jewel recitation. Manifesting clouds of bodies in all Buddha fields, and going and coming is the meaning of vajra, this is the unobstructed recitation, and it is also the vajra recitation of the branch winds. From the perspective of time, there are six: when unskilled, when gathering wind and mind upon waking from sleep, untying the knots, attaining the ultimate of the example luminosity, and the time of accomplishing activities. Thirdly, as it is said: "Begging and not reciting." The meaning of this is explained in the tantra: "Different letters are begging, reciting them is profound." The Sanskrit word for begging is Bhikṣā (梵文天城体：भिक्षा，梵文罗马拟音：bhikṣā，汉语字面意思：Begging), and adding letters to it gives Bhinna Akṣara (梵文天城体：भिन्न अक्षर，梵文罗马拟音：bhinna akṣara，汉语字面意思：Different letters), which in Tibetan means different letters, that is, reciting without recognizing wind and mantra as one. Therefore, the meaning of uniting the two, as explained during the mantra extraction, is that the state of the wind's energy at the base is the three letters.
Tibetan
གྱི་གདངས་སུ་འབྱུང་བ་ནང་གི་ངག་སྟེ། དེ་ལ་དེ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པར་འབྲུ་གསུམ་གྱི་གདངས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་འབྲུ་གསུམ་གྱི་སྐད་ཅིག་གདངས་ལ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱིའི་གདངས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་རླུང་གི་རང་གདངས་སྔགས་དང་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཞེས་ཟོལ་འཇོག་ཏུ་བྱས་ནས། དེའི་དོན་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་གདངས་དང་འདྲ་བ་ཞིག་རླུང་གིས་སྒྲོ་བཞིན་པ་ཡོད་པ་ངོ་ཤེས་ནས། མ་ཡེངས་པར་ཡིད་གཏོད་པ་ཡིན། དེས་ན་ཡི་གེའི་གཟུགས་བསྒོམ་པ་རྣམས། རྡོར་བཟླས་ནང་གི་གདངས་སུ་བཤད་པའི་གནད་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱར་མི་རུང་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡི་གེའི་གཟུགས་སུ་ མི་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེར་བསྒོམ་དུ་མི་རུང་ན། རྩ་འདབ་རྣམས་ལ་ཡི་གེ་འགོད་པར་ཡང་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་དག་མཚོན་བྱེད་ཙམ་དང་སེམས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ཅི་ཕྱིར་འགལ། དེས་ན་རླུང་སྔགས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་བཟླ་ཚུལ་མ་ཚང་ན་རྫོགས་རིམ་པའི་རྡོར་བཟླས་སུ་མི་འགྲོ་བའང་སྲིད་ཀྱི། ཡི་གེའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ག་ལ་ཡོད། རླུང་སྔགས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་བཟླ་ཚུལ་ཁོ་ན་ལས། གཞན་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གཏན་བྱེད་དུ་མི་རུང་ན་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རང་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ཡང་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྙིང་གའི་མི་ཤིགས་ཐིག་ལེ་ལ་ཨ་ཐུང་གི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཨའི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་ཅིང༌། ཐིག་ལེ་དེ་ལ་ཨ་ཐུང་དུ་བཤད་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་མཚོན་དོན་ཡིན་པར་གསུངས་ཤིང་ཁྱེད་ཀྱང་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་གདངས་དང་འདྲ་བར་སྒྲོག་པ་སྟེ། སྒྲ་མ་ཡིན་ན་གང་ཞིག་ཡིན་པ་བརྟག་དགོས་ཏེ། སྒྲའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་གདངས་ཅན་རླུང་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་སོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། རླུང་ཕྱི་དོན་ཚད་གྲུབ་པ་ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར། བེམ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་པར་ཁས་བླངས་པར་མི་འགྱུར་རམ། ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་དང་འདྲ་བའི་གདངས་ཏེ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེར་འདོད་ན་ནི། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བཏགས་ཡོད་ཡིན་པས། རླུང་རྣམས་བཏགས་ཡོད་ དུ་རྫས་སུ་འདོད་ཅེས་རང་ཚིག་འགལ་བ་འདིར་མི་འགྱུར་རམ། གལ་ཏེ་སྒྲ་ཡིན་ན། འབྲུ་གསུམ་གྱི་སྒྲའི་གདངས་ཚིག་ཏུ་བཏོན་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་རླུང་གདངས་དེ་ལྟར་སྒྲོག་པ་གསལ་དུ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན
Chinese
从声音中产生的内在语，对此，观想与其形态相似的三字音调。有些人说，这并非是瞬间的三字音调，因为那是针对外在的声音。因此，假装说风的自性音调与咒语无别地结合，认识到其意义是风发出与三字音调相似的声音，并不散乱地专注。因此，观想字形的人们，没有领悟到金刚念诵中声音的要点，说不应该那样做。如果因为不住于字形而不应在那里观想，那么在脉瓣上安放文字也不应允许。如果说那些仅仅是象征，为了抓住心，那么这里也是如此，为何矛盾？因此，如果风咒无别的念诵方式不完整，也可能不会成为圆满次第的金刚念诵。观想字形又有什么过失呢？如果仅仅是风咒无别的念诵方式，其他在金刚念诵时都不能确定，那么在金刚念诵时生起自生本尊也不应允许了。观想心间的无坏明点为短阿（ཨ，梵文：अ，IAST：a，字面意思：阿）的形态也不合理，因为从未说过存在阿的形状。说那个明点是短阿，是因为它象征着空性，您也承认这一点。发出与三字相似的声音，如果不是声音，那又是什么需要考察的？如果是声音的形态，那么就会知道那是具有三字音调的风的形态，并且也承认风是外在事物成立的量。难道不会变成承认色识的基础相同吗？或者，如果认为与三字相似的声音是非相应的行之字，那么因为一切非相应的行都是假立的，难道不会在这里出现自相矛盾，即认为风是假立的实物吗？如果说是声音，难道不只是心中忆念发出三字声音的形态吗？或者，不就是不清晰地观想那样发出风的声音吗？
English
The inner speech that arises from the sound, for this, contemplate the three-syllable tone that is similar in form to it. Some say that this is not the instantaneous three-syllable tone, because it is directed at the external sound. Therefore, pretending to say that the self-nature tone of the wind is inseparably combined with the mantra, recognizing that its meaning is that the wind emits a sound similar to the three-syllable tone, and focusing without distraction. Therefore, those who contemplate the shape of the letters have not understood the key point of the sound in Vajra recitation, and say that it should not be done that way. If it is not allowed to contemplate there because it does not reside in the shape of the letters, then it should not be allowed to place letters on the petals of the channels either. If you say that those are only symbols, for the sake of grasping the mind, then it is the same here, why the contradiction? Therefore, if the method of reciting wind and mantra inseparably is incomplete, it may not become the Vajra recitation of the completion stage. What fault is there in contemplating the shape of the letters? If it is only the method of reciting wind and mantra inseparably, and others cannot be determined during Vajra recitation, then it should not be allowed to generate oneself as the deity during Vajra recitation either. It is also unreasonable to contemplate the indestructible bindu in the heart as the form of short A (ཨ，梵文：अ，IAST：a，字面意思：A), because it has never been said that there is a shape of A. Saying that bindu is short A is because it symbolizes emptiness, and you also admit this. Emitting a sound similar to the three syllables, if it is not a sound, then what is it that needs to be examined? If it is the form of sound, then it will be known that it is the form of the wind with the three-syllable tone, and it is also admitted that the wind is an established measure of external things. Wouldn't it become admitting that the basis of matter and consciousness is the same? Or, if you think that the sound similar to the three syllables is the letter of non-associated formation, then because all non-associated formations are imputed, wouldn't there be a self-contradiction here, that is, thinking that the winds are imputed substances? If it is a sound, isn't it just remembering in the mind the form of emitting the sound of the three syllables? Or, isn't it just not clearly contemplating the sound of the wind being emitted in that way?