Tibetan
དངོས་ནི་རིམ་པ་བཞི་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་བྱེད་པའོ། །ད་ནི་དེ་དག་ཀུན་གྱྀ་གྲུབ་དོན་བཤད་ན། འདོད་འཇུག་བརྟེན་སློབ་དྲོད་ཚར་ཉུལ་བ་ཡི། །སྤྱོད་པ་འདི་གསུམ་རིག་སྤྱོད་ཕྱོགས་མཐུན་ཡིན། །ཀུན་འདར་ཀུན་བཟང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གསུམ། །སྐྱེ་འཕགས་སོ་སོར་བསྟན་ན་ཐ་དད་དེ། །འཕགས་པའི་གསུམ་ཀའང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ཡིན། །སྤྲོས་བཅས་སོགས་གསུམ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ། །དབང་པོ་གསུམ་ལ་མཐུ་ཡང་སོ་སོར་ཕྱེ། །རྣལ་འབྱོར་ལམ་པ་དང་པོ་གཉིས་བསྟེན་དགོས། །ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །འདོད་ཡོན་ཇི་ལྟ་འདོད་པ་ལ་མ་བཀག་པར་ལོངས་སྤྱོད་པས་བདེ་བས། བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་བརྟན་པོར་གྱུར་པའི་རྒྱུན་གོང་འཕེལ་དུ་བྱེད་ཅིང༌། གཞན་ཡང་རང་གཞན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །དུས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་པར་དགའ་བ་དང༌། སྐྱོ་བ་དང༌། ངོ་མཚར་དང༌། རྣམ་གཡེང་དང༌། བརྩེ་སེམས་དང༌། ཆགས་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་དང༌། སེམས་ཀྱི་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ངེས་མེད་དུ་སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་པས་བསྟེན་ཞིང༌། བདེ་སྟོང་དང་ལྷ་སྐུའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དམིགས་པའི་རྩ་བ་ལས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པར་སེམས་ཀྱི་རྩལ་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཏུ་ཅུང་ཟད་སྣང་བ་ཇི་སྙེད་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད། རིག་མ་དང་མཉམ་པར་སྦྱར་བའི་བདེ་སྟོང་གི་དབྱིངས་སུ་བསྲེ་བའོ། །དྲོད་ཆུང་ངུ་སྐྱེས་པ་དང༌། འདི་སྐབས་ཀྱི་བདེ་སྟོང་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་དང༌། དགའ་བའམ་སྣང་བའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་སྟེ། མཆོག་ཁོ་ནའི་དུས་སུ་རྫོགས་རིམ་པའི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཐོག་མའོ། །རྟཽགས་པ་དེ་དག་དང་ལྡན་པས་ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་བསྟེན་པ་ན། སྔར་ཕོ་ཉའི་ལམ་གྱི་དུས་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་རྩ་ཐིག་ལེ་རླུང་སེམས་ཏེ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཚུལ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །རིག་མའི་ཁྱད་པར་མང་པོ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་པ་བསྟེན་པ་དག་ནི། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱི་གནས་པ་རྣམས་མངོན་གྱུར་དུ་སློང་ནས་བདེ་སྟོང་གི་དབྱིངས་སུ་སྤྱད་དེ་དག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདི་གྲུབ་བོ། །མཐར་ཐུག་པ་ཡང་འདི་ལ་ལྟོས་པས། དམ་པ་ཁ་ཅིག་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་རིག་སྤྱོད་ཀྱིས་སྤངས་བྱ་རགས་པ་ལས་ཕྲ་མོ་སྤོང་མི་ནུས། རིག་སྤྱོད་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ལ་ངོ
Chinese
实际上是使第四个阶段达到圆满。现在讲述所有这些的成就意义：欲乐、进入、依靠、学习、暖相、穷尽、游走之，这三种行为是明智行为相一致的。普贤、普贤行、胜方三者，如果分别显示生起次第和圆满次第，则有所不同。圆满次第的三者也是胜方。有戏论等三者是行为的差别，对于三种根，能力也分别区分。必须依止最初的两个瑜伽道。也这样说了。对于欲妙，不加阻碍地享受，从而获得安乐，使安乐空性的智慧变得稳固，并使之不断增长。此外，对于自己和他人的身语意三门的多样行为，以及不同的处所和受用，不同的时间，生起喜悦、悲伤、惊奇、散乱、慈爱、贪嗔等烦恼，以及各种各样的心绪变化，对于所有这些生起变化的对境，以各种各样的行为方式毫无定准地依止，并且从安乐空性和本尊瑜伽的专注之根本，刹那也不散乱，对于心中所生起的那些变化，无论出现多少，都与明妃一同融入安乐空性的法界之中。生起微小的暖相，以及此时的安乐空性非常稳固，生起喜悦或显现的证悟等，意义相同，是仅仅在殊胜之时，进行圆满次第行为的开端。由于具有这些证悟，因此在依止各种各样的手印受用时，比之前使者的道路时期更加殊胜地，使脉、明点、风、心这四者达到究竟圆满。依止众多的明妃差别和各种各样的行为，是为了将心中细微的染污以执着的方式显现出来，并在安乐空性的法界中加以运用，从而使之清净。这个已经完成了。究竟的果位也依赖于此。因此，有些圣者说，以普遍知名的明智行为，无法舍弃粗大的所断，更无法舍弃细微的所断。殊胜的明智行为是戒律的律仪，他们所说的戒律律仪，指的是比丘的律仪。
English
Actually, it is to bring the fourth stage to perfection. Now, let's explain the meaning of the accomplishment of all these: Desire, entering, relying, learning, warmth, exhaustion, wandering, these three actions are consistent with wise behavior. Samantabhadra, Samantabhadra's conduct, and the three victorious directions, if the generation stage and completion stage are shown separately, then there are differences. The three of the completion stage are also the victorious direction. The three with elaboration, etc., are the differences in behavior, and for the three faculties, the abilities are also distinguished separately. It is necessary to rely on the first two yoga paths. It is also said like this. Regarding desirable objects, enjoying them without hindrance, thereby obtaining bliss, making the wisdom of bliss and emptiness stable, and continuously increasing it. In addition, regarding the various actions of the body, speech, and mind of oneself and others, as well as different places and enjoyments, different times, generating joy, sorrow, surprise, distraction, loving-kindness, afflictions such as attachment and aversion, and various changes in mental states, for all these objects of arising changes, relying on various modes of behavior without any certainty, and from the root of the focus of bliss and emptiness and deity yoga, without distraction for even a moment, for those changes that arise in the mind, no matter how much appears, blending them together with the consort into the realm of bliss and emptiness. The arising of a small warmth, and the bliss and emptiness at this time being very stable, the arising of joy or the realization of appearance, etc., have the same meaning, and it is the beginning of performing the behavior of the completion stage only at the supreme time. Because of having these realizations, therefore, when relying on the enjoyment of various mudras, more excellent than the time of the messenger path before, making the four, namely, channels, bindus, winds, and mind, reach ultimate perfection. Relying on many consort distinctions and various modes of behavior is to manifest the subtle defilements of the mind in the manner of clinging, and to use them in the realm of bliss and emptiness, thereby purifying them. This has been completed. The ultimate result also depends on this. Therefore, some holy ones say that with universally known wise behavior, it is impossible to abandon the coarse objects to be abandoned, let alone abandon the subtle objects to be abandoned. Excellent wise behavior is the discipline of morality, and what they say about the discipline of morality refers to the discipline of a monk.
Tibetan
ས་འཛིན་པར་མཛད་དོ། །དགོས་པ་གཟིགས་ པས་གསུང་པ་ཡིན་སྣང་བའི་ཕྱིར། སྤྱིར་མི་འགལ་མོད་ཀྱང༌། དོན་ལ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་མིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱང་ཟླ་ཕྱེད་དམ་ཟླ་བ་དྲུག་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་ལམ་གྱི་རིག་སྤྱོད་ལ་ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་འདིའི་ལུགས་ལ་དམ་བཅའ་འབའ་ཞིག་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་བྱེད་པ་མ་གཏོགས། ལུང་རིགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་སྣ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་གཞན་དུ་མི་ཟབ་པ་འདིར་ཟབ་ཅེས་ཐུན་མོང་གི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཟབ་པར་མཛད་ཅིང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟོང་ཉིད། ཕྲ་ཐིག་ཕྱག་རྒྱའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟབ་ཅེས་གསུངས་པས། མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཟབ་ཁྱད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། ཟབ་ཚད་མདོ་ལུགས་ནས་རྩལ་དུ་བཏོན་པ་དང༌། མི་ཟབ་ཚེ་སྔ་ནས་རྩལ་དུ་བཏོན་པར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་ལམ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་མྱུར་བར་འགྱུར་དགོས་པ་ལས། དེ་ནི་རང་གི་གཞུང་ལས་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་ཐོགས་པར་བཤད་ལ། སྔགས་ལ་ཚེ་གཅིག་ལ་གྲུབ་པ་འོ་སྐོལ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། མཐར་གཏུགས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་རྣམས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་སྟོན་ལ། དེ་ཙམ་དུ་སོ་སོར་ཐར་པ་རིག་བདུན་མི་སྟོན་པ་དང༌། རིག་སྤྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉེ་རྒྱུ་ཡིན་པར་བཞེད་པས། ཐེག་ཆེན་ལས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཟབ་ཅེས་བྱ་བར་སོང་ཞིང༌། དེ་ཟབ་པ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་དག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡང་རྫོགས་པར་མ་བསྟན་པར་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང༌། དགེ་སློང་མཆོག་འཛིན་ཅན་རིག་སྤྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཉན་པའི་སྣོད་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་རྒྱུད་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མར་ལུང་དྲངས་པར་ཡང༌། གང་ཞིག་དགེ་སློང་དངོས་གནས་དང༌། །གང་ཡང་རྟོག་ལ་དགའ་བའི་མི། །མི་གང་རྒན་པོར་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་མི་སྟོན་ཞེས་པའི་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ཉིད་ལས། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་མཆོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་ལ། ཉན་ཐོས་དང་མདོ་སྡེའི་ཚུལ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱོད་པ་མ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་པ་ནས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་དཀའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་རིང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བར་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཤིན་ཏུ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་
Chinese
已经安立了。因为看起来像是看到了必要才说的。总的来说虽然没有相违，但实际上是不行的。如果那样的话，具有人身依怙的声闻阿罗汉们，也必须在半个月或六个月之内成佛，因为圣道的行持昼夜恒常存在。此外，按照这个宗派，除了把誓言当作命根子之外，连一个经论的能立也没有。自己认为其他法不深奥，而这里深奥，把所有共同的道都说成是深奥，而把不共的空性、细微脉滴手印道等等说成是不深奥。这样就必须承认显密深浅颠倒了，因为深奥是从显宗中提炼出来的，不深奥的时候早就提炼出来了。如果是那样的话，波罗蜜多乘的道应该更快成佛，但那在自己的论典中也说是需要经历无数劫等等。密咒中一生就能成就，难道我们两个没有成就吗？归根结底，大乘经典中只是宣说菩萨的行持，仅仅如此，不宣说七种别解脱戒，并且认为行持是成佛的近因， 这样就变成了比大乘声闻的律藏还深奥了。那有多深就不用说了。在那些经典中，菩萨的道也没有圆满宣说就成立了。此外，说比丘自视甚高，甚至连听闻行持之法的法器都不是。在吉祥金刚空行母续行品略集中引用的教证中也说：谁是真正的比丘，谁是喜欢思辨的人，谁是已经变成老朽的人，不要对他们宣说“那个”，这里说的“那个”也是指行持。同样在那部经中说：对于那些非常喜欢大乐果位的人，没有宣说具有声闻和经部的行持，从修习的十二功德等等的难行，以长久的时间求菩提，但是却不能获得。这样说危害极大，因为
English
It has been established. Because it seems that it was said after seeing the necessity. In general, although there is no contradiction, in reality it is not okay. If that were the case, the Hearer Arhats who have a human support would also have to attain Buddhahood within half a month or six months, because the practice of the noble path is constantly present day and night. Furthermore, according to this system, apart from taking vows as the lifeblood, there is not even a single proof of scripture and reasoning. They consider other dharmas to be not profound, but this one to be profound, and they make all the common paths profound, while saying that the uncommon emptiness, subtle drops, mudra path, etc., are not profound. In this way, one must admit that the profundity of Sutra and Tantra is reversed, because the profundity is extracted from the Sutra system, and when it is not profound, it has already been extracted. If that were the case, the path of the Paramita Vehicle should be faster to attain Buddhahood, but that is said in one's own treatises to take countless eons, etc. In Mantra, one can achieve it in one lifetime, haven't we both achieved it? Ultimately, in the Mahayana Sutras, only the conduct of Bodhisattvas is taught, and only that, without teaching the seven types of individual liberation vows, and it is considered that practice is the near cause of Buddhahood, In this way, it has become more profound than the Hearer's Vinaya Pitaka of the Mahayana. How profound that is, there is no need to say. In those sutras, the Bodhisattva's path is also established without being fully taught. Furthermore, it is said that monks with high self-esteem are not even vessels for hearing the Dharma of practice. In the quotation cited in the Condensed Lamp of the Practice of the Glorious Vajra Dakini Tantra, it is also said: Whoever is a true monk, whoever is a person who likes to speculate, whoever is a person who has become old, do not show them "that," and "that" here also refers to practice. Similarly, in that same text, it says: For those who are very fond of the supreme fruit of great bliss, the practice of the Hearers and Sutra Pitaka is not taught, from the twelve qualities of training, etc., the difficult practices seek enlightenment for a long time, but they do not attain it. This is said to be extremely harmful, because