Tibetan
་ཡང་མ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྐབས་ཡིན་པས། མི་འདྲེན་སྙམ་ན། མཉམ་སྦྱོར་གྱི་དེ་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་ཚོགས་འཁོར་ཁོ་ནའི་སྐབས་ཡིན་གྱིས། ཚོགས་འཁོར་ཕལ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་འབའ་ཞིག་གི་སྐབས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་དེ་དག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རིག་མར་བཅས་པ་ལྷའི་ཆས་སུ་འཇུག་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་མཉམ་སྦྱོར་ལས། དེ་ན་རྣམ་པ་འཕྲུལ་པ་མཛད། ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་དང༌། །དེ་བཞིན་སྲོག་དང་རྩ་ལས་བྱུང༌། །རང་གི་ལྷ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་པའི། །གྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱས་རབ་ཏུ་བསྐོར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའི་ཚེ། གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་སམ་པགས་པའམ། རྩ་ཤིང་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་གདོང་གི་འབག་བྱ་བའམ། ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་སོགས་བྱ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་ཡང་རྒྱས་པར་བྱེད་ན་མ་འཆོལ་པར་འཛིན་ པར་བྱའོ། །མ་གྲུབ་ན་རིགས་མཐུན་བསྡུས་ཏེ། རིགས་ལྔའི་ཕྱག་མཚན་འཛིན་པའམ། ཧེ་རུ་ཀའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྤྱིའི་ཕྱག་མཚན་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཅང་ཏེའུ་ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་རུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ཐོད་པ་སོགས་ཀྱིས་རུང་བར་ཡང་མངོན། ལྷ་ཞལ་ཕྱག་མཚན་གྱི་གཙོ་བོ་འཛིན་པ་རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་སངས་རྒྱས་གར་གྱི་སྐབས་སུ་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱས་པའི་སྐབས་སུའང་བྱའོ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་སྤྱོད་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་པ་དང༌། སྟག་ལྤགས་རོ་རས་གྱོན་པ་སོགས་དང༌། དབྱུག་པ་ཅང་ཏེའུ་སོགས་ལྷའི་ཕྱག་མཚན་ཅི་རིགས་པ་བཟུང་བས་ཀྱང་ཆོག་གོ །དེས་ན་གཞན་དང་གཞན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་འདིའི་རིམ་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་བས། རེ་ཞིག་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བདག་ཉིད་ཧེ་རུ་ཀའི་ཆས་ཀྱིས་དབུས་སུ་གནས་པ་དང༌། ཕྱོགས་ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་པདྨ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཀྱི་དབྱེ་བའམ། ཁ་དོག་གམ། ཉོན་མོངས་སམ། སེམས་ཀྱི་མཐུའི་ཁྱད་པར་རམ། མེ་ཏོག་ཕོག་པའི་ལྷའམ། མོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ལྷའི་གནས་སུ་འགོད་ཚུལ་ཏེ། དཔེར་ན། རྒྱུ་མཚན་ཕྱི་མ་བཞི་པོ་གང་རུང་གིས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རིགས་བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོའི་ལྷ་གནས་དང༌། རྡོ་རྗེ་རིགས་ཐུགས་འཁོར་དང༌། པདྨའི་རིགས་གསུང་འཁོར་དང༌། འཁོར་ལོའི་རིགས་སྐུ་འཁོར་དང༌། ལས་ཀྱི་རིགས་དམ་ཚིག་འཁོར་ལོའི་གནས་སུ་བཀོད་ནས། ནང་ཚན་དུ་དེ་དག་ལ་རིགས་བཞི་ཚང་ན། པདྨ་ཅ
Chinese
也未曾考察过，因为这是会供轮的场合。如果想不召请，那么共同的（明妃）也能使会供坛城得以成就。因此只是会供轮的场合，不是并非会供轮的一般行为的场合。在那些地方，瑜伽士和明妃都必须进入天神的装束，这在《合和续》中也说到：于彼处示现种种幻变，以及诸蕴之自性，同样生起于命与脉。对于自己的本尊显现趋向，以成就之手印善加围绕。如是所说，会供轮兴盛之时，或者用金银等金属，或者用皮革，或者用根茎等制成的面具，或者改变颜色等，如果天神们的手印也加以兴盛，则应毫不错乱地执持。 如果未成就，则聚集同部，或者执持五部的法器，或者对于黑汝嘎的坛城来说，因为是共同的法器，所以对于一切来说，用人头鼓、颅骨器、卡杖嘎这三者也可以。同样，金刚铃和金刚颅骨等也可以。天神面容和法器的主要执持，金刚帐的佛舞的场合中，贤哲成就者们所说的那样，在兴盛的场合中也应如此行持。普遍游行和行持是：用五手印装饰，以及穿虎皮、尸布等，以及执持手杖、人头鼓等天神的任何法器也可以。因此，进入其他坛城的行持，也由此次第可以知晓。暂时以胜乐金刚的灌顶为例，自己以黑汝嘎的装束安住于中央，以及在各个方位，莲花部等身体的差别，或者颜色，或者烦恼，或者心之力的差别，或者花朵击中的天神，或者信心的差别，以天神之位安立之方式，例如，以后四种理由中的任何一种，宝生部的本尊安立于大乐轮的天神之位，金刚部安立于心轮，莲花部安立于语轮，轮宝部安立于身轮，事业部安立于誓言轮之位后，内部分为四部，如果那些具有四部，莲花部
English
It has not been investigated either, because this is the occasion of the Tsog Khor (assembly wheel). If you think not to summon, then the union (with consort) can also make the Tsog Khor accomplished. Therefore, it is only the occasion of the Tsog Khor. It is not the occasion of merely ordinary conduct that is not Tsog Khor. In those places, yogis and consorts must enter into the attire of the deities. This is also stated in the Samputa Tantra: "There, manifest various illusions, as well as the nature of all the elements, similarly arising from life and veins. For one who manifestly inclines towards his own deity, surround well with the Mudra of accomplishment." As it is said, when the Tsog Khor is flourishing, either use metals such as gold and silver, or leather, or masks made from roots and stems, or change colors, etc. If the hand implements of the deities are also made to flourish, then they should be held without confusion. If it is not accomplished, then gather those of the same family, or hold the implements of the five families. Or, for the mandala of Heruka, because it is a common implement, it is also acceptable for all to use the three: Damaru (ཅང་ཏེའུ་， डमरू， ḍamaru，人头鼓), skull cup, and Khatvanga (ཁ་ཊྭཱཾ་， खट्वाङ्ग， khaṭvāṅga，卡杖嘎)。 Similarly, Vajra bell and Vajra skull cup, etc., are also acceptable. The main holding of the deity's face and hand implements, as the wise and accomplished ones have said in the context of the Buddha dance of Vajra Tent, should also be done in the flourishing occasion. Universal wandering and conduct are: adorned with the five Mudras, and wearing tiger skin, corpse cloth, etc., and holding any of the deity's implements such as a staff, Damaru, etc., is also acceptable. Therefore, entering into the conduct of other mandalas can also be known by this sequence. For the time being, taking the empowerment of Chakrasamvara as an example, one's self abides in the center with the attire of Heruka, and in the various directions, the distinctions of the body such as the Lotus family, or color, or afflictions, or the difference of the power of mind, or the deity struck by flowers, or the difference of faith, the way to establish them in the position of the deities, for example, for any of the latter four reasons, the deities of the Ratnasambhava family are established in the deity position of the Great Bliss Wheel, the Vajra family in the Heart Wheel, the Lotus family in the Speech Wheel, the Wheel family in the Body Wheel, and the Karma family in the position of the Vow Wheel. Internally divided into four families, if those possess the four families, the Lotus family
Tibetan
ན་མ་རྣམས་ཤར་ཕྱོགས་དང༌། གླང་ཆེན་མ་རྣམས་བྱང་ཕྱོགས་དང༌། དུང་ཅན་མ་རྣམས་ནུབ་ཕྱོགས་དང༌། རི་མོ་ཅན་མ་རྣམས་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་འགོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རིགས་སོགས་འཇོག་བྱེད་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་སོ་སོ་སོ་སོར་ཐམས་ཅད་ཚང་ན་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་དེ་དཀོན་པས། ཆ་ཤས་རེ་རེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ལྷ་གནས་སོ་སོར་འཇོག་པ་དགོས་སོ། །ལུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང༌། བུད་མེད་དང་ནི་སྐྱེས་པ་ཡི། །གང་གི་སྲིན་ལག་རྩ་བ་ལ། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་དགུ་པར་གྱུར་པ། །མི་བསྐྱོད་པ་ཡི་རིགས་མཆོག་ཉིད། །རྣམ་སྣང་མཛད་ཀྱི་འཁོར་ལོས་འགྱུར། །དཔག་མེད་མགོན་གྱི་འདམ་སྐྱེས་ཉིད། །རིན་ཆེན་འབྱུང་གི་རིན་ཆེན་ཉིད། །ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱྀ་རལ་གྲི་ཉིད། །ཅེས་ཤ་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་གསུངས་པས། ཁ་དོག་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་ནག་པོ། རྣམ་སྣང་ལ་དཀར་པོ། རིན་ཆེན་ལ་སེར་པོ། པདྨ་ལ་དཀར་དམར། དོན་ཡོད་ལ་སྔོ་སངས་སོགས་སོ། །ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཞེ་སྡང་ཤས་ཆེ་བ་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་ཡིན་པས་སོ། །སེམས་ཀྱི་མཐུའི་ཁྱད་པར་ནི། བློ་བརྟན་པ་རྣམ་སྣང༌། སྙིང་ཕོད་ཆེ་བ་མི་བསྐྱོད་པ། ལོངས་སྤྱོད་སྤེལ་བའི་འཁོས་ཆེ་བ་རིན་འབྱུང༌། གཞན་གྱིས་ཡིད་སྒྱུར་བ་དང༌། བསླུ་བ་དང༌། འཁྲུལ་པར་བྱེད་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་འོད་དཔག་མེད། ཁྱིམ་ལས་དང༌། ཞིང་ལས་དང༌། ཚོང་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་དོན་གྲུབ་གྱི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱཽར་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། སྤྱོད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ། བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ལྷ་གྲངས་མ་ངེས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་ཚོགས་དཀྱིལ་ལ་གྲངས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་ནུས་པ་རྙེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡོད་ན། འཁོར་ཀྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ། རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེ་འགོད་དོ། །ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཉུང་ཞིང་རྣམ་འབྱཽར་མ་མང་ན། ལྷ་རེ་རེའི་གནས་སུ་དེ་དག་དུ་མ་འགོད་དུ་རུང་ཞིང༌། ཡང་ན་ལྷ་མོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་ལྷ་མོའི་ཚུལ་དུ་འགོད་པ་ཡང་རུང་སྟེ། རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་སུ་བུད་མེད་ལྔའམ། དགུའམ། བཅུ་གསུམ་མམ། སོ་བདུན་ནམ། རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སམ། ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མཐའ་ཡས་པའི་བར་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མཐུན་པའི་བཀོད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཡང་བུད་མེད་ལྷག་པོར་གྱུར་པ་རྣམས་ པི་ཝཾ་དང་གླིང་བུ་དང་རྔ་བོ་ཆེ་དང་རྫ་རྔ་དང་། མེ་ཏོག་དང༌། བདུག་སྤོས་
Chinese
比如，将那摩（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）安置于东方，象头母安置于北方，持螺母安置于西方，持纹母安置于南方。像这样，安立种姓等五种方式，如果各自全部圆满，则是最好的，但这种情况很少。因此，需要以每个部分的原因，将本尊安置于各自的位置。身体的其他差别是：对于女性和男性来说，无论哪一方，如果小指的根部有九股金刚杵，那就是不动佛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的殊胜种姓。毗卢遮那佛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）则变为法轮，无量光佛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）则是莲花，宝生佛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）则是珍宝，不空成就佛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）则是宝剑。如是也宣说了身相的差别。颜色方面，金刚部是黑色，毗卢遮那佛是白色，宝生部是黄色，莲花部是红白色，不空成就部是蓝绿色等等。烦恼的差别是：嗔恨心重的是不动佛的种姓。心力的差别是：心智坚定的是毗卢遮那佛，胆大的是不动佛，善于增殖受用的是宝生佛，擅长迷惑、欺骗和使人迷惑的是无量光佛，勤于家事、农事和商业等事业的是不空成就佛的种姓。如是，三十七瑜伽母和行道的会供，以及胜乐金刚的坛城，由于有数量不定的无量本尊，因此，有戏论的会供坛城中，数量也会出现各种各样的情况。如果存在能够获得能力的瑜伽士，那么就按照种姓的差别，将他们安置于眷属空行母的位置。如果坛城的本尊少而瑜伽母多，那么可以将她们安置于每个本尊的位置，或者也可以将八位空行母等安置为供养天女。在根本坛城的位置上，可以是五位女性，九位，十三位，三十七位，或者六十二位男女瑜伽士，乃至根据情况可以变为无量，例如，也有与空行海坛城相符的布置。此外，多余的女性们，可以持有琵琶、笛子、大鼓、陶鼓、鲜花和熏香。
English
For example, placing the Namas in the east, the elephant-headed mothers in the north, the conch-bearing mothers in the west, and the patterned mothers in the south. Like this, the five ways of establishing the lineage, etc., are best if each is completely perfect, but this is rare. Therefore, it is necessary to place the deities in their respective positions based on the reason for each part. Other differences in the body are: For both women and men, whichever one has a nine-pronged vajra at the base of the little finger, that is the supreme lineage of Akshobhya. Vairochana transforms into a Dharma wheel, Amitabha is a lotus, Ratnasambhava is a jewel, and Amoghasiddhi is a sword. Thus, the differences in physical characteristics are also explained. In terms of color, the Vajra family is black, Vairochana is white, the Ratna family is yellow, the Padma family is reddish-white, and the Karma family is blue-green, and so on. The difference in afflictions is that those with strong anger belong to the Akshobhya lineage. The difference in mental strength is that those with steadfast minds are Vairochana, those with great courage are Akshobhya, those who are good at increasing enjoyment are Ratnasambhava, those who are skilled at deceiving, tricking, and confusing others are Amitabha, and those who are diligent in household affairs, farming, and business, etc., belong to the Amoghasiddhi lineage. Thus, the thirty-seven yoginis, the path of conduct gatherings, and the Chakrasamvara mandala also have an infinite number of deities whose numbers are not fixed. Therefore, in the elaborate assembly mandala, the numbers also vary. If there are yogis who can attain abilities, then they are placed in the positions of the retinue dakinis according to the differences in lineage. If there are few deities in the assembly mandala and many yoginis, then they can be placed in the positions of each deity, or the eight dakinis, etc., can be placed as offering goddesses. In the position of the root mandala, there can be five women, nine, thirteen, thirty-seven, or sixty-two male and female yogis, or even an infinite number depending on the situation. For example, there are also arrangements that correspond to the Ocean of Dakinis mandala. Furthermore, the remaining women can hold lutes, flutes, drums, pottery drums, flowers, and incense.