Tibetan
སྦྱངས་མ་སྦྱངས་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་དགག་པ་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དྲན་པ་མ་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡང་སྒོམ་བསམ་གྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ། དབང་པོ་རིམ་པ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྤྲོས་བཅས་ལ་ཡོ་བྱད་མང་པོ་དགོས་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་མང་པོ་ཡོད་པ་དང༌། དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། འདོད་ཡོན་དང་རིག་མ་མང་ པོ་དགོས་པས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཡོ་བྱད་ཆེ་བ་དང༌། ན་ཚོད་གཞོན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཆེ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཆེ་བ་ལ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞན་གཉིས་ལའང༌། དེས་རིགས་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྱོད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཆོ་གའམ་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང༌། སྒོམ་བསམ་ལ་ལྟོས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང༌། དུས་ལ་ལྟོས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་དེའོ། །གཉིས་པ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྐྱོད་པའི་སྒོམ་བསམ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་བསམ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །འདི་ལ་སྟོང་པ་ཡང་རྣམ་རྟོག་དང་འདྲེ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་ཉི་ཚེ་ཙམ་ལས་མེད་དོ། །རྫོགས་རིམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པ་ནས་བརྩམ་སྟེ་མཉམ་བཞག་ཏུ་བདེ་སྟོང་སྒོམ་པ་དེས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ལྷ་སྐུའི་སྣང་བ་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་འདོད་ཡོན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆུང་བས་སྤྲོས་མེད་ཅེས་བྱ། སྟོང་པ་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་དང༌། བདེ་བ་ཡང་རྩོལ་མེད་དུ་རྒྱ་ཆེ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཟུང་འཇུག་གི་སྐབས་ནི། བདེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་རོལ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་གང་སྣང་ཐམས་ཅད་དག་པའི་འཁོར་ལོར་རང་ཤར་བའི་འདོད་ཡོན་ ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་རྣམ་རྟོག་མངོན་གྱུར་པ་མེད་པས་སྒོམ་བསམ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ། སྣང་སྟོང་བདེ་བ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །འདི་དག་ལ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་སྤྲོས་བཅས་སོགས་གསུམ་ཆར་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་ཚོགས་སྤྱོད་ལ་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས། ཉིན་རེའང་ཟླ་བ་རེའམ། །དེ་བཞིན་ལོ་ནི་རེ་རེ་ཡང༌། །ཇི་བཞིན་ཆོ་གས་བྱིན་བརླབས་ནས། །སངས་རྒྱས་བདེ་མཆོག་གར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། ཉིན་རེ་བཞིན་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྲོས་བཅས། ཟླ་རེ་བཞིན་ལན་རེ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྲོས་མེད། ལོ་དུས་སུ་ལན་རེ་སྤྱོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དོ། །དེས་ན་སྒོམ་བ
Chinese
仅仅把修与不修放在一边而那样进行驳斥，是很不专心的。因为按照你们的观点，也需要将禅定思考的三种行为，与三种根器的次第相结合。另外，有相需要很多用具，身体的活动也很多，所缘广大，需要很多欲妙和明妃，因此依次是对用具多、年纪轻、智慧大、贪欲大的人所说的有相之行。对于另外两种，也应该由此类推。如果对这三种行为进行区分，有依赖于仪轨或行为的三种行为，有依赖于禅定思考的三种行为，有依赖于时间的三种行为。第一种就是上面所说的。第二种是因为生起次第时期的所有行为，都是由分别念推动的禅定思考，所以是禅定思考的有相之行。在这种情况下，空性也与分别念相混杂，乐也只有少许。从获得特殊的圆满次第开始，在入定中修习乐空，以此增广一切显现，因为不依赖于仅仅由分别念修习，而是通过神像显现的方式来享受欲妙，所以分别念较少，称为无相。空性是无分别的自性，乐也自然而然地广大生起。在双运的阶段，不离乐空自性的本性游戏，一切显现都自发显现为清净的坛城，享受欲妙，因为没有显现的分别念，所以称为禅定思考的极无相之行。显空乐以遍布虚空的方式显现。这些从行为的角度来说，都有有相等等三种。第三种是对于会供行为的区分，如《佛平等合经》中所说：“每日或每月，同样每年也，如是仪轨加持后，佛胜乐当欢喜。”就像所说的那样，每天都恒常修习是有相，每月修习一次是无相，每年按时修习一次是极无相。因此，禅
English
Merely setting aside whether one has practiced or not and refuting in that way is extremely inattentive. For according to your system, it is also necessary to combine the three practices of meditation and contemplation with the three levels of faculties. Furthermore, the elaborate requires many implements, there are many physical activities, the object of focus is vast, and many desirable qualities and consorts are needed. Therefore, it is said that the elaborate practice is for those who have great implements, are young in age, have great wisdom, and great desire. For the other two as well, one should understand by analogy. If these three practices are differentiated, there are three practices that depend on ritual or action, three practices that depend on meditation and contemplation, and three practices that depend on time. The first is what was said above. The second is because all the practices during the stage of generation are solely meditation and contemplation driven by conceptual thought, therefore it is the elaborate practice of meditation and contemplation. In this case, emptiness is also mixed with conceptual thought, and bliss is only momentary. From the time one attains the special completion stage and meditates on bliss and emptiness in equipoise, one expands all appearances. Because one does not rely on meditating solely with conceptual thought, but enjoys desirable qualities through the appearance of the deity's form, conceptual thought is less, and it is called non-elaborate. Emptiness is the nature of non-thought, and bliss also arises spontaneously and extensively. In the stage of union, without moving from the natural play of bliss and emptiness itself, all appearances spontaneously arise as a pure mandala, and one enjoys desirable qualities. Because there is no manifest conceptual thought in this, it is called the extremely non-elaborate practice of meditation and contemplation. Appearance, emptiness, and bliss arise in a way that pervades the sky. These all have the three, elaborate and so on, from the perspective of action. The third is a differentiation of gathering practices, as it is said in the Buddha Samayoga: "Each day or each month, likewise each year, after blessing with the appropriate ritual, one should rejoice in the Buddha Supreme Bliss." As it is said, practicing constantly every day is elaborate, practicing once a month is non-elaborate, and practicing once a year on time is extremely non-elaborate. Therefore, meditation
Tibetan
སམ་སྤྲོས་བཅས་ལ་བྱ་བ་གསུམ་ཆར་ཡོད་པ་སོགས་སྒོམ་བསམ་གསུམ་ལ་བྱ་བ་གསུམ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་དགུ །བྱ་བ་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་དྲུག་ལ་ཚོགས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐབས་དུས་སྤྲོས་བཅས་སོགས་གསུམ་གསུམ་སྟེ། བཅོ་བརྒྱད། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་སྟེ་ཉེར་གཅིགདེ་དག་ལ་གནས་གཅིག་ན་འདུག་པ་དང༌། ཡུལ་ཆེན་རྣམས་སུ་རྒྱུ་བའི་དབྱེ་བས་ཞེ་གཉིས། སྒོམ་བསམ་སྤྲོས་བཅས་བཅུ་བཞི་བོར་བ་གཞན་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཀུན་འདར་ཀུན་བཟང༌། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་སྤྱོད་པ་བརྒྱ་དང་ བརྒྱད་ཅེས་གུ་རུ་ལྷོ་ཕྱོགས་པ་གསུང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་མིང་གསལ་མ་སྦྱར་བས་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་གཙོ་བོར་བྱ་བ་རྩོལ་བའི་ཆོ་ག་ལ་ལྟོས་པའི་གསུམ་པོ་ལ་འཇོག་ཅིང༌། སྐབས་འགར་སྒོམ་བསམ་ལ་འཇུག་པའང་མང་དུ་ཡོད་དོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བདེ་མཆོག་འདིར་སྤྲོས་བཅས་ནི་ཚོགས་འཁོར་དང་ཆས་སྒྱུར་བ་དང༌། བརྡ་དང་བརྡའི་ལན་དང་ཞིང་དུ་སྦྱོང་ཚུལ་ལེའུ་ཉེར་བདུན་པ་སོགས་གསུམ་དུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྲོས་མེད་ནི་ལེའུ་སོ་བརྒྱད་པ་ལས། ཆུ་བོ་རྒྱ་མཚོ་རྫིང་བུ་དང༌། །རི་བོ་དང་ནི་བཞི་མདོ་དང༌། །ལྟེང་ཀ་དང་ནི་ཁྲོན་པ་དང༌། ཁང་སྟོང་དང་ནི་ལམ་སྲང་དང༌། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མ། །ཀུན་ཏུ་ཞེན་པ་ལྷ་ལ་གནས། །འཇིགས་པ་ཆེན་པོའི་དུར་ཁྲོད་དང༌། །མཁའ་སྤྱོད་དེ་བཞིན་ས་འོག་དང༌། །རོ་ལངས་ཀྱང་ནི་དུ་མ་ཞིག །འཇིགས་པའི་གཟུགས་དང་སྟོབས་ཆེན་པོས། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དཔའ་བོ་ཆེ། །ཅི་བདེ་བ་ནི་རོལ་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ནི། རི་སུལ་ཚང་ཚིང་གསང་བ་དང༌། །གསང་བའི་མི་མོ་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཕྱོགས་ནི་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ། །སྒྲུབ་པ་པོ་དང་ས་སྟེང་རོལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསང་བའི་མི་མོ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ། །སྤྱོད་པའི་དུས། སྤྱོད་པའི་དགོས་པ། སྤྱོད་ པའི་དབྱེ་བ། སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ལེགས་པར་བརྟན་ཟིན་པའི་བོགས་འབྱིན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འདོད་ཡོན་ལ་མ་བཀག་པར་ཅི་བདེར་སྤྱོད་པས་སྔར་གི་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ལེགས་པར་བརྟན་པ་དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྫོགས་རིམ་སྒོམ་མ་སྒོམ་གང་ལྟར་ཀྱང་བསྐྱེད་རིམ་རགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ
Chinese
或者说，有三种行为的繁琐，等等。对于禅定、思考这三者，以三种行为的三种区分，共有九种。对于有繁琐和无繁琐这六种行为，在会供和行持的场合，有繁琐等三种，共有十八种。极其无繁琐有三种，共有二十一种。对于这些，以居住在一处和游历于各大地方的区分，共有四十二种。对于舍弃禅定、思考、有繁琐这十四种之外的其他每一种，都分为普震、普贤、胜方三种，因此行持有一百零八种，这是古汝南方派所说的。然而，由于没有明确地加上名称，所以繁琐和无繁琐等术语主要指的是与努力行为的仪式相关的三种。有时也经常用于禅定和思考。在《胜乐王续》中，繁琐指的是会供轮和更换衣物，以及手势和手势的回答，以及在净土中修持的方法，第二十七品等三品中详细阐述。无繁琐在第三十八品中说：“河流、大海、池塘，山和十字路口，水井和泉水，空屋和街道，到处都是空行母，处处执着于天神。大恐怖的尸陀林，以及空行和地下，僵尸也有很多。以恐怖的形象和强大的力量，与他们一起，大勇士，随心所欲地享乐。”极其无繁琐是：“山谷、茂密的丛林是秘密的，秘密的女子瑜伽母，在那个方向和那些地方，修行者和地面上嬉戏。”这里说，秘密的女子是智慧的印契。第二，行持的自性，行持的时间，行持的必要，行持的分类，行持的方式。第一是，两种次第的禅定已经很好地稳固，为了激发，身语意三者的特殊行持。特殊的意思是，随心所欲地，对于欲望不加限制，随心所欲地行持，从而使先前稳固的乐空智慧，越来越增长的行持。第二是，无论是否修习圆满次第，生起次第的粗略部分已经达到究竟。
English
Or, there are three kinds of actions with elaboration, and so on. For meditation and thought, these three, with the three distinctions of three actions, there are nine in total. For the six actions of with elaboration and without elaboration, in the context of gathering and practice, there are three kinds of with elaboration, etc., totaling eighteen. There are three kinds of extremely without elaboration, totaling twenty-one. For these, with the distinction of staying in one place and traveling to major places, there are forty-two in total. For each of the others besides the fourteen that abandon meditation, thought, and with elaboration, they are divided into three kinds: Universal Tremor, Samantabhadra, and Victorious Direction, so there are one hundred and eight practices, as said by Guru Lho-phyok-pa. However, since the names are not clearly added, the terms such as with elaboration and without elaboration mainly refer to the three that are related to the ritual of striving action. Sometimes they are often used for meditation and thought as well. In this King of Tantras, the Chakrasamvara, with elaboration refers to the gathering wheel and changing clothes, as well as gestures and answers to gestures, and the method of practicing in the pure land, which are elaborated in three chapters such as the twenty-seventh chapter. Without elaboration is said in the thirty-eighth chapter: "Rivers, oceans, ponds, mountains and crossroads, wells and springs, empty houses and streets, everywhere are dakinis, everywhere clinging to the deities. The great terrifying charnel ground, as well as the sky-goers and underground, there are also many zombies. With terrifying forms and great power, together with them, great heroes, enjoy as they please." Extremely without elaboration is: "Mountain valleys, dense forests are secret, secret female yoginis, in that direction and those places, practitioners and play on the ground." Here it says that the secret woman is the wisdom mudra. Second, the nature of practice, the time of practice, the necessity of practice, the classification of practice, and how to practice. The first is the special practice of body, speech, and mind, which is the release of the two stages of samadhi that have been well stabilized. The special meaning is that, as one wishes, without restricting desires, practicing as one pleases, thereby increasing the previously stabilized bliss-emptiness wisdom from higher to higher. The second is that, whether or not one practices the completion stage, the coarse part of the generation stage has reached its completion.