Tibetan
་པ་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ཡིན་ལ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། དུར་ཁྲོད་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཞིང་རྣམས་སུ་རྒྱུ་བ་སྟེ་གསུམ་དང༌། དཔལ་གསང་བ་གྲུབ་པར་ཡང༌། ཇི་སྐད་དུ། དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་དེར་བཏང་བས། ཁྱིམ་དུ་ཡང་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་དམན་གྱུར་ན། །སྤྱོད་པས་མིན་ཞིང་ཁྱིམ་དུའང་མིན། ཞེས་ཞིང་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཁྱིམ་དུ་སྤྱོད་པ་གཉིས་བཤད་པ་ནི། གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་དང༌། བདེ་དགྱེས་སཾ་པུ་ཊི་སོགས་སུ། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཀུན་བཟང་གི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་གསུངས་པ། སྤྱོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ཞིང༌། གསང་བ་གྲུབ་ པའི་ལེའུ་དྲུག་པར་གསང་སྤྱོད་དང༌། བདུན་པར་རིག་སྤྱོད་དང༌། བརྒྱད་པར་ཚོགས་སྤྱོད་དང༌། དགུ་པའི་སྟོད་དུ་སྨྱོན་སྤྱོད་རྣམས་བཤད་དེ། དང་པོ་གཉིས་ནི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱེ་བ་དང༌། ཕྱི་མ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དེ། འདི་ཡང་སྤྱོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །ཆགས་བྲལ་ལ་མོས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་བསྟན་པར་སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། འདི་སྐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དབྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི། མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་དོན་གཅིགརྒྱལ་པོ་གཞོན་ནུའི་སྤྱོད་པ་དང༌། དཔལ་ལྡན་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཀུན་བཟང་རིག་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་དོན་གཅིགསྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་སྤྱིར་ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་པ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་མོད་ཀྱི། བྱེ་བྲག་ཏུ་འདི་ལའང་འཇུག་གོ །རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་པའང༌། སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཀུན་འདར་འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་དུ་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་སྐབས་གཉིས་ཡོད་དོ། །གསང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྔགས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་དང༌། ཀུན་འདར་གསང་ཏེ་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་སྐབས་གཉིས་ འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ། ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་པ་དང༌། རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། བསྟེན་སློབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདོད་འཇུག་ཐུན
Chinese
分为有戏论、无戏论、极无戏论三种，这是从体性的角度来区分的。在《律生经》中说：在自己家中行持，在坟墓地行持，在田野中游荡，这三种。在《吉祥秘密成就》中也说：如是说，如果誓言行持在那里放纵，那么在家中也能成就。如果誓言行持变得低下，那么行持就不是在田野中，也不是在家中。这里所说的在田野中行持和在家中行持，是从地点的角度来区分的。在《乐喜合集》等中，阿瓦都提的行持，普贤的行持，胜方尊胜的行持这三种说法，是行持方式的区分。在《秘密成就》第六品中说了秘密行持，第七品中说了明智行持，第八品中说了会供行持，第九品的前面部分说了疯狂行持。前两种是从阿瓦都提的行持中区分出来的，后一种是极无戏论的，这也是从行持方式的角度来区分的。对离贪感兴趣的是声闻的行持，对伟大感兴趣的是波罗蜜多的行持，对深奥感兴趣的是大贪欲的行持，这些在《行持总摄明灯》中说到的，是显示了三乘的行持，而不是这个场合的行持的区分。这里必须明确的是：怙主普行和胜方尊胜的行持二者意义相同。童子国王的行持，吉祥代理的行持，普贤佛母禁行的行持，这些意义相同。所谓的咒的行持，一般是指共同的行持以上的所有行持，但特别是指这个。所谓的明智禁行的行持，有两种情况：一种是指所有的行持，一种是指仅仅在世间人面前显现的行持。秘密的行持也有两种情况：一种是指所有的咒的行持，一种是指仅仅秘密地行持。 第二，分为共同的行持和明智禁行的行持。第一，分为最初业者的行持和依止学习的行持。第一是随欲而入。
English
There are three types: with elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration. This is a distinction based on essence. In the Vinaya Sutra, it says: practicing in one's own home, practicing in cemeteries, and wandering in fields, these three. In the Glorious Secret Accomplishment, it also says: As it is said, if the samaya practice is indulged in there, then it will also be accomplished at home. If the samaya practice becomes inferior, then the practice is neither in the field nor at home. The practice in the field and the practice at home mentioned here are distinguished from the perspective of location. In the Blissful Union and other texts, the terms for the practice of the Avadhuti, the practice of Samantabhadra, and the practice of Sarvavid Vairocana are distinctions based on the manner of practice. In the sixth chapter of the Secret Accomplishment, secret practice is discussed; in the seventh, wisdom practice; in the eighth, gathering practice; and in the first part of the ninth, crazy practice. The first two are distinguished from the practice of the Avadhuti, and the latter is extremely without elaboration. This is also a distinction based on the manner of practice. Interest in detachment is the practice of the Shravakas, interest in greatness is the practice of the Paramitas, and interest in profundity is the practice of great desire. These, as mentioned in the Lamp Summarizing Practices, show the practices of the three vehicles, but are not the distinctions of practice in this context. What must be clarified here is that the practice of the Protector All-Going and the practice of Sarvavid Vairocana have the same meaning. The practice of the Youthful King, the practice of the Glorious Regent, and the practice of the Samantabhadri vow have the same meaning. The so-called mantra practice generally refers to all practices above the common practice, but specifically refers to this as well. The so-called wisdom vow practice has two situations: one refers to all practices, and the other refers only to the practice that is manifested to worldly people. Secret practice also has two situations: one refers to all mantra practices, and the other refers only to practicing secretly. Secondly, there are common practice and wisdom vow practice. First, there are the practice of the beginner and the practice of relying on learning. The first is entering as desired.
Tibetan
་མོང་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པས། ཀུན་སློང་འདོད་པ་དང༌། དངོས་གཞི་འདོད་པའི་སེམས་གཉིས་ཆར་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་འཇུག་ཐུན་མོང་བའོ། །ངོ་བོ་ནི་རྗེས་ཆགས་བཟའ་བཏུང་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་ཅི་རིགས་པ་བསྟེན་པ་དང༌། སཱ་ཚ་འདེབས་པ་དང༌། ཕྱག་མཆོད་སོགས་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཟིན་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅུང་ཟད་བསྟེན་ནས་སྤྱོད་པ་སྟེ། དབྱེ་བ་དང་སྒོམ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྲོས་བཅས་གསུམ་ཏེ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་རྟོག་པས་བསྒོམ་ཏེ། ཇི་ལྟར་མཐུན་པའི་འདོད་ཡོན་རྣམས་བསྟེན་པར་བསྐྱེད་རིམ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་སྟེ། སྤྲོས་བཅས་སོ། །འདི་ལ་ལྷ་སྣང་ལ་སློབ་ཅིང༌། ལྷར་ཤེས་པར་འབྱུང་བས། བསླབ་བྱ་གཅིག་རིམ་དང་ཤེས་བྱ་གཅིག་རིམ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག་གི་གཙོ་བོར་མ་བཏགས་ཀྱང་དབང་ཡུལ་ལྷ་སྐུར་སྣང་བས་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པ་སྤྲོས་མེད་དེ། སྣང་བའི་རྟོགས་པ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་ ཡིན་ལ། ལྷ་སྐུ་དང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་སློབ་ཅིང་ཤེས་པས། བསླབ་བྱ་དང་ཤེས་བྱ་ཉིས་རིམ་མོ། །བདེ་སྟོང་གི་རང་སྣང་ལྷ་སྐུར་སྣང་བའི་དབང་ཡུལ་གྱི་འདོད་ཡོན་བསྟེན་པ་ལྷ་དང་བདེ་བ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དེ། ལྷ་སེམས་སྒྱུ་མ་གསུམ་སྟེ། བསླབ་བྱ་དང་ཤེས་བྱ་གསུམ་རིམ་མོ། །འདི་ནི་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཤར་བ་ནས། མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་པ་ཚུན་ཆད་ལ་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་དེ། དེ་གསུམ་ཆར་ལ་རེས་འཇོག་གི་སྤྱོད་པ་དང༌། མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་དེ། བསླབ་བྱ་གསུམ་པོ་དེ་དང་འདོད་ཡོན་ལ་འཇུག་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ལྷར་གསལ་བའི་ཚེ་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་ཇི་བཞིན་མི་མྱོང༌། དེ་མྱོང་བའི་ཚེ་ལྷ་མི་གསལ་བས་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་དེ་གཉིས་སྤེལ་ཞིང་སྤྱོད་པ་ནི་རེས་འཇོག་གི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་གོམས་པས་ལྷན་ཅིག་གི་འཇུག་པ་ནི། མཉམ་སྤྱོད་དེ་བསྟེན་སློབ་སྤྲོས་བཅས་སོ། །དེས་གཞན་གཉིས་ལའང་འགྲཻ་སྟེ། འདོད་ཡོན་བསྟེན་ཞིང་དེ་ལྟར་སློབ་པས་བསྟེན་སློབ་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྤྱོད་བསྡུས་ལྟར་བཤད་ན་ཐུན་གྱི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ལས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལག་པའི་པདྨ་འཇམ་པས་མེ་ལོང་
Chinese
也叫做“蒙巴”，因为没有被无分别的智慧所真正掌握。由于发起心和正行欲乐之心都与世俗之人不共，所以是共同的欲乐行。本体是享用随顺的饮食等受用，以及制作擦擦，顶礼供养等座间的善行，并使其被天瑜伽所摄持。第二是稍微修习瑜伽后而行持，分为差别和修习方式两种。第一是具有戏论的三种，即观想一切显现为天神和天女，在修持生起次第时，享用如何相应的欲妙，这是具有戏论。这被称为学习天神显现，并了知为天神，所以是应学一种次第和应知一种次第。虽然没有将分别念作为主要，但由于对境显现为天神身相而享用欲妙，这是无戏论，这是在尚未生起显现之证悟前的圆满次第之时。仅仅学习和了知天神身相和心的显现，所以是应学和应知两种次第。安乐空性的自显现显现为天神身相，享用对境的欲妙，进入天神和安乐自性空性的方式，这是非常无戏论，即天神、心和幻化三种，所以是应学和应知三种次第。这是从显现之证悟生起后，直到尚未获得见道之间，有各种情况。这三种都有轮流的行持和共同的行持两种，即这三种应学与享用欲妙是否同时发生。也就是说，在天神明观之时，无法如实感受享用欲妙的安乐，在感受安乐之时，天神不明显，所以每一刹那交替行持这二者，这是轮流行持。习惯之后，同时进入则是共同行持，即依止学习的具有戏论。对于其他两种也同样比照，享用欲妙并如此学习，所以称为享用学习。第二，如果按照简略行持来说，在座间时，将世间界色蕴的上下中三种全部汇聚为一，从色金刚的莲花柔软的镜子
English
It is also called "Mongpa," because it is not truly grasped by non-discriminating wisdom. Since both the generating mind and the actual desire mind are not common with worldly people, it is a common desire practice. The essence is to rely on various enjoyments such as food and drink that are in accordance, as well as making tsatsas, prostrations, offerings, and other virtuous activities during the session, and to have them be embraced by the yoga of the deity. The second is to practice after having slightly cultivated yoga, which is divided into two: distinctions and methods of meditation. The first is the three with elaboration, which is to meditate by perceiving all appearances as gods and goddesses. In all instances of accomplishing the generation stage, one relies on the desired qualities that are in accordance, which is with elaboration. This is called learning the appearance of the deity and knowing it as the deity, so it is one stage of what should be learned and one stage of what should be known. Although the main focus is not on conceptual thought, the enjoyment of desired qualities with the object of sense appearing as the body of the deity is without elaboration. This is during the completion stage before the arising of the realization of appearance. One merely learns and knows the body of the deity and the appearance of the mind, so it is two stages of what should be learned and what should be known. The self-appearance of bliss and emptiness appearing as the body of the deity, relying on the desired qualities of the object of sense, and entering into the way in which the deity and bliss are without inherent nature, is extremely without elaboration, which is the three of deity, mind, and illusion, so it is three stages of what should be learned and what should be known. This is from the arising of the realization of appearance until one has not yet attained the path of seeing, and there are various possibilities. All three of these have two types of practice: alternating practice and simultaneous practice, which is whether these three that should be learned and the enjoyment of desired qualities occur simultaneously or not. That is to say, at the time of the deity's clarity, one does not experience the bliss of enjoying desired qualities as it is. At the time of experiencing that, the deity is not clear, so alternating and practicing these two in each moment is alternating practice. When one is accustomed to that, simultaneous entry is simultaneous practice, which is relying on and learning the one with elaboration. The same applies to the other two, enjoying desired qualities and learning in that way, so it is called enjoying and learning. Second, if explained according to the condensed practice, during the session, all three of the superior, inferior, and middling forms of the form aggregate of the world realm are gathered into one, from the lotus of the soft mirror of the form vajra