Tibetan
་ཉིད། །མཚན་བྲལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཉིད། །ཅེས་དགའ་བ་དང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ། མཆོག་དགའ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ། ཁྱད་དགའ་ དང་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ། ལྷན་སྐྱེས་དང་མཚན་ཉིད་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་སྦྱར་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི། འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་རྒྱུ་ཕྱིའི་བྱ་བ་ཉུང་ཞིང༌། འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཆེ་བ་ནི་རྣམ་སྨིན། དེ་ལས་འདས་ཏེ་སེམས་ཅུང་ཟད་མི་རྟོག་པས་ཆགས་པ་སྤངས། ཐིག་ལེ་མ་ལྷུང་བས་ཆགས་བྲལ་སྤངས་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ། དེ་ལྟར་གྱི་དུས་ན་བདེ་བ་མེད་ཀྱང་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དུས་སུ་དགའ་བ་རེ་རེ་འཆར་བས་ཕྱིའི་བདེ་བ་ཙམ་ནི་དགའ་བ། ཐིག་ལེ་སྤྱི་བོ་ནས་གསང་གནས་སུ་བབས་པའི་བདེ་བ་ནི་མཆོག་དགའ། གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་ལ་གནས་པའི་དགའ་བ་ནི་ལྷན་སྐྱེས། ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷུང་བས་ཆགས་བྲལ་དུ་གྱུར་པ་དང༌། །ལམ་དུས་སུ་གྱེན་དུ་གཤེགས་པའི་ཆགས་བྲལ་ནི་དགའ་བྲལ་ཏེ། མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོར་ནི། མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་ཀྱིས། ཞེས་པའི་གཞུང་ནི་ལྷན་སྐྱེས་གསུམ་པར་སྟོན་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་པར། མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་པ་འདི་ཁོ་ན་བཞེད་ཅིང༌། སྡོམ་པ་བཤད་པ་ཡང༌། གཞན་ཡང་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཕྲེང་བ་ཙན་དན་ བུད་མེད་སོགས། །གང་ཚེ་མཐོང་བས་བདེ་འཛིན་པ། །དེ་ཚེ་དགའ་བར་ཡང་དག་བཤད། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡང་དག་གནས། །རྡོ་རྗེ་པདྨར་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཇི་ལྟར་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གནས། །དེ་ཡིས་སེམས་གང་མཚོན་པ་ནི། །དེ་ཚེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་བརྗོད། །སྦྱོར་བ་ལས་ནི་དགའ་བྲལ་སེམས། །བདེ་བའི་མཐར་ནི་ཡང་དག་གནས། །དེ་ནི་དགའ་བྲལ་ཞེས་བྱར་གསུངས། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པར་རབ་ཏུ་གྲགས། །དགའ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། །དགའ་བྲལ་དང་ནི་རྣམ་གསུམ་མོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་འདི། །བརྟན་གཡོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་གང༌། བསམ་ཡས་སུ་ནི་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་ཕྱིར་བརྗོད་མེད་ཀུན་འགྲོ་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཧེ་རུ་ཀ་རུ་བརྗོད། །ཅེས་སོགས་ལྷན་སྐྱེས་ལ་རྒྱས་བཤད་ཀྱང་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་ནག་པོ་ཆུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ་ཞིག་གིས་མཛད་པ་བདེ་མཆོག་ནག་པོ་ལུགས་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ་འདིར་
Chinese
。名离合生喜悦。如是喜与种种之刹那。胜喜与成熟之刹那。殊喜与熟习之刹那。俱生与离相之刹那等合之。四刹那者。拥抱等之外事种种是第一刹那。金刚莲花双合故，因外事少，果乐大是成熟。彼更超脱，心稍不思故，舍离贪着。明点未降故，舍离离贪着，是离相之刹那。如是之时，虽无乐然忆念昔所受用者，是熟习之刹那。彼等之时，喜各各生起故，唯外乐是喜。明点自梵穴降至密处之乐是胜喜。住于秘密金刚之喜是俱生。凡庸者等以下降故成离贪着，于道时向上升起之离贪着是离喜。胜边离喜初者。如暗中之灯。如是女亦以信。如是之论典是于第三俱生宣说，是极明者。此唯有自在弥勒巴所许。亦说律仪。复次喜之体性者。念珠旃檀 妇女等。何时见而执持乐。彼时即说为喜。于一切有情真实住。金刚莲花双合故。云何心乃如是住。彼以何心所表示。彼时即说为胜喜。由合而生离喜心。于乐之边际真实住。彼即说为离喜。生与灭极著名。喜与胜喜。离喜与三种也。俱生之自性此。乃是常动一切之自性。一切俱生何者。于无量中胜者说。何故于不可说一切行。说为智慧嘿汝嘎。如是等亦作俱生之广说。名为小黑之阿阇黎，是成就者所造，乃胜乐黑行之殊胜释疏，即于此。
English
Itself. The joy of being born together without characteristics. Thus, the moments of joy and various kinds. The moments of supreme joy and maturation. The moments of special joy and familiarity. The moments of being born together and without characteristics are combined. The four moments are: embracing and other external activities are the first moment. Because the vajra and lotus are combined, the cause of external activities is small, and the result of great happiness is maturation. Transcending that, because the mind is slightly non-conceptual, it abandons attachment. Because the bindu does not fall, it abandons detachment from attachment, which is the moment of being without characteristics. At such times, although there is no happiness, remembering what was experienced before is the moment of familiarity. At those times, because each joy arises, only external happiness is joy. The happiness of the bindu descending from the crown to the secret place is supreme joy. The joy of residing in the secret vajra is being born together. The detachment from attachment that occurs because ordinary people fall, and the detachment from attachment that rises upwards during the path, is detachment from joy. The first of the supreme ends of detachment from joy is like a lamp in the darkness. Similarly, the girl also believes. The scripture that says this is very clear in showing the third being born together. Only the lord Maitripa accepts this. The vows are also explained. Furthermore, the nature of joy is: rosary, sandalwood, women, etc. When happiness is grasped by seeing them, then it is truly said to be joy. It truly dwells in all sentient beings. Because the vajra and lotus are combined, how does the mind dwell? What does it represent with its mind? At that time, it is said to be supreme joy. From union arises the mind of detachment from joy. It truly dwells at the edge of happiness. That is said to be detachment from joy. It is very famous for arising and ceasing. Joy and supreme joy. Detachment from joy and the three. This nature of being born together is the nature of all that is constant and moving. Whatever is born together, the Victorious Ones say is immeasurable. Therefore, for the inexpressible all-goer, it is said to be the wisdom Heruka. Thus, etc., also made extensive explanations of being born together. The teacher named Little Black, who is an accomplished one, composed a special commentary on the practice of Black Hevajra, which is here.
Tibetan
ཡང་བདེ་བའི་མཐར་ནི་ཞེས་དགའ་བྲལ་ཐ་མར་བཤད་དོ། །ཡང་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་ཤོར་གཉིས་མཉམ་དུ་བཤད་པ་ནི། ཐིག་ལེ་ཆ་བཞི་བབ་པ་ལ་ཆ་གཉིས་པདྨར་འབབས་པ་སྟེ་རྩའི་སྣ་རྩེར་ལྷུང༌། ཆ་གཉིས་མ་ལྷུང་བ་ སྟེ་གཉིས་ལྷུང་བས་སྟོང་པ་དང༌། གཉིས་གནས་པས་གསལ་བ་དང་བདེ་བའི་ཆར་སོང་སྟེ་བདེ་སྟོང་ཆ་མཉམ་པའོ། །རྒྱ་བོད་གཞན་མང་པོས་དེ་ནན་གྱིས་འགོག་ལ། མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་འདོན་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་དགོངས་པ་དོན་གཅིག་ཁོ་ནར་སྒྲིག་དགོས་ན། སེམས་ཅན་བསམ་པའི་དབང་གིས་ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་ཞེས་ཟེར་བའང་ཚིག་ཙམ་དུ་སོང་ཞིང༌། རྒྱུད་གཅིག་ནས་ཀྱང་ཧེ་རུ་ཀ་ཞལ་ཕྱག་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་སྟོན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ། དགའ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་མི་འདྲ་བར་སྟོན་པ་འགལ་བ་མེད་དོ། །དགའ་བཞི་དབང་བཞི་དང་སྦྱར་བ་ནི་བུམ་དབང་དུས་ཡེ་རྒྱ་དང་འཁྱུད་པའི་དགའ་བ་ཙམ་ཡོད་པ་དང༌། གསང་དབང་ལ་པདྨར་ལྟས་པའི་དགའ་བ་མཆོག་དགའ་ཙམ་ཡོད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལ་བཞི་ཆར་ཡོད་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་མི་ནུས་པས་དགའ་བྲལ་དང༌། དབང་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒོམ་བྱུང་ནི་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་ནུས་པས་དེར་བཞག་པ་དང༌། དབང་ནི་བཞི་ཡིས་གྲངས་ཉིད་ཀྱིས། །དགའ་བ་ལ་སོགས་རིམ་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་བཞིར་ཕྱེ་བ་རྒོད་པའི་བདེ་བ་སོགས་དགའ་བ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་བུམ་དབང་ངོ༌། །བྷ་ག་ལྟས་པ་ གསང་དབང༌། ལག་བཅངས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་གཉིས་སྤྲོད་བཞི་པ་སྟེ་འདི་ཡང་བྱ་རྩོལ་ལ་ལྟོས་པའི་དགའ་བཞི་འཇོག་མཚམས་མི་འདྲ་བ་ཞིག་གོ །དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། མཐོང་བ་ལས་ནི་འདོད་ཆགས་སྐྱེ། །འཁྱུད་ལ་འབྲས་བུ་ཅུང་ཟད་ཙམ། །དྲུད་པ་ལས་ནི་དགའ་བ་སྐྱེ། །ཀུན་གྱི་ཐ་མར་དགའ་བྲལ་ལོ། །ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་དང་པོ་ལ་དགའ་བ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་གསུམ་གྱི་བདེ་བ་དགའ་བ་དང༌། རོ་རེག་གི་མཆོག་དགའ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞུ་བའི་བདེ་བ་ལྷན་སྐྱེས་དང༌། ཞུ་ཟིན་པ་ནོར་བུར་མ་འཕོས་པར་བཅིངས་པ་དགའ་བྲལ་དུ་བཤད་པ་དང༌། དེ་དག་ཀྱང་ཚད་མེད་བཞིར་བཤད་དེ། ལྷ་དང་ལྡན་པ་སྙིང་རྗེ་དང༌། །འཁྱུད་པ་བྱམས་པར་འགྱུར་བའོ། །དྲུད་པའི་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ནི། །དགའ་བ་ཡན་ལག་མ་ཡི་མཆོག །གཉིས་ཀ་འདུས་ལས་གང་འཛག་པ། དེ་ནི་བདག་གིས་བཏང་སྙོམས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་ནི། ཐེག་པ་འདིར་ཐུན་གཅིག་ལ་འཆར་བ་རྫོགས་རིམ་གྱི་དགའ་
Chinese
又“安乐之尽”是说离喜为最后。又说俱生二失二等者：明点四分降落时，二分降于莲花，即落于脉之端。二分不降，即二者降落而空，二者住而明，成为安乐之分，故乐空相等。汉藏其他很多人都极力阻止它，并且念诵“胜妙尽离喜为首”。如果必须将不同续部的意旨归结为一个意思，那么“以众生思想之故，说道的入门无量”也只是说说而已。就像一个续部中也显现出诸多不同的黑汝嘎面容和手，没有矛盾一样，四喜的分类不同地显现也没有矛盾。四喜与四灌顶相合，即瓶灌顶时，只有与时时母交合的喜乐；密灌顶时，只有看莲花的喜乐——胜喜；智慧智慧灌顶时，虽然四者都有，但不能表示俱生，所以是离喜；第四灌顶的智慧生起能表示俱生，所以安立于此。“灌顶以四为数量，喜等次第应知”，这样说道。智慧智慧本身分为四种，狂喜的安乐等喜乐是智慧智慧本身的瓶灌顶。看bhaga（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是密灌顶。手持智慧智慧，二者交合是第四灌顶，这也是依赖于行为作意的四喜安立界限的不同之处。《吉祥佛陀颅骨续》中说：“如是说，见而生贪欲，拥抱少许果，摩擦而生喜，一切之末为离喜。”即是将之前所说的第一个喜分为二种：色声香三种的安乐是喜，味触的胜喜，菩提心融化的安乐是俱生，融化之后没有转为宝而束缚是离喜。这些也说了四无量：与天女相应是慈悲，拥抱变为慈爱，摩擦交合的自性是喜，是肢体母的胜妙，二者和合之后，凡是漏出的，说是自性舍。这样说的是：此乘中，一座之间生起的圆满次第的喜
English
Furthermore, "the end of bliss" refers to the final stage of joylessness. Additionally, the simultaneous explanation of two losses and two equalities of co-emergent bliss is as follows: When the four parts of the bindu descend, two parts descend into the lotus, that is, they fall to the tip of the root. The two parts that do not descend mean that emptiness arises from the descent of two parts, and clarity arises from the remaining two parts, which go into the realm of bliss, thus achieving an equal balance of bliss and emptiness. Many others in China and Tibet strongly oppose this, and recite, "Supreme, ultimate, joylessness is the first." If the intentions of different tantras must be reconciled into a single meaning, then the saying, "Due to the thoughts of sentient beings, the entrances to the path are limitless," becomes mere words. Just as there is no contradiction in displaying many different faces and hands of Heruka within a single tantra, there is no contradiction in displaying different classifications of the four joys. The combination of the four joys with the four empowerments is as follows: In the vase empowerment, there is only the joy of embracing the consort of the moment; in the secret empowerment, there is only the joy of looking at the lotus—the supreme joy; in the wisdom empowerment, although all four are present, co-emergence cannot be represented, so it is joylessness; the wisdom arising from the fourth empowerment can represent co-emergence, so it is placed there. "Empowerment is numbered by four, joy and so on should be known in sequence," it is said. The wisdom itself is divided into four, the joy of exhilaration and so on is the vase empowerment of wisdom itself. Looking at the bhaga (藏文: བྷ་ག་,梵文天城体: भग,梵文罗马拟音: bhaga,汉语字面意思: 阴道) is the secret empowerment. Holding the wisdom, the union of the two is the fourth empowerment, which is also a different boundary for the establishment of the four joys that depends on action and effort. In the Glorious Buddha Skull Tantra, it is said: "As it is said, from seeing arises desire, embracing yields a small fruit, rubbing gives rise to joy, the end of all is joylessness." That is, the first joy mentioned earlier is divided into two: the bliss of the three—form, sound, and smell—is joy; the supreme joy of taste and touch; the bliss of the melting of bodhicitta is co-emergence; and the binding of what has already melted without transforming into a jewel is described as joylessness. These are also described as the four immeasurables: Being with the deity is compassion; embracing becomes love; the nature of rubbing union is joy, the supreme of the limb mother; whatever leaks from the union of the two is said to be self-nature abandonment. What is said is: In this vehicle, the joy of the completion stage that arises in a single session