Tibetan
བྱུང་བའི་ལུགས་དང༌། ལཱུ་ཡི་པའི་གཞུང་ལས་འབྱུང་བའི་ལུགས་དང༌། དྲིལ་བུ་པའི་གཞུང་ལས་འབྱུང་བའི་ལུགས་ཏེ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གང་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་གཞི་དང༌། སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་སྐབས་འདིར་བཤད་པ་སྟེ། གང་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་གཞིའི་རྣམ་གཞག་དང༌། ཇི་ལྟར་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ལ་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་བདེན་པ་གཉིས་བཤད་པས་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ཚུལ་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་འགྱུར་གཏན་ལ་དབབ་པ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་བཤད་པས་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ཚུལ་ཤེས་པ་དང༌། ལུས་སེམས་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག་བཤད་པས་གཞི་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཤེས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བྱ་བ་ཡིན་པས། འདིར་མདོར་བསྡུས་ཙམ་ལས་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ཁྱད་པར། རང་བཞིན་བརྗོད་བྲལ་དུ་བསྟན་པ། འཁོར་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་གནས། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་གཉིས་སྟོན་པར་འདུས་ཤིང༌། དེའི་ངོས་འཛིན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་ལྟར། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །གང་ལས་ཤེས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་ངེས་དོན་དང༌། ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་སྟོན་པ་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཏེ། ཆོས་ཐསམ་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པའི་གཟིགས་ཡུལ་ནི་དོན་དམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་ཐ་སྙད་འཁྲུལ་ངོར་གྲུབ་པ་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་ ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་ཅིག་ཤོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། དོན་དམ་གྱི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས། །ཞེས་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་བཏགས་པའི་ཡུལ་དང༌། དབང་པོ་དྲུག་སྐྱོན་ཅན་དུ་གནས་པ་འཁྲུལ་གཞི་རྟེན་ལ་ཡོད་པས་འཁྲུལ་པར་སྣང་བ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་དང༌
Chinese
生起次第，以及出自卢伊巴论著的次第，还有出自德里布巴论著的次第，共有三种。第一种，所击中要害的基础，以及行持等共同的支分，也在此处讲述。所击中要害的基础之相，以及如何击中要害的道之相。第一种，确定自性，讲述二谛，从而了解击中心之方式；确定显现，详细讲述脉、气、明点的相，从而了解击中身体之方式；讲述身心二者共同的相，从而了解基础与结果之关系。第一种是确定到彼岸的方面，因此，此处只简略讲述。其中有体性、分类、特点、自性不可言说之显示、轮回与涅槃之自性讲述五种。第一种是，总的来说，诸佛所宣说的法，真实安住于二谛。世俗谛和胜义谛。如是，诸佛所宣说的所有法都归于宣说二谛，其认识也如《三摩地王经》中所说：空性如善逝所宣说，了知了义经部的差别。从何处知晓有知者、人、士夫所宣说，所有这些法都知晓为需引导之义。如是所说，宣说胜义空性是了义，宣说世俗显现是需引导之义的所说之义，即所有法自性从原始以来未成立，是圣者智慧无错乱的所见之处，是胜义谛；事物如何显现仅仅是名言，在错乱前成立仅仅是世俗谛。如是所说：如何显现唯有此，其他则是世俗。第二种，有世俗的分类和胜义的分类。第一种是，学士耶谢宁波说：显现相似却有作用，因为有能力和无能力，分为真实和非真实的世俗。如是，由恶宗派所安立的对境，以及六根存在缺陷，错乱之基础存在于所依之上，因此显现为错乱，如二月。
English
There are three lineages: the generation stage, the lineage from the teachings of Luipa, and the lineage from the teachings of Drilbupa. In the first, the basis for striking the essential point, as well as the common limbs such as conduct, are also discussed here. The basis for striking the essential point is the aspect of the ground, and how to strike the essential point is the aspect of the path. In the first, understanding how to strike the mind is achieved by establishing the nature and explaining the two truths; understanding how to strike the body is achieved by establishing the appearances and extensively explaining the aspects of channels, winds, and bindus; and understanding the relationship between the ground and the result is achieved by explaining the common aspects of both body and mind. The first is to establish the aspect of the perfections, so here it is only briefly mentioned. There are five aspects: essence, divisions, characteristics, showing the inexpressible nature, and explaining the nature of samsara and nirvana. The first is, in general, the Dharma taught by the Buddhas truly abides in the two truths: the conventional truth and the ultimate truth. Thus, all the Dharma taught by the Buddhas is included in teaching the two truths, and its recognition is also as stated in the Samadhiraja Sutra: As emptiness is taught by the Sugata, know the distinctions of the definitive meaning sutras. From where is it known that sentient beings, persons, and individuals are taught? Know that all those dharmas are of provisional meaning. As it is said, teaching ultimate emptiness is definitive meaning, and teaching conventional appearance is the meaning to be guided. The meaning of what is said is that all dharmas are not established from the beginning of their nature, and the object of the unerring vision of the wisdom of the noble ones is the ultimate truth; and how things appear is merely nominal, established only in the face of delusion, is the conventional truth. As it is said: How it appears is only this, the other is conventional. Secondly, there are divisions of the conventional and divisions of the ultimate. The first is, the master Yeshe Nyingpo said: Appearances are similar but have functions, because of the ability and inability, the divisions of the conventional are made into true and untrue. Thus, the objects posited by evil tenets, and the six sense faculties being flawed, the basis of delusion exists on the support, so it appears as delusion, like the appearance of two moons.
Tibetan
། རྨི་ལམ་དང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པ་འགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་དང༌། གནས་ལ་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པ་གྲུར་ཞུགས་པ་ཆུ་འགྲམ་རྒྱུག་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ། སྤྱིར་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་སྣང་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེ། མ་རིག་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་ཅིང༌། འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་ངོར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས། དབུ་མ་འཇུག་པར་ནི། རེས་འགའ་ཀུན་རྫོབ་གྱི་དབྱེ་བ་འདི་གཉིས་འགོག་པ་ལྟར་མཛད་པར་ཡང་གྲགས་མོད། ཀུན་རྫོབ་ལ་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལ་དགྲ་ལྟར་གཟིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་འདིར་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་བློ་དང་འཚམ་པ་ལུགས་གཉིས་པོ་ཅི་རིགས་པ་ཁས་བླང་དུ་རུང་གི །མཐའ་ གཅིག་ཏུ་ཕྱོགས་ཞེན་མི་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དོན་དམ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཡིན་པས་དབྱེ་བ་མེད་མོད་ཀྱི། རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཡུལ་ཉི་ཚེའི་སྟེང་དུ་ངེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བདག་མེད་གཉིས་དང་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ཞིང༌། འདིར་གང་ཟག་དཀྲི་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གནས་སྐབས་པའི་དོན་དམ་ནི། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་རྒྱུན་ནས། །ཕྱིའི་དོན་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཏེ། །སེམས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་སོང་བའོ། །ཞེས་དང༌། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང༌། །འདུ་བྱེད་དང་ནི་རྣམ་ཤེས་ཉིད། །ཐམས་ཅད་སེམས་འདིའི་དངོས་པོ་ལས། །ཐུབ་པས་གཞན་དུ་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཛིན་པ་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པར་མེད་དེ་ལྷས་བྱིན་ལ་བུ་མེད་ན། དེ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ཡང་མེད་པར་གྲུབ་པ་བཞིན། འོན་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་སྟོང་ཙམ་ནི་ཡོད་དེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ། །ཡང་དག་དངོས་གྲུབ་རབ་གནས་གང༌། །ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ། །སྙིང་པོ་འབྲས་བུ་རོ་ལྡན་བཞིན། །དེ་བཞིན་སྙིང་པོ་མེད་ལུས་ལ། ། བདེ་བའི་འབྲས་བུ་དངོས་གྲུབ་གནས། །ནམ་མཁའ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་བཞིན། །མཁའ་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱང༌། །བདེ་མཆོག
Chinese
如梦境和因处所迷惑，如旋转的火焰轮，以及因处所迷惑，如乘船时岸边移动的景象等，这些由暂时的迷惑因产生的错觉，是颠倒的世俗谛。一般来说，由迷惑因产生的显现，都是世俗谛的显现，因为它们具有无明的迷惑因。没有被暂时的迷惑因所染污，并且在世间迷惑的境地中能够起作用的，是真实的世俗谛。论师月称在《入中论》中，有时也似乎遮止这两种世俗谛的差别，但这是就对世俗谛进行深入分析而言的，并非在任何时候都像对待敌人一样看待它。在这个宗派中，也应随顺众生的心意，接受这两种方式。不必过于偏执一方。第二，就胜义谛本身而言，其自性是事物的实相，所以没有差别。但就名言胜义谛而言，是就对特定对境进行确定而言，宣说了二无我和十八空性等。这里就补特伽罗（人）进行分析而言，暂时的胜义谛是，在《金刚帐续》中说：“无始以来的有，执着于外境，一切是心的幻化，心性周遍。”以及“色、受、想、行、识，一切是此心的本体，能仁（佛）没有说其他的。”意思是说，一切显现都没有以外境的方式成立，而是心的自性。因为没有所执，所以能执也是它的显现，因此不是真实的，就像天授没有儿子，那么见到他的意识也不存在一样。然而，心的自性仅仅是乐空，如《金刚帐续》所说：“一切法皆空性中，真实成就最胜处，如水树无有心要，心要果实具美味。如是无有心要身，安乐果实成就住，如虚空一切生起，如是诸法之所依，如虚空般清净心性，乃为胜乐。”
English
Like dreams and the confusion of places, such as a rotating wheel of fire, and the confusion of places, such as the appearance of the shore moving when on a boat, these illusions caused by temporary causes of confusion are the false conventional truth. In general, appearances caused by causes of confusion are all appearances of conventional truth, because they have the cause of confusion of ignorance. Those that are not tainted by temporary causes of confusion and are able to function in the realm of worldly confusion are the true conventional truth. The teacher Chandrakirti, in the Madhyamakavatara, sometimes seems to negate these two distinctions of conventional truth, but this is in terms of deeply analyzing conventional truth, and not always viewing it as an enemy. In this tradition, it is also permissible to accept both methods as appropriate to the minds of sentient beings. There is no need to be overly biased towards one side. Secondly, as for the ultimate truth itself, its nature is the reality of things, so there is no difference. But in terms of the nominal ultimate truth, it is in terms of determining a specific object, and the two selflessnesses and the eighteen emptinesses are explained. Here, in terms of analyzing the person (pudgala), the temporary ultimate truth is, as stated in the Vajrapanjara Tantra: "From the beginningless stream of existence, clinging to external objects, all is a manifestation of mind, the nature of mind is all-pervading." And, "Form, feeling, perception, formation, and consciousness, all are the essence of this mind, the Muni (Buddha) did not say otherwise." This means that all appearances are not established as external objects, but are the nature of mind. Because there is no object of grasping, the grasper is also its appearance, therefore it is not real, just as if Devadatta has no son, then the consciousness that sees him also does not exist. However, the nature of mind is merely bliss and emptiness, as the Vajrapanjara Tantra says: "In the emptiness of all phenomena, the true accomplishment is the supreme place, like a water tree without essence, the essence fruit has delicious taste. Likewise, in the body without essence, the fruit of bliss, accomplishment dwells, like the sky all arises, like that which is the basis of all dharmas, like the sky the pure nature of mind, is supreme bliss."