Tibetan
ང་འཇུགམཉམ་པར་བཞག་མ་བཞག་ལ་ཡེ་ཤེས་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་དང༌། བདེ་སྟོང་ལ་ཁྱད་མེད་པ་མཉམ་པར་བཞག་མ་བཞག་ཟུང་འཇུག དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཟིགས་པ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དབྱེར་མེད་དུ་གཟིགས་པའི་ཟུང་འཇུག འདིས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཟིགས་པ་སྟོན། གོང་གི་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཟུང་འཇུག་འཛིན་པ་སྤངས་པ་སྟོན་པས་མ་ཟློས་པའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱང་བསྡོམས་ནས་ཟུང་འཇུག་ཉེར་གཅིག་མཛད་པའང་འབྱུང་ངོ༌། །དྲན་པ་དང་དྲན་མིན་རྗེས་ངས་ལས་གྲོལ་བས་རྩོལ་བ་དང་བཅས་མ་བཅས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་དྲན་པ། དྲན་མིན་ཟུང་འཇུག ཞེན་པ་མེད་པས་འདོད་ཆགས་ལས་གྲོལ། བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པ་མི་འབྲལ་ བས་ཆགས་བྲལ་ལས་གྲོལ་བ་རྟག་ཏུ་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་ལ་གནས་པ་ནི་ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་ཟུང་འཇུགབྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བྱ་བ་ཟུང་འཇུག །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་འདི་གཅིག་ཡིན། །གཞན་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། །གཉིས་པོ་གང་དུ་གཅིག་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་བསྙེན་བསྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་སོགས་གང་བསྒོམས་ཀྱང་བདེ་སྟོང་ལས་མ་གཡོས་ཤིང༌། མི་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྷ་སྐུར་འཆར་བ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་དང་མཐུན་པ་གང་བསྒོམས་ཀྱང༌། དེ་མི་འབྱུང་བར་རྫོགས་རིམ་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་ནི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་ནས་ཟད་ཟད་པར་མཐོང་བས། མ་དག་པ་དང་དག་པའི་སྐུའི་དབྱེ་བ་མེད་པར་གཟིགས་པས། དག་མ་དག་ཟུང་འཇུག །གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་གཟིགས་ཤིང༌། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་གཟིགས་པ། གཟུགས་ཅན་གཟུགས་མེད་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཞི་ཚུལ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོན་ཏན་ཟུང་འཇུག་ཉེར་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཚང་ངོ༌། །འདིར་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དང༌། ཡེ་ཤེས་བདེ་ཆེན་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟར་དུ་ཐིམ་པ་གཅིག་དགོས་ཟེར་བ་ནི། ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་ལོག་ཤེས་སུ་ཐལ་ཏེ་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་ མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཤེས་པ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་གཞི་མཐུན་པ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁམས་ཕྲ་བ་ཞེས་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ལ་བཤད་པས། མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཡང་སྲོག་གི་རླུང་ལས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ནས། དེ་དང་བདེ་ཆེན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡང་འདོད་པས་བདེ་ཆེན་བེམ་པོར་ཁས་ལེན་པ་དག་མཐོང་སྟེ། གནོ
Chinese
无论是否安住于平等性中，智慧都没有大小的适用范围；乐空无别，安住与不安住的结合。观看一切事物和非事物皆无自性。观看事物和非事物无有分别的结合。这显示了观看无自性。上面事物和非事物的结合显示了舍弃执着，因此不是重复。这两个加起来也会出现二十一种结合。从忆念和非忆念的追逐中解脱，无论有勤作或无勤作，智慧都没有差别，这是忆念和非忆念的结合。没有执着，因此从贪欲中解脱。不离大乐的修持，因此从贪离中解脱，恒常安住于俱生大乐中，这是贪欲和贪离的结合。对于能作所作事业三者不作分别念，这是事业的结合。生起次第是一个。其他是圆满次第。二者在何处合一。那就是结合。如是亲近修持四支等，无论修持什么，都不会偏离乐空，并且唯有不作意念才能显现为本尊身。无论修持什么与生起次第相符的，都不会出现，唯有圆满次第才会出现，这是生起次第和圆满次第的结合。因为见到一切障碍完全止息，所以观看不清净和清净的身没有差别。这是清净和不清净的结合。观看一切有色和无色皆为心，并且也观看其无自性。这是有色和无色的结合。那二者的分别念寂灭的方式就是那样。成就二无别智慧身的结合的智慧，具足二十三种功德结合，以无分别的方式。这里说境空性是无遮，智慧大乐如水入水般融入一体是需要的。要么那个智慧会变成邪见，因为将非一视为一。要么就必须承认识和非事物的基础相同。此外，因为细微界说是学习的结合，所以不学习的结合也承认是由命气所成。并且也认为那个和大乐的体性相同，因此见到有人承认大乐是实物。损害。
English
Whether abiding in equanimity or not, wisdom has no large or small scope of application; the union of bliss and emptiness being inseparable, abiding and not abiding. Seeing all things and non-things as being without self-nature. The union of seeing things and non-things as being without distinction. This shows seeing without self-nature. The above union of things and non-things shows abandoning attachment, so it is not a repetition. These two added together will also appear as twenty-one unions. Liberated from the pursuit of memory and non-memory, whether with or without effort, there is no difference in wisdom, this is the union of memory and non-memory. Without attachment, therefore liberated from desire. Not separating from the practice of great bliss, therefore liberated from attachment and detachment, constantly abiding in innate great bliss, this is the union of desire and detachment. Not discriminating the three actions of doer, doing, and deed, this is the union of action. The generation stage is one. The other is the completion stage. Where the two become one. That is the union. Thus, whatever is practiced, such as the four limbs of approach and accomplishment, does not deviate from bliss and emptiness, and only non-conceptualization appears as the deity's body. Whatever is practiced in accordance with the generation stage, that will not appear, only the completion stage will appear, this is the union of the generation and completion stages. Because all obscurations are seen to be completely exhausted, there is no distinction in viewing impure and pure bodies. This is the union of pure and impure. Seeing all form and formless as mind, and also seeing its selflessness. This is the union of form and formless. The way the discrimination of those two is pacified is like that. The wisdom of the union that accomplishes the non-dual wisdom body, possesses twenty-three qualities of union in an indivisible manner. Here it is said that the emptiness of the object is non-affirming, and the wisdom of great bliss needs to be merged into one like water into water. Either that wisdom will become a wrong view, because it sees non-one as one. Or it must be admitted that the basis of consciousness and non-things is the same. Furthermore, because the subtle realm is said to be the union of learning, the union of non-learning also acknowledges that it is made of life-force wind. And it is also believed that its nature is the same as great bliss, therefore it is seen that some people acknowledge great bliss as a substance. Harm.
Tibetan
ད་བྱེད་གོ་བར་ཟད་དོ། །རང་ལུགས་ནི་ཁམས་ཕྲ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། སྒྱུ་ལུས་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་ཐོབ་སྟེ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས་སྤྱོད་པ་བྱས་ན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཚེ་འདི་ལ་ཐོབ་ངེས་པས། དེ་ཐོབ་ན་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་འགྲུབ་པས་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་སྣང་ལ་ཚད་འཇོག་ཏུ་མི་རུང་གི དོན་དངོས་གནས་ལ་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་ནས་འཆི་བ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པར་འཚང་རྒྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྒྱུ་ལུས་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་གྲུབ་ཀྱང་སྤྱོད་པ་གསུམ་སྤྱད་རྒྱུ་མ་བྱུང་བ་ནི། འཆི་བ་འབྱུང་སྟེ་འོན་ཀྱང་འཆི་བ་དེ་འོད་གསལ་དོན་དམ་པ་དང་བར་དོ་འབྱུང་བའི་དོད་དུ་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་འགྲུབ་པས། བར་སྲིད་རང་གི་རྟེན་ལ་མ་བརྟེན་ཀྱང་བར་དོར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཐ་སྙད་འཇོག་གོ །འདི་ལ་དཔེའི་འོད་གསལ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ལ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་འབྱུང་སྟེ། བདེན་པ་མཐོང་ཡང་ ལས་མཐའ་ལ་ཆགས་པ་སོགས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྒྱུ་ལུས་ཐོབ་ཀྱང་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མ་ཐོབ་ན་ཕྱིར་ལྡོག་སྟེ། ཡང་སྲིད་འབྱུང་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགོད་པར་མཛད་པ་ཡང༌། ཁ་ཅིག་རྟག་པ་མཐའ་གཟུང་དུ་འདོད་དེ་འཆི་བ་འབྱུང་བ་དང༌། བར་དོ་དང་འདྲ་བ་གཅིག་བར་དོའི་དོན་དུ་བྱུང་བ་ཡང་སྲིད་དང་འདྲ་བར་འདུག་པས་དེའི་ཐ་སྙད་མཛད་པའོ། །ཞེས་གོང་མ་དང་གསུང་ལ་རང་ལུགས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཐོབ་ན་དེའི་འཆི་བ་སོགས་མི་འབྱུང་བས། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སའམ་ལམ་ཞེས་གྲགས། འདིར་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་ས་བོན་སྤངས་པ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་དང་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་ལམ་དུ་དགོས་པས་མི་སྤོང་ལ། བདེ་བ་དང་གསལ་བ་དེ་རྣམས་སྣང་བ་གསུམ་དུ་འདུས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཤིང༌། ནམ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་དེ་དག་ཟློག་སྟེ། བདེ་བ་དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང༌། འཁྲུལ་པའི་ཆ་རྣམས་ལོག་པས་སོ་སོ་བ་དེ་དག་གི་བརྡ་ཆད་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ནི་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་ཆའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཡང་ལས་ཉོན་གྱིས་སྐྱེ་འཆི་འབྱུང་བ་ཡོད་ལ། ཐེག་ཆེན་ལ་དེ་མི་འབྱུང༌། ཐེག་ཆེན་མདོ་ལས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་སོགས་འགོར་བ་ནི། ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ཙམ་ཅིག་བྱེད་ན་འཕྲལ་དུ་འགྲུབ་ མོད། གཞན་དོ
Chinese
现在这样做就足够了。自己的宗派是微细界，是遍知的界。第三，获得圆满幻身的特征后，如果精进修行，那么现前菩提，实义光明定能在此生获得。如果获得，就能成就双运身，通过示现化身，众生的显现无法衡量。实际上，如果获得双运，就不会有死亡。依靠那个智慧身，必定成佛。如果幻身圆满的特征已经成就，但没有机会修行三种行，就会有死亡。然而，那个死亡会成就双运身，作为光明胜义和中阴出现的替代。即使中阴不依赖自己的所依，也会安立在中阴获得成佛的名词。对于这个，获得究竟的比喻光明，会简略地使用见到真谛的名词。虽然见到真谛，但据说会执着于业的边际等等。因此，即使获得幻身，如果没有获得实义光明，就会退转，也会安立再生为理由。有些人认为这是常边的执着，死亡的出现，以及与中阴相似的一个在中阴的意义上出现，也像再生一样，所以才使用那个名词。这样，就会在至尊者和言语上解释自己的宗派。如果获得实义光明，就不会有死亡等等。因此，光明的次第被称为不退转地或道。这里舍弃了八十自性的种子。那些自性的乐和明是什么，暂时在道上是需要的，所以不舍弃。乐和明那些被认为是融入三种显现的自性。什么时候现前成佛，那些就会被遮止。乐在胜义的自性上没有差别。因为错乱的部分已经消失，所以不能安立那些各自不同的术语。乐的错乱部分是变化的成分。声闻乘的人们虽然现量见到真谛，但仍然会有业烦恼引起的生死。大乘没有这种情况。大乘经中说见到真谛需要无数劫等等，如果像声闻乘一样仅仅是见到法性，立刻就能成就。 但是其他的
English
Now, doing this is enough. One's own school is the subtle realm, the realm of omniscience. Thirdly, having obtained the complete characteristics of the illusory body, if one practices diligently, then manifest enlightenment, the definitive light, will surely be obtained in this life. If that is obtained, the unified body will be accomplished, and the appearances seen by sentient beings through the manifestation of emanations cannot be measured. In reality, if one obtains unification, there will be no death. Relying on that wisdom body, one will definitely attain Buddhahood. If the complete characteristics of the illusory body are accomplished, but there is no opportunity to practice the three practices, then there will be death. However, that death will accomplish the unified body as a substitute for the appearance of definitive light and the intermediate state. Even if the intermediate state does not rely on its own basis, the term "attaining Buddhahood in the intermediate state" will be established. For this, obtaining the ultimate example of light, the term "seeing the truth" is used concisely. Although one sees the truth, it is said that one clings to the limits of karma, etc. Therefore, even if one obtains the illusory body, if one does not obtain the definitive light, one will regress, and rebirth will also be established as a reason. Some people think that this is clinging to the extreme of permanence, the appearance of death, and one similar to the intermediate state appearing in the meaning of the intermediate state is also like rebirth, so that term is used. Thus, one will explain one's own school in relation to the Supreme One and speech. If one obtains the definitive light, there will be no death, etc. Therefore, the stages of light are known as the irreversible ground or path. Here, the seeds of the eighty natures are abandoned. Whatever is the nature of those, happiness and clarity, is temporarily needed on the path, so it is not abandoned. Happiness and clarity are considered to be those that are integrated into the three appearances. When one manifestly attains Buddhahood, those will be reversed. Happiness has no distinction in the nature of ultimate truth. Because the confused parts have disappeared, those separate terms cannot be applied. The confused part of happiness is the changing element. Although the Hearers directly see the truth, there is still birth and death caused by karma and afflictions. This does not happen in the Great Vehicle. In the Great Vehicle sutras, it is said that seeing the truth takes countless eons, etc. If one only sees the nature of reality like the Hearers, it can be accomplished immediately. But others