Tibetan
་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་རྣམ་རྟོག་བསྡུད་པ་དང་རླུང་སེམས་འགག་པར་བྱེད་པའི་མཐུ་ཡོད་པ་དེ་སྒོམ་སྟོབས་དང་རྣལ་འབྱོར་དུ་འབྲེལ་བས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ཆེས་གསལ་བར་མཚོན་པའོ། །འདིར་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ནས་ཞུ་བ་སྙིང་གར་འདུས་པ་ལས་སྣང་གསུམ་གྱི་དགའ་བཞི་སྐྱེ་སྟེ། དབབ་ལྡོག་གི་དགའ་བཞི་དང་ངོ་བོ་ནི་མི་གཅིག་ལ་དགོས་པ་ནི་འདྲའོ། །འདི་ནི་སྙིང་གའི་རྩ་མདུད་མ་ གྲོལ་བར་དུ་མི་འབྱུང་ལ་དབབ་ལྡོག་གི་དགའ་བཞི་ནི་སྔ་མོ་ནས་འབྱུང་ཞིང༌། སྙིང་ག་སོགས་རྩ་མདུད་གྲོལ་ཕྱིར་དབབ་ལྡོག་གི་ཞོར་ལས་འདི་འབྱུང་བ་དང༌། འདི་ལ་གཙོ་བོ་འབད་པས་ཀྱང༌། དབབ་ལྡོག་ཚང་བའང་ནུས་ཤིང་རླུང་སེམས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པ་སྣང་གསུམ་ལ་རག་ལས་པ་དང༌། རགས་པ་གནས་འགྱུར་བ་དབབ་ལྡོག་ལ་རག་ལས་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་འདྲེན་བྱེད་དུ་ཕྱིའི་སྲོག་རྩོལ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དགོས་པའི་དབང་ལས་ཡེ་མི་རྙེད་པ་ཙམ་དུ་བྱུང་ན་ཡང༌། རིམ་ལྔ་ལས། གལ་ཏེ་ཆུ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེར་སྦྱོར། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་གྱུར་ན། །ལན་ཅིག་ཙམ་ཞིག་མྱོང་ནས་ཀྱང༌། །རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་ལ། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཆུ་སྐྱེས་ལ། །རྡོ་རྗེ་སྦྱོར་བ་མེད་གྱུར་ན། །ཞེས་བསྒྱུར་ན་གོ་བདེ་སྟེ། ཆུ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་དོན་ཇི་སྙེད་ལ་འཇུག་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་རྡོ་རྗེ་པདྨ་ནི་གསང་གནས་ཁོ་ན་ལ་བརྗོད་དེ། མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་ལན་ཅིག་མཚོན་དགོས་ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན། གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། དང་པོའི་ལས་ཅན་སེམས་ཅན་ལ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གང་སྤངས་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་སྟོན་པ། །གཞན་གྱིས་མཚོན་པས་མི་མཐོང་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་སྣང་བ་གསུམ་བསྐྱེད་པ་ལ། འབར་འཛག་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་ནས་དཀར་ལམ་སོགས་གསུམ་འཆར་བ་ལ་ངོ་སྤྲོད་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལ། དེ་འདྲེས་སྣང་གསུམ་གྱི་གོ་མི་ཆོད་ཅེས་ནན་གྱིས་འགོག་པ་ནི། མན་ངག་མི་ཤེས་པས་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་སྟེ། དངོས་མ་ཡིན་ཀྱང་རྗེས་མཐུན་པ་བསྒྲུབས་པས་དེ་དག་འདྲེན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་སོ། །དེས་ན་ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་འཕྲལ་འཕྲལ་འབྱུང་བའི་མན་ངག་རྣམས་བོར་ཏེ། ལོ་ཟླར་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་ལ་བསྔགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་གསུམ་མམ། དགའ་བཞི་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བ་ནི་ཡོད་ཅིང༌། ཁ་ཅིག་ཐོབ་པ་དོན་མེད་ཀྱི་སྐབས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བ་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་དང་བཅས་པའི་སྐབས་ན་ཡོད་ཅེས་དང༌། བདེ་བ་ལ་སེམས་ཟིན་པ་ཙམ་དང༌། བདེ་བ་ལ་སེམས་གཏད་པས་རང་ཡལ་དུ་སོང་བ་འདྲ་བས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་གོ་མི་ཆོད་སྟོང་པ་དང་སྦྱོར་མི་ཤེས་པའི་བདེ་བ་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བ་དང༌། བདེ་སྟོང་ནི་བདེ་བ་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་བསྲེ་དགོས། ཡིད་ཤེས་བདེ་བར་ཤར་ན་སྟོང་ཉིད་དྲན་པས་ཆོགགཞན་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་མི་དགོས་སྐད་དུ་འཆད་པར་སྣང་ངོ༌། །ཉེར་ཐོབ་དྲན་མེད་ནི་སྤྲོས་པ་གང་གི་ཡང་ངོ་བོར་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཏེ། སྤྲོས་པ་མེད་ཙམ་དེ་ཀ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་བདེ་སྟོང་མ་ཚང་བ་ག་ལ་ཡིན། སྟོང་པ་རྣམ་རྟོག་གིས་མ་དྲན་པས་མེད་པར་འགྲོ་ན་བདེ་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། སྐད་ཅིག་ བཞི་པ་དང་མི་འདྲ་བར། འདིར་གསལ་ཆ་ཆུང་བ་དང་རྟོག་པ་མངོན་འགྱུར་འགགས་པས། རྟོག་པའི་ཡུལ་མི་དྲན་པས་དྲན་མེད་ཅེས་བྱ་ཡི། རང་ངོ་མི་ཤེས་པ་ཡང་ག་ལ་ཡིན། ཁྱེད་ཅག་ལ་མི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་དཔྱད་སྒོམ་གྱི་དྲན་ལུགས་དགོས་ན་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ནུབ་པ་དང་གཉིས་སྣང་རགས་པ་མངོན་འགྱུར་འགགས་པར་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱང་འདོད་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་པ་ཅི་ལྟར་གཏོང༌། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་དུའང་མི་འདུག་པས་བདེན་པར་མེད་སོགས་སེམས་དགོས་ན། སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་མི་རྟོག་པས་གཉིས་སྣང་མངོན་འགྱུར་འགགས་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་ཙམ་ངེས་པའང་མི་འཇུག་ན། དེ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་པའི་ངེས་ཤེས་ག་ལ་དྲན། བདེ་བ་ལ་སེམས་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་གོ་ཆོད་ཀྱང་ཉེས་དམིགས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་དེ། དེ་ལ་དེ་བསྐྱེད་ན། ལྟ་བས་མ་ཟིན་པའི་ཡུལ་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་འཆིང་བའི་རྒྱུར་བཤད་པས། ཁྱེད་དག་ལྟ་བ་དང་མི་སྦྱོར་བའི་ཟས་གོས་ཟ་གྱོན་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱང་སྐྱོན་ཆེ་བས་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ཁོ་ན་གྱིས་ཤིག །བདེ་བ་ལ་སེམས་ཟིན་པས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་གོ་མི་ཆོད་ལ། སེམས་ཀྱང་མ་ཟིན་ཞིང༌། བདེ་བ་ཡང་མེད་པས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་གོ་ཆོད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱེ་མ་ཁྱེད་ནི་རྣལ་དཔྱོད་ཀྱིས་མཁས་ཁྱད་ཐོན་པ་ ཞིག་གོ །ཞེས་བཞད་གད་ཀྱང་བྱའོ། །ཞེན་པ་མེད་པས་ཉེས་པ་ནི་མི་སྐྱེད་དེ། ཡུལ་ལ་མ་ཞེན་པས་ཆོག་གི་ཡུལ་སྤོང་བ་ནི་དཀའ་ཞིང་མི་དགོས་སོ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སེམས་ཟིན་ཙམ་ལ་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་ཐུབ་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་མོད། སྤྲོས་པ་མེད་པ་བརྗོད་བྲལ་གྱི་རྣམ་པར་སེམས་ཟིན་ན་དེ་ཉིད་ལྟ་བའི་མཆོག་སྟེ། ཡུལ་སྤྲོས་བྲལ་དང་ཤིན
Chinese
通过您自身成就的，具有收摄分别念和令风心止息之力的，与禅定力及瑜伽相结合，能极迅速且极清晰地显现。此处也与手印相结合，菩提心从七万二千脉中融化，汇集于心间，由此生起三现的四喜。降提之四喜与体性虽非一体，但所需是相同的。此在心间脉结未解开之前不会生起，而降提之四喜则早已生起。为了心间等脉结解开，降提的顺带作用会生起，对此即使主要努力，也能圆满降提，风心的成就依赖于三现，粗分转变依赖于降提，也应知晓。即使作为引导，需要外在命勤事业手印的缘故，而出现完全无法寻得的情况，但在《次第五》中说：“若将莲花金刚合，世俗中亦无有者，仅一次稍作体验后，亦将以瑜伽力成就。”这两句偈颂的前两句，如果翻译成“若于世俗莲花上，金刚结合不得成”，则更容易理解。莲花金刚有多种含义，但世俗金刚莲花仅指密处，因此说通过结合需要象征一次。因此，《秘密成就法》中说：“对于最初的业力者，舍弃任何事业手印后，若极力显示菩提心，他人以象征亦不得见。”此外，在生起三现时，依赖于燃烧滴漏的差别，而显现白道等三者时，对于介绍的口诀，强烈禁止说那样的混合无法理解三现，这是因为不了解口诀，不擅长方便。即使不是真实的，但通过成就相似者，引导那些的非常多。因此，舍弃立即生起具有特殊体验证悟的口诀，即使年年月月努力，也得不到结果，赞叹又有什么用呢？第二，三现或所有四喜都存在乐空双运，某些获得无意义之时，乐空双运不
English
That which is accomplished by yourself, having the power to gather discursive thoughts and stop the wind-mind, combined with meditative power and yoga, can manifest very quickly and very clearly. Here also, combined with the mudra, the bodhicitta melts from the seventy-two thousand channels, gathers in the heart, and from this arises the four joys of the three appearances. Although the four joys of descending and ascending are not of the same nature, the need is the same. This does not arise until the heart channel knot is untied, but the four joys of descending and ascending arise earlier. In order to untie the heart and other channel knots, the side effect of descending and ascending will arise, and even if one makes a main effort for this, one can perfect the descending and ascending. The accomplishment of the wind-mind body depends on the three appearances, and the transformation of the gross depends on the descending and ascending, which should also be known. Even if, as a guide, it is necessary to have an external life-force karma mudra, and it appears that it cannot be found at all, in the Five Stages it says, "If the lotus and vajra are joined, even in the mundane there is none, after experiencing it just once, it will also be accomplished by the power of yoga." The first two lines of these verses, if translated as "If on the mundane lotus, the vajra union is not accomplished," it would be easier to understand. The lotus vajra has many meanings, but the mundane vajra lotus refers only to the secret place, therefore it is said that it is necessary to symbolize it once through union. Therefore, in the Secret Accomplishment Method it says, "For the first karma person, after abandoning any karma mudra, if one strongly shows the bodhicitta, others will not see it even with symbols." Furthermore, when generating the three appearances, depending on the difference between burning and dripping, and when the three, such as the white path, appear, for the instructions that introduce them, it is strongly forbidden to say that such a mixture cannot understand the three appearances, because one does not understand the instructions and is not skilled in means. Even if it is not real, by accomplishing similar ones, there are very many who guide those. Therefore, abandoning the instructions that immediately arise with special experiential realizations, even if one strives for years and months, one will not get results, what is the use of praising? Second, all three appearances or all four joys have bliss-emptiness union, when some obtain meaninglessness, bliss-emptiness union does not
Chinese
而且（你们）说在有忆念的时候存在，仅仅是心专注于乐受，以及心执着于乐受，就像自然消失了一样，不能领会乐空双运，不了解与空性结合的乐受有很大的过失，乐空就是乐受和空性的见解需要混合。如果意念显现为乐受，忆念空性就足够了，其他时候似乎在说不需要修乐空双运。近得无忆念是指未生起任何戏论体性的心，仅仅是无戏论本身就是空性，怎么会不具足乐空呢？如果因为分别念不忆念空性就变成没有了，那么乐受也会变成没有。与第四禅不同的是，这里清晰度较低，并且现行的分别念止息了，因为不忆念分别念的对境，所以称为无忆念，怎么会是不认识自性呢？如果你们需要不是无分别的观察修的忆念方式，那么因为你们自己也承认一切分别念都消失，并且粗大的二取现行止息，那么如何进行各别的观察呢？如果需要思考在真实的单数和复数中都不存在，所以不是真实等等，那么在凡夫位的时候，因为无分别，二取现行止息，连仅仅确定单数和复数也不可能，那么以其为理由的定解又怎么会忆念呢？仅仅是心专注于乐受就能领会乐空双运，也没有产生过失的理由，如果说它会产生过失，那么因为没有以见解摄持的所欲境一切都是束缚的因，所以你们这些人吃穿不与见解结合的食物和衣服，以及看色法等等过失也很大，所以仅仅做转生到无色界的方便吧。心专注于乐受不能领会乐空双运，而且心也没有专注于乐受，也没有乐受，却能领会乐空双运，哎呀，你们真是以敏锐的智慧而显得特别杰出啊！这样也可以嘲笑。没有执着就不会产生过失，不执着对境就可以了，舍弃对境是很困难而且不需要的。我们这些人并没有仅仅是心专注于乐受就能确定能够修乐空双运，如果心专注于无戏论、不可言说的状态，那么那本身就是最殊胜的见解，对境是无戏论并且极...
English
Moreover, (you) say that it exists when there is mindfulness, that it is only the mind focusing on pleasure, and that the mind is attached to pleasure, as if it disappears naturally, so it is impossible to comprehend the union of bliss and emptiness, and the pleasure that does not understand the union with emptiness has great faults. Bliss and emptiness are the views of pleasure and emptiness that need to be mixed. If the mind consciousness manifests as pleasure, it is enough to remember emptiness, and at other times it seems to be said that there is no need to practice the union of bliss and emptiness. Near attainment without mindfulness refers to the mind that has not arisen in the nature of any elaboration, and just the absence of elaboration itself is emptiness, so how can it not be complete with bliss and emptiness? If emptiness is not remembered by conceptual thought and becomes non-existent, then pleasure will also become non-existent. Unlike the fourth dhyana, here the clarity is low, and the current conceptual thoughts have ceased, because the object of conceptual thought is not remembered, it is called without mindfulness, how can it be not recognizing one's own nature? If you need a way of remembering that is not non-conceptual analytical meditation, then because you yourselves also admit that all conceptual thoughts have disappeared, and the coarse duality of manifestation has ceased, then how can you conduct individual analysis? If it is necessary to think that it does not exist in the true singular and plural, so it is not true, etc., then in the ordinary state, because of non-conceptualization, the duality of manifestation ceases, and even the mere determination of singular and plural is impossible, then how can the definitive understanding based on it be remembered? Just focusing the mind on pleasure can comprehend the union of bliss and emptiness, and there is no reason to generate faults, if it is said that it will generate faults, then because all desirable objects that are not grasped by view are said to be the cause of bondage, so you people eat and wear food and clothes that are not combined with view, and the faults of seeing forms, etc. are also very great, so just make the means to be reborn in the formless realm. Focusing the mind on pleasure cannot comprehend the union of bliss and emptiness, and the mind is not focused on pleasure, and there is no pleasure, but it can comprehend the union of bliss and emptiness, alas, you are truly outstanding for your keen wisdom! You can also laugh like this. Without attachment, faults will not arise, it is enough not to be attached to the object, abandoning the object is difficult and unnecessary. We people do not have the certainty that we can practice the union of bliss and emptiness just by focusing the mind on pleasure, if the mind is focused on the state of non-elaboration and inexpressibility, then that itself is the most supreme view, the object is non-elaboration and extremely...