Tibetan
དྲེས་པ་ཐིམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཏུམ་མོ་འབར་བའི་སྣང་བ་ལ་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྤྲོ་བ་དང༌། རང་འདོད་པའི་ལྷ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་མོ། །འདི་ཐོབ་པས་ཧཾ་ཡིག་ཞུ་བ་ནོར་བུར་སོན་པའི་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཐོབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ན། ཆགས་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དག་འཕྲད་འདོད་པ་དང༌། དེས་ལས་ཀྱི་གཏུམ་མོ་ཅུང་ཟད་འབར་བས་ལུས་ལ་དྲོད་འབར་བ་དང་ དེས་ཁ་སྐམ་པ་དང༌། མགྲིན་པ་ཟས་མི་འཇུག་པ་དང༌། ཆགས་ཡུལ་དང་ཕྲད་ནས་སེམས་བརྟན་པ་མེད་པར་གཡོ་བ་དང༌། སྤྱོད་པ་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པས་སྨྱོ་བ་དང༌། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མིན་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། ཡིད་འཛག་བདེའི་གཞན་དབང་དུ་སོང་བས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་དང༌། བརྒྱལ་བ་ལྟར་རྨོངས་པ་སྟེ་གནས་སྐབས་བཅུ་དག་པ། གནས་སྐབས་བཅུ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བའི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྟགས་བཅུས་དྲངས་པའི་མཚན་མ་བཅུ་རིམ་པས་ཐིམ་པའི་དབྱེ་བས་བཅུ་སྟེ། དེ་དག་ཐིམ་པས་ལྷ་མོ་དུ་བ་མ་སོགས་བཅུ་འགྲུབ་བོ། །དེ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་དང༌། འོད་དཔག་མེད་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱོགས་མཐུན་འགྲུབ་པས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ནི་རྗེས་དྲན་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་གཡོ་བ་ཅན་དེ་གཡོ་བ་དང་རྦ་རླབས་ཞི་བ་ན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྟེ་དེའི་མངོན་སུམ་མོ། །འདི་ཡང་སྲོག་འཛིན་སོགས་རླུང་བཅུ་འགགས་པས་བཅུའོ། །འདི་ནི་སྒྲུབ་ཆེན་དང༌། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་དང༌། རྣམ་སྣང་དང་རང་རིག་མངོན་སུམ་མོ། །དེ་གཉིས་ཐ་མར་དགེ་བའོ། །འདི་ལ་ལམ་ལྔ་དང་སྦྱར་ན་དང་པོ་གཉིས་ཚོགས་ལམ། །བར་པ་གཉིས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད། རྗེས་དྲན་རྩེ་མོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐབས་འདིར་རྩ་འཁོར་ལོ་དྲུག་ཏུ་ ལས་རླུང་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་འགག །སྦྱོར་ལམ་གྱི་ས་བཅུ་གཉིས་འགྲུབ་བོ། །དེ་དག་དང་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སོ་སོར་རླུང་དང་གཏུམ་མོ་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་ཀྱི་མན་ངག་མང་དུ་འབྱུང་བ་ནི་བླ་མ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྫོགས་རིམ་གྱི་སྲོལ་འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་འཁོར་བ་འགའ་ཞིག་འདུས་པ་རིམ་ལྔ་དང་བདེ་མཆོག་རིམ་ལྔ་སོགས་དང་སྦྱོར་ཏེ། ཁོ་བོ་ནི་ལེགས་པར་མི་སེམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་ཁ་ཅིག་ཁྱེད་ཅག་དང་པོ་ཐ་མ་ཐམས་ཅད་མི་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཞི་གནས་འགྲུབ་པ་ཙམ་སྲིད་ཀྱང
Chinese
通过混合消融的力量，拙火燃烧的显现中，生起三界的影像，并且能亲眼见到自己想要的神。获得这个之后，能获得吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）字融化变成珍宝的殊胜喜悦。如果追求世间的欲望，心中想着贪恋的对象，想要和他们相遇，这样会使业的拙火稍微燃烧，身体发热，口干舌燥，喉咙难以下咽食物，和贪恋的对象相遇后，心无法稳定而动摇，行为无法安住于本性而疯狂，对该做和不该做的事情感到迷惑，因为心识沉溺于泄精的快乐而迷乱，像昏厥一样迷惑，这就是十种状态。与十种状态相似的，是随着安乐智慧的次第，由十种征兆引导的十种次第消融的差别，总共有十种。这些消融之后，能成就烟色母等十位本尊。这是成就的支分，以及心金刚、智慧之眼、无量光、智慧身等各方面和谐成就，所以瑜伽现前。禅定的支分是，在随念的阶段，与生俱来的动摇，当这个动摇和波浪平息时，就是不变化的安乐，这就是它的现前。这也是因为命勤等十种风停止而有十种。这是大成就，以及智慧金刚、智慧之眼、毗卢遮那佛和自性明觉的现前。这两个最终都是善的。如果将这个和五道结合，那么前两个是资粮道，中间两个是加行道中的暖位，随念是顶位，禅定是忍位和世第一法。在这个禅定的阶段，在六个脉轮中，二万一千六百个业风停止。能成就加行道的十二地。这些以及生起次第的各个阶段中，风、拙火、手印等的诀窍很多，应该从上师那里了悟。这个圆满次第的传统也非常深奥。有些时轮和合集五次第以及胜乐五次第等结合，我不太明白。第二是，有些人说，你们如果从头到尾都只修无分别，或许只能成就止观
English
Through the power of mixed dissolution, in the appearance of blazing ḍākini fire, the images of the three realms arise, and one can directly see the deity one desires. Having obtained this, one obtains the special joy of the syllable huṃ (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽) melting into a jewel. When pursuing worldly desires, thinking of the object of attachment in the mind, wanting to meet them, this causes the fire of karma to blaze slightly, causing heat to blaze in the body, causing the mouth to dry, the throat unable to swallow food, and after meeting the object of attachment, the mind moves without stability, and behavior does not abide in its nature, causing madness, being confused about what to do and what not to do, being deluded by being under the control of the bliss of ejaculation, being confused like fainting, these are the ten states. Similar to the ten states, are the differences of the ten dissolutions in sequence, drawn by the ten signs in the order of the bliss wisdom, totaling ten. By dissolving these, one accomplishes the ten goddesses such as Dhūmā. These are the limbs of accomplishment, and the mind vajra, the eye of wisdom, Amitābha, and the wisdom body, all aspects harmoniously accomplished, so yoga is manifest. The limb of samādhi is the innate movement of the stage of recollection, and when this movement and the waves subside, it is the unchanging bliss, this is its manifestation. This is also ten because the ten winds such as life-sustaining cease. This is great accomplishment, and the wisdom vajra, the eye of wisdom, Vairocana, and the manifestation of self-awareness. These two are ultimately virtuous. If this is combined with the five paths, then the first two are the path of accumulation, the middle two are the heat of the path of joining, recollection is the peak, and samādhi is forbearance and the supreme dharma. In this stage of samādhi, in the six chakras of the channels, twenty-one thousand six hundred karma winds cease. One accomplishes the twelve bhūmis of the path of joining. These and the many instructions on wind, ḍākini fire, mudrā, etc., in the various stages of the generation stage, should be realized from the guru. This tradition of the completion stage is also very profound. Some combine it with the Kālacakra and the five stages of the Guhyasamāja, the five stages of Hevajra, etc., but I do not understand it well. Secondly, some say that if you only meditate on non-conceptuality from beginning to end, you may only accomplish śamatha.
Tibetan
་རྫོགས་རིམ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་དགོས་པ་ལ་ཁྱེད་ཅག་གི་ལམ་འདི་ལ་ནི་བདག་མེད་ལ་རྟོག་པའི་ལྷག་མཐོང་མེད་པས་མ་རིག་པ་མི་ཟློག་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་དག་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་བྱེད་ཀྱང༌། །དེས་ནི་བདག་ཏུ་འདི་ཤེས་འཇིག་མི་བྱེད། དེ་ཡི་ཉོན་མོངས་ཕྱིར་ཤིང་རབ་འཁྲུག་སྟེ། ལྷག་སྤྱོད་སྐྱིད་ནི་ཏིང་འཛིན་འདིར་སྒོམ་བཞིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །སོ་སོར་དེ་བརྟགས་གལ་ཏེ་བསྒོམས་ན་ནི། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཞི་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ག་ལ་སྨྲ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཇི་ཞིག་ནས་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ། །ཞེས་སྨྲའོ། ། བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག་ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ་ཁྱེད་ལྟར་ན་རྗེས་དཔག་ཁོ་ནར་བྱེད་སྣང་བས་སངས་རྒྱས་ལ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཀྱང་སྔོན་དེ་གོམས་པས་ད་ལྟ་ཐར་བ་བརྙེས་སྙམ་ན། འོ་ན་ཡང་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ན་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བདག་མེད་གཉིས་སྲིད་པར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས། དང་པོར་རྗེས་དཔག་མེད་པར་མི་རྟོགས། རྗེས་དཔག་གོམས་པས་དེའི་གསལ་སྣང་སྐྱེའོ། །དེས་ན་མཁས་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་དཔྱད་པ་འདི་མང་དུ་གསུངས་སོ་སྙམ་ན། གསུང་པ་ནི་བདེན་ཏེ། བདག་མེད་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རྗེས་དཔག་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་གང་ནས་མ་གསུངས་ལ། མདོ་སྡེ་མང་པོ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་འོད་ཟེར་ཕོག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་འཆད་པའི་ཆོས་གཞན་ཐོས་པ་རྐྱང་པས་གྲོལ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུངས། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། རྒྱུའི་སྟོབས་ཁོ་ནས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ། ཤཱ་རིའི་བུ། ཆོས་རྣམས་གང་དག་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བདེན་པ་མཐོང་བ་བཀོད་དོ། །ཇོ་བོ་རྗེས་ཀྱང༌། མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་དགོས་པ་མེད། །མུ་སྟེགས་རྩོད་པ་བཟློག་ཕྱིར་དུ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་ པ་ཡིན། །ཞེས་མ་གསུངས་སམ། ཐར་པའི་རྒྱུ་ངེས་པར་རྗེས་དཔག་དགོས་ན་དགོས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག ལྐོག་གྱུར་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་དཔག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ན་འདི་བདེན་
Chinese
圆满次第是超越世间的道，必须成为对治无明的对治品，但你们的道没有证悟无我的胜观，所以不能遮止无明。如《三摩地王经》云：“世间人等修空性，然彼不能坏此我，彼之烦恼复炽盛，耽著快乐修定心。若于法中各别观，各别观察若修习，彼即涅槃得果因，余因何有彼不寂。”这样说，如果说：“我们没有现量证悟无我就能获得解脱，怎么能说呢？从无分别中，如何能生起见无我的智慧呢？”这样说。 “各别观无我”这样说，如果像你们那样，只是作意推测，那么佛陀有还是没有呢？如果有，那么佛陀也成了运用分别念的人了。如果说佛陀没有，但以前串习过，所以现在获得了脱，那么圣菩萨的等持中也会没有各别观了。而且，两种无我存在，是隐蔽的，所以最初没有推测就不能证悟，通过串习推测，就会生起它的明相。那么，所有的智者也多次宣说了这个观察，如果这样想，说的是真实的，如果是现量证悟两种无我的智慧，那么推测一定是先行的，从哪里没有宣说呢？许多经部中说，如来身的光芒照耀，以及仅仅听闻不宣说空性之义的其他法，就能获得解脱的有多少啊！月称论师也在《六十正理论释》中，以仅仅依靠因的力量就能证悟空性的理由，引用了舍利子，诸法为何等偈颂，听闻一句偈颂后立即见谛的例子。觉沃杰也说：“无需现量与比量，为遮外道辩论故，智者造作此等论。”难道不是这样说的吗？如果说解脱之因必定需要推测，那么说不需要又是什么意思呢？如果所有隐蔽变为现量都需要推测先行，那么这是真实的。
English
Since the Completion Stage is a path that transcends the world, it must become an antidote to ignorance. However, your path lacks the insight of realizing selflessness, so it cannot prevent ignorance. As it is said in the Samadhiraja Sutra: "Even if worldly people meditate on emptiness, they do not destroy this 'I.' Their afflictions blaze up again, clinging to happiness while meditating in this samadhi. If one individually contemplates selflessness in the Dharma, if one individually examines and meditates on it, that itself is the cause for attaining Nirvana. What other cause is there that does not bring peace?" If you say this, and then say, "How can we say that we attain liberation without directly realizing selflessness? How can the wisdom that sees selflessness arise from non-conceptualization?" you are speaking. Saying "individually contemplate selflessness," if, like you, it seems that you are only making inferences, then does the Buddha have it or not? If he does, then the Buddha also becomes someone who uses conceptual thought. If you say that the Buddha does not have it, but he was accustomed to it before, so he has now attained liberation, then there will also be no individual contemplation in the equipoise of the noble Bodhisattva. Moreover, since the two kinds of selflessness exist and are hidden, one cannot realize them without inference at first. Through familiarizing oneself with inference, its clarity arises. If you think that all the wise ones have spoken much about this examination, what they say is true. If it is the wisdom that directly realizes the two kinds of selflessness, then inference must necessarily precede it. Where is it not said? In many Sutras, it is said that there are many who are liberated simply by being touched by the rays of light from the Tathagata's body, and by merely hearing other teachings that do not explain the meaning of emptiness. Acharya Chandrakirti, in his commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning, also cites the example of Shariputra, "Of dharmas, those which..." and so on, seeing the truth immediately after hearing one stanza, as the reason for realizing emptiness solely through the power of cause. Jowo Je also said, "There is no need for direct perception or inference; it is for refuting the arguments of the non-Buddhists that the wise have composed these treatises." Didn't he say that? If inference is definitely necessary as the cause of liberation, then what does it mean to say that it is not necessary? If inference must precede all that which transforms the hidden into the manifest, then this is true.