Tibetan
ས་བྱ་བའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། འབྱོར་པ་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པས། མཉམ་བཞག་གི་སྟོབས་ལས་འགྲུབ་པའི་ངོ་མཚར་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་ལ་འཇུག་གོ །ཡན་ལག་ནི་སྒྱུའི་དོན་ཏེ དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་དང་ཕོ་ཉ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་རྐང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟར་གང་ལ་རྐང་པ་ཡོད་པ་དེས་འགྲོ་ལྡོག་དང་ཕ་རོལ་གནོན་པར་ནུས་པར་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་སྔར་བཞིན་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་དང༌། རྣམ་གཡེངས་ཀྱི་གོ་མི་འབྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། རང་ཉིད་ལ་རྟོག་ ཅིང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་ཞི་གནས་སེམས་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ནི་སེམས་ཏེ། འདུན་སོགས་གསུམ་ཡང་རྣམ་གཡེང་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་པར། དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་སྦྲེལ་ཏེ་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། སྡེ་ཚན་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱང་འདི་ལ་ཚང་བར་བྱས་ཏེ་སྒོམ་མོ། །དབང་པོ་ལྔ་ལ་འདུན་པའི་ཡུལ་ནི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སེམས་དང་བའོ། །དང་བས་དད་པའི་ཆོས་དགེ་བ་རྣམས་ལ་སྤྲོ་ཞིང་བརྩོན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དེས་བསྐྱེད་པའི་དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པ་དྲན་པ་དང༌། དེས་མ་ཉམས་པའི་ཆོས་སྔོན་དུ་བྱེད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའོ། །དད་སོགས་ལྔ་པོ་སྔོན་ཉིད་ནས་ཡོད་ཀྱང༌། དམིགས་པ་ལ་དབང་འབྱོར་ཞིང༌། བརྟན་པོར་གྱུར་པ་ལ་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་རྣམས་ཉིད་མ་དད་པ་སོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚུར་མི་འཇོམས་ཤིང༌། ཕར་སྤོང་བའི་ནུས་པ་སྔར་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ནི་སྟོབས་ལྔའོ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་ལ། བྱང་ཆུབ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་གོ །ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་དང༌། གཞན་ ལ་ཕན་པའི་དོན་དང༌། སྨོན་ལམ་དང་ཐོས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་ལ་རྗེད་ངེས་མེད་པ་ནི་དྲན་པ་དང༌། བདག་མེད་གཉིས་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད། མ་འཁྲུལ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འབྱེད་དང༌། འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ལ་ཚད་མེད་པའི་དགའ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌
Chinese
从“地”这个词引申出来，也包含财富和圆满的意思。因此，它指的是从等持的力量中产生的所有的奇妙的法。支分是技巧的意思，因为它是获得它的方法和使者，所以称为足。就像有足的能够行走、往返和压制对方一样。所缘境和之前一样。想要获得三摩地的意愿，不给散乱留下机会的精进，反省自身并具有正知的行为，安住于所缘境的寂止，以及掌控心的心。意愿等三者也与散乱无关，而是与专注于所缘境的等持相结合来修习。前两个部分也包含在此处进行修习。五根中，意愿的对境是四圣谛，对三宝、业和果生起信心。因为信心的缘故，对善法感到欢喜并努力就是精进，以精进所生的不忘失其意义就是正念，以正念不退失之法为先就是三摩地，以三摩地一心一意地了解法的自性就是智慧，因为能主宰超越世间的法的生起，所以是根。信等五者虽然本来就存在，但对于所缘境能够自主和稳固时，就称为根。这些根本身不被不信等不顺品所摧毁，并且具有比以前更强的舍弃它们的能力，就是五力。七菩提分中，菩提是无二的智慧，如实地证悟实相，因为是它的原因，所以是支分。与真正的菩提，利益他人的意义，愿望和听闻，以及对证悟没有遗忘的正念，二种无我，以及对诸法自相共相的特征，不颠倒地了知的辨别，不费力气地与法性成为一体的极度调柔，对利益和安乐之因的无量欢喜，以及对如是性一心一意的三摩地，以及从凡夫地 निश्चित निर्याण niścita niryāṇa 必定出离的精进。
English
Derived from the word "earth," it also encompasses the meanings of wealth and abundance. Therefore, it refers to all the wondrous dharmas that arise from the power of samadhi. A limb signifies skill, and because it serves as a means and messenger for attaining it, it is called a foot. Just as those with feet are able to walk, go back and forth, and subdue others. The object of focus remains the same as before. The aspiration to attain samadhi, the diligence that leaves no room for distraction, the conduct of reflecting on oneself and possessing mindfulness, the abiding in tranquility that rests on the object of focus, and the mind that controls the mind. The three, aspiration and so forth, are also unrelated to distraction, but are practiced in conjunction with samadhi that focuses single-pointedly on the object of focus. The previous two sections are also included here for practice. Among the five faculties, the object of aspiration is the Four Noble Truths, and faith arises towards the Three Jewels, karma, and its results. Because of faith, rejoicing in virtuous dharmas and striving is diligence, holding onto the meaning generated by diligence without forgetting is mindfulness, taking the undiminished dharma as primary through mindfulness is samadhi, and knowing the nature of dharma with single-mindedness through samadhi is wisdom. Because it has power over the arising of dharmas that transcend the world, it is a faculty. Although the five, faith and so forth, exist from the beginning, they are called faculties when they have autonomy and stability over the object of focus. These faculties themselves are not destroyed by opposing factors such as disbelief, and the ability to abandon them, which is even greater than before, is the five powers. Among the seven branches of enlightenment, enlightenment is non-dual wisdom, the realization of reality as it is, and because it is its cause, it is a branch. With true enlightenment, the meaning of benefiting others, aspiration and listening, and the mindfulness that has no forgetting of realization, the two kinds of selflessness, and the discrimination that knows the characteristics of the self and common characteristics of all dharmas without confusion, the extreme pliancy of becoming one with the nature of dharma without effort, the immeasurable joy in the cause of benefit and happiness, and the samadhi of single-mindedness on suchness, and the diligence of निश्चित निर्याण niścita niryāṇa (certain departure) from the ground of ordinary beings.