Tibetan
དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཤིན་ཏུ་དཔའ་མོའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་སྟོབས་ཆེན་མའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་མའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་རྩོམ་ཆེན་མའོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཁྭ་གདོང་མའོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་འུག་གདོང་མའོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ཁྱི་གདོང་མའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཕག་གདོང་མའོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཡ་མ་དཱ་ཏིའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྲུང་བ་ཡ་མ་དཱུ་ཏཱིའོ། །མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་པ་ཡ་མ་དཾཥྟི་ཎཱིའོ། །མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་ནི་ཡ་མ་མ་ཐ་ནཱིའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་བསྟན་པ་ནི། སྐྱེད་རིམ་གྱི་ལྷའི་དག་པར་ཡང་ཅུང་ཟད་འདྲེན་མོད་ཀྱི། འབྲས་བུའི་ལྷ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཡང་བསྟན་ཞིང༌། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་བཤད་པར་དམ་བཅའ་དང་ལེའུའི་མཚན་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་མཁའ་འགྲོ་མ་ནི་སྙིང་གའི་ནང་སྐོར་ལས། ཤར་གྱི་འདབ་མའི་རྩའི་མིང་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། གཤིན་རྗེ་འཇོམས་མ་ཞེས་པ་ཡང༌། མིག་གཡོན་ལ་གནས་པའི་རྩའི་མིང་ཡིན་པའི་བར་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་ནས། ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ སུ་རྩ་དེ་དང་དེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གང་སྟེ། བདེ་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་ནི། བྱང་ཕྱོགས་དེ་དང་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་སོ་སོའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཚང་བར་འཆར་ལ། གཞི་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་རྩ་དེ་དང་དེའི་ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཕྱོགས་དེ་དག་གི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང༌། ཐ་མལ་གྱི་རྩ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་འཁོར་བའི་ཆོས་གློ་བུར་བ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པ་ན། བྱང་ཕྱོགས་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དེ་དང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་དོན་གཞན་རྣམས་ནི་རྟོགས་པར་སླ་བས། སྐབས་འདིར་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མདོ་ཙམ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་ན། དེ་ཡང་ཐོག་མར་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། མདོ་རྒྱུད་གཉིས་ཀར་ནས་གསུངས་པ་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱོགས་དང༌། སྔགས་ཁོ་ན་ནས་གསུངས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཕྱོགས་སོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། མཚན་ཉིད་རིགས་མི་མཐུན་པའི་དབྱེ་བ་མེད་པས་གཅིག་ཏུ་བྱ་ལ། གཉིས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དང༌། ལམ་དངོས་འཇི
Chinese
清净菩提之支是极勇猛母。 正见是大权母。 正思是转轮母。 正语是大作者母。 正业边是乌鸦面母。 正命是猫头鹰面母。 正勤是狗面母。 正念是猪面母。 正定是吉祥黑汝嘎。 未生之善法生起者，是阎摩达底。 已生之善法守护者，是阎摩度底。 未生之不善法不生起者，是阎摩当什底尼。 已生之不善法断除者，是阎摩玛塔尼。 如是宣说，所示空行母等之名号，于生起次第之天尊清净亦稍作引导，亦示现果位之天尊显现之方式，而意义之主要者，如发愿宣说与章节名之场合所出，空行母乃心间内轮之，东方莲瓣根部之名，如是，降阎魔母亦，配于安住左眼之脉之名之间，于一切皆如是配合，于道之阶段，彼脉与彼脉皆充满世俗与胜义菩提心，显现乐空俱生之智慧者，乃彼彼菩提分，彼等亦圆满显现各自不共之特征，且于基础轮回之阶段，彼脉与彼脉之法界安住为彼等菩提分之体性，寻常之脉等世俗轮回之法皆清净时，何者为菩提分，彼等即是彼等三十七尊天。 其他词义易于理解，故于此处略说菩提分之现观。 彼菩提分之类别有四种，其最初分则有二，即经续二者皆说之共同分，与唯密咒所说之不共同菩提分。 初者亦有基道果三种差别，然无体性种类不同之差别故可归为一类，后者则有世间道之三十七菩提分，与真实道之
English
The limb of pure Bodhi is the extremely brave mother. Right view is the great powerful mother. Right thought is the wheel-turning mother. Right speech is the great author mother. Right action's end is the crow-faced mother. Right livelihood is the owl-faced mother. Right effort is the dog-faced mother. Right mindfulness is the pig-faced mother. Right concentration is the glorious Heruka. The one who causes unborn virtuous dharmas to arise is Yama Dati. The one who protects born virtuous dharmas is Yama Duti. The one who does not allow unborn non-virtuous dharmas to arise is Yama Damshtrini. The one who abandons born non-virtuous dharmas is Yama Mathani. Thus it is said, the names of the Dakinis and others that are shown, also slightly guide the purification of the deities of the generation stage, and also show the way the deities of the fruit manifest. The main point of the meaning, as it appears in the context of the vow to explain and the chapter title, the Dakini is the name of the root of the eastern petal in the inner circle of the heart. Likewise, the Yama-destroying mother is also applied to the name of the vein residing in the left eye, and so on to everything. In the stage of the path, that vein and that vein are filled with the conventional and ultimate Bodhicitta. The wisdom of bliss and emptiness arising simultaneously is that Bodhi-part. They also fully manifest their own unique characteristics. And in the stage of the basis of samsara, the Dharmadhatu of that vein and that vein abides as the essence of those Bodhi-parts. When the ordinary veins and other conventional samsaric dharmas are purified, whatever is the Bodhi-part, those are the thirty-seven deities. Other word meanings are easy to understand, so here I will briefly explain the Abhisamaya of the Bodhi-part. There are four kinds of Bodhi-parts. The first division is into two: the common part spoken of in both Sutra and Tantra, and the uncommon Bodhi-part spoken of only in Mantra. The former also has three divisions of base, path, and fruit, but since there is no difference in nature or kind, it can be classified as one. The latter has the thirty-seven Bodhi-parts of the worldly path, and the actual path of
Tibetan
ག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དང༌། ལམ་ལྔ་དང་ཕྲུགས་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་བའི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་ཐུན་མོང་གི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནི། རྒྱས་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། ངོ་བོ་མདོ་ཙམ་བཤད་ན། ལུས་ནི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔས་བསྡུས་པ་རྣམས་དང༌། ཚོར་བ་ནི་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་དང༌། ཆོས་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། སེམས་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དེ། དེ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བྱེད་པོ་མེད་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། ང་བདག་མེད་དེ་ཕུངཔོའི་ཚོགས་པ་དང་བློས་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་ལས། གནས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་ཤིང༌། དེ་ལ་དྲན་པས་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་ལ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་ནི་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བའི་ལས་དང༌། ཀུན་ནས་སློང་བྱེད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་བ་དང་འགལ་པའི་ཆོས་ལེ་ལོ་དང་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ནི་དད་པ་དང་བག་ཡོད་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེས་ཀུན་ནས་སླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་དགེ་བ་རྣམས་སོ། །སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་ནི། རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ན་བསྡམས་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་དེ་རྒྱུན་བཅད་ཅིང༌། ལུས་ངག་གི་སྒོ་བཅད་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ནི། མངོན་འགྱུར་བ་མ་སྐྱེས་པའི་སྐབས་སུ་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པས། དང་པོ་ནས་སྐྱེ་རུ་མི་འཇུག་པའོ། །གཉེན་པོ་ཡང་ འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བསྡམ་པར་བྱ་ཞིང༌། དང་དུ་མི་བླང་བ་བས་སྔར་སྐྱེས་རྣམས་སྤོང་ཞིང༌། ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱད་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་ན། འདུན་བརྩོན་དང་ལྡན་པས་སྒོམས་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་པ་བསྲུང་བ་ནི། དྲན་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས། དགེ་བའི་ཆོས་དེའི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྟེན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོངས། བག་ཡོད་པས་བཟབས་ཏེ་སྔར་ཐོབ་པ་རྣམས་མི་ཉམས་ཤིང་སྤེལ་བའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བའོ། །མདོར་ན་དམིགས་ཡུལ་དྲན་པར་ཉེར་བཞག་དང་འདྲ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ལས་སེམས་སྲུངས་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་འབད་རྩོལ་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་པ་ལ། རྫུ་འཕྲུལ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་མི་བཟུང་སྟེ། རིདྡྷི་ཞེ
Chinese
还有超越所依的三十七道品，以及与五道和合的三十七道品。其中，共同的三十七道品，详细内容应于他处了解。 简单扼要地说，身体是指由五种内处（眼、耳、鼻、舌、身）所包含的色蕴等组成；感受是指苦、乐、舍受；法是指正确的边际；心是指八识聚。对于这些，要认识到它们是无常的、痛苦的、没有作者的，仅仅是因缘所生，没有我，只是蕴的集合和心识假立的对境。无常等也只是心的各自显现，从实有角度来说，没有成立，要像幻觉一样认识。并且要以正念安住于此。四正断中，不善法是指身语的不善业，以及引发这些不善业的贪嗔等烦恼，还有与善法相违的懈怠和不信等。善法是指信心、谨慎、慈悲等，以及由这些引发的身语善业。对于已生起的（不善法）要断除，即使已经生起于相续中，也要在第二刹那加以制止，断绝意念的延续，关闭身语之门。对于未生起的（不善法）不令生起，在尚未显现的时候，依靠其对治法，从一开始就不让它产生。对治法就是欲等，依靠这些来制止，不接受，断除先前已生起的，通过不串习、不显现的方式，从此以后进行防护。对于未生起的（善法）令生起，以希求和精进，通过修习而获得。对于已生起的（善法）加以守护，以正念和正知，依止善法的顺品，舍弃违逆品，以谨慎来巩固，通过不退失和增长先前已获得的（善法）的方式来守护。总之，与所缘境的正念安住相似，从烦恼中守护自心，以努力来成办善法的精进。 所谓神足，这里的神变不应仅仅理解为神变的现量，而是“热提（藏文：རྫུ་འཕྲུལ།，梵文天城体：ऋद्धि，梵文罗马拟音：ṛddhi，汉语字面意思：神通）”这个词
English
Furthermore, there are the thirty-seven wings of enlightenment that transcend dependence, and the thirty-seven wings of enlightenment combined with the five paths. Among these, the common thirty-seven wings of enlightenment should be understood in detail elsewhere. To put it briefly, the body refers to the aggregates of form, etc., contained within the five inner sources (eye, ear, nose, tongue, body); feeling refers to the experiences of pleasure, pain, and equanimity; dharma refers to the correct boundaries; mind refers to the collection of eight consciousnesses. Regarding these, one should recognize that they are impermanent, suffering, without an agent, arising merely from causes and conditions, without a self, merely a collection of aggregates and objects imputed by the mind. Impermanence and so on are also merely appearances of the mind, without establishment from the perspective of reality, and should be recognized as like illusions. And one should abide in this with mindfulness. Among the four right abandonments, unwholesome dharmas refer to the unwholesome actions of body and speech, as well as the afflictions such as attachment and aversion that give rise to these unwholesome actions, and the laziness and lack of faith, etc., that are contrary to wholesome dharmas. Wholesome dharmas refer to faith, conscientiousness, compassion, etc., and the wholesome actions of body and speech that arise from these. To abandon what has arisen (unwholesome dharmas), even if it has arisen in the continuum, one should restrain it in the second moment, cut off the continuation of the thought, and close the doors of body and speech. To prevent what has not arisen (unwholesome dharmas) from arising, when it has not yet manifested, one should rely on its antidote, and from the beginning, not allow it to arise. The antidote is desire, etc., and relying on these, one should restrain, not accept, abandon what has previously arisen, and through not habituating and not manifesting, protect oneself from now on. To generate what has not arisen (wholesome dharmas), with aspiration and diligence, one obtains it through practice. To guard what has arisen (wholesome dharmas), with mindfulness and awareness, one relies on the conducive aspects of wholesome dharmas, abandons the opposing aspects, and consolidates with conscientiousness, guarding through not losing and increasing what has previously been obtained. In short, it is similar to the mindfulness of abiding in the object of focus, guarding one's mind from afflictions, and the diligence of accomplishing wholesome dharmas through effort. Regarding the term "legs of magical power," magical power here should not be understood merely as the direct perception of magical power, but rather the word "ṛddhi"