Tibetan
མས་ཅད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཡང༌། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པས་ཡོངས་སུ་གཡོགས་པ་དེ་ལམ་དམིགས་བཅས་ལྷ་སྐུ་དང་རྩ་དང་རླུང་དང༌། ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དད་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། མཆོད་པ་དང་བསྔོ་བ་ལ་སོགས་པ། ཐབས་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པས། མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་དག་ནས། གཞི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་པ་མངོན་ དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་དབུགས་དབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ཡང་འཁོར་བའི་གནས་ཚུལ་དང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། འཁོར་བའི་མིང་གིས་བཏགས་པའམ། དོན་དམ་པའི་འཁོར་བའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ལམ་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་དང་བདེ་བའི་ཕྱོགས་རོ་གཅིག་ཏུ་གོམ་པ་ལས་གནས་ལུགས་རང་རིགས་བདེ་ཆེན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་དེ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་ནི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཚང་བ་དེ་དངོས་པོ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་དང༌། རྣམ་པ་མི་གསལ་བའི་མ་རིག་པ་དང༌། རང་བཞིན་བདེ་བ་ལ་བློ་འཁྲུལ་པར་ཞུགས་པའི་འགྱུར་བདེ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་འགག་པ་ལས། རང་བཞིན་རང་རིག་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་དབུགས་དབྱུང་བ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། འདིར་རྩོད་པ་གཉིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཆོས་ཉིད་ཉིད་མྱང་འདས་མ་ཡིན་ནམ། མྱང་འདས་ཆོས་ཅན་དང་རང་རིག་བདེ་ཆེན་ཆོས་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འཐད་མཉམ་པ་ནི་རྩོད་པ་དང་པོའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མྱང་འདས་ཡིན་ཡང༌། དམིགས་བཅས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་འཆར་བ་དེ་ནི། གློ་བུར་རྣམ་དག་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་ཡང་མི་འཐད་ཅིང༌། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་འདྲ་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་གི་སྐབས་ཡིན་པས། འཁོར་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འདི་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་བཅད་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཟླས་དྲངས་པའི་འཁོར་བ་དེ་ཡིན་པས། འཁོར་བ་དངོས་སམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་ལས་འོས་མེད་པའི་སོ་སྙམ་པའོ། །དང་པོའི་ལན་ནི། གང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སུ་གཏོགས་ཚད་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་མཐའ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་གསར་དུ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མ་ཐོབ་པ་གསར་དུ་ཐོབ་པར་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་དང༌། གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་གིས་བསྡུས་པ་རྒྱུ་དང་བཅས
Chinese
虽然是无余的智慧，但被业和烦恼以及无边痛苦的形态所覆盖，通过有相的道，如本尊身、脉、气、明点等，以及信心、出离心、慈悲心、供养和回向等，示现各种方便，从所有不净的显现中，原始本初的实相清净的所有显现得以显现，这被称为如来坛城的法轮中舒缓休息。一切的形态也是轮回的状态和法性，因此被命名为轮回，或者说是胜义谛的轮回。无缘的道，空性的一面和乐的一面融为一体，从中，实相自性的大乐，远离能取所取，其遮蔽的垢染是，具备这些特征，执着事物为实有，执着我与我所，以及不明显的无明，对于自性安乐，心识陷入错乱的习气和合的转变止息，从而，自性自明得以显现，这就是金刚持大乐中舒缓休息，是涅槃的法性。这里会产生两种诤论，如所说：法性的差别是三乘的涅槃。既然如此，法性本身不是涅槃吗？涅槃是法性，自明大乐如何能与法性相符平等呢？这是第一个诤论。无缘是自性的涅槃，然而，有相坛城的法轮显现，仅仅是突如其来的清净，因为众生没有，所以，这两者也不应是同一个体性，而且，那样的坛城是究竟果位的阶段，怎么会是轮回呢？ 这被划分为轮涅二者的涅槃所引导的轮回，是真实的轮回或者世俗的部分，除此之外别无选择，是这样想的。第一个问题的回答是：凡是属于涅槃的法，并非全部都被法性所遍及，比如新断除的垢染等等，以及显现为新获得的未得之物，所有这些，以及被所化众生的其他显现所摄持的因和合
English
Although it is the wisdom of complete absence, it is covered by karma and afflictions, as well as the infinite forms of suffering. Through the path with characteristics, such as the deity's body, channels, winds, bindus, etc., as well as faith, renunciation, compassion, offerings, and dedications, etc., various skillful means are shown. From all impure appearances, all pure appearances of the original, primordial reality manifest. This is called resting in the wheel of the mandala of the Tathagatas. All forms are also the state and nature of samsara, therefore it is named samsara, or the ultimate truth of samsara. The path without characteristics, the side of emptiness and the side of bliss become one taste. From this, the reality of self-nature, the great bliss, free from grasping and being grasped, its obscuring stains are: possessing these characteristics, clinging to things as real, clinging to self and what belongs to self, and the unclear ignorance. For the self-nature of bliss, the transformation of habits and aggregates in which the mind enters into confusion ceases. Therefore, the self-nature of self-awareness manifests. This is resting in the great bliss of Vajradhara, which is the nature of nirvana. Here, two disputes will arise, as it is said: The distinction of Dharma-nature is the nirvana of the three vehicles. If so, is Dharma-nature itself not nirvana? How can nirvana, which is Dharma-nature, and self-aware great bliss be compatible and equal to Dharma-nature? This is the first dispute. The absence of characteristics is the nirvana of self-nature, however, the appearance of the wheel of the mandala with characteristics is only sudden purity, because sentient beings do not have it. Therefore, these two should not be the same entity, and such a mandala is the stage of the ultimate result, how can it be samsara? This samsara, led by nirvana, which is divided into the two, samsara and nirvana, is the real samsara or the part of conventional truth, and there is no other choice, so it is thought. The answer to the first question is: Whatever belongs to the Dharma of nirvana, it is not the case that all are pervaded by Dharma-nature, such as newly abandoned defilements, etc., and all that appears as newly acquired things that have not been obtained, and the cause and combination of all that is held by the other appearances of those to be tamed.
Tibetan
་པ་རྣམས་ནི། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་པ་གནས་ལུགས་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་བས། དེ་སྤངས་པར་སྣང་བ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན། དེས་ན་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། དེ་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གཟུང་འཛིན་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཁྲུལ་པ་དེ་སངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གནས་ལུགས་དེ་དང་གསར་ཐོབ་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཡང༌། རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འབྲེལ་ཞིང༌། དེ་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་དུ་བཞག་གོ །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཞག་པ་ཡང༌། དོན་འདི་ཉིད་ཡིན་པས། ལུང་དེའི་དོན་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དངོས་ཡིན་ལ། གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་མྱང་འདས་ཀྱང༌། ཆོས་ཉིད་ལ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། གཉིས་པའི་ལན་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཆ་ དང༌། རང་རིག་བདེ་ཆེན་ཀྱི་ཆ་ནས། གཉིས་ཀ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་མེད་ལ། ལྡོག་ཆ་གཉིས་པོ་ནི་འཁོར་འདས་སོ་སོའི་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྲོ་ཚུལ་སོ་སོ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། དེས་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྡོག་ཆ་ནི་བློས་བཏགས་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་ཉེ་རིང་མེད་ཀྱང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བ་དང༌། རང་རིག་བདེ་ཆེན་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཡང་རང་རིག་བདེ་བའི་ལྡོག་ཆ་ནས། གསར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཙོ་བོར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། འཁོར་བའོ་ཞེས་པ་ཡང་དེའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །ཡང་གོང་གི་དམིགས་བཅས་ངོས་འཛིན་པ་ན་བདེ་གཤེགས་དབུགས་དབྱུང་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་འཆད་ཅིང༌། མཚན་གཞི་ཆོས་ཅན་ཕུང་པོ་ལྔ་སོགས་སུ་བཤད་ནས། འཁོར་བ་དངོས་སུ་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་གཉིས་མ་ཞེས་པའི་གཞུང་ཚིག་དང་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབུགས་དབྱུང་བའི་དོན་ནི་སྡུག་བསྔལ་སངས་ཏེ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་ཏེ་ལམ་བསྒོམས་པའི་གཞིའི་གནས་ལུགས་བདེ་བ་ལ་འཁོད་
Chinese
那些是因为仅仅是世俗如幻的缘故，并且不是法性的实相的缘故。还有，因为本始就没有在实相中存在过暂时的错乱，那么，显现为断除它又怎么不是错乱呢？因此，在此处成为有法之涅槃，就是那些，而那些也因为从本始就没有能取所取的缘故，那个错乱是清净的缘故。那个实相和新获得的那个涅槃，也是以因的方面相关联，而且，那也是因为随之行止的缘故，被安立为有法和法性。将法性的差别安立为涅槃，也是这个意义，因此，那个教证的意义也已经很好地阐述了，自性涅槃是真正的法性，而暂时的离垢之涅槃，也是以因的方面与法性相关联而趣入的缘故。第二个问题的回答是，从一切种类的方面，和自明大乐的方面，两者也都是轮回和涅槃二者的法性，因此，没有变成体性各异的过失，而两个反体虽然是轮回和涅槃各自成为法性的方式各自不同，但是，那也不会使法性变成各异，因为反体是分别念假立的与世俗相关的部分而已。因此，虽然一切种类对于轮回和涅槃二者成为法性没有远近，但是，从一切种类的反体方面成为轮回的法性，并且，自明大乐虽然是一切轮回和涅槃的法性，但是从自明安乐的反体方面，主要成为新涅槃的法性。因此，所谓涅槃，是涅槃的法性，所以，所谓轮回，也成立为它的法性。还有，上面在有境的认定中，说安乐逝的呼吸是它的相，并且，相的所依有法说成五蕴等等，认为实际是轮回，那是极其错误的，因为与《智慧二品》的经文直接相违的缘故。因此，呼吸的意义是痛苦止息而安住在安乐中，也就是修道的基之实相安住在安乐中。
English
Those are because they are merely like illusory appearances of conventional truth, and because they are not the nature of reality. Furthermore, since temporary delusions have never existed in reality, how can the appearance of abandoning them not be a delusion? Therefore, here, the nirvana that becomes a subject of discourse is those, and those are also because from the beginning there has been no grasping and being grasped, that delusion is purified. That reality and that newly attained nirvana are also related through the aspect of cause, and also, because it follows after that, it is established as a subject of discourse and reality. Establishing the division of reality as nirvana is also this meaning, therefore, the meaning of that scripture is also well explained, self-nature nirvana is the actual reality, and temporary stainless nirvana also enters into relationship with reality through the aspect of cause. The answer to the second question is, from the aspect of all aspects, and from the aspect of self-awareness great bliss, both are the reality of both samsara and nirvana, therefore, there is no fault of becoming different entities, and although the two opposite aspects are the ways in which samsara and nirvana each become reality are different, that does not make reality different, because the opposite aspect is merely a part related to the conventional truth that is conceptually imputed. Therefore, although all aspects are the reality for both samsara and nirvana without near or far, from the opposite aspect of all aspects it becomes the reality of samsara, and although self-awareness great bliss is the reality of all samsara and nirvana, from the opposite aspect of self-awareness bliss, it mainly becomes the reality of new nirvana. Therefore, what is called nirvana is the reality of nirvana, so what is called samsara is also established as its reality. Furthermore, in the above identification of the object, it is said that the breath of the Sugata of bliss is its characteristic, and the basis of the characteristic, the subject of discourse, is said to be the five aggregates, etc., to consider it as actual samsara is extremely mistaken, because it directly contradicts the words of the scripture "Wisdom Two". Therefore, the meaning of breathing is that suffering ceases and one abides in bliss, that is, the reality of the basis of the path abides in bliss.