Tibetan
དེན་བཞིར་འཇོག་པའམ། ཡང་རྩ་འཁོར་ལོ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ལས། བདེན་བཞིའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་བ་བཞི་ནི། ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་ཏེ་དེ་ཡང་ལྟེ་བ་ན་ཐིག་ལེ་དང་ནཱ་ད་ཆ་གཅིག་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། སྙིང་གར་ཆ་གཉིས་པ་འབྲིང་དང༌། མགྲིན་པར་ཆ་གསུམ་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྤྱི་བོར་ཆ་བཞི་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལམ་དུ་མ་བྱས་པ་གཞི་འཁོར་བའི་དུས་ན། འདུ་ཤེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་རབ་བཞི་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་གང་ལས་ལྷ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་འདུ་ཤེས་ཆུང་ངུ་དང༌། ཁ་དོག་ནི་མཛེས་ལ་དབྱིབས་ནི་ངན་ནོ། སྙམས་པ་ལྟ་བུའམ་ཐེ་ཙོམ་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་གཉྀས་སུ་འཛིན་པ་ནི་འབྲིང་དང༌། ད་ལྟའི་མི་འདི་ནི་སྔོན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ད་བཟོད་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྙམས་པ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་འགལ་བ་གསུམ་གྱི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པ་ནི་ཆེན་པོ་དང༌། བདག་ནི་གཟུགས་བཟང་བ། སྐད་སྙན་པ། དཔའ་བ། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སོགས་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཁྱད་པར་དུ་མར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི། འདུ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའམ་རབ་བོ། །ལམ་དུ་བྱས་པའི་དུས་སུ་ནི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རང་བཞིན་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་དུ་འཆར་བ་དང༌། དུས་གསུམ་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་དང༌། དངོས་པོ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཉེད་པ་ དང༌། མཚན་ཉིད་བྲལ་བའོ། དགའ་བ་བཞི་ནི། དགའ་བ་དང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །ཞེས་པ་བཞི་ཚན་གཉིས་ལ། འདི་ལྟར་གོ་དགོས་ཏེ། སྤྱིར་དང་རང་བཞིན་གྱི་གནས་པའི་དགའ་བ་བཞི་དང༌། སྐད་ཅིག་མའི་དགའ་བ་བཞི་དང༌། ལམ་གྱི་དགའ་བ་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི་གོང་མདོར་བསྟན་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི། རྡོ་རྗེ་བཞིའམ་དེ་ཉིད་བཞི་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གདོད་ནས་གནས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ལྷན་སྐྱེས་བཞི་ལ། དགའ་བ་སོགས་བཞི་པོ་རིམ་ཅན་དུ་སྦྱར་རོ། །འདི་དག་ཀྱང་དཔྲལ་མགྲིན་སྙིང་ག་ལྟེ་བ་བཞི་དང་སྦྱོར་ཏེ། བཞིའི་དུས་སུ་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་བཞི་ཡིན་པའི་ནུས་པས། འཁོར་བ་ལུས་ལ་རྩ་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་གྲུབ། ལམ་དུས་སུ་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས། ལམ་གྱི་དགའ་བ་བཞི་སྐྱེས། དེའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་དྲི་མ་དག་པས་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལམ་དུ་མ་བྱས་པ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང༌། ཆགས་རྟོག་གཉིས་སྦྱོར་དང་འབྲེལ་བ་ན་སྐད་ཅིག་བཞི་དང༌། དགའ་བཞི་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཡས་བརྟན་དང་མས་བརྟན་ཞེས་བརྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་མེད་པས། ཡས་བབས་ཙམ་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དབང་དང་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱས་པ་ལ་ནི། ཡས་བབས་དང་མས་བརྟན་གྱི་ཆ་ཤས་གཉིས་ཀར་ཡོད་པའི། ཡས་བརྟན་ལ་ནི། དགའ་སོགས་བཞི་སྤྱི་མགྲིན་སྙིང་ལྟེའི་རིམ་པས་འཆར་ལ། མས་བརྟན་ལ་ནི་ལྟེ་སྙིང་མགྲིན་སྤྱིའི་རིམ་པས་འབྱུང་ཡང༌། སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེར་ཤར་ཞིང་ནུབ་པར་བྱེད་ཀྱི། བདེ་བ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ཡང༌། ཡས་བབས་དང་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་གཉིས་དང༌། དེ་དག་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ཡིན་མོད་ཀྱི། སྤྱིར་བཏང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་འདི་ནི་བྱ་རྩོལ་གྱི་རིམ་པ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དགའ་བའི་ས་སོ་སོ་གང་དང་གང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཤིང་གོམས་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི། མི་ཉམས་ཤིང་དེའི་རྒྱུན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་བསལ་ལ་ནི། མདོ་ལམ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་མན་ཆད་སྔོན་དུ་བྱས་པ་ཞིག་སྔགས་ཀྱི་ལམ་འདིར་ཞུགས་ན། ཡས་བབས་ཀྱི་དགའ་བཞིའི་ས་སྦྱོར་བ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ངེས་ཤིང༌། བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཡན་ཆད་ལ། དགའ་བའི་ས་བརྒྱད་ཐུན་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའང་ཡོད་ལ། གཞན་ཡང་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྔགས་ལམ་པ་ཡིན་ནམ། མདོ་ལམ་ནས་སྔགས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཡང་རུང་ཏེ་དགའ་བའི་ས་ཐོབ་མ་ཐགལེ་ལོའམ་གཡེང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མ་བྱས་པ་རྣམས་ནི་རྟོགས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འཁོར་ལོ་བཞི་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་དང་དགའ་བའི་སྦྱོར་ཚུལ་རགས་པ་ཙམ་གྲུབ་མོད་ཀྱི། གཞུང་འདིས་ཡས་བབས་དང་མས་བརྟན་གྱི་ དགའ་བ་གཉིས་ཀར་བསྟན་ནམ། ཡ་གྱལ་རེ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ནི། མས་བརྟན་ཁོ་ན་བསྟན་པར་བཞེད་ཀྱང༌། གཉིས་ཀར་བསྟན་པར་བྱས་ན་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདེ་བའི་ཉམས་མྱོང་རྣམ་འགྱུར་མི་འདྲ་བ་ཕྲ་མོ་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་ནི། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང༌། འབད་རྩོལ་ཆུང་ཡང་བདེ་བའི་ཉམས་མྱོང་རིགས་གཅིག་པ། སྔར་ལས་འགྱུར་ཁྱད་མང་པོས་ཆེ་བ་ཤར་བ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང༌། རྣམ་པ་དེ་ཉིད་དང་འདྲ
Chinese
或者安立于四谛中。 又，由于从四脉轮的清净中，能现量证悟四谛的意义，所以也安立于此。四种差别是：小、中、大、大之大。也就是说，在脐轮有明点和那达一份的是小，在心轮有两份的是中，在喉轮有三份的是大，在顶轮有四份的是大之大。这些在未成为道用、处于基位轮回之时，会产生小、中、大、极大的四种执着。例如，对于“此人是天施”这样执着于一，是小执着；“颜色是美的，形状是丑的”这样想，或者犹豫不决等等，执着于二，是中执着；“现在这个人以前是痛苦的，现在终于要快乐了”这样想，对于自性相违的三种产生执着，是大执着；“我身材好、声音好听、勇敢、有智慧”等等，对于一个对境附加多种差别，是大之大执着，也就是极大的执着。在成为道用之时，则会生起各种显现证悟为自性平等，矛盾并存显现为无过，同时证悟三时，同时了知多种不同事物等等功德。四刹那为：多种相、成熟、净治、离相。四喜为：喜、胜喜、殊喜、俱生喜。这两个四法组，需要这样理解：一般和自性存在的四喜，刹那间的四喜，以及道之四喜。第一个如上文总说时所说，四金刚或者彼性四者，全部是自性大乐本来存在，身语意和俱生四者，将喜等四者依次对应。这些也与额、喉、心、脐四者结合，在四之时，以存在方式即四的能量，轮回身体上形成四脉轮。道时，敲击四轮的关键，产生道之四喜。
English
Or, it is established in the four truths. Also, because from the purification of the four chakras, the meaning of the four truths can be directly realized, it is also established there. The four distinctions are: small, medium, large, and great of great. That is to say, in the navel chakra, there is one part of bindu and nada, which is small; in the heart chakra, there are two parts, which is medium; in the throat chakra, there are three parts, which is large; in the crown chakra, there are four parts, which is great of great. When these are not used as the path and are in the state of the basis of samsara, four kinds of clinging, small, medium, large, and extreme, will arise. For example, clinging to one thing, such as "This person is Devadatta," is small clinging; thinking "The color is beautiful, but the shape is ugly," or hesitating, etc., clinging to two things, is medium clinging; thinking "This person was suffering before, but now he will finally be happy," clinging to three contradictory natures, is large clinging; "I have a good figure, a pleasant voice, am brave, and intelligent," etc., adding many distinctions to one object, is great of great clinging, which is extreme clinging. When it becomes the path, various appearances are realized as being equal in nature, contradictions appear as being without fault, the three times are realized simultaneously, and the merits of knowing many different things simultaneously arise. The four moments are: various aspects, maturation, purification, and absence of characteristics. The four joys are: joy, supreme joy, special joy, and innate joy. These two sets of four dharmas need to be understood in this way: the four joys that exist generally and by nature, the four joys of the moment, and the four joys of the path. The first is as stated in the general introduction above, the four vajras or the four natures themselves, all of which are naturally great bliss that is originally present. The four, body, speech, mind, and innate, are sequentially associated with the four, joy, etc. These are also combined with the four, forehead, throat, heart, and navel. At the time of the four, with the energy of the way of existence being four, the four chakras are formed on the body of samsara. At the time of the path, striking the key of the four wheels, the four joys of the path arise.
Chinese
凭借四轮的清净，果位四身得以显现。二是，未曾作为道用的轮回众生，与贪执二取的结合相关联时，会生起四刹那和四喜。因为这没有所谓的“上稳”和“下稳”的稳固特征，所以仅仅是上降而已。在灌顶和道位时，如果作为方便道的，则兼具上降和下稳两部分。对于上稳来说，喜等四者按照顶、喉、心、脐的顺序显现。对于下稳来说，则按照脐、心、喉、顶的顺序出现。然而，它们在每个刹那间生起并消失，并非恒常安住于该乐受之中。三是，同样具有上降和下稳的二喜，以及它们与四轮结合的方式，正如之前所说。但总的来说，这并非在一次努力的次第中圆满生起。并且，哪一个喜位在谁的相续中生起并习惯，它就不会衰退，并且恒常安住于该相续之中。特别的是，如果先前已经修习了经道的加行道忍位以下，然后进入此密咒道，那么必定会依赖于一次结合而显现上降的四喜位。甚至安住于大忍位以上，也有可能在一次修习中显现八喜位。此外，无论是最初就是密咒道行者，还是从经道进入密咒道，一旦获得喜位，如果立即因为懈怠或散乱的因缘而没有采取稳固的方法，那么证悟也有可能退失。如此一来，四轮以及刹那和喜的结合方式大致成立。但是，这部论典是既宣说了上降和下稳的二喜，还是仅仅宣说了其中之一呢？上师们认为，仅仅宣说了下稳。但是，如果二者都宣说，那就更好了。其中，细微地显现各种不同的乐受体验，是各种不同的刹那；虽然努力很小，但乐受体验是同一种类，并且比以前的变化大得多，那就是异熟刹那；与该相相同
English
Through the purification of the four wheels, the fruition of the four bodies will manifest. Secondly, even sentient beings in samsara who have not practiced the path, when connected with the union of attachment and conceptualization, will experience the four moments and the arising of the four joys. Because this lacks the characteristic of stability called "upper stability" and "lower stability," it is merely a descent. In the time of empowerment and the path, if it is practiced as the path of skillful means, it has both the aspects of upper descent and lower stability. For upper stability, the four joys, etc., arise in the order of crown, throat, heart, and navel. For lower stability, they arise in the order of navel, heart, throat, and crown. However, they arise and cease in each moment, and do not constantly abide in that bliss. Thirdly, there are also the two joys of upper descent and lower stability, and the way they are combined with the four wheels is as previously explained. But in general, this does not arise completely in one stage of effort. And whichever joy-place arises and becomes familiar in whose continuum, it will not decline, and will constantly abide in that continuum. In particular, if one has previously practiced the path of sutra, up to and including the stage of forbearance in the path of application, and then enters this path of mantra, then it is certain that the four joy-places of upper descent will be manifested based on one union. Even up to the stage of abiding in great forbearance, it is possible to manifest the eight joy-places in one session. Furthermore, whether one is a practitioner of the mantra path from the beginning, or enters the mantra path from the sutra path, as soon as one obtains the joy-place, if one does not take measures to stabilize it due to laziness or distraction, then realization may also decline. Thus, the four wheels, as well as the moments and the way of combining joys, are roughly established. But does this text teach both the two joys of upper descent and lower stability, or does it only teach one of them? The previous lamas considered that only lower stability was taught. However, it would be better if both were taught. Among them, the subtle manifestation of various different experiences of bliss is the various moments; although the effort is small, the experience of bliss is of the same kind, and the change is much greater than before, that is the moment of maturation; similar to that aspect.