Tibetan
དགེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གཞན་དོན་མཛད་འཕྲིན་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བར་ནུས་པའི་ཆ་ནས་སྟོབས་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། །འདུན་པ་དད་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་ཤེས་རབ་དང༌། སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞི་ཡང༌། དབང་པོ་བཞི་དང་ངོ་བོ་གཅིག་མོད་ཀྱི། རང་དོན་དུ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། གཞན་དོན་གང་ལ་གང་དགོས་མ་འཁྲུགས་པར་ཐོགས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ཆ་ནས་རྐང་པ་བཞིར་འཇོག་ལ། རྫུ་འཕྲུལ་ནི་འབྱོར་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། རྐང་པ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མྱུར་བར་འགྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལས་ཆེས་མྱུར་བ་མི་སྲིད་ཅིང༌། གཞན་དོན་གང་ལ་གང་དགོས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཆེས་མྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་བདུན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཤེས་རབ་དང༌། དྲན་པ་རྣམས་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཡང༌། དེ་རྣམས་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་རང་གི་ལུས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། ལུས་སམ་ཡན་ལག་གོ། དེ་ལྟར་ན་དག་པ་ གཉིས་ལྡན་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཏུ་བཞག་གོ། དེ་ཡང་ཆོས་དབྱིངས་རང་གི་ངོ་བོ་ནས་ནི། དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ཁོ་ནའི་དག་པ་དང༌། དག་པ་གཉིས་ལྡན་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་ནི། གང་གིས་བསྒོམས་ཤིང་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་དང་དེ་ལ་བལྟོས་ནས་དེར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཁྱབ་དེ་ནི། རང་གི་ངོ་བོས་རྟག་ཏུ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཡིན་ཡང༌། ལྷ་སྦྱིན་ལ་བལྟོས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་གཅིག་པུ་ལས་མེད་ཅིང༌། ཡེ་ཤེས་དེའི་རང་ངོས་ནས་མ་ཟད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་སེངྒེ་ལ་བལྟོས་ནས་ཀྱང་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཉིད་ཡིན་པ་ལས། སྐབས་འདིར་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་སོ་བདུན་ལྷ་སོ་བདུན་དུ་སྦྱོར་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དགའ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཡིན་ལ། གོང་གི་དད་པ་དང་འགྲོས་གཅིག་པར་ཡང་བྱའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི། ཐིག་ལེ་མི་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། བཏང་སྙོམས་ནི་མཐའ་དབུས་བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་རིང་ཐུང་དཀའ་བླ་སོགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་འབད་རྩོལ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།
Chinese
由于能主宰一切善法，所以是根，而其能产生无量利他事业的部分，称为五力。欲乐是信心，精进是智慧，心是禅定，所以也是四神足。虽然与四根本体相同，但从不需为自利而努力就能自然成就，以及为了利他，能毫不紊乱地、毫无阻碍地产生任何所需之事的角度来看，则安立为四足。神变是财富，即功德，足是在自他二利上迅速成就之义。没有比自然成就更快的了，而能产生利他所需的任何事物，这也是最快的。菩提道的七支分中，禅定、精进、择法智慧和忆念，从本体的角度来说，与上面所说的一样。然而，这些从一开始就安住于自性清净的法性中，这就是菩提。而获得脱离暂时性垢染的状态，是菩提自身的身体，因为是随顺于体性的缘故，所以是身体或支分。这样，从二种清净的反体方面安立为菩提支分。而且，从法界自身的本体来说，唯是二种清净。自性清净和二种清净各自的差别是，观待于谁修习并现证果位的补特伽罗而安立。胜义谛的法界遍一切智慧，从其自身本体来说，恒时是二种清净，然而观待于天授来说，唯有自性清净。不仅从该智慧的自性方面来说，而且观待于世尊释迦狮子来说，也是二种清净，因此，此时必须将以二种清净为主的三十七法与三十七尊相连。喜是菩提支分，是自性俱生之喜，也可以与上面的信心一致。轻安是不变明点的本体，舍是边中、苦乐、高低、长短、难易等一切戏论寂灭，无勤的智慧。
English
Because it masters all virtuous qualities, it is called the root, and the aspect of its ability to generate limitless activities for the benefit of others is called the five powers. Aspiration is faith, diligence is wisdom, and mind is samadhi, so it is also the four legs of miraculous power. Although it is the same in essence as the four roots, it is established as four legs from the point of view that it is spontaneously accomplished without effort for one's own benefit, and that it generates whatever is needed for the benefit of others without confusion or hindrance. Miraculous power is wealth, that is, merit, and the leg is the meaning of quickly accomplishing both self and other benefits. There is nothing faster than spontaneous accomplishment, and it is also the fastest to generate whatever is needed for the benefit of others. Among the seven branches of the path to enlightenment, samadhi, diligence, discriminating wisdom, and mindfulness are the same as what was said above in terms of essence. However, these are enlightenment because they have been abiding in the nature of self-nature purity from the beginning. And obtaining the state of being free from temporary defilements is the body of enlightenment itself, because it follows the characteristic, so it is the body or branch. In this way, it is established as a branch of enlightenment from the opposite aspect of the two purities. Moreover, from the essence of the dharmadhatu itself, it is only the two purities. The difference between self-nature purity and the two purities is that it is established in relation to the individual who cultivates and manifests the fruit. The dharmadhatu of ultimate truth, the all-pervading wisdom, is always the two purities from its own essence, but in relation to Devadatta, there is only self-nature purity. Not only from the aspect of the wisdom itself, but also in relation to the Blessed One Shakya Simha, it is the two purities, so at this time it is necessary to connect the thirty-seven dharmas, which are mainly the two purities, with the thirty-seven deities. Joy is a branch of enlightenment, it is the joy born together with self-nature, and it can also be consistent with the faith above. Pliancy is the essence of the unchanging bindu, and equanimity is the wisdom of non-effort, in which all elaborations such as edges and centers, happiness and suffering, high and low, long and short, difficult and easy, etc. are pacified.
Tibetan
།འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་དང་གཅིག་པ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྟོགས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །ངག་ནི་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་སྒྲ་དབྱངས་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་ན་ད་སྒྲ་སྐད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའོ། ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་གཞན་དོན་དུ་འཕྲིན་ལས་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་ སངས་རྒྱས་རང་སྣང་དུ་མཛད་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་མཐའ་ཡས་བསྟན་པ་དེའོ། །འཚོ་བ་ནི་རང་སྣང་དུ་ཞིང་ཁམས་དང་མཆོད་པའི་སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོ་འབྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྩོལ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཉིད་དེ། མཐའ་མེད་པའི་གཞན་དོན་དུས་ལས་མ་ཡོལ་བར་སྤྱོད་པའོ། །དྲན་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་དེ། འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་སྲོག་ཏུ་སོང་བའི་སྒོ་ནས་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ལྟ་རྩོལ་དྲན་གསུམ་ལ་ལྡོག་ཆ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྔར་གྱི་དང་མི་ཟློས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་པུར་འདུས་ཤིང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང༌། ཕྱོགས་བཅུ་རབ་འབྱམས་མུ་མེད་པའི་ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བའི་ཆ་ལ་ཡང་བསྐྲུན་པར་མི་ནུས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རབ་འབྱམས་མཐའ་མེད་པ་དེ་དག་དོན་དམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་ཆེན་གཅིག་པུའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀར་བཞེངས་པའོ། །དེ་ཉིད་མཁའ་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་དག་པ་ཡང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བདེ་བ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས། །ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར། ཞེས་པ་ལྟར། མཁའ་ཁམས་ཀྱི་དྭངས་མ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་དགེ་ཆོས་སྔར་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། སྔར་ཡོད་ བསྲུང་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྔར་མེད་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང༌། སྔར་ཡོད་སྤོང་བ་སྟེ་བཞི་པོ་གང་ཡང་མི་དགོས་མོད། འགྲོ་དོན་སྤྱོད་པའི་ནུས་པ་ཅན་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་ཆའི་དབྱེ་བ་བཞི་སྟེ། གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་འཇིག་རྟེན་པ་ཁམས་གསུམ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་དུ་གཞུག་
Chinese
于圣道八支中，正见与前述之智慧相同，然具有一切种之体性。证悟乃大悲。语为法性义之音韵，是不可摧毁之那达音声，一切种之语声。事业之边际，乃为利他而生起无量事业之基础，是佛陀于自显中示现无量变化之教法。生活乃于自显中生起刹土与供云之智慧。精进即前述之精进，为无边之利他，不逾时而行。忆念即前述之忆念，然以真实义成为一切法之法性或命脉之方式，以及圣道乃一切殊胜功德之基础之故，于见、勤、忆三者，以彼二种差别之方式，不与前者重复而作安立。彼一切皆集于唯一之正定中，如幻术等，勇健行等菩萨之定亦然，十方无量无数世界之微尘数虽有，然彼亦不能造作如来定之少分，故无量无数之定，安住于胜义俱生大乐唯一之体性中，乃正定也，彼乃于吉祥黑汝嘎中建立者。彼即是虚空界清净之法界智慧，故亦是金刚亥母之清净，如云：乐为空性之界，五者所周遍。如是，虚空界之精华乃大乐之定也。于佛陀而言，无需生起未生之善法，守护已生之善法，不生未生之不善法，舍弃已生之不善法此四者，然为利生而行之能力，乃成办事业之智慧之四种差别，为与所化之根器相应，于世间三界及出世间三乘之善法，令已于相续中生起者入于生起。
English
In the Noble Eightfold Path, Right View is the same as the wisdom described above, but it has the characteristic of all kinds. Realization is great compassion. Speech is the sound of the Dharma nature, the indestructible Nada sound, all kinds of speech sounds. The limit of action is the basis for the arising of infinite activities for the benefit of others, which is the teaching of the Buddha manifesting infinite transformations in self-appearance. Livelihood is the wisdom of the arising of pure lands and clouds of offerings in self-appearance. Effort is the diligence mentioned above, which is practiced for the sake of boundless others without delay. Mindfulness is the mindfulness mentioned earlier, but because the true meaning has become the Dharma nature or lifeblood of all dharmas, and because the Noble Path is the basis of all special qualities, the three, view, effort, and mindfulness, are established in a way that does not repeat the previous ones through these two distinctions. All of these are gathered in the one Right Concentration, such as illusion, and the concentration of Bodhisattvas such as the brave goer, although there are as many as the dust particles of countless worlds in the ten directions, they cannot create even a small part of the Tathagata's concentration. Therefore, those infinite and countless concentrations abide in the essence of the one great bliss that is primordially co-emergent, which is Right Concentration. It is established in glorious Heruka. That is the wisdom of the Dharmadhatu, the completely pure space element, so it is also the purity of Vajravarahi, as it is said: Bliss is the realm of space itself, surrounded by the five. Thus, the essence of the space element is the concentration of great bliss. For the Buddha, there is no need to generate unarisen virtuous dharmas, protect arisen virtuous dharmas, prevent the arising of unarisen non-virtuous dharmas, and abandon arisen non-virtuous dharmas, but the ability to act for the benefit of beings is the four distinctions of the wisdom that accomplishes activities. To be in accordance with the capacity of those to be tamed, the virtuous dharmas of the three realms of the world and the three vehicles of the world-transcending, cause those that have already arisen in the continuum to enter into arising.