Tibetan
ང་ཕྱོགས་དེ་ཡང་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་འབྲས་བུས་བསྡུས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། འདིར་གང་གི་དག་དྲན་བྱ་ཞེ་ན། གོང་མ་འགའ་ཞིག་ལམ་གྱི་དག་པར་འདོད་པར་བྱུང་ལ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་རྫོགས་རིམ་དུ་མོས་པ་བྱས་ན། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་པས་ལམ་གྱི་དག་དྲན་ཡང་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་མོད། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་མོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་དག་པ་ཉིད་གཙོ་བོར་འཇོག་གོ །ལམ་ལ་ཡང་མདོ་དང་ཐུན་མོང་པའི་དག་པ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱངཕྱོགས་ཀྱི་དག་པ་གཉིས་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་དཔྱིད་ཐིག་གི་འགྲེལ་པར་བཤད་ཟིན་ཞིང༌། སྐབས་དོན་མ་ཡིན་པས་འདིར་མི་འབྲིའོ། །སྐབས་དོན་འབྲས་བུ་བསྡུས་པ་ནི། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་ཡས་ཀྱང༌། སྐབས་འདིར་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཡོད་པའི་ངེས་པས་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལ་སྦྱོར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སོ་བདུན་དུ་འདུས་ པའང་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་ཡས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པས། གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ཁོ་ནར་འདུས་པའང་ཡིན་མོད། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལས་མི་ཉུང་མི་མང་བར་བརྗོད་པ་ནི། ལྷ་སོ་བདུན་དུ་སྦྱོར་དགོས་པའི་དགོས་པ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི། ཆུ་ཁམས་གྱི་ཆོས་ཉིད་དྭངས་མ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་དེ། འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཕྱིར། གཙང་བ་དམ་པའང་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་འཁོར་བ་དང་མཐུན་པའི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ལུས་དྲན་ཉེར་དང༌། བག་ཆགས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གཙང་བ་དག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཆུ་ཁམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁའ་འགྲོ་མའོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི། རླུང་ཁམས་ཀྱི་དྭངས་མ་བྱ་སྒྲུབ་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྙིང་རྗེ་དེ་ཡང་ཐེག་པ་འདིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལས་རླུང་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་འགགས་པ་ན། རླུང་ཁམས་ཀྱི་དྭངས་མ་བདེ་ཆེན་མཐར་ཐུག་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། དེས་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང༌། ཡིད་ལུས་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ཡང་འགགས་པར་གྱུར་ན། ཚོར་བ་གཞན་རྣམས་སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ། ཚོར་བ་དག་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་དྲན་ཉེ་དང༌། བདེ་ཆེན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ད
Chinese
而且那方面也有以道摄持和以果摄持两种，这里应该忆念哪一种清净呢？有些前辈认为是以道清净，如果对生起次第信奉圆满次第，那也成为获得它的方法，所以忆念道的清净也不是不可以。因为一切坛城都应信奉为圆满佛陀的智慧，所以主要安立以果摄持的清净。道也有共同的经部清净和密宗不共的菩提分清净两种，但那些分类已经在《春 বিন্দু》的注释中阐述完毕，与当前的主题无关，所以这里不写了。当前的主题是以果摄持，总的来说佛陀的法无边无际，但此时确定有父母双运的三十七尊本尊，所以与三十七菩提分结合，佛陀的一切法也包含在三十七法中。 佛陀的法虽然无边无际，但智慧的体性却是一个，所以也包含在任何一个之中。说不少于或多于三十七菩提分，是考虑到需要与三十七尊本尊结合的必要性而确定的数量。其中，身念住是：水界的自性清净明镜智慧，因为具有清净轮回习气垢染的两种清净，所以也是清净的圣物。从胜义的角度来看，与轮回相符的处所、身体、受用显现，所以是身念住，因为舍弃了习气，所以是清净的彼岸，因为是水界的智慧，所以是空行母。受念住是：风界的清净作用成所作智，是伟大慈悲的自性，从它的作用是成办的角度来说，是成办有情的事情，而且慈悲在此乘中也是大乐，那也是在业风及其支分停止时，风界的清净大乐最终显现，因此，当无明习气的地基和从意身产生的细微痛苦也停止时，其他感受更不用说了，因为感受清净，所以是受念住，因为是大乐的缘故，是乐
English
Moreover, that aspect also has two types: being encompassed by the path and being encompassed by the result. Which purity should be remembered here? Some predecessors have considered it to be the purity of the path. If one has faith in the completion stage as the generation stage, then it also becomes a method for attaining it, so it is not impossible to remember the purity of the path. Because all mandalas should be believed to be the wisdom of the complete Buddha, the purity encompassed by the result is mainly established. The path also has two types: the common purity of the sutras and the uncommon purity of the Bodhi-pakṣa of the tantras. However, those classifications have already been explained in the commentary on the "Spring Dot," and are not relevant to the current topic, so they will not be written here. The current topic is being encompassed by the result. In general, the Buddha's teachings are limitless, but at this time, it is certain that there are thirty-seven deities in union, so they are combined with the thirty-seven Bodhi-pakṣa, and all the Buddha's teachings are also contained in the thirty-seven dharmas. Although the Buddha's teachings are limitless, the nature of wisdom is one, so it is also contained in any one of them. Saying not less than or more than the thirty-seven Bodhi-pakṣa is a fixed number in view of the necessity of combining with the thirty-seven deities. Among them, the mindfulness of the body is: the clear mirror-like wisdom of the water element, because it has two purities that purify the defilements of the habits of samsara, it is also a pure holy object. From the ultimate point of view, the places, bodies, and enjoyments that are in accordance with samsara appear, so it is mindfulness of the body, because it has abandoned habits, it is the perfection of purity, because it is the wisdom of the water element, it is the ḍākinī. The mindfulness of feeling is: the clear action-accomplishing wisdom of the wind element, which is the nature of great compassion, from the aspect that its action is accomplishing, it is accomplishing the benefit of sentient beings, and compassion is also great bliss in this vehicle, and that is when the karma wind and its branches cease, the ultimate great bliss of the wind element manifests, therefore, when the ground of ignorance habits and the subtle suffering arising from the mind-body also cease, what need is there to mention other feelings? Because feeling is pure, it is mindfulness of feeling, because it is great bliss,