Tibetan
་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། མཆོད་བསྟོད་རྒྱས་བསྡུས་ཇི་ལྟར་འོས་པ། དཀྱིལ་ཆོག་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་གཏོར་ཆོག་ལས་དྲངས་ཏེ་བྱས་ཀྱང་མི་རུང་བ་མེད་དོ། །རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བཅུ་གསུམ་མའི་རིགས་ལ། རྒྱ་གཞུང་གཉིས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གཞལ་ཡས་ཁང་ལྷའི་གདན་དང་བཅས་པ་དགྲ་ནག་ཇི་བཞིན་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ལས་པདྨ་སྲུང་བའི་ལུགས་འདི་ལའང་རེ་མིག་དགུ་དང་ཕྱག་མཚན་འགོད་པ་བྱས་ན་ལེགས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འདི་རྟོག་བདུན་གྱི་རྗེས་འབྲང་ཡིན་པ་ལ་རྟོག་བདུན་ཉིད་ལས་བཤད་པ་དང་ཅུང་ཟད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོ་གའི་རིམ་པ་ལ། བཻ་རོ་ཙ་ན་རཀྵི་ཏའི་དེ་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐབས་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་རྩ་ཞལ་མ་ཧེའི་ཞལ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་མཁའ་ནང་གི་གཙོ་བོ་ཞལ་དགུ་པ་བསྒོམས་ནས། དེ་སྤྲོས་ཏེ་རང་ལ་བསྟིམ་པས་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་མང་དུ་འགྱུར་བར་བཞེད། རྒྱུ་རྡོར་ འཛིན་གྱི་སྐབས་རྣམས་མ་གཏོགས། གཞན་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་དགྲ་ནག་བཅུ་གསུམ་མ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཡིན་པས་འདི་ནི་ལྷ་འཇིགས་མཛད་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ལས་རྟོག་བདུན་དང་བསྟུན་པ་མ་ཡིན་པས་རེ་མིག་དང་ཕྱག་མཚན་མེད་པར་དགྲ་ནག་ཁོ་ན་ལྟར་བྱས་ན་དེའི་ལུགས་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཀ་མ་ལ་རཀྵི་ཏའི་དེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་གླུས་བསྐུལ་ལྷག་པོར་ཡོད་གཞན་རྒྱུའི་འཇམ་དཔལ་ལས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དུ་བསྐྱེད་པའི་བར་རྟོག་བདུན་དང་བསྟུན། དེ་མན་ཆད་དགྲ་ནག་ནས་ཁ་བསྐང་བ་ཡིན་པས་རྭ་བའི་ལུགས་འདི་དང་མཐུན་ཤས་ཆེའོ། །རྒྱ་མཁར་བཀའ་བཅུ་པ་སོགས་ཁ་ཅིག་བཅུ་གསུམ་མ་ལ་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་འཁོར་ཚོགས་དགྲ་ནག་ཁོ་ན་དང་མ་བསྟུན་ན་ཁུངས་མེད་པར་འགྱུར་བས། ངེས་པར་མཐུན་དགོས། དེའི་ཚེ་ཕྱག་མཚན་འགོག་པ་མི་དགོས་ཤིང༌། གྲྭ་བཞིར་རོ་ལངས་ཀྱང་མི་དགོས་ཞེས་ཟེར་ཞིང༌། རྭ་ལུགས་འགོག་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས། མགོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་མཚན་གྱི་སྟེ། སླར་ལྷ་འགོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། མགོ་བོ་ལ་སོགས་པ་འགོད་པ་ནི། ཕྱག་མཚན་དེ་དང་དེ་འཛིན་པའི་ལྷ་མགོད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། གཏི་མུག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་བཀོད་ནས། མགོ་བོ་སོགས་ཡོད་དོན་མེད་དེ། དེ་དག་ལྷ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སེམས་ཀྱང་སྨྲའོ། །འདི་ནི་གསང་སྔགས་སྤྱི་འགྲོས་ལ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཕྱག་མཚན་དེ་དག་འཛིན་པའི་ལྷ་ཡིན་ཡང༌། བྲི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱག་མཚན་ཙམ་འབྲི་བའི་སྤྱིར་གཏང་ཙམ་ཕྱོགས་མཐོང་གོ་ཡང༌། རྒྱུད
Chinese
加持。供养赞颂的广略应如何做。从坛法和六十四供食仪轨中引用来做，也没有不行的。金刚怖畏十三尊的种类中，在两个印度论典中，坛城宫殿连同诸神的坐垫都如黑敌一样地做。其中，对于莲花守护的仪轨，安立九眼和手印是好的。否则，因为这是随行七法的，与七法本身所说的有些相违。在三摩地仪轨次第中，白若杂纳·罗睺罗笈多的那个，在果位金刚持的时候，做成三面六臂，根本面是水牛面。观想坛城胜王的虚空中的主尊九面像，然后将其扩展融入自身，认为自身会变成多臂金刚怖畏。除了因位金刚持的时候，其他所有仪轨都如黑敌十三尊的念诵一样，因为这仅仅是怖畏金刚，而不是随行七法，所以没有眼和手印，如黑敌一样做，因为那是它的仪轨，所以没有错。嘎玛拉·罗睺罗笈多的那个，也大体上与那个相似，只是多了歌舞的劝请，其他从因位文殊到生起果位金刚怖畏之间，是随行七法。从那之后是从黑敌中补充的，所以与惹的仪轨非常相似。嘉喀的噶举巴等一些人说，十三尊如果不与宫殿和眷属的黑敌完全一致，就会变得没有依据，所以必须一致。那时不需要安立手印，也不需要在四个角落放置僵尸。惹派驳斥说：头等是手印的，再次安立神是不合理的，安立头等，是安立执持那个手印的神的意思。安立愚痴阎罗王等，头等就没有意义了，因为那些是神的名相。虽然心中这样想，但还是说了。这在密咒总的规律上，所要观修的是执持那些手印的神，但是在书写的坛城上，仅仅书写手印，仅仅是普遍的给予，虽然能看到一些方面，但是经典。
English
Blessings. How should the elaborate and concise offerings and praises be made? It is permissible to do it by quoting from the mandala ritual and the sixty-four bali offering rituals. In the category of the thirteen deities of Vajrabhairava, in the two Indian treatises, the mandala palace together with the seats of the deities are made just like Krsnayamari. Among them, for this method of lotus protection, it is good to establish nine eyes and hand symbols. Otherwise, since this follows the Seven Deities, it is somewhat contradictory to what is said in the Seven Deities themselves. In the order of the Samadhi ritual, that of Vairocanaraksita, at the time of the resultant Vajradhara, is made with three faces and six arms, the main face being the face of a buffalo. After visualizing the main deity with nine faces in the sky of the mandala king, expanding it and absorbing it into oneself, it is considered that oneself will become the many-armed Vajrabhairava. Except for the times of the causal Vajradhara, all other rituals are like the recitation of the thirteen deities of Krsnayamari. Since this is only Bhairava and not following the Seven Deities, it is not necessary to have eyes and hand symbols, and it is flawless to do it like Krsnayamari alone, because that is its ritual. That of Kamalaraksita is also mostly similar to that, except that there is more exhortation with songs. Otherwise, from the causal Manjushri to the arising of the resultant Vajrabhairava, it follows the Seven Deities. From then on, it is supplemented from Krsnayamari, so it is very similar to the Ra tradition. Some such as the Kagyupas of Gyakhar say that if the thirteen deities are not completely consistent with the Krsnayamari of the palace and retinue, it will become unfounded, so it must be consistent. At that time, it is not necessary to establish hand symbols, and it is not necessary to place corpses in the four corners. The Ra tradition refutes this, saying: The heads and so on are the hand symbols. It is unreasonable to establish the deity again. Establishing the heads and so on means establishing the deity who holds that hand symbol. Establishing ignorance, Yama, and so on, the heads and so on are meaningless, because those are the names of the deities. Although they think so in their minds, they still say it. This, in the general practice of secret mantra, is that the deity who holds those hand symbols is to be visualized. However, in the written mandala, only the hand symbols are written, and only a general giving is seen in some aspects, but the tantra.
Tibetan
་སྡེ་འོག་མ་མང་པོ་དང་མཉམ་སྦྱོར་སོགས་བླ་མེད་ལ་ཡང༌། ཕྱག་མཚན་ཁོ་ནས་ལྷའི་གོ་ཆོད་པའི་གནས་སྐབས་མང་དུ་ཡོད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྩལ་དུ་ འདོན་པའི་སྐབས་མང་དུ་ཡོད་པའི། རང་ལུགས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་རྣམས་མགོ་བའི་སྐྱོན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་མའོ། །ཞེས་གསུངས། ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། ལྷ་ཉིད་ཡིན་ལ། མཚན་མ་ནི་གཙོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་ཏེ། ཕྱག་མཚན་ཉིད་ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཕལ་ཆེར་དུ་ཡང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་ལྷའི་ངོ་བོ་ཙམ་ཡིན་མོད་དེ། ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཁོ་ན་ལ་ཟེར་བ་མང་ཡང༌། འདིར་ཕྱག་མཚན་ཉིད་ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་སྟོན་ལ། གཞན་དུ་ན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ལ། དེ་དག་ཕྱག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྷ་གཞན་གང་ཞིག་སྐྱེད་བསམ་དགོས་སོ། །གཞན་ཡང་འཇིགས་བྱེད་ལ་མགོ་བོ་སོགས་ཕྱག་མཚན་བཀོད་པ་ནི། ཞེ་དགུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན། རོ་ལངས་བརྒྱད་བསྐོར་ནི་ཕྱག་མཚན་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ཡིན་ལ། བཅུ་གསུམ་མ་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར། འཁོར་ཚོགས་རྣམས་དགྲ་ནག་ནས་ཁ་བསྐང་ཕྱིན། ལྷའི་གདན་སོགས་ཀྱང་དགྲ་ནག་ཁོ་ན་དང་བསྟུན་དགོས་ཤིང༌། དེའི་ཡང་གཞུང་དག་ཤོས་དཔལ་འཛིན་གྱི་གཞུང་ཡིན། གཞན་རྣམས་ལ་ནི་ཡིད་བརྟན་མི་ཐུབ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འདུག་ན། འདི་ནི་དགྲ་ནག་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་པ་ཡིན་གྱི། དགྲ་ནག་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པར་མ་ངེས་མོད། གལ་ཏེ་འཁོར་ཚོགས་ནག་པོའི་རྒྱུད་ཇི་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་དུ་བཅུག་ནས། དེ་ཡིན་ན། གདན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དུ་འཁྱོགས་པར་མི་རུང་ན། བཞུགས་གནས་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བྱེད་དགོས་པར་འགྱུར་བས། འཇིགས་བྱེད་བཅུ་གསུམ་མ་ལ་རེ་མིག་དགུ་མེད་པར། དབུས་ཀྱི་ལྷ་དགུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ལ་ མགོད་དགོས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཡང་ན་འཇིགས་བྱེད་ལ་རེ་མིག་དགུ་ཡོད་པ་ལྟར། ནག་པོ་ལ་ཡང་རེ་མིག་དགུ་པ་བྱེད་དགོས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །པདྨ་སྲུང་བ་དང༌། རྣམ་སྣང་སྲུང་བ་འཇིགས་བྱེད་ལ་ཡང་གདན་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འདོད་ཅིང༌། ཞང་ལུགས་པ་རྣམས་དགྲ་ནག་ལ་ཡང་རེ་མིག་དགུ་འདོད་མོད་ཀྱི། ཁྱེད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ནམ་ཡང་མི་འདོད་པས་སོ། །རྒྱུད་ལས་དབུས་ཀྱི་རེ་མིག་ལ་མགོ་བོ་སོགས་འགོད་པར་བཤད་ཀྱི། གཏི་མུག་སོགས་མ་གསུངས
Chinese
下部众多眷属及合修等无上瑜伽中，仅凭手印便可充当本尊的情况很多，尤其是在大威德金刚处，有很多展现手印坛城的时候。自宗的特殊之处在于，头部是过失，经中说：“轮的中央是手印的标志。”手印即大手印，也就是本尊本身，标志是主尊的法器，法器即是本尊身大手印的意思。其他大多数情况下，诸本尊的法器仅是本尊的象征，而本尊身大手印多指具有面容和手势的形象。但此处表明法器即是本尊身大手印，否则，对于大威德金刚降伏一切的坛城本尊众，又该如何设想能持彼等法器的其他本尊呢？此外，大威德金刚的头部等法器布置，仅限于四十九尊坛城。八尸林是无手印的另一坛城，十三尊则两者都不是，眷属众从黑敌处补充。本尊的座垫等也必须与黑敌相符，其中最正确的传承是巴丹的传承。其他人则让人觉得难以信任，认为这与黑敌相同，但不确定黑敌是什么样的。如果允许眷属众如黑法本续一样行事，那么，座垫也不能偏离它，住所宫殿也必须与之相同。因此，大威德金刚十三尊不能有九眼，中央的九尊本尊必须安住于杂色金刚上，或者像大威德金刚有九眼一样，黑法也必须有九眼。莲花护法和遍照护法也认为大威德金刚的座垫是杂色金刚，香派也认为黑敌有九眼，但您永远不会那样认为。经中说在中央的眼上布置头部等，但没有说愚痴等。
English
Even in Anuttarayoga with many lower retinues and combined practices, there are many instances where hand implements alone suffice as the deity. Especially in the case of Yamāntaka, there are many occasions to display the maṇḍala of hand gestures. The unique features of our own tradition are that the head is a fault, as the tantra states, "In the center of the wheel is the sign of the hand gesture." The hand gesture is the great hand gesture, which is the deity itself, and the sign is the main deity's attribute, the attribute itself is the deity's body, the great hand gesture. This is the meaning. In most other cases, the attributes of the deities are merely symbols of the deities, but the deity's body, the great hand gesture, often refers only to the form with face and hands. But here it shows that the attribute itself is the deity's body, the great hand gesture. Otherwise, for the assembly of deities of Yamāntaka who subdue all, what other deity should one imagine to be holding those attributes? Furthermore, the arrangement of heads and other attributes on Yamāntaka is limited to the forty-nine deity maṇḍala. The eight charnel grounds are another maṇḍala without hand implements, and the thirteen deities are neither of those two. The retinue is supplemented from Kṛṣṇayamāri. The deity's seat and so on must also be in accordance with Kṛṣṇayamāri, and the most accurate tradition of that is the tradition of Palden. Others seem unreliable, thinking that this is the same as Kṛṣṇayamāri, but it is not certain what Kṛṣṇayamāri is like. If it is allowed that the retinue acts according to the Kṛṣṇatantra, then the seat must not deviate from that, and the dwelling palace must also be the same. Therefore, the thirteen-deity Yamāntaka must not have nine eyes, and the nine central deities must be placed on a variegated vajra, or just as Yamāntaka has nine eyes, Kṛṣṇayamāri must also have nine eyes. Padma Rakṣa and Vairocana Rakṣa also consider the seat of Yamāntaka to be a variegated vajra, and the Zhang tradition also considers Kṛṣṇayamāri to have nine eyes, but you would never think so. The tantra says to place the head and so on on the central eye, but it does not mention ignorance and so on.