Tibetan
་ནི། གྲོགས་པོ་ལྟ་བུར་བསྙེན་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་པའི་དོན་མིན་ལ། འདི་ལ་གོམས་ན་བསྙེན་སྒྲུབ་སྦྲགས་མ་མི་དགོས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་ཆོག་པས་འཇུག་པ་བདེ་བ་ལ་ཡང་དགོངས་སོ། །ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་བསྙེན་པར་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་མ་བཤད་ལ། སྒྲུབ་པ་ལས་སྦྱོར་ལོགས་སུ་ཡོད་པ་ལྟར་ཡིན་པས། རྒྱ་མཁར་བཀའ་བཅུ་པ་སོགས་འདི་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཟེར་བ་ནི། འོལ་ཚོད་ཙམ་སྟེ། གཞུང་འདི་ཉིད་རྫོགས་པར་མ་བཀླགས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་འདི་ནི། བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་སྦྱོར་གསུམ་ལ་ལེའུ་རེ་རེ་ ཡོད་ཅིང༌། རྟོག་བདུན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་མཐའ་དག་འཆུན་ནུས་པས། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་འགྲེལ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་བོད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་དོན་བཟང་བ་ཞིག་ཡིན་པར་སྣང་ཡང༌། ཕལ་ཆེར་གྱིས་མ་ཤེས་པར་མཚན་མིང་བཟང་པོ་ལ་ཁ་གཡར་བའི་རྗེས་སུ་རྒྱུག་ཀྱིན། གྲུབ་ཆེན་ལ་ལི་ཏ། གྲུབ་ཆེན་ཨ་མོ་གྷ་ཞེས་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་ཀྱིས། ས་སྐྱ་པ་ཕྱི་མ་དང་དགེ་ལྡན་པ་མང་པོ་ཞིག་ཤ་ཐང་ཆད་པར་གྱུར་ཏོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྭ་བྷཱ་ཝ་སྟོང་པར་སྦྱངས། སྟོང་པའི་ངང་ལས། ཨེ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་འབྱུང་གྲུ་གསུམ་ཕྱི་དཀར་ལ་ནང་དམར་བ། གདེངས་ཀ་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ནང་དུ། ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནག་པོ་ཟླ་གམ་བ་དན་གྱིས་མཚན་པ། དེའི་སྟེང་དུ་རཾ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་པོ་གྲུ་གསུམ་འབར་བས་མཚན་པ། དེའི་སྟེང་དུ་བཾ་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཀར་པོ་ཟླུམ་པོ་བུམ་པས་མཚན་པ། དེའི་སྟེང་དུ་ལཾ་ལས་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སེར་པོ་གྲུ་བཞི་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ། དེའི་སྟེང་དུ་སུཾ་ལས་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་གྲུབ་པ་བང་རིམ་བཞི་དང་ལྡན་པ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ། ཤར་དཀར། ལྷོ་སེར། ནུབ་དམར། བྱང་ལྗང༌། ལྟེ་བ་མཐིང་ནག་ལ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ། དེ་ལས་འོད་འཕྲོས། རྡོ་རྗེའི་ས་གཞིར་རྭ་གུར་བླ་རེ་དང་བཅས་པ། ཕྱི་རོལ་རྡོ་རྗེའི་མེས་གཏམས་པར་གྱུར། ཨོཾ་བཛྲ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ། སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་བྷྲཱུཾ་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞལ་མེད་ཁང༌། ཞེས་པ་ནས། སྣ་ཚོགས་པས་གང་བའོ། །ཞཻས་པའི་བར་གོང་ཞེ་དགུ་ མའི་སྐབས་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དངོས་བསྟན་ལས། སྒྲུབ་བའི་སྐབས་བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འ
Chinese
是作为朋友一样亲近，而不是修持的意思。如果对此习惯了，就不需要亲近和修持相结合，可以直接进入修持，所以也考虑到了容易进入。寂静智也说这是亲近，而不是说是修持。因为修持和事业似乎是分开的。所以，说嘉喀尔·堪布等人把这当作修持，只是猜测而已，这是没有完整阅读这部论典的过失。寂静智的修法，亲近、修持、事业各有章节，能够涵盖七种分别的主要内容，是成为续部意义的解释，金刚怖畏的修法翻译成藏文，似乎是很好的意义，但大多数人并不了解，只是借着好听的名声追逐。念诵着成就者拉利塔，成就者阿莫伽，使得后来的萨迦派和许多格鲁派人士疲惫不堪。到此为止吧。之后这样说：自性空。从空性中，从ཨེ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中生出三角形的法生，外面白色里面红色，尖端朝上。其中，从ཡཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中生出黑色的风轮，以半月旗帜为标志。其上，从རཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中生出红色的火轮，以燃烧的三角形为标志。其上，从བཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中生出白色的水轮，圆形，以宝瓶为标志。其上，从ལཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中生出黄色的土轮，方形，以金刚杵为标志。其上，从སུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中生出山王须弥山，由四种珍宝组成，具有四层台阶。其上，从ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中生出各种金刚杵，东方白色，南方黄色，西方红色，北方绿色，中心是蓝黑色，以ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）为标志。从中发出光芒，在金刚地基上，有带角帐篷和帷幔，外面充满了金刚之火。嗡 班匝 惹叉 惹叉 吽 吽 吽 啪 梭哈（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。在守护轮的中央，从བྷྲཱུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中生出遍照如来的自性，无量宫。从“如是”到“充满各种各样”，如同之前的四十九尊时一样。这里，在寂静智的修法正文中，修持时所画的坛城
English
It is approaching as a friend, not for the purpose of practice. If you get used to this, you don't need to combine approaching and practice, you can directly enter practice, so it also takes into account the ease of entry. Shantipa also said that this is approaching, but did not say that it is practice. Because practice and activity seem to be separate. Therefore, saying that Gyakhar Khenpo and others regarded this as practice is just a guess, and it is a mistake of not reading this text completely. This practice method of Shantipa has a chapter for each of approaching, practice, and activity, and can cover all the main contents of the seven thoughts. It is an explanation of the meaning of the tantra. The practice method of Vajrabhairava translated into Tibetan seems to be a good meaning, but most people do not understand it, and just chase after the good name. Reciting the names of the great accomplished Lalita and the great accomplished Amogha has exhausted many later Sakyapas and Gelugpas. Enough of elaboration. Then it is said like this: purify svabhava into emptiness. From the state of emptiness, from ཨེ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) arises a triangular dharma origin, white outside and red inside, with the tip pointing upwards. Within it, from ཡཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) arises a black wind mandala, marked with crescent banners. Above it, from རཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) arises a red fire mandala, marked with burning triangles. Above it, from བཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) arises a white water mandala, round, marked with vases. Above it, from ལཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) arises a yellow earth mandala, square, marked with vajras. Above it, from སུཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) arises Mount Sumeru, the king of mountains, made of four kinds of jewels, with four layers of steps. Above it, from ཧཱུཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) arises various vajras, east white, south yellow, west red, north green, the center is blue-black, marked with ཧཱུཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning). From it emanates light, on the vajra ground, there are horned tents and curtains, the outside is filled with vajra fire. Om Vajra Raksha Raksha Hum Hum Hum Phat Svaha (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning). In the center of the protection wheel, from བྷྲཱུཾ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal Chinese meaning) arises the immeasurable palace, the nature of Vairochana. From "like this" to "filled with various kinds", as in the previous forty-nine deities. Here, in the actual teaching of Shantipa's practice method, the mandala drawn during the practice
Tibetan
ཁོར་ཡང་ཞོར་ལ་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གཙོ་བོའི་གནས་སུ་མི་རོའི་གདན་ལ། སྲོག་ཆགས་གནས་པ་སོགས་བཤད་ཀྱང༌། བསྙེན་པའི་སྐབས་སུ་དེ་མི་དགོས་ཤིང༌། སྒོ་བ་བཞི་ཁྲོ་བོ་དང༌། མཚམས་མ་བཞི་མཆོད་ལྷར་མཛད་ཀྱང༌། སྐྱོ་པ་རྣམས་གཞུང་དེའི་བརྡར་དེར་མི་མཛད་ཅིང༌། དེ་ཇི་མ་ཇི་བཞིན་དུ་མི་སྤྱོད་དེ། ཨ་མོ་གྷ་ཆུང་བའི་མན་ངག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འཁོར་གཤིན་རྗེ་མོ་བརྒྱད་དུ་མཛད་ལ། དེ་ཉིད་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། རོ་ལངས་བརྒྱད་དུ་གསུངས་པས་ཀྱང་སྟོན་ཅིང༌། རྒྱུད་ཀྱི་འཇུག་ཏུ་གལ་ཏེ་སྨྲས་ན་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱིས་དང༌། གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་མ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཟའོ། །ཞེས་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་སྨོས་པ་དེ་མཁའ་འགྲོ་མ་འབྱུང་བས་གཉིས་པོ་སྡེབས་པས་ཁྲོ་མོ་བརྒྱད་སྐོར་གསལ་བར་བསྟན་པར་བཞེད་དོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་གནས་སུ་པདྨ་དང༌། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གདན། སྒོ་མཚམས་བརྒྱད་དུ་ཡང་མི་རོའི་གདན་རྣམས་སོ། །ནང་གི་རེ་མིག་བརྒྱད་ལ། ཤར་དུ་ཚངས་པའི་མགོ་བོ། ལྷོར་ལག་པ། ནུབ་ཏུ་རྒྱུ་མ། བྱང་དུ་རྐང་པ། ཤར་ལྷོར་ཐོད་པ། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་ཐོད་ཚལ། ནུབ་བྱང་དུ་རོ་རས། བྱང་ཤར་དུ་སྐྱེས་བུ་གསལ་ཤིང་གིས་ཕུག་པའོ། །སྐྱོ་པ་དང༌། ཞང་པ་རྣམས་ནག་འཇིགས་གཉིས་ལ་རེ་མིག་དགུ་བཞེད་ཚུལ་ནི། ཐིག་བཞི་བཏབ་པའི་མིག་མང་རིས་མ་ཡིན་གྱི། པདྨའི་ཐིག་འདྲ་བ་ལྟ་བ་ཟླུམ་པོ་ཞིག་མཛད་དོ། །ཤར་གྱི་ལྷ་སྣམ་ལ། གྲི་གུག་དང༌། འཕང་མདུང་དང༌། གཏུན་ཤིང་དང༌། ཆུ་གྲི་དང༌། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང༌། ལྕགས་ཀྱུ་ རྣམས་སོ། །ལྷོའི་ལྷ་སྣམ་ལ། སྟ་རེ་དང༌། མདའ་དང༌། དབྱུག་པ་དང༌། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང༌། འཁོར་ལོ་དང༌། ཞགས་པ་རྣམས་སོ། །ནུབ་ཀྱི་ལྷ་སྣམ་ལ། རྡོ་རྗེ་དང༌། ཅང་ཏེའུ་དང༌། ཕུབ་དང༌། གཞུ་དང༌། དྲིལ་བུ་དང༌། རླུང་རས་རྣམས་སོ། །བྱང་གི་ལྷ་སྣམ་ལ། སྡིགས་འཛུབ་དང༌། འཕན་རྩེ་གསུམ་པ་དང༌། གླང་ལྤགས་དང༌། ཐོ་བ་དང༌། མདུང་དང༌། མེ་ཐབ་རྣམས་གནས་པར་གྱུར། སྐྱོ་པ་རྣམས་དབང་བསྐུར་དང༌། སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་མི་བཞེད་པས། སྒྲུབ་ཐབས་ལའང་ཕྱག་མཚན་ངེས་པར་བཞེད་ལ། ལུགས་འདིའི་བྲིས་ཐང་རྙིང་པ་ཀུན་ལའང་ཕྱག་མཚན་བཀོད་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ཅིང༌། འཇིགས་མཛད་གཙོ་རྐྱང་ངམ་ལྷ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བོད་རྗེས་མ་ཕལ་ཆེར་ཕྱག་མཚན་མི་འདོད་པ་ནི། རི་བོང་གི་ཅལ་བཞིན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཕྱག་མཚན་མི་འགོད་ན། གཞལ
Chinese
而且还顺便作为领悟的授权，虽然说主尊的位置是尸体的座垫，有生物居住等等，但在修持的时候，那些是不需要的。虽然四门神是忿怒尊，四隅神是供养天女，但觉域派的人不把那些作为该经典的象征，不原封不动地使用，而是作为阿谟伽小法的口诀授权，把眷属作为八位死神女，那在经典中也说了，也显示为八尸起。经典结尾说，如果说了，那么吉祥金刚怖畏金刚和其它的瑜伽母和空行母会吃掉。说眷属的主尊，因为出现空行母，两者结合，认为清楚地显示了八忿怒母的轮廓。因此，应该这样做：中央主尊的位置是莲花和日轮的座垫，八个门和角落也是尸体的座垫。内部的八个格子中，东方是梵天的头，南方是手，西方是肠子，北方是脚，东南是颅骨，西南是颅骨堆，西北是尸衣，东北是用明亮的木头刺穿的人。觉域派和香巴噶举派认为黑怖畏金刚和怖畏金刚有九个格子，不是画四个线的多眼图，而是做一个像莲花线一样的圆形。东方的神幡上，有弯刀、标枪、木桩、水刀、单尖金刚杵和铁钩。南方的神幡上，有斧头、箭、棍棒、卡杖嘎、轮和绳索。西方的神幡上，有金刚杵、手鼓、盾牌、弓、铃和风幡。北方的神幡上，有期克印、三尖矛、牛皮、锤子、矛和火炉。觉域派的人不认为灌顶和修法仪轨的坛城有不同之处，所以认为修法仪轨也必须有手印。而且，这个流派的所有旧唐卡上都只有手印的绘制。后来的藏族人大多不想要单独的怖畏金刚主尊或九尊神的坛城的手印，就像兔子角一样毫无意义。如果不放置手印，那么
English
Moreover, it is also empowered as a means of realization. Although it is said that the main deity's seat is a corpse cushion, inhabited by living beings, etc., these are not necessary during practice. Although the four gatekeepers are wrathful deities and the four corner deities are offering goddesses, the Kyopa do not use these as symbols of that scripture, nor do they use them exactly as they are. Instead, they empower the retinue as the eight female death deities, based on the oral instructions of the small Amogha practice. This is also stated in the scripture itself, which also shows the eight corpses rising. The scripture concludes by saying that if it is spoken, then glorious Vajrabhairava and other yoginis and dakinis will devour it. By mentioning the main deity of the retinue and the appearance of dakinis, the combination of the two is considered to clearly show the outline of the eight wrathful mothers. Therefore, it should be done as follows: the central main deity's position is a lotus and a sun disc cushion, and the eight doors and corners are also corpse cushions. In the eight inner compartments, the east is the head of Brahma, the south is the hand, the west is the intestines, the north is the foot, the southeast is the skull, the southwest is the skull heap, the northwest is the corpse cloth, and the northeast is a person pierced with bright wood. The Kyopa and Shangpa Kagyu schools consider that Black Bhairava and Bhairava have nine compartments, not a multi-eyed diagram drawn with four lines, but a round one like a lotus line. On the eastern deity banner are a curved knife, a javelin, a stake, a water knife, a single-pointed vajra, and an iron hook. On the southern deity banner are an axe, an arrow, a club, a khatvanga, a wheel, and a rope. On the western deity banner are a vajra, a hand drum, a shield, a bow, a bell, and a wind banner. On the northern deity banner are a threatening gesture, a trident, an oxhide, a hammer, a spear, and a hearth. The Kyopa do not consider there to be any difference between the empowerment and the sadhana mandala, so they believe that the sadhana must also have hand symbols. Moreover, all the old thangkas of this tradition only have the depiction of hand symbols. Most later Tibetans do not want the hand symbols of the solitary Bhairava main deity or the mandala of the nine deities, which is as meaningless as a rabbit's horn. If hand symbols are not placed, then