Tibetan
གནས་སྐབས་དང༌། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ལ། དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་རིག་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་བདེ་བ་ལམ་བྱེད་རྩལ་དུ་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །གཏི་མུག་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ཁྲི་དྲུག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང༌། ད་ལྟ་བོད་དུ་འགྱུར་བ་ནི། འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པའི་དེ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང༌། བདེ་བ་ཆེན་པོ་སོགས་འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་རྣམས་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་ཕར་ཕྱིན་སོགས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་སྟོན་ཅིང༌། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་སྒོ་ནས། བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཞུ་བ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་དང༌། ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ལམ་ཁོ་ན་སྟོན། གཏི་མུག་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་ཡི། ཆགས་ལམ་ཕལ་པ་དང༌། མངོན་སྤྱོད་གཙོ་བོར་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཞེས་མི་བྱའོ། །ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི། རྣལ་འབྱོར་རྗེས་སུ་རིག་པ་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པའམ། འཇམ་ དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། བོད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་ནི་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། རྩ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམ་པའི་སྐབས་ནས་ཀྱང༌། མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲིག་ཅིང༌། མངོན་སྤྱོད་ཉིད་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་དག་པ་རྫོགས་པ་དང༌། དྲག་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་ནང་གསང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་དང་སྒྲིག་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་དང༌། མངོན་སྤྱོད་ཉིད་ཚོགས་གསོག་པའི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཞེ་སྡང་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །སྤྱིར་གསང་སྔགས་ཡིན་པས་ཆགས་ལམ་སྟོན། བྱེ་བྲག་ཏུ་ནང་པའམ་བླ་མེད་ཡིན་པས། གཉིས་སྤྲོད་ཀྱི་ཆགས་ལམ་ཉིད་དབང་དང༌། རིམ་གཉིས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཉེ་རྒྱུའི་སྐབས་ཀུན་ཏུ་ཅི་རིགས་པར་དགོས་པ་ཙམ་གཞིར་བཅས་ཤིང༌། དེར་མ་ཟད་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ལ་གཞོལ་བའི་སྐབས་སུ། སྒྲུབ་པ་པོས་ཉམས་སུ་བླང་བྱ
Chinese
为了暂时和共同的成就，依靠真实或意念观修的明妃，将二合的乐作为道用，因此称为随顺贪欲者的续部。属于愚痴类的续部，如《文殊幻化网六万续》等，但现在翻译成藏文的，是《文殊真实名经》，因为此经中，为了对治愚痴，宣说了空性、缘起、唯识之实性、如来藏一切种、大乐等无违相合无过失之法，以及菩提道次第等基道果的无量差别，从如所有性和如量性方面，主要宣说增长智慧之光的方法。又从另一方面来说，仅仅宣说对治愚痴的一切种类的无分别之道，因此称为随顺愚痴者的续部。因为不主要宣说普通的贪欲道和现行，所以不称为贪欲和嗔恨类。属于嗔恨类的续部，如《瑜伽随识三万六千颂》或《文殊金刚怖畏金刚的分别十二万颂》等，但翻译成藏文的是《文殊金刚怖畏金刚续》第七品等。这些从灌顶和根本修法的生起次第观修之时起，就安排特殊的现行业之缘起，并且在现行本身中，基道果三者的清净圆满，以及依靠猛厉事业，宣说安排内外秘密彼之缘起究竟之方法，并且为了现行本身成为积聚资粮之殊胜方法，因此称为随顺嗔恨者的续部。总的来说，因为是密宗，所以宣说贪欲道。特别是，因为是内续或无上瑜伽，所以二合的贪欲道本身，在灌顶、二次第、行为誓言、近取因之时，都根据情况需要作为基础，而且不仅如此，在专注于殊胜成就之时，修行者应当修持。
English
For the sake of temporary and common siddhis, relying on a vidyā who is actually present or visualized, transforming the bliss of union into the path, hence it is called the tantra that follows those with attachment. Tantras of the class of delusion, such as the sixty thousand verses of the Mañjuśrī Illusion Net, although that is the case, what is currently translated into Tibetan is the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti, because in this, as an antidote to delusion, emptiness, dependent arising, the suchness of consciousness-only, the tathāgatagarbha in all its aspects, great bliss, and so forth, non-contradictory, harmonious, and faultless qualities, and the infinite distinctions of ground, path, and fruit, such as the stages of the path to enlightenment, are taught, and from the perspective of what is and how much there is, it mainly teaches the method of expanding the light of wisdom. Also, in another way, it only teaches the path of non-conceptualization in all its aspects as an antidote to delusion, hence it is called the tantra that follows those with delusion. Because it does not mainly teach ordinary paths of attachment and actual conduct, it is not called a class of attachment and hatred. Tantras of the class of hatred, such as the thirty-six thousand verses of Yoga Following Awareness, or the twelve thousand verses of the Mañjuśrī Vajrabhairava's Distinctions, although that is the case, what is translated into Tibetan is the seventh chapter of the Mañjuśrī Vajrabhairava Tantra, and so forth. These, from the time of empowerment and the generation stage meditation of the root sādhana, arrange special interdependent connections for actual conduct, and in the actual conduct itself, the complete purification of the three, ground, path, and fruit, and relying on wrathful activities, teach the method of arranging the ultimate interdependent connections of outer, inner, and secret, and because the actual conduct itself is taught as the supreme method of accumulating merit, it is called the tantra that follows those with hatred. In general, because it is secret mantra, it teaches the path of attachment. In particular, because it is inner tantra or anuttarayoga, the path of attachment of union itself, in the empowerments, the two stages, the conduct of vows, and the time of proximate causes, is established as the basis as much as is needed according to the circumstances, and moreover, at the time of focusing on supreme siddhis, the practitioner should practice.
Tibetan
འི་ལག་ལེན་གྱི་རིམ་པ་ལ། གསང་འདུས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དང༌། ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་ལ་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ལམ་བྱེད་ཤས་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་གཏད་ནས་མེད་མོད་ཀྱི། མཆོད་པ་དང༌། དབང་བསྐུར་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་མང་པོ་ཞིག་དང༌། རིལ་ལུ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་མང་པོར། འདོད་ཆགས་ལམ་བྱེད་དངོས་སུ་དགོས་མི་དགོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་ཅིང༌། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་བསྟན་ཚིག་ཟིན་ལའང༌། འདོད་ཆགས་ལམ་བྱེད་རྒྱས་བསྡུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆེར་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་ན། གཏི་མུག་དང༌། ཞེ་སྡང་ ལམ་བྱེད་གསང་འདུས་སོགས་ལས་ཀྱང་མང་དུ་གསུངས་མོད་ཀྱི། འཕྲོས་དོན་དང༌། ཡན་ལག་ཙམ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་འདི་དག་ཏུ་གཏི་མུག་དང༌། ཞེ་སྡང་ལམ་བྱེད་ལམ་གྱི་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང༌། ལྷག་པར་རྩལ་དུ་འདོན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་ཟིན་ལ་ཡང་ཁྱད་ཆེ་ཞིང༌། སྒྲུབ་པ་ཉམས་ལེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང༌། གཏི་མུག་ལམ་བྱེད་རྒྱས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་ལམ་བྱེད་རྒྱས་པ་བསྒོམ་དགོས་མི་དགོས་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་དོ། །བོད་ཕལ་ཆེར་གྱི་བློ་ལ་ཞེ་སྡང་ལམ་བྱེད་ཀྱི་གོ་བ། ལྷ་ཁྲོ་བོ་དང༌། མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་ཅི་རིགས་སྟོན་པ་ལས། གཞན་གོ་བ་གང་ཡང་མ་ཤར་འདུག་ཅིང༌། འདོད་ཆགས་ལམ་བྱེད་ཀྱང་ལས་རྒྱ་བསྟེན་ཚུལ་ཙམ་ལས་གོ་བ་གཞན་མ་ཤར་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་གཏི་མུག་ལམ་བྱེད་མེད་ཟེར་བ་དང༌། ཕལ་ཆེར་ཞིག་ཀྱང་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་གྱི་གདམས་ངག་ལྟ་བུ་ཉེ་ཚེ་བའམ། སྟོང་རྐྱང་བསྒོམ་པ་ཙམ་ལས་གཏི་མུག་ལམ་བྱེད་ལ་གཞན་གོ་བ་མི་སྣང་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དོན་འདི་དག་དཔྱིས་ཕྱིན་གོ་བར་མི་སྣང་ངོ༌། །སྤྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་མཐའ་དག་ཆགས་ལམ་ཡིན་པར་འཇོག་པའི་སྐབས་ཡོད་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཡིན་པས། འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡིན་ཀྱང་དེའི་ནང་སེལ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པ་དཔེར་ན་རིགས་ཆེན་རིགས་ཆུང་གི་དབྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་རིགས་མཚོན་ནས་ལམ་དངོས་གཞི་བསྒོམ་ཚུལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་མཉམ་ལ་ཡང༌། ལྷའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སོགས་འབྱེད་ཚུལ་དང༌། དབྱེ་སྒོ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས། དུག་ལྔ་ལམ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱེད་ན་ནི་མི་འགལ་ལོ། །བོད་ཀྱི་ ཕྱོགས་འདིར་སྔོན་དགྲ་གདོང་འཇིགས་གསུམ་ལ། ནག་འཇིགས་སྐོར་གསུམ་ཞེས་མིང་འདོགས་ཤིང༌། བཤད་བཀའ་
Chinese
的实践次第中，像密集金刚等那些，和后面这二者，虽然也不能完全确定以贪欲为道，在程度上有很大差别。但在供养、灌顶、修持坛城等时候，有很多细微的仪轨支分，以及在修持药丸等共同成就的时候，很多情况下，以贪欲为道是否实际需要，有很大差别。而且，在续部的明示语句中，以贪欲为道，在繁简方面也有很大差别。同样，就部分而言，以愚痴和嗔恨为道，比密集金刚等续部中讲的还要多，但只是附带意义和支分而已。在后面的这些续部中，以愚痴和嗔恨为道作为道的主要部分，并且为了更加突出，在续部的语句上也有很大差别。从修持实践的角度来说，也有必要修持以愚痴为道，以及修持以嗔恨为道。在大多数藏人的观念中，以嗔恨为道，只是示现忿怒本尊和各种诛法事业，除此之外，没有产生任何其他理解。以贪欲为道，也只是理解为依靠事业手印的方式，没有产生其他理解。有些人说没有以愚痴为道，大多数人也只是认为像睡眠和梦境的窍诀一样简单，或者只是修持空性，除此之外，没有其他关于以愚痴为道的理解。仅仅这样，似乎不能完全理解这些意义。一般来说，密宗的所有续部，都有可以安立为贪欲道的时候。而且，这些续部总体上都是引导以大贪欲为道，虽然是贪欲类的续部，但也要根据其中的差别而分为三类，应该明白这就像大小种姓的区分一样。通过这些类别来表示，即使在修持道之正行时，同为贪欲类，也有区分本尊类别等的方式。从其他区分方式来说，如果区分五毒为道等，则并不矛盾。西藏 这一方，以前对敌面怖畏三者，称作黑怖畏三法类，是讲说传承。
English
In the order of practice, like Guhyasamaja and so on, and these latter two, although it cannot be completely determined that desire is the path, there are great differences in the degree. However, when offering, empowering, and practicing mandalas, there are many subtle ritual branches, and in many cases when practicing common achievements such as pills, there is a big difference in whether desire is actually needed as a path. Moreover, in the explicit statements of the tantras, there are also great differences in the complexity of desire as a path. Similarly, in terms of parts, there are more teachings on ignorance and hatred as paths than in tantras such as Guhyasamaja, but they are only incidental meanings and branches. In these later tantras, ignorance and hatred are used as the main part of the path, and in order to highlight them more, there are also great differences in the statements of the tantras. From the perspective of practice, it is also necessary to practice ignorance as a path, and to practice hatred as a path. In the minds of most Tibetans, hatred as a path only shows wrathful deities and various subjugation activities. Apart from this, no other understanding has arisen. Desire as a path is also only understood as relying on Karma Mudra, and no other understanding has arisen. Some people say that there is no ignorance as a path, and most people only think that it is as simple as the key points of sleep and dreams, or just practice emptiness. Apart from this, there is no other understanding of ignorance as a path. It seems that these meanings cannot be fully understood in this way. Generally speaking, all the tantras of secret mantra have times when they can be established as the path of desire. Moreover, all of these tantras generally guide the path of great desire. Although they are tantras of the desire category, they should be divided into three categories according to the differences within them. It should be understood that this is like the distinction between major and minor castes. By representing these categories, even when practicing the main practice of the path, even if they are of the same desire category, there are ways to distinguish the categories of deities. From other ways of distinguishing, if one distinguishes the five poisons as paths, then there is no contradiction. In Tibet, in this direction, the former three, enemy, face, and fear, are called the three black fears, which are the teaching transmission.