Tibetan
་བ་གཅིག་གོ །ལམ་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ནི་སྣང་བ་བཞིའི་རིམ་པས་འཇུག་པ་དང༌། ཡུལ་ནི། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་གྱིས་ནི། །འོད་གསལ་བ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གཙོ་བོར་དམིགས་ཏེ་སྒོམ་པ་ཡིན། བྱེད་ལས་ནི་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་རླུང་དང་བཅས་པའི་ས་བོན་འཇོམས་པའམ། འཇོམས་པ་ལ་ཕྱོགས་པའོ། །རིམ་པ་འདིའི་མཐར་ཕྱི་ནང་གི་མངོན་བྱང་ལས། དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་བྱང་ནི། རིམ་ལྔ་ལས། མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་གསལ་བ་ཉི་མའི་ཟེར་འགྱེད་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན། །མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་ལན་གཅིག་མིན་པར་འགྲོ། །མཚན་མིན་ཉིན་པར་མ་ཡིན་མཚམས་མིན་གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་དང་གང་བྲལ་བ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་ཡིན་པར་བླ་མ་མཆོག་བཤད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ། ། མཚམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་འཇིག་མིན་མུན་ནག་ཚོགས་ནི་མ་ལུས་གང་དུ་འདས་པ་དང༌། །ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་སྐད་ཅིག་འདིར་ནི་དྲི་མེད་ཡང་དག་མཐའ་རུ་ བཤད། །སློབ་དཔོན་མཆོག་ནི་རབ་རིབ་བྲལ་བས་སློབ་མ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན། །ནང་གི་བདེ་བ་རྙོག་བྲལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཉེ་རྒྱུ་རིག་བརྟུལ་གྱི་དང་དེར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནམ་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཞན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བས་དོན་ཀྱི་འོད་གསལ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་དེས། འོད་ གསལ་གྱི་རིམ་པ་རྫོགས་སོ། །བདུན་པ་ནི། བསམ་གཏན་མེས་སྦྱངས་ལྷ་ཡི་སྐུ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དག་པའི་ལུས། །སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་བྲལ་བར་གནས། །ཟུང་ཏུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ།། ཞེས་ཏེ། སྔར་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རིམ་པའི་སྐབས་མ་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་དང༌། སྣང་བ་གསུམ་གྱི་དྲི་མར་བཅས་པ་དེ། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པར་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀྱི་མེས་སྦྱངས་པས། སྤང་བྱ་དྲི་མ་དེ་རྣམས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྤངས་ཤིང༌། སྔར་གྱི་སྐུ་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆའི་རྒྱུན་དེ་ཟུང་འཇུག་གི་ལྷའི་སྐུར་འགྱུར་བས། རང་བྱུང་གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་སྤངས་དང་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པས་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་དེ། དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཐོབ་པའི་རྗེས་ཐོགས་བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་བཅས་འོད་ཟེར་དེ་དང་དེ། །རྣམ་ཤེས་རླུང་དང་
Chinese
一个。光明道次第的体性，是俱生大乐现证空性的道。因是四相次第的进入，境是：以我加持的次第，光明就会获得。这样主要缘于智慧身而修。作用是摧毁八十自性的分别念和风的种子，或者趋向于摧毁。此次第的最后，从内外的现证菩提中，会获得意义的光明。现证菩提是：五次第中，夜晚显现的部分，即光明，是太阳的光芒放射显现增大的。界限是获得显现，自己的自性多次不去。非夜非日非界限，何者与自性相离。彼是菩提一刹那，上师殊胜说，瑜伽士自身是境。界限的最后是不可毁灭的黑暗，全部的集合在哪里消失，乃至太阳未升起，此刹那说为无垢真实的边际。殊胜的导师以远离昏暗，为弟子指示外面的菩提。内在的安乐远离垢染，以佛陀菩提的刹那获得。如是所说，近取因是明妃，在那里由金刚上师或佛陀化身的其他身体灌顶，由此获得意义光明的见道，由此光明的次第就圆满了。第七是：以三摩地火净治天神的身体。自生智慧清净的身体。安住于所净和能净分离。是双运的次第。如是说，以前幻身次第的时候，不清净的幻身八十自性，和具有三相垢染的那个，在光明次第中以二禅定的火净治，所断的垢染那些和种子一起断除，以前的那个身体的智慧部分的相续，就变成双运的天神身，自生本初的智慧身，以见断和烦恼障断除而清净的幻身，修学的双运，在获得意义光明之后，无有间断地出现。如是所说：有色的光芒彼和彼，识风和
English
one. The essence of the path of clear light is the path that directly realizes emptiness through the great bliss of co-emergence. The cause is entering through the stages of the four appearances, and the object is: Through the stages of blessing oneself, clear light will be attained. This is mainly meditating by focusing on the wisdom body. The function is to destroy the seeds of the eighty aspects of conceptual thought along with the winds, or to move towards destroying them. At the end of this stage, from the inner and outer manifestations of enlightenment, the clear light of meaning will be attained. Manifest enlightenment is: From the five stages, the part of the night appearance, which is clear light, is the manifestation of the sun's rays spreading. The boundary is that attaining appearance does not go once with its own nature. What is not night, not day, not boundary, and is separated from all natures? That is said to be a moment of enlightenment, the supreme guru says, the yogi himself is the object. The end of the boundary is where the indestructible darkness, the entire collection, disappears, and until the sun rises, this moment is said to be the immaculate, true limit. The supreme teacher, free from dimness, shows the outer enlightenment to the disciple. Inner bliss, free from defilement, is attained through the moments of Buddha's enlightenment. As it is said, the proximate cause is the vidyā, and there, empowerment is given by the vajra master or another body of the Buddha's incarnation, thereby attaining the path of seeing the clear light of meaning, and thus the stage of clear light is completed. The seventh is: The body of the deity purified by the fire of samadhi. The self-born wisdom, the pure body. Abiding in the separation of what is to be purified and what purifies. It is the stage of union. As it is said, previously, at the time of the illusory body stage, the impure illusory body, the eighty aspects of nature, and that which is accompanied by the impurities of the three appearances, in the stage of clear light, is purified by the fire of the two dhyānas, and the impurities to be abandoned, along with their seeds, are abandoned, and the continuum of the wisdom part of the previous body becomes the deity body of union, the self-born primordial wisdom body, the pure illusory body of learning, the union, which is purified by abandoning the seen and abandoned and the afflictive obscurations, will arise without interruption after the attainment of the clear light of meaning. As it is said: That and that luminous ray with form, consciousness and wind
Tibetan
ལྡན་པ་ཡིས། །བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་གྱིས་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་དོན་དུའང་ལན་འགའ་འབྱུང༌། །ཇི་ལྟར་དྭངས་བའི་ཆུ་ཀླུང་ལས། །ཉ་དག་རབ་ཏུ་ལྡང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྟོང་གསལ་ལས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། སྔར་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་སྐབས་སུ་ལྡང་འཇུག་དེ་བཞིན་གོམས་པ་ལས། འདིར་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་ལས་ངང་གིས་ལངས་ནས། ཟུང་འཇུག་དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་རྩོལ་མེད་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཟུང་འཇུག་ཐོག་མར་འགྲུབ་པའི་ས་མཚམས་ནི་མཉམ་བཞག་ ཡིན་གྱི། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འདོད་པ་ནི་ནོར་བའོ། །སྒོམ་སྟོབས་ཀྱི་ལམ་གང་ལ་རང་རང་གི་རིགས་མཐུན་གྱི་མཉམ་བཞག་སྔོན་དུ་སོང་ནས་རྗེས་ཐོབ་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། རྗེས་ཐོབ་སྔོན་ལ་ཡོད་པ་དོན་ལ་མི་སྲིད་པར་མ་ཟད། མིང་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང༌། རང་གིས་རང་ཉིད་སུན་ཕྱུང་བའོ། །ཡང་འོད་གསལ་མཉམ་བཞག་ཡིན་ཞིང༌། འདི་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་པས་མི་འགལ་སྙམ་ན། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་མཉམ་བཞག་གི་མཐར། རྗེས་ཐོབ་ཡོང་ན། རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་འོང་བ་འཐད་ཀྱི། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ག་ལ་འོང༌། དེས་ན་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཀྱང་ཡིན་པ་ཞིག་ཡོད་ན། དེའི་སྔོན་དུ་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་ཡིན་ལ་མཉམ་བཞག་ཀྱང་ཡིན་པ་ཞིག་ངེས་པར་འགྲོ་དགོས་སོ།། མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ནི། སྦྱང་གཞི་ཆོས་ཉིད་དང༌། སྦྱོང་བྱེད་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་སྟེ། འདིར་ཡང་ཐུགས་ཆོས་སྐུ་དང་སྐུ་ལོངས་སྐུ་ཟུང་འཇུག་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། སྐུ་དང་ཐུགས་ངོ་བོ་ཐ་དད་གཏན་ནས་མེད་དོ། །རིམ་པ་ལྔ་ལས་ཟུང་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ། །འདིར་ཟུང་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་བཤད་ཀྱང༌། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ཤེས་པར་རིམ་ཤེས་ནས། །བདག་བྱིན་བརླབ་དང་འོད་གསལ་བ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུས་པ་གང༌། །ཟུང་ཏུ་ འཇུག་པའི་རིམ་འདི་ཡིན། །ཞེས་སྐད་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་བཤད་དེ། མཚན་ཉིད་འདི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །སོ་སོའི་ཆ་ནི་ཤེས་གྱུར་ནས། །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དང༌། གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པར་ཞེས། རྣམ་གཉིས་བློ་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་དུ་མི་ཕྱེད་བློ་ཡོད་པ། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་ཟུང་འཇུ
Chinese
具足以后，以我加持之次第，为利有情亦有数次显现。如从清澈之河流中，鱼等踊跃而出一般。如是，一切从空明中，幻化之网将显现。如是说。之前光明次第之时，如是串习生起与安住，此处从光明次第中自然生起，具足双运自在八功德，将无勤成就。双运最初成就之界限是等持，认为是后得则是错误。以禅定力之道，任何各自同类之等持先已生起，然后生起后得。后得先有，实际上不可能，而且仅从名言的角度，也是自己推翻自己。又，光明是等持，此是彼之后得，如是想则不相违。光明次第之等持的最后，若生起后得，则应是彼次第之后得，怎会生起双运次第之后得？因此，若有既是双运又是后得，则其前必定要经历既是双运又是等持。无学双运是，所断法性与能断道之差别分离，即所证与能证，境与有境之差别不具而恒常安住，是圆满正等觉之果位。此处也称心法身与色报身双运，身与心体性完全无有他异。五次第中双运之次第。此处对于双运之体性，宣说了诸多名称，然如是说，彼性渐知已，我加持与光明，何者集于彼，此乃双运之次第。如是宣说语与智慧双运，此体性是主要。世俗与胜义，各自之分若知已，于何处真实和合，彼即说为双运。如是二谛双运，以及所取与能取，如是二种心识非有，于何处有不二之心识，彼即说为双运。如是双运
English
Having the qualities, through the stages of my blessings, there will also be several occurrences for the benefit of sentient beings. Just as fish leap forth from a clear river, similarly, a network of illusions will arise from the empty clarity of all things. As it is said. Previously, during the stage of clear light, one becomes accustomed to arising and abiding in that way. Here, arising spontaneously from the stage of clear light, one will effortlessly accomplish the eight perfections of union and mastery. The initial boundary for the accomplishment of union is equipoise; to consider it post-equipoise is a mistake. On the path of meditative strength, equipoise of one's own kind must precede the arising of post-equipoise. It is not only impossible for post-equipoise to exist before equipoise, but even from the perspective of mere words, one would be refuting oneself. Furthermore, if one thinks that clear light is equipoise and this is its post-equipoise, so there is no contradiction, then at the end of the equipoise of the clear light stage, if post-equipoise arises, it should be the post-equipoise of that very stage. How could the post-equipoise of the union stage arise? Therefore, if there is something that is both union and post-equipoise, then before that, there must necessarily be something that is both union and equipoise. Non-learning union is the separation from the distinctions of what is to be abandoned, the nature of phenomena, and the path that abandons it, that is, the object to be realized and the subject that realizes it, the distinction between object and subject being absent, it is the state of perfect Buddhahood that abides eternally. Here, too, the union of mind Dharmakaya and form Sambhogakaya is spoken of, but body and mind are absolutely not different in essence. Among the five stages, this is the stage of union. Here, although many names for the nature of union are explained, as it is said: 'Having gradually known that nature, my blessings and clear light, whatever is gathered in that, this is the stage of union.' Thus, the union of speech and wisdom is explained, and this nature is the main one. 'Having known the parts of conventional and ultimate, wherever they are truly mixed, that is said to be union.' Thus, the union of the two truths, and 'grasping and holding,' thus, the two kinds of mind are not present; wherever there is non-dual mind, that is said to be union. Thus, union.