Tibetan
འི་སྐུ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །མན་ངག་པ་སྔ་མ་རྣམས། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྦྱང་གཞི་རྨི་ལམ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་དེ་ལ་བསམས་ཤིང༌། རྨི་ལམ་ལོངས་སྐུའི་དང་བར་དོ་ལོངས་སྐུ་ཐ་སྙད་ཀྱང་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནོ། །རྨི་ལམ་དུ་ལྷ་སྐུ་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤར་བས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་སད་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་མཚོན་ནུས་པའི་དུས་དེར་མཉམ་བཞག་ཏུ་སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཤར་བ་ན། རྗེས་ཐོབ་ ཏུ་ཡུལ་སྣང་ཀུན་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་གང་ཞིག་འབྱུང་བ་དེ་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རིམ་པའི་མན་ངག་གོ །གཞུང་ཆུང་འདིར་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་པས་སྐབས་འདིར་ནི། ལས་དང་པོ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་ལེན་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །རྗེ་བཙུན་མར་པ་ལྷོ་བྲག་པའི་གདམས་པ་རྣམས་ལས། རིམ་ལྔ་དང་ཆོས་དྲུག་གི་གདམས་པ་རྣམས་སུ། རྨི་ལམ་དང་བར་དོའི་གདམས་ངག་རྣམས་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་མཛད་ལ། མ་རྒྱུད་ཀྱི་གདམས་ངག་འགའ་རེར། རྨི་ལམ་གྱི་གདམས་ངག་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རྩ་བར་མཛད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གཞུང་ཚིག་འདིར་ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ། །དྲུག་པ་ནི། རང་བཞིན་ཤེས་པའི་བསམ་གཏན་ལས། ཐབས་ལས་མ་སྐྱེས་ཏིང་ངེ་འཛིན། །རང་གསལ་ངོ་བོ་མི་རྟོག་པ། །འོད་གསལ་དོན་དམ་རིག་པའོ། །ཞེས་ཏེ་འདིར། རང་བཞིན་ཤེས་པའི་བསམ་གཏན་ལས། །ཞེས་པས་འོད་གསལ་གྱི་སྒྲུབ་པ་བསྟན། འོད་གསལ་དོན་དམ་རིམ་པའོ། །ཞེས་པས། དོན་གྱི་འོད་གསལ་མཐོང་ལམ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བསྟན། ཐབས་ལ་མ་བརྟེན་སོགས་ཚིག་རྐང་བར་པ་གཉིས་ཀྱིས་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་དམིགས་ཡུལ་རྟོགས་བྱ་དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་ཆོས་དབྱིངས་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །འདིར་རྟོགས་བྱེད་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་ལ་ཡང་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་རྟོགས་ཚུལ་ལ་བསླུ་མེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལམ་འདིས་དངོས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ་རྒྱུའི་ཡུལ་ནི་ ཐབས་ཏེ་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་མ་སྐྱེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་དེ་ཉིད་གདོད་མ་ནས་རང་གསལ་བ་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་པ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་འདས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཏེ་དགག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། སྒྲུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་དུ་འདིར་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ན་ཐབས་ཀྱིས་སྒྲུབས་པ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་འདི་ནི་རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཡང་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྐྱེད་དེ་རང་བྱུང་ངོ༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པ་ནི། ས་བཱ་དྷིའི་སྒྲ་ལས། ཡང་དག་པར་ཀུན་ནས་འཛིན། རྟག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ་མི་འགྱུར་བར་ཡང་འདྲེན་པས། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་གོ་དགོས་སོ། །སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་རིག་ཡིན་གྱི་མེད་དགག་བེན་སྟོང་མ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་འདི་མཐར་ཐུག་པ་ན་གནས་ལུགས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་སྒྲུབ་པ་ནི། རང་བཞིན་གནས་ལུགས་དེ་ལ་གསལ་བར་དམིགས་ཤིང་ཤེས་ནུས་པའི་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ལས། ཆུ་བོའམ་སྟེང་ཀའི་ཆུ་ནི་དྲི་མེད་དག་ལ་གོང་བུར་གནས་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དེ་ལ་རྗེས་སུ་གཞིག་པ་རྣལ་འབྱོར་བས་ནི་རྟག་ཏུ་བསམ། མེ་ལོང་ལ་ནི་རླུང་དག་རིམ་གྱིས་ཟད་པ་བཞིན་དུའང་བལྟ་བྱ་སྟེ། རིལ་ པོར་འཛིན་ལའང་བྱ་བའི་རིམ་པ་དེ་བཞིན་འདིར་ནི་ཡང་དག་བརྟག །ཅེས་གསུངས་ལ། རིམ་ལྔ་ལས་ཀྱང༌། མན་ངག་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ཡིས། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གཉིས་བསླབ། །རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རིམ་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་རྗེས་སུ་གཞིག་པའོ། །ཞེས་སོགས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པས་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་དུ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དམིགས་པས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ནི། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས། རང་ལུས་འབའ་ཞིག་སྟོང་པར་བསྡུ་བ་རིལ་འཛིན་དང༌། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་མཐའ་ནས་དབུས་སུ་རིམ་གྱིས་བསྡུ་བ་རྗེས་གཞིག་ཏུ་གྲགས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི། དེ་འདྲ་བསྒོམ་མི་དགོས། དེའི་མཚོན་དོན་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་གཙོ་བོར་རང་གི་ལུས་དང༌། གཞན་ཡང་གདོང་ཐུག་ཏུ་གང་སྣང་བ་དེ་ལ། བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་བཏབ་པས་སྣང་བ་དེ་ནི་དེ་འཕྲལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ནུབ་ནས་སྟོང་པར་ཐིམ་པ་སྟེ། དེ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། སྣང་བ་རྒྱ་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་བསྒོམ་ན། འདི་དམིགས་ཡུལ་རྒྱ་ཆེ་བས། དུས་གཅིག་ཏུ་སྟོང་པར་ཐིམ་མི་འགྲོ་བར། རིམ་པས་ཐིམ་འགྲོ་བ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའོ། །རིམ་པ་ཐིམ་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། ཡུལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཅིག་ཅར། སྟོང་ཉམས་ཇེ་ཆེ་ལ་སྟོང་པར་ཐིམ་འགྲོ་བ་གཅིག་དང༌། ཡུལ་དངོས་པོ་གཅིག་དང་པོར་ཐིམ་ཕྱིས་གཞན་རིམ་པས་ཐིམ་འགྲོ
Chinese
之身也是那样的。”如此说。以前的口诀派，说幻身的修习基础是梦，也是这样想的。梦境报身和中阴报身的名称也依于这些。在梦中，本尊像不真实的幻象一样显现，以此为缘，在醒来时，当所有显现都能被比喻为幻象的时候，在那个时候，在入定中显现空明幻象的时候，后得时，对一切境相都如世俗幻象般了悟，那就是幻象，是幻身次第的口诀。这部小论中，在“相”和“有相”等章节中，已经讲完了智慧身的特征，所以在此处，对于最初的修行者，幻身的修法和实修得到了清晰的展示。从玛尔巴罗扎巴尊者的口诀中，在五次第和六法的口诀中，梦和中阴的口诀被作为幻身的支分。在一些母续的口诀中，梦的口诀也被作为幻身的根本，这部论的语句也是如此。第六是，自性觉智的禅定中说：“不由方便生三摩地，自明本体不分别，光明胜义智慧。”这里，“自性觉智的禅定中”一句，显示了光明的修法。“光明胜义次第”一句，显示了胜义光明见道现证菩提。不依赖方便等中间两句，显示了光明次第的所缘，所证胜义谛，实相法界本身。这里，作为证悟之道的光明也被称为胜义谛，因为对于胜义的证悟方式来说，它是无欺的，能够起作用。因此，这条道路直接要证悟的对境是，不由方便，即不由因产生的，不生的三摩地，也就是自性大乐，并且那本身从原始以来就是自明的，完全的，自己的本体完全超越一切戏论的无分别空性，也就是从遮遣的角度来说是不生的，从建立的角度来说是乐明无分别三者，这里显示了具足四种特征。
English
The body is also the same.” So it is said. The former oral instruction masters also thought of this when they said that the basis for practicing the illusory body is dreaming. The terms dream enjoyment body and intermediate state enjoyment body also rely on these. In the dream, the deity's form appears like an unreal illusion, and because of this, when all appearances in the waking state can be likened to illusions, at that time, when emptiness and illusion appear in equipoise, then, in the post-meditation state, whatever realization arises that all appearances are understood as illusory like conventional illusions, that is like an illusion, it is the oral instruction of the stages of the illusory body. In this small treatise, in the sections such as “sign” and “that which has a sign,” the characteristics of the wisdom body have already been explained, so here, for the initial practitioner, the practice and practical application of the illusory body are clearly shown. From the oral instructions of Jetsun Marpa Lhodrakpa, in the oral instructions of the Five Stages and the Six Dharmas, the oral instructions of dream and intermediate state are made as limbs of the illusory body. In some mother tantra oral instructions, the oral instruction of dream is also made as the root of the illusory body, and the words of this treatise are also like that. The sixth is, from the meditation of knowing the nature, it says: “Samadhi not born from means, Self-luminous essence non-conceptual, Clear light ultimate wisdom.” Here, “From the meditation of knowing the nature,” shows the practice of clear light. “Clear light ultimate order,” shows the ultimate clear light seeing path manifest enlightenment. The two intermediate lines, such as not relying on means, show the object of the clear light order, the truth to be realized, the ultimate truth, the reality of the dharmadhatu itself. Here, the clear light of the path that realizes is also called the ultimate truth, because it is unfailing in the way of realizing the ultimate and is able to function. Therefore, the object to be directly realized by this path is the samadhi that does not arise from means, that is, does not arise from cause, that is, the great bliss of self-nature, and that itself is self-luminous from the beginning, completely, and one's own essence is completely beyond all elaboration, the non-conceptual emptiness, that is, from the perspective of negation, it is unborn, and from the perspective of establishment, it is the three of bliss, clarity, and non-conceptuality, here it is shown to possess four characteristics.
Chinese
仅仅通过修习才能确定，因为这个法界是一心一意的究竟之心。虽然是三摩地的顶峰，但不是通过方法产生的，而是自然产生的。所谓三摩地，来自梵语词汇萨瓦地（藏文：ས་བཱ་དྷི།，梵文天城体：सर्वाधि，梵文罗马拟音：sarvādhi，汉语字面意思：完全掌握）。意思是完全地、彻底地掌握，恒常地掌握，也就是不改变地引导。因此，也必须理解它转化为“不变的喜乐”的含义。空性的特征仅仅是非概念性的。而且，这是自证的，而不是否定性的空无。当这个次第达到极致时，就会现量证悟那个实相。它的修习是：通过清晰地专注于并了解自性实相的两种禅定来进行修习。如《摄行灯论》中所说：河流或高处的清水，就像无垢地聚集在一起一样。同样，瑜伽士应恒常思维对它的后续分解。就像镜子上的尘垢逐渐消失一样，也应该观察。对于整体把握，也应如是正确地观察行为的次第。此外，《五次第论》中也清楚地说：获得口诀的弟子，之后应学习两种瑜伽，即整体把握的次第，以及随后的分解。等等，都已清楚地说明。对于初学者来说，在将形象作为道路，通过生起次第的观想进行修习时，由于光芒的放出和收回等因素，仅仅将自身收摄为空性，这被称为整体把握。像将所有器情世界从外向内逐渐收摄，这被称为后续分解。对于获得光明次第的瑜伽士来说，不需要修习这些。因为修习的是它的象征意义，所以主要是在自己的身体上，以及任何直接显现的事物上，通过乐空来加以扩展，使显现的事物立即同时消失并融入空性，这就是整体把握。如果对所有扩展的显现都以乐空来加以扩展并进行修习，因为这个目标非常广阔，所以不会同时融入空性，而是逐渐融入，这就是后续分解。融入的方式有两种：一种是在所有境相之上，同时空性的体验越来越强烈，并融入空性；另一种是先融入一个境物，然后其他的逐渐融入。
English
It is only certain through practice, because this Dharmadhatu is the ultimate mind of one-pointedness. Although it is the pinnacle of Samadhi, it is not produced by means, but arises naturally. The term Samadhi comes from the Sanskrit word Sarvadhi (Tibetan: ས་བཱ་དྷི།, Devanagari: सर्वाधि, Romanized Sanskrit: sarvādhi, Literal meaning: complete mastery). It means to completely and thoroughly grasp, to constantly grasp, that is, to guide without change. Therefore, it is also necessary to understand that it translates into the meaning of "unchanging bliss." The characteristic of emptiness is solely non-conceptuality. Moreover, it is self-awareness, not a negative void. When this sequence reaches its ultimate point, that reality is directly realized. Its practice is: to practice through two meditations that clearly focus on and understand the nature of reality. As it is said in the Compendium of Practice Light: "Just as the water of a river or a high place gathers together without impurity, so too, the yogi should constantly contemplate the subsequent dissolution of it. Just as the wind gradually dissipates on a mirror, so too, it should be observed. For grasping the whole, one should also correctly observe the sequence of actions in this way." Furthermore, it is clearly stated in the Five Stages: "The disciple who has received the oral instructions should then learn the two yogas, namely the sequence of grasping the whole, and the subsequent dissolution." Etc., have been clearly explained. For beginners, when practicing by taking the form as the path, through the visualization of the generation stage, due to factors such as the emission and retraction of light rays, merely retracting one's own body into emptiness is called grasping the whole. Like gradually retracting all the container and contents world from the outside in, this is known as subsequent dissolution. For yogis who have attained the stage of luminosity, there is no need to practice these. Because what is practiced is its symbolic meaning, the main focus is on one's own body, and whatever appears directly, expanding it with bliss and emptiness, causing the appearing thing to immediately and simultaneously disappear and dissolve into emptiness, this is grasping the whole. If all expanded appearances are expanded with bliss and emptiness and practiced, because this object is very vast, it will not dissolve into emptiness simultaneously, but will gradually dissolve, this is subsequent dissolution. There are two ways of dissolving: one is that on top of all appearances, the experience of emptiness becomes more and more intense, and dissolves into emptiness simultaneously; the other is that one object dissolves first, and then the others gradually dissolve.