Tibetan
་སྲོག་འཛིན་ཨ་དེ་མགྲིན་པའི་ཨ་དང་འཕྲད་པ་ལས་ཉིས་འགྱུར་རིང་པོར་འགྱུར་བས་ཨཱ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ཐུར་སེལ་ཧ་ཡང་དེ་ལ་བསྣན་པས་ཚིག་དྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་མཚོན་དོན་ཏེ། མགྲིན་པར་ཨཱཿབསྒོམ་པ་ཡང་འདི་ལ་དགོངས་པས་མགྲིན་པའི་དབུས་སུ་བཅིང་ཞེས་པའོ། ཧ་ནི་ཐུར་སེལ་མིང་ཅན་རླུང༌། བཤང་སྒོ་གསོད་པའི་དབུས་ན་གནས། ཡི་གེ་ཨཱུ་ནི་སྟེང་འགྲོའི་རླུང༌། མགྲིན་པའི་པདྨའི་དབུས་ན་གནས། །ཡི་གེ་མ་ནི་སྲོག་རླུང་ཡིན། །དཔྲལ་བ་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ལ། །དེ་དག་གཅིག་གྱུར་སྙིང་ག་ལ། །ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་དུ་ནི་བརྗོད། ཅེས་པ་ནི་ཧཱུཾ་ཡིག་འཐུ་བ་སྟེ། ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ཧའི་བརྡས་བསྟན་པ་དང༌། མགྲིན་པའི་རླུང་ཨཱུ་རིང་པོའི་བརྡས་བསྟན་པ་གཉིས་འཛོམ་པའི་སྟེང་དུ། སྲོག་གི་རླུང་སྤྱི་བོ་དང༌། སྙིང་གའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་དང་འདྲེས་པ་ཐིག་ལེ་ཀླད་སྐོར་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཚོན་བྱེད་དུ་མའི་བརྡས་བསྟན་པ་སྟེ། དཔྲལ་བ་མན་ཆད་དང༌། བཤང་ལམ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་འདུས་པ་ཨུ་མའི་དབུས་སྙིང་གར་ཐིམ་པ་ནི། ཧཱུཾ་ཡིག་སྙིང་གར་འགོད་པའི་མཚོན་དོན་ནོ། །དེ་ལ་དཔེ་ནི། སཾ་སྐྲི་ཏའི་བརྗོད་ཚུལ་ལ། ཨའི་ཡི་གེ་ཕ་རོལ་ཨུ་ཡིག་མཐོང་བ་ལས་ཨོར་གྱུར་ཞིང༌། ཕ་རོལ་ཨུ་ཡི་ཉིད་ཕྱིས་པ་དང༌། ཨའི་ཡི་གེ་གཉིས་མཚུངས་འདྲ། སྔ་མ་རིང་པོར་གྱུར་ཞིང་ཕྱི་མ་ཕྱིས་པ་དང༌། ཧ་ཡིག་སྲོག་མེད་ཨཱུ་རིང་པོའི་སྟེང་དུ་དྲངས་པ་ དང༌། མ་སྲོག་མེད་རྗེས་སུ་ང་རོར་གྱུར་ཞིང༌། མཐར་བརྟེན་གྱི་ཧ་སྲོག་མེད་ཀྱང་རྣམ་བཅད་དུ་གྱུར་པ་དཔེར་བྱས་ནས། ནང་དུ་སྲོག་དང་གྱེན་རྒྱུ་ཐུར་སེལ་ཏེ་རླུང་གསུམ་དང༌། སྤྱི་བོ་དང་སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་པོ་རོ་མཉམ་དུ་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་པར་བཤད་ན། སྤྱི་བོའི་ཐིག་ལེའི་ཤུགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཡང་ འཕགས་ཤིང༌། བཤང་སྒོའི་ཐུར་སེལ་གྱི་ཤུགས་ལ་ལྟེ་བའི་མེ་མཉམ་ཡང་གོ་ནུས། གྱེན་རྒྱུའི་སྐབས་སུ་མགྲིན་པའི་གཏུམ་མོ་དམར་ཆ་ཡང་བསྟན་པས། དེའི་ཤུགས་ལ་ལྟེ་བའི་གཏུམ་མོ་ཡང་གོ་དགོས་སོ། །རྒྱུ་འདིའི་སྐབས་འདི་ཐད་ཀྱི་འབྲུ་གསུམ་རླུང་དང་སྦྱོར་ཚུལ་ལ། རྒྱ་བོད་ཀྱི་ཆེས་ཆེ་བ་རྣམས་ལའང་འཆད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང་འཕགས་སྐོར་དང་བསྟུན་ནས་བཤད་དགོས་པས། རླུང་ནང་དུ་འོང་བའི་ཚེ་སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ལ་རེག་པས་བདེ་བའི་ཆ་ཤས་ཐུར་དུ་འབད་པ་དང༌། དེ་ནས་མགྲིན་པའི་མེ་རླུང་གི་ཤུགས་ཀྱི་གསལ་ཆ་དང༌། སྙིང་གའི་སྟོང་ཉམས་མི་རྟོག་པ་རོ
Chinese
命脉“阿”与喉咙的“阿”相遇，变成双倍长度，称为“阿（ཨཱཿ）”。再加上下泄气“哈”，就成了强烈的词语，这就是“阿”字的象征意义。 在喉咙里观想“阿（ཨཱཿ）”，也是这个意思，意思是束缚在喉咙的中央。哈是下泄气的名称，位于肛门排泄的中央。字母“乌（ཨཱུ）”是上行气，位于喉咙莲花的中央。字母“玛（མ）”是命气，位于额头气脉轮。这些融合在一起，位于心脏，被称为心的种子。这是收集“吽（ཧཱུཾ）”字，以下泄气的气“哈”作为象征，喉咙的气“乌”的长音作为象征，两者聚集在一起。命气与头顶和心脏的不坏明点混合，明点、头骨的形状等都用多种象征来表示。从额头以下到肛门以上的的气和明点聚集在脐中，融入心脏，这就是在心脏中安置“吽（ཧཱུཾ）”字的象征意义。例如，在梵语的表达方式中，“阿”字看到对面的“乌”字就变成了“奥（ཨོ）”，对面的“乌”字被消除，两个“阿”字相同相似，前面的变长，后面的被消除。“哈”字无生命，被放在长音“乌”的上面，“玛”字无生命，之后发出鼻音，最后的“哈”字无生命，但也变成了断音，以此为例，内部的命、上行、下泄三种气，以及头顶和心脏的两个明点融为一体的意思。如果这样解释，头顶明点的力量也能提升遍行气，肛门下泄的力量也能理解为与脐轮火相等。在上行气的时候，也显示了喉咙拙火的红色部分，因此，从它的力量也能理解为脐轮拙火。在这种情况下，关于这三个字的气和结合方式，即使是印度和西藏最伟大的人也有各种各样的解释方式，但必须按照圣者的观点来解释。当气进入时，接触到头顶的“杭（ཧཾ）”，快乐的部分努力向下，然后是喉咙的火气的清晰部分，以及心脏的空性无分别
English
When the life-sustaining "A" meets the "A" of the throat, it becomes twice as long and is called "Āḥ (ཨཱཿ)." Adding the downward-moving "Ha" to it makes it a strong word, which is the symbolic meaning of the letter "A." Meditating on "Āḥ (ཨཱཿ)" in the throat also refers to this, meaning to bind in the center of the throat. "Ha" is the name of the downward-moving wind, located in the center of the anus for excretion. The letter "Ū (ཨཱུ)" is the upward-moving wind, located in the center of the lotus of the throat. The letter "Ma (མ)" is the life wind, located in the forehead chakra. When these are united, they are located in the heart and are called the seed of the heart. This is the collection of the letter "Hūṃ (ཧཱུཾ)," with the downward-moving wind "Ha" as a symbol, and the long sound of the throat wind "Ū" as a symbol, both gathered together. The life wind is mixed with the indestructible bindu of the crown and heart, and the bindu, the shape of the skull, etc., are represented by various symbols. The wind and bindu from below the forehead to above the anus gather in the navel and dissolve into the heart, which is the symbolic meaning of placing the letter "Hūṃ (ཧཱུཾ)" in the heart. For example, in the Sanskrit expression, the letter "A" seeing the opposite letter "U" becomes "O (ཨོ)," and the opposite letter "U" is eliminated, and the two letters "A" are the same and similar, the former becomes long and the latter is eliminated. The letter "Ha" is lifeless and is placed above the long sound "Ū," and the letter "Ma" is lifeless and then a nasal sound is produced, and the final letter "Ha" is lifeless, but it also becomes a cutoff sound. Taking this as an example, the meaning is to make the three winds of life, upward-moving, and downward-moving, and the two bindus of the crown and heart, into one taste. If explained in this way, the power of the crown bindu can also elevate the pervasive wind, and the power of the downward-moving wind of the anus can also be understood as equal to the navel fire. During the upward-moving wind, the red part of the throat's inner heat is also shown, so from its power, the navel's inner heat must also be understood. In this case, regarding the way of combining these three seed syllables with the winds, even the greatest masters of India and Tibet have various ways of explaining it, but it must be explained according to the perspective of the noble ones. When the wind enters, touching the "Haṃ (ཧཾ)" of the crown, the part of bliss strives downward, and then the clear part of the power of the throat's fire wind, and the emptiness and non-conceptualization of the heart.
Tibetan
་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་ཚུལ་གྱི་བསྒོམ་པ་དང༌། གནས་པའི་སྐབས་མགྲིན་པ་དང་ལྟེ་བའི་གཏུམ་མོའི་ནུས་པ་ལས་གསལ་སྣང་དང༌། ཐུར་སེལ་གཏུམ་མོ་དང་འདྲེས་པས་སྔར་བབས་པའི་ཐིག་ལེ་བསྐྱིལ་བའི་བདེ་བ་དང༌། སྙིང་གའི་མི་ཤིགས་པས་དབང་བྱས་པས་མི་རྟོག་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། རླུང་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཆར་ཚུལ་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། ཕྱིར་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཐུར་སེལ་གཏུམ་མོ་འབར་བ་དང་བཅས་པའི་གསལ་སྣང་དེ་མགྲིན་པའི་གཏུམ་མོ་དང་འདྲེས་པས་སྟོབས་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས་གྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་ཞུ་བདེ་ཅུང་ཟད་དང་སྙིང་གའི་མི་ཤིགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མི་རྟོག་པས་ཅི་རིགས་པ་བརྒྱན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་དོན་ཏེ། རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཨོཾ་ནང་དུ་འོང་བ་བདེ་ཆ་གཙོ་ཆེ། ཨཱཿནང་དུ་གནས་པ་མི་རྟོག་པ་གཙོ་ཆེ། ཧཱུཾ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་གསལ་ཆ་གཙོ་ཆེ་སྟེ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་སྔགས་ བཏུའི་མཚོན་དོན་དེ་འདྲ་ཡིན་ལ། ངག་དབེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པས། དུས་འཁོར་སོགས་ལས་ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་ཧཱུཾ་གནས་པ་ལ་སྦྱོར་ཞིང་འཕྲེང་བའི་དངོས་བསྟན་ཡང་དེ་དང་འགྲིག་མོད། གཞུང་འདི་སོགས་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཨཱཿཡིག་གནས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཟླས་པའི་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ནི། སྤྱིར་ཐུགས་གཙོ་བོ་ཡིན་ཡང་ངག་དག་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་གསུང་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །སྤྱིར་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཞེས་པ་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་ཐོགས་ནས། རླུང་ཤུགས་དྲག་པོས་མ་བཀག་པའི་འབྱུང་འཇུག་གནས་གསུམ་ཅར་ལ་ཆ་མཉམ་པར་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནང་གི་དེ་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལ་ཕལ་ཆེར་གྲགས་སོ། །དེ་ནི་གྲགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ནང་གི་དེ་ཉིད་དང་སྦྱོར་བ་མེད་ན་ནི། འབྱུང་འཇུག་གནས་གསུམ་ཆ་མཉམ་པས་ཀྱང་རྡོར་བཟླས་སུ་མི་འགྱུར་ལ། གོང་དུ་བཤད་པའི་ནང་གི་དེ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་ན་ནི་བུམ་པ་ཅན་དང༌། རྡུལ་མཐའ་ཅན་དང༌། གང་བ་ཅན་དང༌། རེངས་པ་ལ་སོགས་པ་རླུང་སྦྱོར་གང་བསྒོམས་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་ལམ་ལ་གནས་པའི་རླུང་ཡང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་རླུང་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའོ། །གཞུང་འདིར་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། བསྐྱེད་རིམ་དང་ཡང་ཐུན་མོང་པ་རྩ་ལམ་སྦྱོང་བྱེད
Chinese
以及融入一体之方式的禅修，安住时，由喉间与脐间的拙火之力量生起明相，以及与下泄拙火相融，先前降下的明点收缩的安乐，以及由心间的不坏性所掌控，以无分别为主，这是风安住时的禅定显现方式。外出时，伴随下泄拙火燃烧的明相与喉间的拙火相融，变得强大，向上升起少许融乐，以及由心间的不坏性所生的无分别以各种方式庄严的智慧生起之义，这是由风外出所生的禅定。如此，嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）进入时，安乐成分为主；啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）安住时，无分别为主；吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）外出时，明分成分为主。三字咒语的集合的象征意义就是这样。如果语寂的智慧在相续中生起，就会如此显现。一般来说，三金刚之主是意金刚，因此，时轮金刚等经典中，意的种子字吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）安住于处所并与之结合，念珠的直接指示也与之相符。然而，这部经典等许多经典中，啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）字安住于处所并与之结合，作为念诵的主要方式，这是因为，一般来说，意虽然是主要的，但在清净语的场合，是着眼于语为主要。一般来说，金刚念诵这个名称，是从总名安立为别名，对于没有以猛烈风力阻断，对生起、融入、安住三者都平等运用的瑜伽士中的真实者们来说，大多是这样称呼的。这只是名声而已。如果没有与内在的真实相结合，那么即使生起、融入、安住三者平等，也不会变成金刚念诵。如果以上述内在的真实作为道用的方式来禅修，那么无论是宝瓶式，还是微尘边际式，还是充满式，还是僵直式等等，无论修习哪种风瑜伽，都是金刚念诵。因为了知了那个真实，所以在座间行住的风也是金刚念诵，那些为什么不是呢？因此，所有的风瑜伽都是金刚念诵。这部经典中说到的金刚念诵，也仅仅是这个，与生起次第共同的调理脉道的
English
And the meditation of the method of merging into one. When abiding, the clarity arises from the power of the fierce fire at the throat and navel. And merging with the downward-cleansing fierce fire, the bliss of contracting the previously descended bindu. And being controlled by the indestructible nature of the heart, non-conceptuality becomes the main thing. This is how the samadhi of the abiding wind arises. When going out, the clarity accompanied by the burning downward-cleansing fierce fire merges with the fierce fire of the throat, becomes powerful, and rises upward with a slight melting bliss. And the meaning of the arising of wisdom adorned in various ways by the non-conceptuality arising from the indestructible nature of the heart. This is the samadhi arising from the outgoing wind. Thus, when Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) comes in, the bliss aspect is the main thing. When Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊) abides, non-conceptuality is the main thing. When Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) goes out, the clarity aspect is the main thing. The symbolic meaning of the collection of the three-syllable mantra is like that. If the wisdom of speech isolation arises in the continuum, it will appear like that. In general, the main one of the three vajras is the mind vajra. Therefore, in the Kalachakra and other scriptures, the seed syllable Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) of the mind is connected to the place where it abides, and the direct indication of the rosary also agrees with that. However, in this scripture and many others, the syllable Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊) is connected to the place where it abides and is made the main thing for recitation. This is because, in general, although the mind is the main thing, in the context of purifying speech, it is intended that speech is the main thing. In general, the name "vajra recitation" is established as a specific name from a general name. It is mostly known to those who are real among the yogis who use the arising, dissolving, and abiding equally without obstructing them with strong wind power. That is just a reputation. If there is no connection with the inner reality, then even if the arising, dissolving, and abiding are equal, it will not become vajra recitation. If one meditates in the way of using the above-mentioned inner reality as the path, then whether one meditates on vase-like, dust-end-like, filling-like, or stiff-like wind yoga, it is vajra recitation. Because one knows that reality, even the wind that abides in the conduct between sessions is vajra recitation. Why are those not? Therefore, all wind yogas are vajra recitation. The vajra recitation mentioned in this scripture is also only this, and it is also common with the generation stage, the practice of purifying the channels.